ทาสรักดวงใจอสูร (นิยายเล่มเล็ก) Ebook-บทที่2(จบบท) : ตอกย้ำความเจ็บ Ebook

โดย  กนกรส มาศอุไร

ทาสรักดวงใจอสูร (นิยายเล่มเล็ก) Ebook

บทที่2(จบบท) : ตอกย้ำความเจ็บ Ebook

ต่อจากตอนที่แล้ว...

ทินกรไม่เอ่ยอะไรออกมา ได้แต่กระตุกยิ้มตรงมุมปากอย่างพอใจ ก่อนจะผลักร่างบางออกห่าง ส่วนตัวชายหนุ่มลากขาเดินไปดึงเก้าอี้มานั่งประจันหน้ากับหญิงสาว

นัยน์ตาคมดุจับจ้องใบหน้าหวานปานน้ำผึ้งเดือนห้า

“เอาล่ะเสร็จแล้ว...คราวนี้เราสองคนต้องมาจับเข่าคุยกันอย่างเป็นจริงเป็นจังเสียที”

“คุณก็ว่ามาสิ...จะพาฉันไปจดทะเบียนวันไหน ฉันจะได้เตรียมตัวรอ”

“เพ้อเจ่อ...ประสาท นี่เธอกะจะให้ฉันจดทะเบียนสมรสกับผู้หญิงหากินนี่นะ...เอ้า...นี่ต่างหาก สิ่งตอบแทนที่ดูเหมาะกับเธอมากกว่า”

ทินกรตอกย้ำประโยคด้วยการยัดเงินสดปึกหนึ่งเข้าในมือของหญิงสาว มุกระวีเหลือบสายตามองเงินในมือตนเอง มันรู้สึกร้อนคล้ายมือเธอกำลังกำถ่านร้อนๆเอาไว้สักก้อนมากกว่า

หญิงสาวเม้มกลีบปากเข้าหากัน สะเทือนหัวใจอย่างบอกไม่ถูก

ทินกรส่ายหัว ยอมรับว่าเขาติดใจรสชาติหวานลิ้นของหญิงสาว ทว่าเขาไม่มีวันยอมจดทะเบียนสมรสกับผู้หญิงประเภทนี้เป็นอันขาด ผู้หญิงที่มีดีเพียงแค่ความสวยจากเปลือกนอก ทว่าเปลือกในกลับเน่าแฟะ ไม่รู้โดนใครต่อใครเจาะกินไข่แดงมาแล้วกี่คน

ทินกรเมามายจนไม่รู้ตัว ไข่แดงที่เขาคิดนั้น มีเพียงตนเองที่ได้เจาะกิน อย่างอิ่มหนำสำราญเสียด้วย...

คำหยามหมิ่นทำให้ดวงตางามเปิดกว้างขึ้นอย่างไม่พอใจ ก่อนหญิงสูงศักดิ์จะข่มมันไว้

เธอรู้คำตอบมันต้องลงเอยอย่างนี้อยู่แล้ว ถ้าเขาไม่ยินยอมรับผิดชอบในตัวเธอซะอย่าง มีหรือตัว เธอจะไปบังคับขู่เข็ญอะไรเขาได้

หม่อมราชวงศ์หญิงกุมมือเรียวไว้บนตัก พลางวางเงินปึกนั้นไว้บนเตียง ก่อนตัดสินใจยุติเรื่องนี้ด้วยตัวเอง พลางลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางสงบ ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความถือตัวตามฐานันดรศักดิ์สูงส่ง...

ทินกรเงยหน้ามองตามร่างกลมกลึง แววตาชายหนุ่มไหววูบ เขาได้แต่นั่งตัวเกร็ง ขนในกายลุกชัน...

ประหลาดใจ เหตุใดเขาต้องรู้สึกยำเกรงกับผู้หญิงคนนี้...

หญิงสาวสูดลมหายใจกลืนหายเข้าสู่ปอดลึก อะไรที่สูญเสียไปแล้วเธอจะถือเสียว่ามันคงเป็นเวรเป็นกรรม ที่ตัวเธอเคยกระทำเอาไว้ตั้งแต่ชาติปางก่อน ครั้งนี้จึงขอตัดเวรตัดกรรมให้หมดสิ้น เธอกับชายหนุ่มผู้นี้ขออย่าได้มีเวรต่อกันและกันเลย ไม่ว่าจะชาติภพไหนก็ตาม อย่าได้มาจองเวรกันอีก

เธอกับเขาจะถือว่าสิ้นสุดต่อกันนับตั้งแต่วินาทีนี้ เธอจะไม่ถือโทษ โกรธเคือง ให้ต้องอาฆาตมาดร้ายต่อกัน...

“ถ้าอย่างนั้น ฉันจะกลับ...”

ม.ร.วหญิงมุกระวีบอกเสียงเรียบนิ่ง ใบหน้าไม่ยินดียินร้าย สายตาดำขลับนั้นวาววับอย่างถือเกียรติ ไม่ได้เหลือบแลลงมองชายหนุ่มตรงหน้าเลยแม้แต่นิดเดียว

สร้างความขุ่นใจให้กับทินกร ชายหนุ่มหุนหันลุกขึ้นยืน คว้าหยิบยืนสดบนเตียงมาถือไว้ในมือ “เดี๋ยวก่อน...เอาเงินนี้ไปด้วย ฉันไม่ชอบใช้บริการของใครฟรีๆ”

ทินกรรั้งแขนกลมกลึงไว้ มุกระวีขมวดคิ้วพร้อมชักลำแขนของตนเองออกจากการเกาะกุม

“ถ้าจะกรุณา คุณช่วยนำเงินก้อนนี้ไปทำบุญให้กับเด็กกำพร้าที่ไหนสักแห่งให้ทีก็แล้วกันนะคะ...ขอบคุณ และลาก่อน”

“อะไรนะ...หมายความยังไง”

คนไม่ยอมจบใบหน้าแดงก่ำ กระชากร่างกลมกลึงเข้าหาลำตัว บังคับให้หญิงสาวเงยหน้ามองตนเอง กายหนาหน้าสั่นเทิ้มด้วยอาการโกรธจัด

ด้วยทินกรตีเจตนารมของหญิงสาวในทำนองไม่ดี ชายหนุ่มโมโห คิดว่ามุกระวีหรอกด่าตนเอง

การที่เจ้าหล่อนไม่ยอมรับเงิน แต่ต้องการให้ทานเขากิน...ทำนองนั้นนั่นเอง...

-----------------------------------------

โปรดติดตามตอนต่อไป...

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย เฟิง เฟิง
okkkkkkkkkk
เมื่อ 2 เดือน 6 วันที่แล้ว

รีวิว