ทาสรักดวงใจอสูร (นิยายเล่มเล็ก) Ebook-บทที่3(3) : เริ่มต้นชีวิตใหม่ Ebook

โดย  กนกรส มาศอุไร

ทาสรักดวงใจอสูร (นิยายเล่มเล็ก) Ebook

บทที่3(3) : เริ่มต้นชีวิตใหม่ Ebook

ต่อจากตอนที่แล้ว...

หม่อมราชวงศ์หญิงมุกระวีก้าวขาออกมายืนตรงหน้าคนทั้งสาม กวาดตามองครอบครัวนี้ ผ่านใบหน้าทีละคน ก่อนจะเปรยบางอย่าง

“ดิฉันมิใคร่จะสงสัยเลยสักนิดในเวลานี้ เหตุใดลูกชายของคุณถึงได้มีนิสัยเลวทราม ต่ำช้าจนหาอะไรมาเปรียบเทียบมิได้ จิตใจมีแต่ความโสมม แฝงไว้ด้วยความคิดน่าขยะแขยงเหลือเกิน...”

หญิงสาวเว้นจังหวะพูดแล้วเหลือบมองใบหน้าหล่อคมคายด้วยสายตาดูหมิ่นในที ก่อนเอ่ยประโยคต่อมาอย่างคับแค้นอุรา การถูกผู้ชายคนนี้ข่มเหงมันเป็นความผิดของเธอสินะ ทั้งที่เธอเองก็ขอเป็นฝ่ายจากไปโดยไม่ได้ต้องการสิ่งใดชดเชย...

มันช่างเป็นเรื่องน่าตลกสิ้นดี...

ริมฝีปากอิ่มเหยียดออกเล็กน้อย พลางกวาดสายตาคมดุจนางพญามองกราดทุกคนที่ยืนจ้องมาทางหญิงสาวแปลกหน้า เป็นสายตาเดียวกันอีกครั้ง

“ก็เพราะว่าเขาถอดแบบ กมลสันดานมาจากคุณนั่นเอง...”

เผียะ!...

ฝ่ามือหนาใหญ่ปล่อยมือที่กำเอาไว้แน่น แล้วยกขึ้นสะบัดไปยังใบหน้าเนียนหวานโดยแรง จนใบหน้าซีกนั้นถึงกับชา เลือดสดๆไหลซึมออกมาตรงมุมปากด้วย เนื้อนิ่มบริเวณกระพุ่งแก้มกระทบเข้าหาไรฟันอย่างแรงจนเกิดการฉีดขาด หญิงสาวถึงกับยืนนิ่ง กะพริบตาปริบ สมองรับรู้เพียงเรื่องเดียวคือรสชาติฝืนในช่องปาก กับรู้สึกชาทั้งซีกแก้ม

หญิงสาวเบิกตากว้าง กลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลลงมาประจานความอ่อนไหว...

“เธอไม่มีสิทธ์มาพูดจาดูหมิ่นหรือมาทำกิริยาไพร่ชั้นต่ำกับพ่อของฉันแบบนี้ จำเอาไว้...”

คนถูกกระทำอย่างไร้ความยุติธรรมได้แต่ยืนกำมือแน่น

เธอสาบาน...ต่อให้ชีวิตต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เธอจะเกลียดผู้ชายคนนี้ไปจนสิ้นลมหายใจสุดท้าย...

ดวงตากลมโตวูบไหวหลับลงเพื่อต้องการตั้งสติใหม่ ก่อนลืมขึ้น แล้วจัดการหมุนตัวเดินออกจากจุดนั้นด้วยกิริยาเช่นนางพญาหงส์

แต่ตอนนี้เธอคงเป็นได้แค่หงส์ปีกหักเสียกระมัง...

ม.ร.ว.หญิงมุกระวีฝืนร่างกายให้เข้มแข็ง สองเท้าที่ด้าวเดินมีความมุ่งมั่นและถือดี เธอต้องใช้ความพยายามอย่างยิ่งยวดไม่ให้มันสั่นเทา ทั้งๆที่มันกำลังจะก้าวไม่ออก น้ำตากำลังไหลนองหน้าอาบสองข้างแก้ม จนทำให้สายตาทอดมองถนนต้องคอยกะพริบถี่ๆ เพื่อปรับให้เห็นภาพของทางเดินชัดเจนมากขึ้น

นี่หรือชีวิต...ทำไมมันถึงมีแต่เรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นกับเธอตลอดเวลา ชีวิตที่ไม่มีใครมองเห็นคุณค่า ไม่ว่าจะเป็นท่านพ่อ พี่ชายอิศรา และแม้แต่ผู้ชายที่ได้พร่าผลาญพรหมจรรย์ของเธอไป

ตอนนี้จิตใจมันรู้สึกอ่อนล้าเหลือเกิน ต่อให้อยากเข้มแข็งสักเพียงใด หากทว่ามันยังรับเรื่องถาโถมเข้ามาไม่ไหวอยู่ดี มุกระวีจึงปล่อยให้ตัวเองร้องไห้ ระบายมันออกมาเสียให้พอ ไม่มีใครช่วยเธอได้ นอกจากเธอต้องลุกขึ้นมาให้กำลังใจตัวเอง...

หญิงสาวเดินร้องไห้ไปอย่างไร้จุดมุ่งหมาย ก่อนสติจะดับวูบลงอย่างท้อแท้ แต่ก่อนที่ทุกอย่างจะมืดสนิทลง หญิงสาวกลับมีความรู้สึกว่ามีอ้อมแอดแสนอบอุ่น กำลังกอดกระชับร่างบางไว้ไม่ให้ร่วงล้มกับพื้นดิน

“คุณมุกครับ...คุณมุก...”

“ตายแล้วหญิงมุก ทำไมมาเดินเป็นลมเป็นแล้งตรงนี้ได้เล่า...”

สายไหมถลาเข้ามาเขย่าร่างเพื่อนสาว เธอกับแฟนหนุ่มขับรถผ่านถนนเส้นนี้มาพอดี ตอนแรกมองผ่านกระจก เห็นหลังหญิงสาวคลับคล้ายเหมือนกับเพื่อนตัวเอง สายไหมจึงให้สุนทรชะลอจอด ด้วยเส้นทางข้างหน้ารถไม่สามารถขับผ่าน แล้วเร่งฝีเท้าเดินตามมาติดๆ ก่อนร่างเพื่อนสาวจะเอียงไปเอียงมา จนกระทั่งหล่นหลู่ลงเสียดื้อๆ

“พาไปหาหมอเถอะคุณ...ไม่รู้หญิงมุกเป็นอะไรร้ายแรงหรือเปล่า หน้าซีดอย่างกับกระดาษแหนะ”

“นั่นสิ...น่าเป็นห่วง”

สุนทรช้อนร่างหมดสติขึ้นโดยมีแฟนสาวช่วยประคองไม่ห่าง สีหน้าของทั้งคู่เป็นกังวลใจ โชคดีแค่ไหนที่บังเอิญขับรถมาเจอเข้า...

โปรดติดตามตอนต่อไป...

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย vrnk
สงสารนางเอก
เมื่อ 5 เดือน 3 วันที่แล้ว

รีวิว