ทาสรักดวงใจอสูร (นิยายเล่มเล็ก) Ebook-บทที่3(4) : เริ่มต้นชีวิตใหม่ Ebook

โดย  กนกรส มาศอุไร

ทาสรักดวงใจอสูร (นิยายเล่มเล็ก) Ebook

บทที่3(4) : เริ่มต้นชีวิตใหม่ Ebook

ต่อจากตอนที่แล้ว...

ทินกรชักเริ่มไม่เป็นอันกินอันนอนมาร่วมนับสัปดาห์ หลังจากเกิดเรื่องวุ่นวายในวันนั้น เขาเอาแต่เก็บตัวเงียบ...

ชายหนุ่มยกฝ่ามือข้างที่เขาสัมผัสถูกใบหน้าหวานปานน้ำผึ้งจนใบหน้างามนั้นหันสะบัดตามแรงกระทบ จนเกิดริ้วรอยครบทั้งห้านิ้วประทับโร่ขึ้นเป็นปานแดง

ระยำเอ้ย! นี่เขาทำอะไรลงไป นั่นผู้หญิงนะโว้ย ผู้หญิงไม่มีทางสู้...

แกกล้าทำร้ายเขาลงคอได้ยังไงกันไอ้กร...

ชายหนุ่มรำพึงรำพันเสียงเครียดเคร่ง เขารู้สึกขยะแขยงมือข้างนี้เหลือเกิน อยากจะตัดมันทิ้ง ถ้าไม่กลัวต้องกลายเป็นคนพิการ แขนด้วนเสียก่อน...

ทินกรจะยกมือเจ้าปัญหาขึ้นมาพิจารณา แล้วจัดการฟาดฝ่ามือข้างนั้นทุบลงบนเตียงเสียงดัง ตุบ ตุบ ติดต่อกันอยู่หลายที จนพอใจ...

เขาไม่เข้าใจตัวเองมากยิ่งขึ้น กับอาการทุรายใจ หลังจากผู้หญิงคนนั้นเดินจากเขาไปโดยไม่แยแสเงินแม้แต่บาทเดียว แถมยังฝากให้เขาเอาไปทำบุญให้เด็กกำพร้าเสียอีกด้วย...

ใจบุญเสียจริงนะยายคุณหญิงใจน้ำแข็ง ทำทั้งบุญให้เด็กกำพร้า ทำทั้งทานให้เขากินฟรี...

แต่นั่นยังไม่เท่ากับสิ่งทำให้เขาถึงขั้นเข่าทรุด รู้สึกตัวเองโง่ยิ่งกว่าควาย เลวยิ่งกว่าหมา...

ก็เมื่อหลังจากเหตุการณ์ทุกอย่างสงบ แน่นอนเขาถูกมารดาซักเสียจนขาวสะอาด ก่อนปิดท้ายด้วยการบังคับให้เขาโทรหากนกวิไล เพื่อเอ่ยชวนให้หญิงสาวมาทานข้าวเย็นด้วยกัน เพื่อชดเชยความเหลวไหลของตัวเขาเอง

คนมีชะงักปักหลังอย่างเขาจะให้ทำอย่างไรได้ เหมือนน้ำท่วมปาก นอกจากต้องทำตามคำสั่ง

เขาเดินย้อนกลับขึ้นมายังห้องพัก เพื่อค้นหาโทรศัพท์มือถือของตัวเอง มันไม่ได้อยู่บนโต๊ะเหมือนเคย เขาเสียเวลาเดินหาราวสิบนาที พอมานึกขึ้นได้ คงตกหล่นอยู่บนเตียงนอนกระมัง เลยเปลี่ยนทิศทางเดินหันกลับมายังเตียงนอนกลางห้อง

ชายหนุ่มถอนหายใจ ยกมือขึ้นเท้าสะเอวให้กับสภาพเตียงที่เห็น คงเกิดจากการก่ำศึกหนักตลอดทั้งค่ำคืน ไหนจะตอนเช้านั้นอีกรอบ ทินกรอดหวนนึกถึงความรัญจวนซ่านทรวงฤดีไม่ได้ พลอยทำให้ร่างกายเขาร้อนวูบวาบ หัวใจเต้นโครมคราม...

ตอนนี้ผ้าห่มกับผ้าปูดูจะปะปนกันจนแทบแยกไม่ออก อันไหนคือผ้าปู อันไหนคือผ้าห่ม

ชายหนุ่มเลยตัดสินใจ กระชากผ้าห่มผืนหนาด้านบนขึ้น สายตาคมกริบดันสะดุดเข้ากับบางสิ่ง ที่ไม่ใช่โทรศัพท์มือถือ ทว่ามันกับเป็นรอยด่างที่เริ่มแห้งกรัง หยดกระจายเป็นดวงถึงสามสีหยด

ชายหนุ่มถึงกับผงะเซหงายหลัง ก้นกระแทกลงกับพื้นห้อง ใบหน้าคมสันซีดเผือดลงในทันที...

“ไม่จริง...”

ทินกรใจหายวาบ ตกใจรอยเลือดบนเตียงนอนของตนที่เพิ่งสังเกตเห็น มันทำให้เขาเริ่มแน่ใจ ผู้หญิงคนนั้นเป็นสาว บริสุทธิ์ คำพูดของเจ้าหล่อนคือความจริง ...

เธอคงไม่ใช่ผู้หญิงกลางคืนอย่างที่เขาเข้าใจเสียแล้ว เรื่องนี้คงมีแต่สุนทร เพื่อนเขาที่จะตอบข้อสงสัยได้เป็นอย่างดี ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร และตอนนี้เธอพักอยู่ที่ไหน อย่างแรกเขาต้องแสดงรับผิดชอบกับเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด หากได้รับคำตอบ หญิงสาวปริศนาคนนั้นไม่ได้เป็นผู้หญิงหากิน...

ดังนั้นพอทินกรค้นหาโทรศัพท์มือถือจนเจอ คนแรกที่ชายหนุ่มโทรหา ไม่ใช่กนกวิไล...

“ว่าไงครับคุณทินกร โทรหาผมนี่ มีธุระเร่งด่วนอะไรหรือเปล่า พอดีตอนนี้ กระผมกำลังทำหน้าที่เป็นสารถีที่แสนดีให้กับสุดที่รักอยู่ครับกระผม...” คนอารมณ์ดีพูดยียวนมาตามสาย

“อ้าวเหรอ...แล้วนั่นแกสะดวกคุยกับฉันไหม ฉันมีเรื่องบางอย่าง อยากจะถามนายสักหน่อย”

“ก็...” สุนทรเอียงใบหน้ามามองสายไหม เป็นเชิงขออนุญาต ด้วยตอนนี้หญิงสาวกำลังนั่งหน้าบูดบึ้ง แสดงท่าทีไม่พอใจ เจ้าหล่อนคงกำลังโกรธแทนเพื่อนของตัวเองอยู่

“เอาไว้ถ้าถึงบ้านเมื่อไหร่ ฉันจะโทรหานายทันทีก็แล้วกัน”

“ได้ ได้...ฉันจะรอรับจากนายนะ...”

และเพียงหนึ่งชั่วโมงต่อมา คนนั่งก้นไม่ติดเก้าอี้รีบถลากดรับสัญญาณโทรศัพท์มือถือด้วยความร้อนใจ...

“แกว่าอย่างไรนะสุนทร...เธอคนนั้นเป็นใครนะ?...”

คำตอบของเพื่อนรักทำให้ทินกรถึงกับหน้าซีดเซียว

“ไอ้นี่ยังไม่ทันแก่ ดันหูตึงซะนี่...ฉันบอกว่าคุณมุกเธอเป็น ม.ร.ว.หญิงมุกระวี มหานทีทร เป็นบุตรสาวของท่านชาย อติศักดิ์ มหานทีทร แห่งวังมหานทีทร ว่าแต่ แล้วนี่แกถามถึงเธอทำไม หรือว่า...วันนั้นแกทำอะไรกับเธอหรือเปล่า...” สุนทรที่รู้คำตอบทุกอย่างดี แกล้งถามขึ้น เขาอยากรู้ไอ้เพื่อนตัวดีมันจะยอมรับหรือไม่ กับสิ่งที่มันล่วงเกินหม่อมราชวงศ์ผู้น่าสงสาร

ส่วนคนถูกจี้จุดถามตรงเพ่ง ไม่อาจตอบคำถามได้ในทันที ด้วยทินกรกำลังช็อกกับชาติกำเนิดของผู้หญิงที่เขายัดเยียดให้เจ้าหล่อนเป็น ผู้หญิงขายบริการ

“เฮ้ย! ...ไอ้กร ยังอยู่ในสายหรือเปล่า...ฮาโหล..ฮาโหล”

“เออยังอยู่...แกว่าเขาเป็นถึงหม่อมราชวงศ์หญิงเลยเหรอวะ...”

“ใช่...เขาเป็นเพื่อนเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันกับ ไหมเขานะ...สนิทกันมากเสียด้วยนะสองคนนี้”

ทินกรไม่ได้เกิดความสงสัยหรือคิดว่าสุนทรจะโกหก ภาพถือตัว หยิ่งผยองของสาวเจ้าในวันนั้น ถ้าหากเขามีสติไม่วู่วามด่วนตัดสินใจคิดเองเออเองอีกสักนิด จะรู้ได้ทันที...ท่าทางของคุณเธอมันช่างแตกต่างจากผู้หญิงประเภทอย่างว่า ราวฟ้ากับเหว

“ไอ้ทร...ฉันมีเรื่องอยากจะสารภาพกับนายวะ...”

“ฟังอยู่...ว่ามาได้เลย ฉันพร้อมรับฟังนายเสมอ...” สุนทรแตรียมตั้งอกตั้งใจฟัง รุ่นอยู่เหมือนกัน อยากรู้สิว่า ไอ้เรื่องที่ทินกรจะสารภาพ มันใช่เรื่องเดียวกับที่เขากำลังคิดอยู่ไหม

ถ้าใช่...เขาจะแอบสมน้ำหน้ามันให้สาสมใจ

“ขอบใจวะเพื่อน...” ทินกรเอ่ยปากขอบคุณเพื่อนเกลอ แล้วเล่าเรื่องราวทุกอย่างให้สุนทรฟังคร่าวๆ

“เขาไม่ได้ยอมฉันหรอกนะ แต่ว่าฉัน... ใช้กำลังปลุกปล้ำเธอ... ก็ใครมันจะไปรู้ล่ะ...หลายอย่างมันทำให้คิดว่าคุณหญิงของนายอะไรนั้น

“คุณหญิงมุกระวี...” สุนทรเฉลยให้

“เออ...เป็นผู้หญิงอย่างว่านี่หว่า เห็นจ้าหล่อนเดินมาคุยกับนายอย่างสนิทสนม ก็นึกว่ามาหาลำไพ่พิเศษ อีกอย่างคืนนั้น นายก็เห็นว่าฉันเมามากขนาดไหน เมาจนจำไม่ได้ด้วยซ้ำ ฉันกับคุณหญิงพากันขึ้นไปบนห้องนอนได้ยังไง”

“ไอ้ห่า..ฉันไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่านายให้สาสมดี ก็ฉันนี่ล่ะ ที่ขอร้องให้หญิงมุกเธอเธอประคองนายขึ้นไปส่งให้ที ตอนแรกก็นึกว่าจะมีเด็กมารับนายต่อจากคุณหญิง อันที่จริงเรื่องนี้ฉันก็มีความผิดอยู่เหมือนกันวะ ดันเกิดมีธุระด่วนขึ้นมากะทันหัน จนต้องทิ้งนายกับคุณหญิงให้อยู่ด้วยกัน อีกอย่าง คุณหญิงเธอคงเกรงใจ เพราะเธอมาของานฉันทำ ถึงได้ยอมตกปากตับคำ ขึ้นไปส่งนายให้”

สุนทรบอก ทินกรต้องหลับตาเพื่อกลืนความสมเพชตัวเอง

“เขาหนีออกจากวัง มาของานฉันทำ...” สุนทรเพิ่มเติมข้องมูลบางอย่างให้คนสำนึกผิดฟัง

“หนีออกจากวัง...ทำไมล่ะ เธอมีเรื่องทุกข์ใจอะไร ถึงขั้นต้องหนีออกจากวัง”

ทินกรเลยยิ่งรู้สึกแย่ ร้อนรนกับเรื่องใหม่ที่ได้ยิน

“เอาไว้ฉันจะเล่าให้นายฟัง เอาเป็นว่า...นายจะเอาอย่างไรกับเรื่องนี้”

“ฉันอยากคุณกับคุณหญิง นายช่วยนัดเจ้าหล่อนให้ฉันทีได้ไหม”

“จะลองดู...ถ้าเขาอยากเจอหน้านาย”

สุนทรไม่อาจตอบตกลงได้ในทันที เขาต้องลองถามความสมัครใจของฝ่ายหญิงเขาด้วย เห็นบอกว่าไม่ติดใจเอาความ ขอให้เลิกแล้วต่อกัน ต่างคนต่างอยู่ อย่ามาวุ่นวายกับชีวิตของเธออีกเป็นพอ...

และถ้าหากคุณหญิงยืนยันไม่ยอมให้ทินกรเข้าพบ ในส่วนตัวเขาเอง ฐานะที่มีส่วนผิดกับเรื่องที่เกิดขึ้น เป็นตัวเชื่อมทำให้เกิดเรื่องอัปยศแก่ฝ่ายหญิง เขาจึงมองหาทางออกสำหรับทุกอย่าง เรื่องนี้เขาปรึกษากับสายไหมแฟนสาว ถึงทินกรไม่อาจรับผิดชอบต่อตัวคุณหญิงมุกโดยตรงได้ ถึงอย่างนั้นครอบครัวเพื่อนรักของเขาต้องมีส่วนรับผิดชอบในตัวของฝ่ายหญิง และทางออกนั้น ต้องดีสำหรับทุกฝ่าย...

------------------------------------

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว