“รักข้าไหม..แม่ทัพเฉิน”-บทที่31.โทษสถานหนัก

โดย  พ้างปิงปิง

“รักข้าไหม..แม่ทัพเฉิน”

บทที่31.โทษสถานหนัก

ป๋ายฉางชิงไม่กล้าแม้กระทั่งเงยหน้า ร่างกายสั่นเทารู้สึกความตายเข้าใกล้นางขึ้นทุกที...

“หลิวเจิน” เสียงอันทรงพลังเอ่ยเรียก

“เพค่ะฝ่าบาท”

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าความผิดเจ้าใหญ่หลวงเพียงใด”

“หม่อมฉันทราบแล้วเพค่ะ”

“โทษของเจ้าหากข้าสั่งประหารคนทั้งพรรคจตุรพิษยังไม่สาสม”

“หม่อมฉันผิดไปแล้ว ขอฝ่าบาทโปรดอภัยพี่น้องกระหม่อมด้วยเพคะ” นางพูดด้วยเสียงสั่นเครือ

“งั้นเจ้า จะรับผิดชอบใช่หรือไม่?!!”

“หม่อมฉันน้อมรับโทษตามพระประสงค์ของฝ่าบาทเพค่ะ”

“ดี!!!!” เสียงฮ่องเต้รีบสั่งเสียงดัง...

“ทหาร!!!”เรียกเสียงดังกังวาน

“เสด็จพ่อ”,”ฝ่าบาท”

คำสั่งเรียกทหารองค์รักษ์ทำชายทั้งสามตกใจไม่น้อย..ร้องเรียกขึ้นพร้อมกัน

องค์ชายรองที่เสด็จมาด้วยเงยหน้าขึ้นด้วยความรวดเร็วจ้องบิดาเขม็งไม่คิดว่าพระองค์จะโกรธแค้นนางมากขนาดนี้

ส่วน

ป๋ายฝูซางกับเฉินหลี่จวินไม่ต่างกันเบิกตาเล็กน้อยจ้องมองฮ่องเต้ คิ้วขมวดเข้าหากันงุนงงกับคำสั่งที่เด็ดขาดของผู้ได้ขึ้นชื่อว่าเหนือหัวของปวงประชา

“ทหาร!!!เอาน้ำชามาให้ข้าซิ!!....กงกงข้ามานั่งตั้งนานน้ำชาซักถ้วยก็ไม่มี..ที่นี่ต้อนรับแขกเช่นข้าแบบใดกัน”

“โอ้...ฝ่าบาทกระหม่อมสมควรตาย ทหารไปยกน้ำชาเข้ามาให้ฝ่าบาทเร็ว”

ไป๋กงกงพูดพร้อมก้มตัวต่ำ ขอลุแก่โทษจากเหนือหัวของเขา..

บุรุษทั้งสามถอนหายใจพร้อมกัน..น้ำชาหรอกหรือที่เรียกทหารเสียงดังนั้น..

เมื่อดื่มน้ำชา เสียงที่เปล่งออกมาจึงลื่นไหลมากขึ้น...

“หนึ่งชีวิตชดใช้ด้วยหนึ่งชีวิตเจ้าเห็นด้วยหรือไม่”

“เพค่ะฝ่าบาท”

“อืม...ดี ๆๆๆแต่ไม่ใช่ชีวิตเจ้านะ..”

นางเงยหน้าขึ้นสบตาฮ่องเต้เฒ่าเป็นครั้งแรก ทำหน้างุนงนก่อนจะได้รับความกระจ่าง...

“ข้าต้องการชีวิตอาจารย์เจ้า!!!”

“เสด็จพ่อ ,ฝ่าบาท”

องค์ชายรองกับเฉินหลี่จวินร้องเรียกดังอักครั้ง

“พวกเจ้าสองคนเรียกข้าบ่อยจริงเชียวฮึ !!ข้าถามนางเจ้าสองคนจะเดือดร้อนทำไม...”

นางส่ายหน้าไปมา ขอบตาเริ่มแดงกร่ำ

“หม่อมฉันผิดหม่อมฉันต้องได้รับโทษอาจารย์สั่งสอนหม่อมฉันแต่สิ่งดีๆเป็นหม่อมฉันเองที่ลุ่มหลงมัวเมา “

นางคลานเข่าไปใกล้ร้องไห้โฮออกมาในที่สุด..

ฮ่องเต้ยังไม่หยุดแค่นั้น..กล่าวต่อ

“ไม่มีอาจารย์เจ้า ก็ไม่มีหลิวเจินที่ปรุงยาพิษชั้นเลิศนั้นขึ้นมาได้”

“ไม่เพคะฝ่าบาทหม่อมฉันผิดควรลงโทษหม่อมฉันถึงจะถูก”ป๋ายฉางชิงร้องดังเริ่มร้อนรนเหมือนคนเสียสติ

จากนั้นป๋ายฝูซานก็คุกเข่าลงดังตึก

“กระหม่อมยินดีรับความผิดทั้งหมดพะยะคะ“

“อาจารย์ไม่นะเจ้าคะ!!”

“เจ้าเงียบได้แล้ว!!!ดื้อรั้นเช่นนี้ !!!”เขาตวาดนางก้องห้อง..

นางกลั้นสะอื้นอัก หยุดส่งเสียง หากแต่น้ำตาไม่หยุดไหล.

ฮ่องเต้เบิกตามองทั้งสองสลับกันไปมา

ถอนหายใจดัง”เฮ้อ!!!!”

“เพื่อหญิงงามแล้ว แม้แต่อาจารย์ฝูยังต้องมีวันนี้ “

ป๋ายฝูซานก้มหน้านิ่ง...

นางหันหน้ามองอาจารย์นางที่นั่งก้มหน้านิ่ง...

ฮ่องเต้กล่าวต่ออีกว่า..

“อาจารย์ฝู.....ท่านมีบุญคุณกับข้า เพื่อตอบแทนผู้มีพระคุณหากวันนี้ข้าจะให้ขออะไรซักข้อเจ้าขอมาได้เลย”

“กระหม่อมจะขอให้พระองค์ไว้ชีวิตนางให้นางได้เริ่มต้นชีวิตใหม่แค่นี้พะยะค่ะ”

เขาพูดพร้อมหันหน้ามาที่นาง ป๋ายเฉิงชิงน้ำตาไหลรินไม่คิดว่าอาจารย์จะทำเพื่อนางขนาดนี้...

“หนึ่งชีวิตต้องชดใช้มีแน่ ....”

“แต่ไม่ใช่เจ้าทั้งสอง!...หลิวเจินเอ้ย..ข้าเป็นฮ่องเต้ชราผู้ปลดปลงเสียแล้ว..เจ้าทำยาพิษมาเพื่อปลิดชีพข้า ข้ามิได้เสียใจแม้แต่นิด แต่คำสั่งที่เจ้าทำเกิดจากโอรสของข้านี่ซิทำให้ข้าเสียใจยิ่งนัก...หากวันนี้เอาชีวิตเจ้าไปจะมีประโยชน์อันใด..รังแต่จะทำให้อาจารย์เจ้าเสียใจ”

“เอาละ อาจารย์ฝูข้าตอบแทนบุญคุณท่านด้วยการไว้ชีวิตนางแล้ว..ส่วนท่านคือผู้ช่วยชีวิตข้าจะมีเหตุอันใดที่ข้าจะลงโทษท่าน”

“หลิวเจินนามที่แท้จริงเจ้าคือ?”

“หม่อมฉันป๋ายเฉิงชิงเพค่ะ”

“ป๋ายเฉิงชิง ต่อไปนี้เจ้าคือป๋ายเฉิงชิงคนเดิมบนหุบเขาฟงซาน ไม่ใช่หลิวเจินอีกต่อไป จงลืมเรื่องราวที่ผ่านมามีชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเดิมเจ้าเห็นเป็นเช่นไร”

“หม่อมฉันขอบพระทัยฝ่าบาท!!!”

นางก้มโขลกศรีษะกับพื้นดังปึกสามครั้งด้วยความดีใจ ส่งยิ้มให้อาจารย์พร้อมรอยน้ำตา....

“หากว่าเจ้าสนใจไปมีชีวิตใหม่ที่ดีๆในวังหลัง ก็ย่อมได้”

“เสด็จพ่อ!!!”

ป๋ายฝูซานกับเฉินกลี่จวินได้แต่เงยหน้ามองคนพูดปากอ้าค้างพูดอันใดไม่ออก...

“ฮึ!!!!ป่านนี้ก็คิดว่าข้าพูดจริงอยู่อีกหรืองัยเจ้าลูกโง่”

“หม่อมฉันผิดไปแล้ว”

“ฮ่าาาๆๆๆๆๆ“ฮ่องเต้เสด็จกลับพร้อมเสียงพระสรวลดังกังวาล

‘พระองค์ไม่ได้ล้อเล่นซักนิดพะยะคะ’

ไป๋กงกง พูดคนเดียวในใจ กลั้นขำจนท้องเกร็งแข็งก่อนจะยื่นแขนให้องค์เหนือหัวจับจูงออกจากวังเหยาหนานเสด็จกลับวังหลวงในทันที...

ป๋ายเฉินชิงยิ้มกว้างให้อาจารย์หนุ่ม..

ชีวิตนางเกิดใหม่แล้วนางจะต้องลืมสตรีที่ชื่อหลิวเจินคนนั้น ให้ได้ลืมราชครูสวีไป๋อวี้คนนั้นให้ได้ ซักวันนางจะต้องลืมเลือน..........

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย vrnk
รอตอนต่อไป
เมื่อ 1 เดือน 2 สัปดาห์ที่แล้ว

ความเห็นโดย 婉 桃 Tao
สนุกมากค่ะ
เมื่อ 1 เดือน 2 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว