~~Sense นักสืบอย่างข้า คนบ้าเรียกพี่~~-ตอนที่ 24 สวยเจ็บแต่ผมเจ็บยิ่งกว่านะครับท่าน

โดย  ws-mars

~~Sense นักสืบอย่างข้า คนบ้าเรียกพี่~~

ตอนที่ 24 สวยเจ็บแต่ผมเจ็บยิ่งกว่านะครับท่าน

นักสืบเพ่งมองจนมั่นใจว่า สาวหน้าเหลี่ยม ดั้งหัก จมูกบี้ คิ้วบาง ปากใหญ่ ฟันเหยิน สิวเห่อ ต้องเป็นสาวญี่ปุ่นในฝันและต้องสวยที่สุดแน่ๆ ขนาดหน้าสดยังขนาดนี้ ตายแล้วเกิดใหม่ยังจะดีซะกว่า แต่สวยเหมือนเกิดใหม่ด้วยมีดหมอเกาหลีใครๆก็การันตีว่ายอดเยี่ยม พิธีกรหัวเราะร่าและมั่นใจว่ายังไงก็ทายไม่ถูกแต่ด้วยความมุ่งมั่นบวกกับความบ้ากามที่ต้องการสาวญี่ปุ่นมานั่งเคียงข้างปลุกชีวิตให้กระชุ่มกระชวยอีกครั้งจนลืมไปว่าใกล้ถึงเวลานัดหมายเต็มที

“ดูให้ชัดๆนะครับแล้วไปดึงขึ้นมามาเลย เราจะมาเฉลยพร้อมๆกัน หากคุณฟันดะเลือกถูกต้อง พาสาวน้อยศัลยกรรมไปนั่งข้างๆตลอดงาน รีบๆหน่อยครับเดี๋ยวเราจะเริ่มเกมต่อไปกันเลย”ทีมงานฝ่ายประสานงานเดินมาด้านหลังพิธีกรเพื่อกระซิบบอกอะไรบางอย่าง

“ครับ ได้ครับ เดี๋ยวผมจะประกาศให้ครับ ขอบคุณครับ”พิธีกรหันกลับมาทางผู้ร่วมงาน

“ขอหยุดเกมนี้ไว้สักครู่ มีข่าวแจ้งให้ทราบครับ ใครเห็นหรือหยิบกระเป๋าเดินทางสีดำของ ดร.คิม ยองยองผิดไปกรุณานำมาคืนไว้ที่ประชาสัมพันธ์ด้วยครับ ข้างในมีอาหารสุนัขและอาหารแมวอยู่นะครับ น้องหมาและน้องแมวของด๊อกเตอร์คิมรออาหารอยู่นะครับ”คำพูดที่ทำให้ดนัยต้องส่ายหน้าแค้นใจตัวเอง

“กลับมาที่เกมอีกครั้งครับ คุณฟันดะไปดึงแขนสาวสวยตามภาพขึ้นมาบนเวทีได้เลยครับ เราจะมาลุ้นกันว่าสาวหน้าสดตามภาพจะแปลงโฉมออกมาแล้วเป็นสาวญี่ปุ่นคนใด”พิธีกรผายมืออีกครั้ง เพื่อเร่งปลายเท้าของผู้เลือก

นักสืบก้าวเท้าลงไปที่นั่งพักของเหล่าบรรดาสาวน้อยญี่ปุ่นที่ทรวดทรงองเอวอ้อนแอ่นอรชอนบ้างบิดซ้ายบิดขวาใช้กระจกส่องใบหน้าอวดร่องรอยการศัลยกรรมที่เนียนจนจำหน้าสดแทบไม่ได้ ดนัยจ้องมองจนแน่ใจว่า สาวสวยญี่ปุ่น ผมสั้นสีดำเป็นลอน หน้ากลม คิ้วคม ตาโต จมูกได้รูป ปากบาง ต้องเป็นคนเดียวกันแน่ แต่ก็เอะใจอะไรบางอย่างอยู่ ด้วยความรีบเร่ง ดนัยคว้าแขนดึงสาวญี่ปุ่นขึ้นบนเวทีทันที”จนมีเสียงเฮลั่นกันถ้วนหน้า

“คุณฟันดะ ได้สาวสวยมาแล้วนะครับ”ผู้ชมพากันหัวเราะลั่น

“ผม ผม ยังไม่ได้เธอนะครับ ผมแค่จับมือเธอเท่านั้นครับ” พี่น้องสาวกติ่งสาวเกาหลีพากันฮาสนั่นจนคนจับต้องรีบปล่อยมือสาวสวย

“มุขนี้ทำเอาพิธีกรอย่างผม ไปไม่เป็น เอาเป็นว่า ได้แค่จับมือเท่านั้น ถ้าอย่างนั้นสาวสวยของเราไปยืนตรงจอภาพเรามาเฉลยกันดีกว่าครับ ว่าตรงหรือไม่ตรง ดูจากภาพด้านหลังผมเลยครับ”พิธีกรผายมือและเดินหลบไปด้านข้างเวที ทุกสายตาจับจ้องที่จอภาพนำเสนอ

ภาพหญิงสาวบนจอนำเสนอคู่กับตัวเป็นๆบนเวทีจนทุกคนต่างส่ายหน้ากับความน่าจะเป็นที่ภาพกับคนจะตรงกันได้ ส่งเสียงโห่ให้กับโอกาสที่กำลังจะมาถึงตนเองแต่แล้วสิ่งที่ทุกคนรอคอยก็มาถึง

“ผมขอคำเฉลยครับ”พิธีกรผายมือ

ภาพหญิงสาวหน้าสดค่อยๆมีการเปลี่ยนแปลงไปตามขั้นตอนการศัลยกรรมจนทุกคนเป่าปากร้องเป็นเสียงเดียวและสุดท้ายก็จบลงที่สาวสวยที่ยืนโพสท่าและเรียกเสียงปรบมือในคำตอบที่ถูกต้องก่อนที่ดนัยจะกางแขนให้สาวญี่ปุ่นได้เดินเกาะและพาไปนั่งเพื่อทำความสนิทสนมคุ้นเคยกัน

“นั่งสิน้องเดี๋ยวพี่จะกล่อม”นักสืบผายมือ

“ถ้าไม่อยากตายเงียบเสียงไป”สาวญี่ปุ่นตอบกลับจนอีกฝ่ายขมวดคิ้ว

“พูดภาษาไทยชัดเจนขนาดนี้ นะแม่เสือสาว”ดนัยตอบกลับจนแม่เสือสาวเขม็งตาใส่

“ไง JP – TL01 ระวังจะไม่ได้กลับบ้านสาวสวยจิกตาใส่จนดนัยส่ายหน้า

“สงสัยจะเป็นอีแอบ แอบรู้ไปทุกเรื่อง ขอพี่จูจุ๊บสักทีเถอะนะน้อง”ดนัยยู่ปากใส่จนอีกฝ่ายกำหมัดหวังกระแทกปาก

“ดร.คิม ยองยอง รู้ทุกอย่างเป็นอย่างดี กระเป๋าใบนั้นที่แกขโมยมาเป็นเหยื่อล่อ แค่ไฟดับแกก็ติดกับดัก และแกไม่สงสัยเลยหรือว่า สลากหมายเลขผู้โชคดีถึงได้เหมาะเจาะขนาดนี้ และสาวๆที่เห็นทั้งหมดนั้นล้วนเป็นนักฆ่าสาวที่พร้อมจะใช้มีดบางๆปาดคอหอยของแกได้อย่างเลือดเย็น อย่าเห็นผู้หญิงเป็นแค่ของหวาน เพราะมันอาจจะทำให้แกคลานเหมือนหมาก็เป็นได้”มีดปลายแหลมจ่อที่ข้างเอวของนักสืบดนัย

“เล่นของมีคมแบบนี้ ระวังจะเสียวไปจนวันตายนะน้อง”มีดปลายแหลมกระตุกจนนักสืบต้องทำตามคำสั่ง

“ลุกขึ้นแล้วเดินไปห้องน้ำ ถ้าไม่อยากไส้แตก”เสียงที่แนบมาที่ข้างหู

“ไปห้องนอนดีกว่านะน้อง ห้องน้ำมันที่ปลดทุกข์ แต่พี่ตามใจน้องแต่อย่าแรงมากนะเดี๋ยวพี่เจ็บ”ปลายมีดขยับเข้าจนแทบจะเข้าเนื้อ

“เอาที่น้องสบายใจ แต่อย่าขยับเพิ่มแล้วนะ พี่เสียว”สาวสวยทำทีเป็นโอบเอวแต่มืออีกข้างแฝงไว้ด้วยของมีคม

ทันทีที่ถึงห้องน้ำนักสืบวัยกลางคนถูกฝ่ามือทุบลงที่ไหล่จนล้มลงคุกเข่า และเมื่อเงยหน้าขึ้นก็ถูกซัดด้วยกำปั้นจนเลือดกลบปาก ความมึนงงจนดาวหมุนและฟุบลงกับพื้น ตื่นขึ้นด้วยน้ำเย็นสาดจากบรรดาสาวญี่ปุ่นอีก 2 คนที่ยืนรอคำสั่งผู้เป็นหัวหน้า

“หยิบสัญญามาให้มัน ก่อนที่มันจะตายด้วยยาพิษขวดนี้”น้ำสีเหลืองในขวดใบจิ๋วอยู่ในมือสาวผมยาว

ซองกระดาษสีน้ำตาลถูกแกะออกเพื่อหยิบกระดาษข้างในซึ่งมีเนื้อความมอบ JP – TL01 ให้กับมูลนิธิของ

ดร.คิม ยองยอง เพื่อการกุศล และเงินรางวัลทั้งหมดขอมอบให้เป็นทุนการศึกษาของลูกหลานของเจ้าหน้าที่ในมูลนิธิต่อไป

“มัดมือชกกันแบบนี้ ฆ่ากันเลยดีกว่านะน้องสาว”ดนัยบ้วนเลือดในปากลงพื้น

“ส่งปากกาให้มัน”เสือสาวร้องบอกก่อนที่จะถูกปัดปากกาทิ้งตรงหน้า

“อย่าหวังว่าจะเซ็นให้ มันเป็นของคนไทย พวกแกอย่าหวังจะได้ไป”นักสืบร้องขึ้น

“หยิบยามา ดูสิว่าจะปากเก่งอีกนานแค่ไหนกัน”ยาขวดจิ๋วถูกเจาะด้วยปลายเข็มจนเต็มหลอดฉีด

“อย่า อย่า ไม่เอา พี่กลัวเข็มนะน้อง อย่า อย่า”เสียงร้องจากปากนักสืบทีเล่นทีจริง

แขนซ้ายของนักสืบดนัยถูกดึงจนเหยียดตรง ส่วนแขนขวาถูกตรึงด้วยมือของสาวผมสั้นทั้งสอง ลำตัวแนบชิดติดผนัง ปลายเข็มบรรจงทิมลงบนขวดยาแล้วดูดน้ำสีเหลืองขึ้นมาจนเต็มหลอดต่อหน้านักสืบดนัยที่ทำได้แค่มองและขมวดคิ้วกับชะตากรรมที่กำลังจะได้รับตรงหน้า

“จะเขียนชื่อลงไปในเอกสารดีๆ หรือจะยอมตายทั้งเป็นด้วยยาเข็มนี้ละคุณฟันดะ”เสือสาวบรรจงใช้ปลายนิ้วลูบตั้งแต่ปากยันหัวเข็มขัดและใช้หมัดกระแทกที่กล้ามท้องจนนักสืบพ่นลมออกจากท้องน้ำลายกระจาย

“หมัดหนักไม่ใช่เล่นนะน้องสาว ผู้หญิงในองค์กรของหนูคงจะหมัดหนักกันทุกคนแต่พี่หนักทุกอย่างนะน้องยิ่งกว่าแบกก้อนหินเลยล่ะ”ดนัยยังสบถคำจนอีกฝ่ายขมวดคิ้วผูกโบว์

“จะตายอยู่แล้วยังมาปากดี สงสัยต้องใช้อาวุธหนักยิงกรอกปาก”สาวสวยกระแทกด้วยเข่าจนดนัยเกร็งไปทั้งร่างพ่นน้ำลายจนแตกฟอง

“สวยเจ็บแบบนี้ พี่ชอบ ถ้าหลุดไปได้ พี่จะตบก้นให้หายงอนเลยแต่ตอนนี้เกมมันจบแล้วครับ”คำพูดที่ทำให้สาวสวยหยุดชะงักและตะลึงไปชั่วขณะ

นักสืบสลัดมือออกและตวัดฝ่ามือไปตบก้นสาวผมสั้นตามด้วยหอมแก้มสาวผมยาวไปฟอดใหญ่ตีลังกามาจบแบบนักยิมนาสติกจนสาวทั้งสาวจ้องมองเป็นตาเดียวกับสิ่งที่ดนัยมอบให้แก่พวกเธออย่างสับสนใจ

“พี่ปล่อยให้น้องๆเล่นกันพอแล้ว แต่ก็เล่นแบบเจ็บถึงใจเหมือนกันนะ คนอย่างฟันดะไม่รังแกผู้หญิงและคนชราแต่ที่ยอมให้เพราะอย่างรู้ว่าเกมนี้จะจบยังไง ในเมื่อน้องสาวบังคับแบบนี้พี่ก็ขอเก็บสัญญานี้ไว้เป็นหลักฐานในการจัดการไอ้ด๊อกเตอร์จอมปลอมนั่น ทำเป็นพูดไทยไม่ชัด มันจอมปลอมสิ้นดี ข้อนี้พี่รู้ตั้งแต่ต้นแล้ว แต่เกมมันสนุกกว่าที่คิดและน้องๆก็สวยสะเด็ดจนพี่อย่างติดตามตอนต่อไป”ดนัยยักคิ้วจนสาวสวยขมวดคิ้วใส่

“ที่แท้ก็เป็นไอ้พวกบ้ากามนั่นเอง เสียเวลาจริงๆไปกันดีกว่าพวกเรา”สาวผมยาวร้องขึ้น

“จบง่ายๆแบบนี้ พี่เคืองนะน้อง เจ็บทั้งตัว เจ็บทั้งใจ จะรีบไปไหนมาให้พี่หอมแก้มอีกคนละฟอดดีกว่านะจ๊ะซิลิโคลนบนหน้าคงจะไม่บุบสลายหรอกนะจ๊ะ มามะมานะคนดีสวยเจ็บแบบนี้ฟันดะชอบ”ดนัยยั่วโทสะจนสาวสวยเริ่มสติแตกดึงมีดสั้นออกมาจากข้างลำตัว

“มาซัดกันสักตั้งจะเป็นไงล่ะไอ้บ้ากาม”สาวผมยาวสบถคำ

“สองคำก็บ้ากาม สามคำก็บ้ากาม ถ้าพี่บ้ากามพวกน้องคงโดนพี่เชือดไปนานแล้ว คราวนี้พี่ไม่ออมมือให้แล้วนะ ถ้าเล่นมีด เดี๋ยวพี่จะเป็นหินลับมีดให้นะรับรองคมบาดใจเลยที่เดียว”นักสืบยื่นฝ่ามือเป็นสัญลักษณ์ไอเลิฟยูจนอีกฝ่ายหัวร้อนขึ้นมาทันใด

สามสาวมีดสั้นครบมือตีวงล้อมเตรียมเชือดนัยสืบบ้ากามที่ยืนขยับฝ่ามือเหมือนต้องการจะขยำอะไรบางอย่างให้แหลกคามือ สายตาหญิงสาวปานเหยี่ยวจ้องขย่ำเหยื่อแต่เหยื่อก็ทำทีเป็นไม่ใส่ใจเหมือนต้องการรออะไรบางอย่าง ถ่วงเวลาให้นานที่สุด มีดสั้นในมือหญิงสาวทั้งสามควงไปมาจนกลายเป็นมีดยาวราวกับมายากล สายตานักสืบจ้องมองจนเห็นจุดอ่อนของนักฆ่าสาวที่เปิดให้ดนัยได้ทะลวงจนถึงจุดสุดยอดปลายมีดและใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางคีบประกบตวัดจนมีดตกลงพื้นพร้อมกันทั้งสามคน

“สงสัยน้องสาวทั้งสาวน่าจะเป็นนักฆ่าที่ยังไม่ผ่านการทดลองงาน พี่แค่ใช้นิ้วทั้งสองคีบเท่านั้น น้องทั้งสามก็เสียวจนมือไม้อ่อนแบบนี้ พี่ขอโทษ อย่าลืมเก็บมีดด้วยนะจ๊ะ”นักสืบดนัยยิ้มร่าจนอีกฝ่ายงัดอาวุธลับออกมาเล่น

ดาวห้าแฉกมันวาวซัดออกมาจากมือสาวผมยาวด้วยความเร็วเข้าหาฝ่ายตรงข้ามจนปาดที่แก้มนักสืบเป็นแผล เลือดไหลซิบ ดนัยปาดเลือดที่แก้มด้วยนิ้วชี้และใช้ลิ้นแตะชิมเหมือนต้องการพิสูจน์อะไรบางอย่าง

“เลือดดีไม่มีพิษ เล่นซะพี่เลือดตกยางออกแบบนี้ สงสัยพี่ต้องขอเชือดน้องบางแล้วนะ”ดนัยยักคิ้ว

“หยุดเล่นกันได้แล้ว ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!”กระสุนเจาะกะโหลกได้ครบตามจำนวน ร่างสาวทั้งสามล้มลงตรงหน้านักสืบที่ยืนมองเจ้าของปืนเก็บเสียง

“ในที่สุดก็ตามมาจนได้ เสียดายความสวยของน้องทั้งสามเสียจริง เก็บแล้วอย่าลืมกวาดไปทิ้งด้วยนะไอ้ด๊อกเตอร์โบท๊อก ถ้าให้เดาแกต้องมาจากองค์กรเคเอสวันแน่ เพราะพวกมันฆ่าคนเหมือนผักปลา อยากจะรู้จริงๆว่าหน้าตาจริงๆของนายใหญ่พวกแกเป็นอย่างไร เล่นศัลยกรรมจนมีข่าวลือจนหนาหู ไอ้พวกหน้าไหว้หลังหลอก ทำนาบนหลังคน มือถือสากปากถือศีล จัดฉากซะคนบนโลกเชื่อจนสนิทใจ สุดท้ายวางแผนชั่วบ่อนทำลายชาติบ้านเมืองจนย่อยยับ จะด่ายังไงให้เจ็บแต่ด่าให้แกฟังก็คงไร้ประโยชน์ อัดเสียงฝากไปให้นายแกฟังหน่อยสิ ขอร้อง”ดนัยยักคิ้วแบบกวนประสาทฝ่ายตรงข้าม

“หยุดพ่ำได้แล้วไอ้หัวขโมย เอายาคืนมาได้แล้ว”ด๊อกเตอร์หนุ่มร้องขึ้น

“ยาเยออะไร พูดไทยชัดขนาดนี้ ยังจะใช้ล่ามให้เปลืองงบประมาณทำไมกันไอ้ด๊อกหน้าโบท็อก”ดนัยยั่วอารมณ์

“ยาที่อยู่ในถุงอาหารสัตว์”ด๊อกเตอร์หนุ่มพูด

“ก็เอาไปคืนให้แล้วไง จะเอาอะไรอีกล่ะครับ ท่านด๊อกเตอร์โบท็อก”ดนัยตอบ

“อย่ามาเล่นลิ้น รีบเอาคืนมาก่อนที่ลูกปืนจะกรอกปากของแก”ด๊อกเตอร์หนุ่มชี้ปลายกระบอกปืนโฟกัสไปที่จุดหมาย

“แน่จริงก็ยิงมาแต่สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรคืนไป เพราะไอ้ยาขวดนั้นแม่เสือสาวทั้งสามเจาะมันเล่นไปแล้ว โน้นหล่นแตกอยู่ตรงนั้น ลูกน้องยังคิดไม่ซื่อแบบนี้ แกจะเชื่อใจใครได้”ดนัยชี้ไปที่ขวดยาที่หล่นแตก

“บัดซบจริงๆ ยาขวดสุดท้ายแล้วด้วย นายไม่ยอมแน่”ด๊อกเตอร์หนุ่มถอนหายใจ

“เตรียมหัวไว้รับกระสุนจากนายแกเถอะ ส่วนฉันขอตัวก่อนนะจะรีบกลับบ้าน เลยเวลานัดมานานโขแล้ว เดี๋ยวตกเครื่อง”นักสืบยักไหล่ค่อยเดินหลบออกมาแต่ไม่พ้นสายตาด๊อกเตอร์หนุ่มที่ฉีกยิ้มรอ

“จะไปไหน เรื่องยังไม่จบ เอาสัญญาออกมาคืนเดี๋ยวนี้ แล้วฉันจะไว้ชีวิตแก”ด๊อกเตอร์หนุ่มพูด

“อ้าว!นั่นตำรวจมา สวัสดีครับ”ดนัยตะโกนและรีบวิ่งอย่างสุดชีวิตจนอีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว

ด๊อกเตอร์หนุ่มรู้ตัวว่าถูกหลอกรีบเก็บปืนและรีบวิ่งตามนักสืบไปอย่างรวดเร็วแต่ด้วยความเร็วของเท้านักสืบไปหยุดที่ชั้นดาดฟ้าสูงที่สุดของตึกนี้ทำเอาด๊อกเตอร์โบท็อกหอบล้มคุกเข่าลงกับพื้นน้ำลายเหนียวเลยทีเดียว

“สงสัยจะมัวแต่ฉีดหน้าจนลืมออกกำลังกาย วิ่งแค่นี้หอบไม่เป็นท่า หล่ออย่างเดียวนะเมิงไอ้ด็อกเตอร์โบท็อก”ดนัยแสยะยิ้ม

“แก แก เดี๋ยวก่อน รอให้หายเหนื่อยก่อน ฉันจะคิดบัญชีกับแก”ด๊อกเตอร์หนุ่มพูดปนเสียงหอบ

“มีที่ไหนกันจะตามมาฆ่าแต่ดันขอพักให้หายเหนื่อย ถ้าฉันมีปืนแกตายคาที่แน่”ดนัยร้องขึ้น

“แล้วแกขึ้นมาบนนี้ทำไม ให้วิ่งตามจนเหนื่อย”ด๊อกเตอร์หนุ่มพูด

“ก็แค่อยากกลับบ้าน คิดถึงลูก คิดถึงคนอยู่ทางโน้น”ดนัยตอบ

มีสายเรียกเข้ามานักสืบหยิบโทรศัพท์รับสายเพื่อบอกพิกัดที่แน่นอนเพื่อให้เฮลิคอปเตอร์มารับตามจุดที่กำหนด และจบลงด้วยเสียงด่าของด๊อกเตอร์หนุ่มโบท็อกหน้าเด้ง

“หยุดพูดก่อน นั่นมีอะไรบนท้องฟ้า แดจังกึมบินมาแล้ว”ด็อกเตอร์หนุ่มหันตามเสียง

“ตุบ! โอ๊ย! ตุบ! ตุบ! สิ้นเรื่อง แกมันหลอกง่าย กลับไปนอนในคุกชั่วคราว คราวนี้ความจริงจะต้องเปิดเผย”ดนัยปัดมือและยักคิ้วกับร่างที่แน่นิ่ง

เฮลิคอปเตอร์มาตามจุดนัดหมาย หน่วยพิเศษโหนเชือกลงมาสองนายส่งมือให้ดนัยเกาะขึ้นไป ส่วนร่างด็อกเตอร์หนุ่มถูกอุ้มและลอยตัวไปตามเชือกขึ้นตามนักสืบดนัยไปอย่างกระชั้นชิดจนถึงตัวเครื่องใบพัดเฮลิคอปเตอร์หมุนเร็วขึ้นดนัยชูนิ้วโป้งให้คนขับ เฮลิคอปเตอร์มุ่งหน้าสู่ประเทศไทย

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว