ภรรยาจ๋า...สามีหลง [20+]

Chapter 4 เลขาฯ คนใหม่ [3]

“ครับ...อยากทำอะไรก็ทำเลยครับทูนหัว ยั่วจนผัวจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว” ชายหนุ่มบอกด้วยน้ำเสียงแหบพร่า แม้เขาจะอายุมากกว่าแต่ก็ไม่เคยสามารถเอาชนะท่าทีออดอ้อนของภรรยาสาวได้เลยซักครา

ชญาธรยิ้มหวานและโน้มใบหน้าลงไปจูบแก้มสามีเบาๆ เธอขยับสะโพกอย่างอ้อยอิ่ง ไปพร้อมๆ กับพิมพ์ข้อความแล้วกดส่งไปให้สรัย จากนั้นจึงกดปิดเครื่องทันที โทรศัพท์มือถือราคาแพงถูกโยนไปอยู่ที่หัวเตียงอีกครั้ง ก่อนที่ร่างบางจะเป็นฝ่ายถูกพลิกให้ลงไปนอนราบกับเตียง เธอเงยหน้าท้าทาย แล้วกระตุกปมผ้าเช็ดตัวที่สามีนุ่งอยู่ออกอย่างไม่ใยดี ถ้าคืนนี้พี่ธีอยากจะควบขี่ จะขยี้ด้วยท่าไหน เธอก็พร้อมจะไปกับเขา ทั้งคืน...

“คุณธีคะ คุณธี” เสียงเรียกของเลขาฯ สาว ดังขึ้นพร้อมกับร่างระหงที่สวมรองเท้าส้นสูงวิ่งตรงมาหา ทำให้ธีทัตต้องหยุดรออยู่ที่หน้าลิฟต์ เขาหันไปทักทายเธอตามมารยาท ก่อนที่อีกฝ่ายจะเป็นคนเปิดประเด็นเกี่ยวกับเรื่องเมื่อคืนขึ้นมา เมื่อทั้งคู่ก้าวเข้ามาในลิฟต์

“สรัยขอโทษด้วยนะคะ ที่ทำให้แฟนของคุณธีไม่พอใจ สรัยก็แค่จะคุยเรื่องงาน แล้วที่บอกฝันดีไปก็แค่บอกตามมารยาท สรัยไม่ได้คิดอะไรเกินเลยนะคะ”

“ครับผมเข้าใจ” ชายหนุ่มตอบยิ้มๆ

“ไม่คิดว่าแฟนของคุณธีจะเก็บเรื่องแบบนี้มาคิดเล็กคิดน้อย” เธอแสร้งว่า

“ผมว่าก็ปกตินะครับ ไม่มีใครชอบให้คนอื่นมาทำตัวสนิทสนมกับแฟนของตัวเองหรอก ขนาดผมยังไม่ชอบเลย” เขาตอบโดยที่ยังมีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้า

“สรัยเข้าใจค่ะ...ต้องขอโทษจริงๆ นะคะ” เลขาฯ สาวหน้าเสียไปเล็กน้อย แต่ก็พยายามปั้นหน้าให้เป็นปกติ

“อ้าวคุณสรัยมาพอดีเลย เมื่อกี้ฝ่ายการตลาดโทรมาน่ะครับ ผมรับเรื่องเอาไว้ เขาฝากให้คุณสรัยช่วยโทรกลับหน่อยน่ะครับ” ลูกน้องหน้าห้องของราเมศรายงานเมื่อเห็นว่าเลขาฯ สาวเดินออกมาจากลิฟต์พร้อมกับธีทัต

“ได้ค่ะ เดี๋ยวสรัยจัดการเอง” เธอส่งยิ้มให้และเดินไปนั่งประจำที่ของตัวเอง จังหวะนั้นราเมศที่เพิ่งเดินออกมาจากลิฟต์ก็เดินตรงมาคุยกับธีทัตทันที เธอได้ยินรายละเอียดไม่ชัดนัก แต่เหมือนทั้งคู่กำลังคุยกันเรื่องผู้หญิง

“หน้าตาสดใสมาเชียวนะธี มีอะไรดีๆ เกิดขึ้นรึไง” คนเป็นเจ้านายถามทีเล่นทีจริง เพราะรู้ดีว่าอาการยิ้มกริ่มยิ้มค้างแบบนี้ต้องเป็นเพราะเมียตามใจแน่ๆ

“เมื่อคืนเมียหึงไม่เข้าเรื่อง ก็เลยต้องสั่งสอนกันชุดใหญ่ครับ” ชายหนุ่มบอกพร้อมกับยืดอกด้วยความภูมิใจ

“แกสั่งสอนเมียหรือน้องสาวฉันเป็นฝ่ายสั่งสอนแกห้ะไอ้ธี เอาความจริง” ราเมศบอกอย่างรู้ทัน คบกันมานาน ทำไมจะไม่รู้ว่าธีทัตก็อยู่สมาคมคนเกรงใจเมียเหมือนกันกับเขา

“หึรู้ทันอีก...ก็น้องสาวคุณรามนั่นแหละครับ...สั่งสอนซะจนผมแทบไม่อยากตื่นมาทำงานเลย” ธีทัตต้องสารภาพความจริง เพราะโกหกไป เจ้านายก็ไม่เชื่ออยู่ดี

“แล้วนี่ชญาหึงเรื่องอะไร” ราเมศยืนพิงกับโต๊ะคุยกับน้องเขย

ธีทัตไม่ได้ตอบแต่โบ้ยหน้าไปทางสรัยที่กำลังคุยโทรศัพท์กับฝ่ายการตลาดอยู่ ราเมศพยักหน้าเข้าใจทันที

“แต่ก็เคลียร์กันเรียบร้อยแล้วล่ะครับ น้องสาวคุณรามเป็นเด็กดี ผมเอาอยู่” คนเป็นรู้น้องบอกยิ้มๆ

“อือ ถ้าชญาไม่แฮปปี้ ฉันจะไม่ให้เลขาฯ ของฉันไปทำงานกับนายสองต่อสองอีก โทษทีนะฉันลืมคิดไป”

“อย่าคิดมากเลยครับคุณราม เรื่องงานสำคัญที่สุด ผมไม่เอาเรื่องส่วนตัวมาปนอยู่แล้วคุณรามก็รู้”

“ฉันรู้ แต่นายกับชญาเป็นคนที่ฉันรักมากทั้งสองคน ฉันอยากให้พวกนายมีความสุข ไม่อยากให้ต้องทะเลาะกันเพราะความระแวง ความไม่เชื่อใจกันเหมือนอย่างคู่ของฉัน”

“เรื่องมือที่สามมันไม่มีทางเกิดขึ้นกับคู่ของผมหรอกครับ ผมกับชญาเราคบกันมานาน เราเข้าใจกันดีครับ” ธีทัตบอกด้วยความมั่นใจ

“คุณรามคะ เดี๋ยวตอนสิบเอ็ดโมงจะมีซับพลายเออร์เข้ามาคุยงานด้วย สรัยเตรียมห้องประชุมใหญ่ไว้ให้ ข้อมูลที่จำเป็นต่างๆ สรัยเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้วนะคะ” เธอรายงานหลังจากที่เห็นว่าเจ้านายและลูกน้องคนสนิทเพิ่งคุยกันเสร็จ

“ขอบคุณครับสรัย คุณทำหน้าที่ของคุณได้ดีมาก” ราเมศเอ่ยชมและได้แต่หวังว่าเธอจะไม่ทำอะไรที่เกินหน้าที่ให้เกิดปัญหากระทบเรื่องงาน

12:00 PM

“รออยู่ข้างล่างก็ได้ค่ะ เดี๋ยวพี่ลงไป” ธีทัตคุยโทรศัพท์พลางควานหาอะไรบางอย่างในลิ้นชัก

“คุณสรัยครับไปทานข้าวกัน” ชาลีและบอดี้การ์ดอีกสองคนเดินมาที่โต๊ะของสรัย

“สรัยรอคุณรามก่อนดีกว่าค่ะ” เธอบอกพลางหันไปหาธีทัตที่กำลังวุ่นวายอยู่กับการหาของบางอย่าง

“คุณสรัยออกไปทานข้าวได้เลยนะ เดี๋ยวภรรยาผมจะมาทานข้าวด้วย” ราเมศส่งเสียงผ่านอินเตอร์คอมมาบอกราวกับรู้ว่าเลขาฯ รออยู่

“ถ้าอย่างนั้นก็ไปกันเถอะค่ะ คุณธีคะไปทานข้าวด้วยกันมั้ย” หญิงสาวยิ้มให้ชาลีที่เป็นคนชวน แล้วปิดหน้าจอคอมพร้อมกับหันไปหาธีทัต

“อยู่นี่ๆ เอง” ธีทัตที่เพิ่งหากุญแจรถเจอ หยิบกุญแจใส่กระเป๋ากางเกงทันที คล้ายว่าเขากำลังรีบร้อนจะไปที่ไหนซักแห่ง

“พอดีว่าผมมานัดแล้วครับ แต่เราลงไปพร้อมกันเลยก็ได้นะครับ” ธีทัตชวนและเดินนำไปที่ลิฟต์ ก่อนจะหันไปหาชาลีและลูกน้องที่เดินตามมาแล้วทำปากกระซิบกระซาบว่า วันนี้เมียมาหาถึงที่ทำงาน...

เมื่อลิฟต์เคลื่อนลงมาถึงชั้นล่างธีทัตก็รีบพรวดพราดออกไปทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก ร่างสูงเดินตรงดิ่งไปหาเด็กสาวสวมชุดนักศึกษาที่ยืนรออยู่ตรงล็อบบี้ ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินออกไปด้วยกัน

“น้องนักศึกษาที่เดินออกไปพร้อมคุณธีทัตเมื่อกี้นี้เป็นใครเหรอคะ” สรัยเอ่ยถามขณะที่ทุกคนกำลังเดินไปที่โรงอาหาร

“อ้อ คุณชญา แฟนของคุณธีน่ะครับ”

“แฟนคุณธีงั้นเหรอคะ” เธอหันไปถามย้ำกับบอดี้การ์ดที่เป็นคนตอบ

“ครับ...คุณธีเขารักเด็ก” การ์ดผู้ไม่รู้เรื่องรู้ราวตอบออกไป เหมือนทุกครั้งที่ชอบแซวกัน

หึ ‘แฟนเด็ก’ งั้นเหรอ? คบกันได้ก็เลิกกันได้

ตอนที่ธีทัตส่งข้อความมาบอกว่าแฟนของเขาไม่พอใจที่เธอส่งข้อความไปหา นอกเหนือจากเรื่องงาน สรัยก็พยายามจินตนาการถึงใบหน้าของผู้หญิงที่สามารถสั่งให้ธีทัตยอมทำตามทุกอย่างได้ เธอคิดว่าแฟนของเขาน่าจะดูดีมีชาติตระกูลหรือไม่ก็ต้องสวยมากกว่าแม่เด็กแว่นหน้าตาจืดชืดคนนี้

เด็กนั่นมันมีดีอะไร เธอมีภาษีเหนือกว่าเห็นๆ ถึงยังไงหล่อนก็เป็นแค่แฟน ยังไม่ได้แต่งงานกัน เพราะฉะนั้นแย่งได้...ไม่ผิดศีลธรรม!

อิเจ๊สรัย!!! ตรรกะพังพินาศมาก ผู้หญิงแบบนี้ก็มีด้วย ช้านขอให้เวรกรรมตามทันแก๊!

#สรัยไม่ใสนะคะ หึๆ ๆ #น้องชญาของไรเตอร์ก็เช่นกัน!!!

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย B@lly
น่าจัดสรัยสักดอก
เมื่อ 2 เดือน 2 สัปดาห์ที่แล้ว

ความเห็นโดย เฟิง เฟิง
okkkkkkkkkk
เมื่อ 2 เดือน 3 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว