“รักข้าไหม..แม่ทัพเฉิน”-บทที่38.ความลงตัว

โดย  พ้างปิงปิง

“รักข้าไหม..แม่ทัพเฉิน”

บทที่38.ความลงตัว

บทที่38. ความลงตัว..

เหตุการณ์วุ่นวายที่ผ่านของฉางอานก่อเกิดเรื่องราวมากมายให้ผู้คนเล่าขานและจดจำ ความรุ่งเรืองของฉางอานเพิ่มขึ้นเรื่อยๆราชวงศ์ถังรุ่งเรืองเฟื่องฟูขีดสุดภายใต้การปกครองของฮ่องเต้พระองค์ใหม่นาม‘ถังไท่จง’ชาวบ้านราษฎรอยู่กันอย่างมีความสุข ก่อเกิดรัชศกเจิงกวนที่ผู้คนกล่าวขานนั่นเอ

จวนสกุลหลี..

งานมงคลเล็กๆภายในจวนวันนี้อบอวลไปด้วยความสุขและความอบอุ่นของคนสกุลหลีบ่าวรับใช้ต่างได้มาร่วมฉลองงานมงคลของซานฟงกับหยงจิงด้วยรอยิ้ม นายใหญ่หลีจิ้งกับฮูหยินใหญ่ยิ้มแย้มยินดี อวยพรพร้อมมอบของกำนัลเป็นเสมือนสินเดิมให้กับบ่าวสาวในพิธีการ...ทุกคนชื่นหมื่น...

ซานฟงจำได้ว่าตอนที่เขากลับมาถึงจวนเขาก็พุ่งตรงไปหาหยงจิงด้วยความคิดถึง..หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ พอเขาหาทั่วจวนถึงรู้ว่าอยู่ที่เรือนพักฮูหยินใหญ่

เสียงสนทนาปนหัวเราะของสตรีทั้งสามดังออกมานอกตัวเรือนที่เขายืนอยู่...

“หยงจิงเจ้าท้องใส้ไหนเลยจะเย็บปักถักร้อยได้ ปล่อยงานพวกนี้เป็นของข้ากับเยียนเอ๋อร์ทำเถอะ”ฮูหยินใหญ่กล่าวด้วยน้ำเสียงรักใคร่ห่วงใย

“ใช่พี่หยงจิงงานหนักพวกยกหามก็อย่าได้ทำรู้หรือไม่” นางกล่าวต่อ

“เจ้าดูท่านแม่ซิเย็บเสื้อผ้าเด็กพวกนี้ไม่รู้กี่ตัวต่อกี่ตัวแล้ว” คนที่ดุด่าที่สุดวันนั้นกลับเป็นคนที่ตื่นเต้นที่สุดวันนี้

“เยียนเอ่อร์ก็แม่ตื่นเต้นนี่น่านานๆบ้านเราจะมีเด็กเล็กๆเสียที เจ้าก็รีบได้แล้วรู้ไหม “

“ท่านแม่ บอกข้าจะได้อะไรละเจ้าคะ”

หลีอวี่เยียนยิ้มอาย ฮูหยินใหญ่กับหยงจิงพลอยขบขันไปด้วย...

“บ่าวปลื้มใจนักที่ฮูหยินกับคุณหนูดีกับหยงจิงกับลูกเช่นนี้”

ทั้งสามยิ้มให้กันอีกครั้ง...

คนนิ่งฟังนอกเรือนทั้งปลื้มใจทั้งตื้นตันใจที่กำลังจะเป็นพ่อคน...หมุนตัวเดินออกจากตัวเรือนอย่างรวดเร็วเพื่อกลับไปหาเจ้านาย...ต้องรีบเสียแล้วงานมงคลที่คุยกับท่านแม่ทัพต้องรีบเสียแล้ว... ทั้งยิ้มทั้งวิ่งออกไปไม่รอช้าให้เสียเวลา.....

วังเหยาหนาน...

ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันราชกิจมากมายนานๆครั้งถึงจะว่างเว้น เป็นฮ่องเต้หนุ่มที่เก่งกาจทั้งบุ๋นและบู๊เป็นที่ถูกใจ..อำมาตย์เสนาบดีแม่ทัพนายกองยิ่งนัก

“ไท่ซ่างหวงเสด็จแล้ววววว”เสียขันทีน้อยผู้นำทางตะโกนก้อง

พระนามใหม่ของอดีตฮ่องเต้ถังเกาจู

เฉินหลี่จวินหลีอีเยียนป๋ายฝูซานและป๋ายฉางชิงลงมาถวายพระพรตรงพื้นในโถงรับรอง

“ตามสบายอาจารย์ฝูข้าได้ข่าวจากฮ่องเต้ว่าท่านจะลาไกล ออกท่องยุทธภพเลยจะมาร่ำลาซักนิด”

“พะยะคะ”

“ไปครานี้เมื่อใดจะกลับมา ท่านอย่าลืมมาเยี่ยมคนแก่อย่างข้าบ้างรู้หรือไม่”

“กระหม่อมจะกลับมาฉางอานแน่นอนพะยะคะ”

“แล้วแม่นางคนใดที่ท่านเลือกให้ร่วมทางละ” อดีตฮ่องเต้เย้าแหย่

“กระหม่อมมีแค่ป๋ายเฉิงชิงติดตามพะยะคะ”

“อ้อฮ่าๆๆๆๆเป็นเช่นนี้ก็ดีแล้วฮ่าๆๆ

งั้นเราไปเที่ยวชมวังเหยานานกันเถอะไป๋กงกง”

“พะยาค่าาฝ่าบาททท”

ทั้งสองจับจูงกันเดินออกไป..

ทั้งหมดลุกขึ้น ร่ำลากัน

ตั้งแต่แผนการหญิงงามล้มเหลว

เหตุเพราะป๋ายเฉิงชิงไม่รู้เพราะอะไรยัดเยียดให้อาจารย์ของนางรับภรรยาเอกไว้ซักคนอนุซักสองสามคนก็ได้เหตุผลนั้นนางบอกว่าหวังดีต่างๆนาเหมือนที่เขาคาดการณ์ไว้ไม่มีผิด

...เป็นเขาเองที่ต้องพาตัวเองออกมาจากแผนการ กลับไปเป็นอาจารย์ฝูผู้เคร่งครึมตามเดิม ใครจะรินชานวดแขนขาไม่มีอีกแล้ว ต่างหวาดกลัวในความเคร่งขรึมของอาจารย์หนุ่มจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้.....

กลับเป็นป๋ายเฉิงที่ยิ้มยินดีปรนณิบัติเอาใจไม่ห่างตามเดิม เขาก็ยินดีอยู่แล้วหากเรื่องลงเอยเช่นนี้ที่ผ่านมานั้นชีวิตวุ่นวายเกินกว่าที่คิดไว้มาก...

“แม่นางป๋ายข้าฝากศิษย์พี่ด้วย..”

“แม่ทัพเฉินไม่ต้องกังวล”

“พี่สาว ข้ามีของมาฝากท่านด้วยเจ้าคะ”

เวลาที่ผ่านมาหลีอวี่เยียนขออาสามาดูแลป๋ายเฉิงชิงบ้างทำให้แม่นางสองคนสนิทสนมกันมาก โดยเฉพาะเรื่องของนิยายตำราต่างๆในฉางอานต่างแลกเปลี่ยนความรู้ซึ่งกันและกันไม่รู้เบื่อ..

นางยิ้มกว้างตาโตเมื่อเห็นนิยายเล่มใหม่ของนักเขียนนามฝูฝูที่นางเฝ้าติดตาม..

“อวี่เยี่ยนเจ้าได้มาได้อย่างไร วันก่อนข้าไปที่หอสมุดเหอฉางยังไม่มีเลย”..

นางรับมาด้วยความปลื้มปริ่ม

“หากคนเขียนไม่เอาไปส่งจะมีได้อย่างไรเจ้าคะ”

ป๋ายเฉิงชิงทำหน้างงงัน อาจารย์ฝูหันหน้ามากระซิบ

“นางคือฝูฝูฝูฝูคือนาง”

คนฟังปากอ้าตาโตกรีดร้องเข้าไปจับไม้จับมืออวีเยียน...

“เจ้าปิดข้าทำไม”

“ป่าวซะหน่อยเจ้าคะ”

“ฮ่าๆๆ” ทั้งสองหัวเราะพร้อมกัน..

ส่วนอวีเยียนไม่คิดว่าจะเจอคนคลั่งไคล้นางเช่นนี้โอบกอดกันและกันหัวเราะไม่หยุด..

ป๋ายฝูซานและเฉินหลี่จวิน มองภาพนี้ก็อดยิ้มกว้างไม่ได้

สตรีเวลาพบเจอของถูกใจก็เป็นเช่นนี้...

ทั้งสี่ร่ำลากันสัญญาว่าจะกลับมาฉางอานอย่างแน่นอน..

เอี้ยชิงยืนส่งทั้งสองคนด้วยน้ำตาเวลาที่ผ่านมาทำให้นางผูกพันพอไม่มีคนทั้งสองนางจึงเงียบเหงาวังเวง..

6 ปีต่อมา....

ลานกว้างหน้าจวนสกุลหลีเด็กผู้ชายสองคนกำลังฝึกปรือวิชาดาบกันอย่างขมักเขม้น ลูกศิษย์หัวไวได้ใจอาจารย์ยิ่งนัก วิชาดาบของคุณชายน้อยนามเฉินอวิ๋นซวงก้าวรุดหน้าเกินวัยไปมาก คำว่า ดูบุตรชายให้ดูที่บิดา ก็เป็นเช่นนี้เอง...

คุณชายน้อยเฉินอวิ๋นซวงมีแววเก่งกาจเหมือนแม่ทัพเฉินอย่างกับถอดแบบกันมา ส่วนบุตรชายของเขาฟงไป่จิงอายุได้6ขวบแล้วนั้นฝีมือก็ไม่เป็นรองใคร ทั้งสองเติบโตเคียงคู่เป็นสหายนายบ่าววัยเยาว์ที่รักใคร่กลมเกลียว..

จวนสกุลหลีวันนี้มีแขกพิเศษจากสกุลลู่ลู่จินหยวนกับเย่จิงหงพร้อมบุตรสาววัยสี่ขวบนามลู่หงเจิน นางมาพร้อมกับพิณขนาดเล็กที่สั่งทำขึ้นพิเศษหวังจะมาแสดง.ฝีมือให้เหล่าลุงป้าน้าอาสกุลหลีและพี่ชายของนางทั้งสองฟังเป็นพิเศษ

ลู่หงเจินแม้ยังเด็กแต่ความงดงามของหน้าตาผิวพรรณถอดความงามมาจากผู้เป็นแม่ไม่มีผิดเพี้ยน..ไม่แปลกหากต่อไปนางจะขึ้นเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งของฉางอาน..

ลู่จินหยวนเฝ้ามองบุตรชายของสหายแล้วนึกอิจฉาเขาหวังว่าลูกในท้องของเย่จิงหงจะเป็นชายอย่างที่เขาตั้งใจ

เขายังจำวันที่เฉินหลี่จินพูดจ้ายั่วเย้าไม่ลืม คนที่ท้าประลองเรื่องมีบุตรกลับทำฮูหยินตัวเองท้องเป็นลำดับสุดท้าย เรื่องนี้พูดกันทีไรได้ขบขันทุกที..แต่มิวายยังท้าพนันว่าเขาจะต้องมีทายาทคนที่สองก่อนใครเป็นแน่..

และแล้วเย่จิงหงก็ไม่ทำให้เขาผิดหวังสองเดือนที่แล้วนางตั้งครรภ์บุตรคนที่2ให้เขา บุตรคนนี้ช่างทำให้เขาได้เชิดหน้าชูตาซะจริงๆ...

หลีอวี่เยี่ยนอยากมีบุตรตรีเช่นลู่หงเจินยิ่งนัก นางชอบเด็กผู้หญิง เฉินหลี่จวินตั้งแต่รู้ว่าภรรยาอยากมีลูกสาวเขาก็ตั้งอกตั้งใจพานางขึ้นเตียงไม่เว้นแต่ละวัน

ตลอดเวลา7-8ปีที่อยู่ด้วยกันชายหนุ่มรักและให้เกียรติสตรีเช่นนางไม่เสื่อมคลาย ไม่รับอนุเข้าจวนซักคนเดียว...

แต่หากเอ่ยถามคำว่ารักจากเขา

...กลับกลายเป็นนางที่ต้องเหนื่อยหอบเสียวซ่านอยู่บนที่นอนทุกครั้งไป...เฉินหลี่ฉวินถือคติของชายผู้เป็นนักรบโดยแท้ เน้นลงมือทำมากกว่าพูดจาโอ้อวด...

วันนี้นางรู้สึกมีอาการแปลกๆเหมือนครั้งเมื่อตั้งครรภ์เฉินอวิ๋นซวงไม่มีผิด..

ไม่แน่ว่าเมล็ดพันธ์ที่เขาฝากฝังกำลังจะงอกเงยในตัวนางอีกครั้งพยานรักคนที่สองอีกไม่นานคงได้กำเนิดเกิดมาเติมเต็มความรักของนางและแม่ทัพใหญ่เป็นแน่.........

________จบ-แล้ว-เจ้า-คะ_______

ขอบคุณทุกสายตา(คนเข้ามาลองอ่าน)

ขอบคุณทุกคอมเม้น

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายชื่อเชยๆเล่มนี้......ทุกๆอย่างของเรื่องนี้ไรต์ตั้งใจคะอาจจะมีอ้างอิงถึงใครบ้างผิดตกขอภัยนะคะ..อาจจะมีเรื่องอื่นๆตามมาให้อ่านนะคะอย่าพึ่งเบื่อกัน.......ขอบคุณคะ........

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว