[ 谢卓君 ] ฮูหยินน้อย

บทที่ 18

บทที่ 18

แม่ทัพหนุ่มหัวเราะเบา ๆในลำคอ “เจ้าคิดว่าอย่างไรล่ะ?”

ภรรยาตัวน้อยตาโต “หมายความว่ามันแข็งหมดเลยหรือเจ้าคะ?”

ผู้ถูกถามกระตุกมุมปากเป็นรอยแยกหนึ่ง “ข้าเองก็ไม่แน่ใจนัก เจ้าอยากลองสำรวจกายข้าดูหรือไม่เล่า?”

“สำรวจ?”

“ถูกต้อง ลองจับดู ตรงไหนก็ได้ที่เจ้าต้องการ...” จางหยุนฟ่านลมหายใจสะดุดไปชั่วครู่ ด้วยความคิดที่ว่ากำลังจะถูกฝ่ายตรงข้ามปลุกเร้าความรู้สึกหนึ่งให้ตื่นขึ้น บัดนี้กำลังทำให้เขาตื่นตัวขึ้นมาจริง ๆ

“ตรงไหนก็ได้หรือเจ้าคะ?”

มารมืดพยักหน้ารู้สึกถึงลำคอที่เริ่มแห้งผากกับจังหวะการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติของก้อนเนื้อในอกข้างซ้าย

ไฉนถึงได้รู้สึกตื่นเต้นถึงเพียงนี้กันนะ?

เด็กสาวมองไปทั่วร่างของสามีอย่างครุ่นคิด “จับตรงไหนก่อนดีนะเจ้าคะ”

เขามองคนที่ทำท่าราวกำลังใช้ความคิดหนักด้วยแววตาหนึ่ง มิอาจปกปิดซึ่งเพลิงแห่งปรารถนาที่เริ่มกุก่อ เสียงที่เลื่อนหลุดไปจึงพร่าโดยมิรู้ตัว “แล้วแต่เจ้า...”

นางยื่นมือแตะลำแขนแกร่งของอีกฝ่ายเชื่องช้าก่อนจะลูบไล้ไปมา นัยน์ตายังสมารถขยายกว้างได้อีก “แข็งจังเลยเจ้าค่ะ” ก่อนจะขยับกายพร้อมเคลื่อนขึ้นไปยังไหล่ “นี่ก็แข็ง” วนลงไปยังแผงอกหนา ริมฝีปากน้อยยังพึมพำไม่เลิก “แข็งไปหมดเลย” แล้วจึงเลื่อนลงใต้น้ำสัมผัสหน้าท้องอันเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่น ไล้เบา ๆ ดวงเนตรคู่งามที่สบมองเขาฉายแววตื่นตาตื่นใจ “กายของท่า...สามี ช่างแข็งแกร่งไปหมดจริง ๆ ด้วยนะเจ้าคะ”

ด้านผู้ที่ถูกมือน้อยแตะต้องไปทั่วได้แต่พยายามควบคุมลมหายใจตนให้เป็นปกติ เขาไม่เคยรู้สึกเกร็งปนตื่นเต้นมากถึงเพียงนี้มาก่อน

อีกนิดเดียว...อีกเพียงนิดเดียวเท่านั้น มือนางก็จะสัมผัส...

หากทว่าหัตถ์นุ่มนิ่มกลับชะงักการเคลื่อนไหวพร้อมคิ้วของเจ้าตัวที่ขมวดมุ่น “เดี๋ยวนะเจ้าคะ?”

“อะไรหรือ?” เสียงที่ถามนั้นช่างพร่าต่ำจนหากผู้มาได้ฟังคงเข้าใจเป็นอย่างเดียวกันสิ้นว่าเขากำลังประสบพบเจออยู่กับคลื่นอารมณ์ใด หากทว่าภรรยามือใหม่ของเขาผู้นี้กลับไม่แม้หูกระดิก มิได้มีท่าทีรับรู้อันใดเลยจนชวนหงุดหงิด

“เกือบทั่วกายสามีแข็งกล้าถึงเพียงนี้” แล้วนางก็กะพริบตาปริบ ๆ มองผู้เป็นสามี “แล้วไฉนปากท่านถึงนุ่มได้ล่ะเจ้าคะ?”

จางหยุนฟ่านหลับตาลงอย่างสะกดกลั้นในอารมณ์หนี่ง

มิคิด...มิคิดเลยจริง ๆ

แล้วจึงถอนหายใจยาวอย่างปลง ๆ ก่อนลืมตาขึ้น ดวงเนตรนิลกาฬดำมืดยิ่งกว่าทุกครา “รีบอาบน้ำเถิด ข้าเริ่มจะหิวแล้ว”

น้ำเสียงดุดันผิดจากก่อนหน้าของอีกฝ่ายทำให้แน่งน้อยอดสะดุ้งนิด ๆ มิได้ “จะ เจ้าค่ะ” นางคล้ายตัวหดเล็กลง นัยน์ตาหลุบต่ำ สองมือลูบไล้ไปตามเนื้อตัวตนเงียบ ๆ

จางหยุนฟ่านถอนหายใจยาวก่อนเอนหลังพิงขอบอ่างหลับตาลงอย่างหวังผ่อนคลาย หากทว่ามวลกำหนัดที่พลุ่งพล่านในกายกลับมิยอมดับมอดไปโดยง่าย จึงให้รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวยิ่ง ลืมตาขึ้นอีกครา จ้องคนที่บัดนี้มีท่าทีสงบเสงี่ยม แล้วให้ทวีซึ่งความหงุดหงิด

อะไรที่หยุดเขาจากการเริ่มแตะต้องนางก่อน?

ยิ่งคิดหาคำตอบก็ยิ่งหงุดหงิด เสียงห้าวจึงเปล่งสั่ง “เข้ามาใกล้ข้า”

สาวน้อยเคลื่อนตัวเข้าหาสามีอย่างเชื่อฟัง แม้นว่าน้ำเสียงที่เขาใช้จะทำให้นางอดตกตื่นเล็กน้อยมิได้ นัยน์ตาคู่งามกะพริบถี่กระชั้นอย่างมิอาจควบคุม

“สองมือเจ้า วางมันบนไหล่ข้า”

“เจ้าค่ะ” เซี่ยจัวจูนพยักหน้ารับก่อนยันกายขึ้นใช้เข่ารับน้ำหนักตัวพร้อมวางมือบนไหล่แกร่งตามความต้องการของอีกฝ่าย

ด้วยลักษณะดังกล่าว ปทุมชูชันจึงพ้นผิวน้ำให้เห็นเด่นชัด ผิวนวลอมชมพูล้อมรอบยอดอกสีเข้มกว่าเล็กน้อย งดงามดั่งเฉดสีของดอกเหมย

สิ่งที่ปรากฏนี้ คล้ายกระตุ้นให้ผู้จดจ้องลมหายใจสะดุดอีกครา ยามเลื่อนสายตาขึ้นสูงกว่านั้นเล็กน้อย ก็เจอริมฝีปากอิ่มน้ำกำลังเผยอออกด้วยท่าทีใสซื่อสุดคณาของผู้เป็นเจ้าของ มินับถึงดวงแก้วสุกใสที่มองมายังเขาดั่งลูกกวางกำลังเผชิญนายพรานนั่นอีก

จางหยุนฟ่านหลุบตาลงมองกลางกายตนก่อนจะสูดลมหายใจลึกอย่างพยายามคุมสติ

ไฉนเพียงเท่านี้ เด็กนี่ถึงสามารถปลุกเขาให้ตื่นตัวได้ถึงเพียงนั้น?

“เจ้า...” เขารู้สึกคล้ายลำคอแห้งผาก หากก็สูดลมหายใจลึกอีกทีอย่างพยายามควบคุมสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น “ข้าจะสอนให้เจ้าทำในสิ่งที่สามีภรรยาควรกระทำต่อกันและกัน”

นัยน์ตาคมที่ทอดมองมาฉายหนึ่งประกายที่สาวน้อยมิอาจเข้าใจ นางเอียงคอดั่งเคย “อะไรหรือเจ้าคะ?”

แม่ทัพหนุ่มใช้มือข้างหนึ่งแนบหลังภรรยา อีกข้างเชยคางนางขึ้น “อะไรที่ข้าทำกับเจ้า...” แล้วเขาก็กระตุกยิ้มหนึ่ง “เจ้าต้องทำเช่นเดียวกันกับข้า เข้าใจหรือไม่?”

เซี่ยจัวจูนพยักหน้ารับหงึกหงัก หลังจากนั้นมิถึงชั่วกะพริบตากลีบบุปผางามก็ถูกคนตัวใหญ่ประทับจุมพิตแผ่วเบาก่อนทวีความหนักหน่วงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ลิ้นร้อนดุนดันเข้าตวัดรัดลิ้นผู้เป็นภรรยาอย่างเอาแต่ใจ คนที่กำลังถูกรุกมิอาจเพียงวางมือบนไหล่ฝ่ายตรงข้าม จำต้องเลื่อนสองแขนขึ้นกอดคอสามีอย่างช่วยมิได้ด้วยการจูบของเขาเปรียบเสมือนการดูดเรี่ยวแรงทั้งหมดทั้งมวลออกไปจากกายนางอย่างไรอย่างนั้น

เนื่องจากการกระทำข้างต้น เนื้อนิ่มจึงบดเบียดอกแกร่งให้มารมืดครางต่ำในลำคอ มือหยาบลูบไล้แผ่นหลังเนียนไปมา ขณะที่มืออีกข้างก็เลื่อนลงสัมผัสทรวงอกน้อยก่อนใช้นิ้วหนึ่งคลึงยอดปทุมข้างหนึ่งเล่นเบา ๆ

เสียงครางหวานแว่วหลุดจากอนงค์น้อยพร้อมกับเรียวแขนบอบบางที่กระชับกอดผู้เป็นสามีแน่นขึ้น ลมหายใจนางเริ่มถูกถ่ายทอดด้วยจังหวะถี่เร็ว

ร้อน นางรู้สึกร้อนไปหมด

ยามนี้ นั่นเป็นเพียงสิ่งเดียวที่เด็กสาวสามารถใช้บรรยายอาการที่ตนกำลังประสบอยู่ได้ ความรู้สึกแปลกประหลาดที่แล่นพล่านไปทั่วกายเมื่อถูกสามีแตะต้อง กำลังทำให้นางรู้สึกไม่สบายตัวเป็นอย่างยิ่ง

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย Patcharee Siriwong
ผู้ใหญ่จะกินเด็กใช่ไหม
เมื่อ 4 เดือน 6 วันที่แล้ว

ความเห็นโดย สัญญลักษณ์ โพธิ์ศรี
ใจจะขาดแทนม้ามืดแล้ววววว
เมื่อ 4 เดือน 1 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว