บ้านนาร้อนซ่อนรัก (ชุด ร้อนซ่อนรัก) ลำดับที่ 1-บทอวสาน 50%

โดย  พริ้งพราวจันทร์/ณ ทุ่งสวรรค์รัก/เขมณิช

บ้านนาร้อนซ่อนรัก (ชุด ร้อนซ่อนรัก) ลำดับที่ 1

บทอวสาน 50%

บทอวสาน

3 ปี ผ่านไป

“คุณหนูนาครับเที่ยงนี้ไปทานข้าวที่โรงอาหารพร้อมกันนะครับ ผมอยากจะคุยเรื่องไปเยี่ยมบ้านนักเรียนครับ” ครูหนุ่มวัยยี่สิบแปดปีเดินเข้าไปหาสาวสวยอายุน้อยกว่าตนหนึ่งปี

นวินดาที่เพิ่งออกมาจากห้องเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 หันไปยังต้นเสียง ยิ้มให้ด้วยความเป็นมิตร ครูสันติเป็นครูสอนวิชาพลศึกษาเพิ่งย้ายมาเมื่อสามอาทิตย์ก่อนหลังจากที่โรงเรียนเพิ่งเทอมได้หนึ่งสัปดาห์ และเมื่อสัปดาห์ก่อนก็จับฉลากได้เป็นครูประจำชั้นร่วมกันกับหล่อนและครูนงลักษณ์ที่เป็นครูประจำชั้นอีกท่าน

“ได้ค่ะ เจอกันที่โรงอาหารนะคะ หนูนาจะชวนครูนงลักษณ์ไปด้วยค่ะ” ตอนนี้ครูประจำชั้นทุกห้องได้รับมอบหมายงานจากท่านผู้อำนวยการโรงเรียนให้ออกเยี่ยมบ้านนักเรียนพบปะผู้ปกครองดูความเป็นอยู่ของเด็กๆ เพื่อนำมาเป็นข้อมูลในเรื่องอื่นๆ ต่อไป

สันติรู้สึกเสียดายนิดๆ ที่อีกฝ่ายชวนครูนงลักษณืไปด้วย ความจริงแล้วเขาสนใจนวินดาตั้งแต่วันที่มาทำงานที่โรงเรียนวันแรกแล้ว อีกทั้งช่วงที่เปิดเทอมก็งานยุ่งพอสมควร ได้มีคุยกันบ้างก็ช่วงเช้าและช่วงโฮมรูมตอนเช้าเท่านั้น ไม่มีช่องว่างเวลาให้เขาได้เข้าไปตีสนิทนวินดาเลย

“ครับ” เขาทำได้เพียงตอบรับพร้อมรอยยิ้มฝืนๆ ส่งให้หญิงสาว

“ถ้างั้นหนูนาขอตัวก่อนนะคะ ต้องไปเตรียมตัวสอนม.6/1 ต่อค่ะ” ตึกนักเรียนชั้นมัธยมศึกาปีที่ 6 อยู่อีกอาคาร กว่าจะเดินไปเอาหนังสือที่ห้องก็ใช้เวลาพอสมควร

“ครับ” ครูสันติยิ้มส่งท้าย ในใจคิดได้อย่างเดียวว่าคนนี้แหละคือคนที่ฟ้าส่งมาเป็นเนื้อคู่ของเขาหลังจากที่เลิกกับแฟนคนล่าสุดเมื่อสามปีที่แล้วเขาก็ยังไม่เจอใครที่โดนใจเท่ากับนวินดาเลย เขาจะพยายามเข้าหาและตีสนิทอีกฝ่ายให้ถึงที่สุด

สองวันถัดมาเป็นวันนัดที่จะเริ่มไปเยี่ยมบ้านนักเรียนเป้าหมายวันนี้คือเยี่ยมห้าคนเป็นอย่างน้อย ตอนนี้นัดรวมตัวกันที่ศาลาหนึ่งในโรงเรียน ครูสันติเดินไปยังศาลานัดหมายเห็นรถฟอร์จูนเนอร์สีขาวจอดอยู่ใกล้ๆ ศาลา ดูเหมือนเจ้าของรถจะเป็นหนุ่มใหญ่ที่กำลังเล่นกับเด็กชายวัยขวบเศษกำลังเล่นโยนลูกบอลตรงสนามหญ้าไม่ไกลจากศาลามากนัก

“กี่ขวบแล้วหรือครับ” เพราะชอบเด็กถึงได้มาเป็นครู ดังนั้นครูสัติจึงเดินเข้าไปทักทาย

สีหราชหันไปยังต้นเสียง

“1 ขวบ 4 เดือนครับ”

“กำลังซนเลยใช่ไหมครับ” ครูสันติยิ้มให้กับเด็กชายที่กำลังหัดโยนลูกบอลยาง โยนไม่ไปเพราะสองมือไม่ยอมปล่อยลูกบอลดันวิ่งชูลูกบอลเข้ามาหาชายหนุ่มตรงหน้าเขา เด็กชายหันมายิ้มหัวเราะร่าตายิบหยี

“พ่อ...บอล...ตุ้ม!!!” เด็กชายพยายามที่จะโยนบอลและเมื่อเข้าใกล้ผู้เป็นพ่อก็กระโดดเข้าใส่พร้อมมือเล็กๆ ปล่อยลูกบอล พอเห็นว่าผู้เป็นรับลูกบอลแล้วก็หัวเราะชอบใจเสียงดัง

ครูสันติมองชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่ม หน้าตาไม่ได้ดูมาอายุแต่บุคลิกท่าทางนั้นดูมีวุฒิภาวะมากประสบการณ์จึงไม่คิดว่าเด็กชายวัยขวบเศษจะเป็นลูก

“ลูกชายน่ารักจังเลยนะครับ คุณแม่ต้องน่ารักมากเลยนะครับ” ดูๆ ไปแล้วเค้าโครงหน้าเล็กๆ คิ้วแบบนี้ จมูกแบบนี้มันคุ้นๆ นะ แต่นึกไม่ออกว่าไปเคยเห็นที่ไหนมา

“ครับ น่ารักมากครับ”

“บอล...ตุ้ม!!!” เด็กชายหันมาตั้งท่าจะโยนลูกบอลใส่เขาบ้าง

“ตุ้ม!!! ครับ” ครูสันติทำท่าตั้งรับลูกบอลที่ถูกส่งให้ด้วยมือเล็กๆ เห็นท่าทางดีใจของเด็กชายแล้วเขาก็อดยิ้มไม่ได้

“ระวังล้มนะครับลีโอ” สีหราชบอกลูกชายที่พยายามใช้ขาที่เพิ่งจะเดินได้เก่งๆ วิ่งตามชายหนุ่มที่เข้ามาทักทายดูจากชุดที่สวมใส่อยู่น่าจะเป็นครู หน้าตาดูดีไม่น้อยบุคลิกท่าทางเป็นคนอัธยาศัยดีพอควร

“บอล...ตุ้ม!!!” ดูเหมือนลูกชายของสีหราชจะสนุกมาก วิ่งไล่ด้วยขาสั้นๆสมวัย ตามชายหนุ่มที่เพิ่งพบหน้า ใบหน้าเล็กเริ่มชื้นเหงื่อ

นวินดาเพิ่งตรวจข้อสอบเด็กๆ เสร็จเลยเวลามาสิบห้านาทีรีบเดิน ประจวบเหมาะครูนงลักษณ์ก็เพิ่งจะประชุมฝ่ายเสร็จจึงได้เดินมาพร้อมกัน

“หนูลีโอมาอีกแล้วนะคะ ดูท่าคงจะสนุกน่าดูเลยนะคะ” ครูนงลักณ์พูดขณะที่เดินไปยังจุดนัดพบ

นวินดาที่มองดูลูกชายอมยิ้มนิดๆ ทันทีที่หล่อนเรียนจบสีหราชก็สู่ขอหล่อนกับพ่ออย่างเป็นทางการและจัดงานแต่งทันทีที่ได้ฤกษ์ หลังจากที่แต่งงานกันหล่อนก็ได้เรียนรู้เรื่องต่างๆ ที่สีหราชเคยติดค้างไว้และเคยบอกว่าแต่งงานเมื่อไหร่จะสอน หล่อนจำวันที่เขาสอนได้เป็นอย่างดีเพราะมันเป็นวันที่หล่อนสัมผัสร่างกายของสีหราชแบบเต็มตัว เป็นคืนที่หล่อนคิดว่ามันเป็นคืนเข้าหอที่แสนมาราธอนตลอดคืนสีหราชไม่ปล่อยหล่อนให้ห่างตัวเลย

“ใช่ค่ะ ช่วงนี้ซนมากค่ะ”

“วัยของเขาค่ะ แล้วอยู่บ้านใครเลี้ยงคะ ฝากพ่อแม่หนูนาหรือเปล่า”

“อาสิงโตเลี้ยงค่ะ ช่วงเช้าอาสิงโตจะพาออกไปเดินเล่นในนาด้วยค่ะ เริ่มมีแดดก็จะพากลับเข้าบ้าน ส่วนงานก็ฝากอาสมหมายกับอาโอ่งดูค่ะ บางวันไปดูงานก็จะพาเข้าไปด้วยค่ะ แต่ถ้าร้อนจัดก็จะไปฝากแม่ดูให้ค่ะ”

“ดีแล้วค่ะ อยู่กับพ่อทั้งวันดูจะติดพ่อมากนะคะ”

“ไม่เลยค่ะ ลีโอติดหนูนามากค่ะ ตอนเช้ากว่าจะยอมปล่อยให้มาทำงานก็คืออ้อนหนักมากค่ะ”

“จ๋า...แม่...จ๋า...” เสียงแจ้วๆ ของเด็กชายเรียกคนที่ตัวเองจำได้ว่าใครทันทีที่เห็นนวินดา

“ว่าไงครับ คิดถึงลีโอจังเลย” นวินดานั่งรอรับร่างกลมป้อมของลูกชายวัยชวบกว่าๆ

“ระวังท้องด้วยนะหนูนา” สีหราชเตือนด้วยความเป็นห่วง ลูกชายตัวเล็กก็จริงแต่เวลาโถมกายใส่แบบนี้จะไม่ค่อยระวังและแรงเยอะ อาจจะกระทบท้องอ่อนๆ ของนวินดาได้

“อย่าบอกนะคะ ว่าหนูนากำลังมีน้องให้หนูลีโอ” ครูนงลักษณ์ถามด้วยใบหน้ายิ้มๆ

“ครับ 7 สัปดาห์แล้วครับ เพิ่งไปตรวจมาเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว”

ครูสันติอึ้งๆ ตายแล้วเกือบซวยไปจีบเมียคนอื่นแล้วไหมล่ะ เฮ้อๆ กินแห้วต่อไป

“ครูสันติมานานแล้วหรือคะ”

“ครับ” เก็บอาการอกหักไว้ในอกเหมือนเดิม

“หนูนาขอโทษที่มาช้านะคะ พอดีติดค้างคะแนนเด็กๆ ไว้ ตั้งใจว่าจะทำให่เสร็จก่อนเวลานัด แต่ช่วงนี้หนูนาแพ้ท้องหนักทำให้เสียเวลาไปกับการอาเจียนพอสมควร ยังไงต้องขอโทษด้วยนะคะ”

“ครูหนูนาไม่ต้องกังวลครับ ผมไม่เคร่งเวลามากครับ มันเห็นเหตุจำเป็นครับ”

“อาบอกแล้วไงครับให้หนูนาหยุดอยู่ที่บ้าน” สีหราชเก็บอาการเป็นห่วงและกังวลไว้ในใจ ตอนนี้อยากจะทำโทษเมียเด็กจริงๆ ดื้อแพ่งจะยังทำงานไปก่อนจนกว่าจะปิดเทอม ไม่ห่วงตัวเองเลย ท้องแรกนวินดาแพ้ท้องนิดหน่อย แต่ท้องนี้ดูเหมือนจะแพ้หนักกว่าท้องแรกมาก

“ไว้คุยกันที่บ้านนะคะ ไปเยี่ยมบ้านเด็กๆ กันก่อนค่ะ” นวินดารู้ตัวว่าสามีเป็นห่วงและหล่อนกำลังจะโดนสามีบ่นอีกแล้วจึงต้องปรามไว้ก่อน

“ครับ” สีหราชตอบรับ เดินไปอุ้มลูกชายจากอ้อมแขนภรรยา หอมแก้มนุ่มๆ ของลูกชาย มองตาภรรยาอย่างมีเลศนัย อยากจะหอมเมียแต่ก็ไว้หน้าเมียจึงไม่ได้ทำอย่างที่ใจคิด

นวินดายิ้มหวานให้สามี ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้แนะนำสีหราชกับครูสันติให้รู้จักกัน ส่วนครูนงลักษณ์คุ้นเคยกันเป็นอย่างดีเพราะปีที่แล้วหล่อนก็จับฉลากได้เป็นครูประจำชั้นได้ห้องเดียวกัน

“อาสิงโตคะนี่ครูสันติค่ะ ครูสันติคะอาสิงโตค่ะ”

“ยินดีที่ได้รู้จัดครับ/ยินดีที่ได้รู้จักครับ” ทั้งคู่พูดออกมาพร้อมกันสีหราชยิ้มเป็นมิตรให้อีกฝ่ายมากกว่าเมื่อก่อนหน้านี้

ครูสันติเองก็ยิ้มตอบแบบฝืดๆ พยายามไม่แสดงสีหน้าอกหักออกมา

“รบกวนคุณสิงโตด้วยนะคะวันนี้” ครูนงลักษณ์ขอบคุณชายหนุ่มที่ไม่ยอมให้ภรรยาไปข้างนอกคนเดียวถึงแม้จะไปกับตนก็ตาม อาสามาเป็นคนขับรถพาไปเยี่ยมบ้านเด็กๆ

“ไม่เป็นไรครับ ผมเป็นห่วงหนูนาครับ กลัวจะไปลำบากครูนงลักษณ์กับครูสันติครับ” ถ้าอาการของนวินดาไม่ดีขึ้นจริงๆ เขาจะไม่ให้มาทำงานแล้วล่ะ

สีหราชเปิดประตูให้นวินดาขึ้นไปนั่งฝั่งข้างคนขับ ส่งลูกชายให้นั่งลงบนตักภรรยาสาว ก่อนจะหันไปเชิญคุณครูทั้ง 2 ให้ขึ้นรถ

****************************************************

มาแล้วจ้า

ทั้งเรื่องยังไม่มีฉากนัวเนียอีโรติกเลย 5555

บทส่งท้ายและบทพิเศษจะจัดแบบเลือดกระฉูดให้เลยนะคะ

****************************************************

อาจจะมีคำผิดบ้างต้องขออภัยค่ะ

รัก

พริ้งพราวจันทร์

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว