หวามรักดรุณี...NC25+++-คุณนุขา...1 เคว้งคว้าง

โดย  วิเวียน_Vivian

หวามรักดรุณี...NC25+++

คุณนุขา...1 เคว้งคว้าง

เมื่อประมาณ 6 ปีก่อน

เด็กสาวในชุดดำน่ารัก เรียบร้อย แต่ทะมัดทะแมงตามสไตล์ของเธอ เจ้าตัวยืนร่ำไห้สายตาทอดมองอยู่หน้าเมรุ ที่มีควันจางๆ สีเทาลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า

“พ่อขา แม่ขา ทำไมถึงทิ้งให้น้องแพรอยู่คนเดียว แล้วน้องแพรจะอยู่ต่อไปได้ยังไง ฮือๆๆๆ”

เสียงร้องไห้ พร้อมเสียงตัดพ้อบุพการีที่ได้ล่วงลับไป หลุดออกมาจากริมฝีปากจิ้มลิ้มของเด็กสาว ทำให้ดวงกมล เพื่อนสนิทคนเดียวของแม่แพรวา อดที่จะเข้าไปปลอบโยนเด็กสาวผู้น่าสงสารไม่ได้

“โธ่น้องแพรของน้า หนูไม่ต้องเศร้าไปหรอกค่ะ หนูอย่าลืมสิ ว่ายังมีน้าอยู่ทั้งคนนะลูก ต่อไปนี้...น้องแพรมาเป็นลูกสาวน้า มาอยู่กับน้านะลูก”

สิ้นเสียงปลอบจากดวงกมล แพรวายิ่งร่ำไห้หนักเข้าไปกันใหญ่ เนื่องจากรู้สึกตื้นตันในหัวใจยิ่งนัก เพราะหลังจากสิ้นพ่อแม่แล้วในชีวิตเธอก็ไม่เหลือญาติสนิทที่จะมารับเธอไปเลี้ยงเลยสักคน

“ขอบคุณนะคะ น้ามล ฮือๆๆๆ ถ้าไม่มีน้ามลน้องแพร ก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อไปแล้ว”

สาวน้อยหันไปกอดคนที่เข้ามากอดเธอไว้แนบอก แล้วร้องไห้อยู่อย่างนั้น หลังจากงานฌาปนกิจศพของบุพการีเสร็จสิ้น แพรวาก็ได้ย้ายเข้าไปอยู่คฤหาสน์ครอบครัววอลคลาร์ก

รถคันหรูขับเข้ามาในบริเวณคฤหาสน์วอลคลาร์ก "สวัสดีครับคุณแม่...เดินทางเหนื่อยมากมั้ยครับ" ดนุเปิดประตูให้ผู้เป็นแม่และสวมกอดด้วยความคิดถึง

"ราบรื่นดีจ๊ะ แต่ก็เหนื่อยนิดหน่อย" เมื่อกล่าวทักทายลูกชายเสร็จก็หันมาหาแพรวา เพื่อจะเรียกให้เข้าไปด้านในด้วยกัน แต่ก็ต้องพบว่า เด็กสาวยังหลับไม่รู้ตัว​ ซึ่งดูแล้วน่าจะไม่ตื่นง่ายๆ ซะด้วย

“โธ่เอ้ย...น่าสงสารจริงน้องแพรของน้า คงจะอ่อนเพลียมาก" ดวงกมลจึงคิดว่าน่าจะพาเธอขึ้นไปนอนพักในห้องที่เตรียมไว้ให้เลยดีกว่า

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว