ภรรยาจ๋า...สามีหลง [20+]

Chapter 12 เบื่อมั้ย? [2]

ชายหนุ่มซบใบหน้าลงกับซอกคอของหญิงสาว จูบซับไปทั่วข้างแก้มและลำคอระหงราวกับคนหื่นกระหายไม่รู้จักอิ่ม บทรักวันนี้เร่าร้อนรุนแรงกว่าวันไหนๆ เพราะทั้งคู่ต่างต้องการกันและกัน

“ชะ...ชญารักพี่ธีนะคะ” รอยยิ้มสวยปรากฏชัดบนใบหน้าจิ้มลิ้ม

“รักชญาเหมือนกันครับ” ธีทัตยื่นริมฝีปากไปจูบเธอเร็วๆ ก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆ แล้วดึงร่างเล็กขยับไปนอนหนุนแขนของเขา

“อื้ออย่าซนสิ” คนแก่กว่าดุเบาๆ เพราะมือเล็กเอาแต่เขี่ยวนอยู่กับยอดอกสีอ่อนของเขาราวกลับจะปลุกอารมณ์ขึ้นมาอีกรอบ เขายึดมือของเธอไว้ที่หน้าอกด้านซ้าย ตรงตำแหน่งของหัวใจที่กำลังเต้นด้วยจังหวะรัวเร็ว

“ตายแล้วพี่ธี...หัวใจเต้นแรงขนาดนี้...ดีนะคะที่ไม่ช็อกไป”

“ฮ่าๆ ๆ พี่ไม่ได้ถึงแก่ขนาดจะตายคาอกเมียนะคะชญา”

“ทำเบาๆ ไม่เป็นรึไงก็ไม่รู้ ชอบ...ดุตลอดเลย” เสียงเล็กกระเง้ากระงอด

“เจ็บรึเปล่าคะ” ธีทัตถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ตรงข้ามกับพฤติกรรม ‘เอวดุ’ เมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง

“ก็...นิดหน่อยค่ะ” คนตัวเล็กในอ้อมกอดตอบอ้อมแอ้ม

“แต่เสียวมากกว่า?” ชายหนุ่มแกล้งแหย่ เขารู้ว่าเธอเจ็บแต่เมื่อถึงจุดหนึ่งความเจ็บจะถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกอย่างอื่นที่มีมากกว่า เขาชอบที่เธอตอบสนองและดื่มด่ำความสุขไปกับเขาในตอนที่ร่วมรักกัน เธอคือภรรยาที่สมบูรณ์แบบ

“ค่ะ...” หญิงสาวพยักหน้าตอบอายๆ เผลอกัดปากเบาๆ ภาพของเธอน่ารักจนธีทัตอดไม่ได้ที่จะจุมพิตริมฝีปากจิ้มลิ้มนั่นอีกครั้ง

“ลุกเถอะค่ะสายแล้ว” เธอบอกแล้วดันตัวออกจากอกแกร่งเบาๆ

“อยากอยู่อย่างงี้ทั้งวันเลย ฟอดดดด” เขาบอกแล้วดึงร่างเล็กเข้ามาในอ้อมอกและกอดเกี่ยวเธอเอาไว้แน่น ระดมหอมแก้มนุ่มๆ จนแก้มชญาธรเกือบช้ำ

“เราไม่ได้นอนกอดกันทั้งวันแบบนี้มานานแล้วนะคะชญา”

“ค่ะ...” ชญาธรยิ้มบางๆ ให้เขาแล้วซบหน้าลงกับอกแกร่ง

“พี่ธี...พี่เคยนึกเบื่อชญาบ้างรึเปล่าคะ” หญิงสาวถามขึ้นมาเบาๆ

“หืม...ทำไมถึงถามแบบนี้คะ...พี่จะไปเบื่อชญาได้ยังไง” ธีทัตตอบพลางหัวเราะในลำคอ หลงเมียจะตายอยู่แล้ว เมียยังไม่รู้ตัวอีก

“ก็เราคบกันมานานแล้ว...”

“นานที่ไหนกันคะ ยังไม่ถึงสิบปีเลย พี่ดูแลชญาในฐานะแฟนและน้องสาวเจ้านายมาตลอดสี่ห้าปีก็จริง แต่ดูแลในฐานะเมียยังไม่ถึงปีเลยด้วยซ้ำ”

“แล้วถ้าถึงสิบปี พี่ธีจะเบื่อชญารึเปล่าคะ แล้วถ้าตัดเรื่องบนเตียงออกไปล่ะคะ พี่ธีจะเบื่อชญามั้ย” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นสบตากับชายหนุ่มตรงๆ

“เด็กคิดมาก” เขาแกล้งบีบปลายจมูกเธอเบาๆ

“ตอบก่อนสิคะ” เธอยังคงคาดคั้น ตาคู่สวยยังเว้าวอน รอคำตอบ

“ถึงพี่จะไม่รู้อนาคต แต่พี่ก็อยากให้ชญารู้ไว้ว่าคำว่าไม่รักแล้วหรือคำว่าเบื่อแล้วจะไม่มีทางออกมาจากปากของผู้ชายอย่างพี่แน่นอน”

“พี่ธีก็รู้ว่าชญาไม่มีใคร...ทั้งชีวิตชญามีแค่พี่ธีคนเดียว...ถ้าพี่ธีเบื่อชญาแล้วไปรักคนอื่น...”

“พอแล้วค่ะ พอแล้ว พี่จะไปรักคนอื่นได้ยังไง” เขาจูบหน้าผากเธอ

“ชญากลัว...กลัวว่าพี่ธีจะเปลี่ยนไป กลัวพี่จะทิ้งชญา”

“พี่รักชญามากนะคะ พี่ก็เคยบอกชญาแล้วไง เราสองคนน่ะไม่ได้เป็นแค่คู่รัก แต่เราเป็นเพื่อนสนิท เป็นพี่น้อง เป็นครอบครัว แล้วพี่จะทิ้งคนสำคัญของชีวิตได้ยังไงคะชญา” เสียงทุ้มแสนอบอุ่นและอ่อนโยน

“ขอบคุณที่รักเด็กมีปัญหาอย่างชญานะคะ...ถ้าไม่มีพี่ธี ชญาก็ไม่รู้ว่าชญาจะอยู่ยังไง”

“ชญาธร...ฟังพี่ให้ดีนะคะ เราน่ะต้องมั่นใจในตัวเอง ต้องรักตัวเองและต้องอยู่ให้ได้ด้วยตัวเอง อย่าเอาชีวิตไปฝากไว้กับใครทั้งนั้น แม้กระทั่งพี่ที่ชญาบอกว่าชญารักมากที่สุด ที่พี่พูดเนี่ยไม่ใช่เพราะว่าพี่จะไปรักคนอื่นหรอกนะคะ แต่พี่พูดเพราะว่าพี่ก็อายุเยอะกว่าชญาหลายปี ถ้าวันนึงพี่ตายไปก่อน ชญาก็ต้องอยู่ให้ได้ด้วยตัวเอง สุดท้ายแล้วการรักและเมตตาต่อตัวเองเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ไม่มีใครจะรักเราได้ดีไปกว่าเรารักตัวเองแล้ว เข้าใจมั้ยคะเด็กดี” ชายหนุ่มบอกอย่างใจเย็น

“ไม่เอาค่ะ ห้ามพูดเรื่องตาย”

“คนเราเกิดมาแล้วก็ต้องตายด้วยกันทั้งนั้น อึ้ม...” ริมฝีปากบางเฉียบถูกปิดด้วยเรียวปากจิ้มลิ้มอย่างรวดเร็ว

“พอแล้วค่ะ ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว” เธอกระซิบชิดมุมปาก เขาคลี่ยิ้มบางๆ

“อย่าคิดมากเลยนะคะ มั่นใจในตัวเองแล้วก็มั่นใจในตัวพี่ รักนะคะเด็กดีของพี่ธี จุ๊บ” ธีทัตจูบเธอเบาๆ ก่อนจะเผลอแทรกปลายลิ้นเข้าไปในโพรงปากนุ่ม เธอตอบรับเขาอย่างดีจนธีทัตเครื่องติดอีกครั้ง มือใหญ่ค่อยๆ เลื่อนไปกอบกุมหน้าอกนุ่มหยุ่นเอาไว้

“ลุกกันดีกว่าค่ะ ชญาหิวแล้ว” ชญาธรดันอกแกร่งเอาไว้ก่อนที่เขาจะทาบทับลงมาทั้งตัว

“พี่ก็หิวค่ะ ยังกินชญาไม่อิ่มเลย ขอกินต่ออีกหน่อยได้มั้ย” เขายิ้มพราย สายตาเจ้าเล่ห์คู่นั้นทำให้หญิงสาวเกือบใจอ่อน ถ้าไม่ติดว่าท้องเจ้ากรรมดันร้องขึ้นมาเสียก่อน ก็คงได้ต่อกันบนเตียงอีกยกเป็นแน่

.

.

.

ธีทัตยืนกอดอกมองลำคอระหงแล้วเผลอเกินน้ำลายไม่รู้ตัว เส้นผมสีดำหลุดร่วงจากมวยผมที่มัดไว้หลวมๆ หล่นลงมาคลอเคลียที่ต้นคอ ไหล่มน แผ่นหลังอ้อนแอ้นรับกับสะโพกงอนและเรียวขาขาวที่โผล่พ้นเสื้อตัวใหญ่ของเขาออกมา ทำให้คนตัวเล็กที่ใส่เสื้อตัวโคร่งของสามีทำกับข้าวอยู่ในครัวดูเซ็กซี่ขึ้นมาก

ชญาธรถูกคนตัวสูงที่ใส่เพียงกางเกงสวีทแพนท์สวมกอดจากทางด้านหลัง เธอหันมาส่งสายตาดุๆ ให้เขาผ่านกรอบแว่นเพราะรู้สึกได้ว่าบางอย่างที่อยู่ได้กางเกงกำลังคึกคักขึ้นมาทั้งที่เพิ่งจะสงบลงไปได้แค่แปบเดียว

“พี่อยาก...” เขาใช้น้ำเสียงเย้ายวนชวนให้ตบะแตกพูดกับเธออีกแล้ว

“พอเลยค่ะพี่ธี ไปนั่งรอตรงนู้นก่อน” เธอส่งสายตานำไปที่โต๊ะกินข้าว แต่ธีทัตไม่ยอมหยุดแถมยังคลอเคลียปลายจมูกอยู่แถวๆ ต้นคอขาวอีกต่างหาก

“ธีทัต!” ชญาธรถึงกับตะโกนเสียงดังเมื่ออีกฝ่ายเล่นงับที่ซอกคอของเธออย่างแรง ถ้าให้เดาต้องมีรอยขึ้นแน่นอน

“โอ้โห เดี๋ยวนี้เรียกชื่อพี่เป็นเพื่อนเล่นแล้วเหรอคะ” ชายหนุ่มหัวเราะอย่างไม่ยี่หระ พลางเอื้อมมือไปกุมมือเล็กๆ ที่กำลังคนซุปในหม้ออยู่

“หยุดค่ะ” คนตัวเล็กว่าเสียงเข้ม

“ดุอีกสิครับ...พี่ชอบ” คนตัวโตแกล้งทำเป็นหูทวนลม

“อื้อพี่ธี...ให้ชญาทำกับข้าวก่อน” ชญาธรว่าอย่างอ่อนใจ

“ก็ทำสิคะ พี่ก็ช่วยคนอยู่นี่ไง” เขาทำเนียนช่วยเมียคนซุปโดยที่ตัวเองก็ยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง คนไปด้วยลวนลามเมียไปด้วย

“ชญาอยากให้คนอื่นรู้จังเลยว่าเวลาพี่ธีอยู่บ้านเป็นคนยังไง”

“พี่เป็นคนยังไงคะ?” เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้

“หื่น เจ้าเล่ห์ แล้วก็ไม่ใช่คุณธีทัตผู้ชายเรียบร้อยใจดีอย่างที่ลูกน้องคิด”

“ชญารู้ป้ะ เคยมีคนคิดว่าพี่เป็นคู่ขาของคุณรามด้วย”

“ก็น่าคิด ฮ่าๆ ๆ พี่รามรุก พี่ธีรับ” สาวแว่นพูดไปก็หัวเราะไป

“ใช่มั้ยล่ะ...ดีนะที่พี่เจอชญา ไม่อย่างงั้นพี่อาจจะตกหลุมรักคุณรามไปแล้วก็ได้” ธีทัตแกล้งพูดด้วยน้ำเสียงและท่าทางจริงจัง ทำเอาชญาธรถึงกับเหวอ

“อันนี้พูดจริงหรือล้อเล่นคะ” หญิงสาววางทัพพีแล้วหันมาถาม

“ล้อเล่นค่ะ โอ๊ย!” คนทะเล้นโดนฟาดเข้าให้ป๊าบใหญ่

“ยกถ้วยซุปไปเลยค่ะ เดี๋ยวชญาเจียวไข่ให้” เธอค้อนเขา ก่อนจะชี้นิ้วสั่งให้พี่ธียกซุปมันฝรั่งออกไปก่อน ธีทัตหัวเราะร่วน หลังจากที่ได้แกล้งจนพอใจแล้วเขาก็ยอมทำตามคำสั่งภรรยาแต่โดยดี

.

.

.

ชญายกจานไข่เจียวหอมฉุยกับข้าวสวยร้อนๆ มาเสิร์ฟให้พี่ธีที่กำลังตั้งหน้าตั้งตารออยู่ หญิงสาวหย่อนสะโพกลงนั่งข้างๆ แล้วเอ่ยถาม

“ซุปเค็มไปมั้ยคะ”

“ไม่ครับ กลมกล่อมกำลังดี เมียพี่ทำกับข้าวอร่อยที่สุดเลย” ธีทัตแกล้งยอ

“นี่อร่อยจริงๆ หรือแกล้งชมเอาใจคะ” เธอว่าอย่างรู้ทัน

“อร่อยจริงๆ สิคะ ทำกับข้าวในครัวก็อร่อย ทำบนเตียงก็อร่อย...”

“พี่ธีทำชญาปวดหัว...พี่ธีต้องหยุดหื่นซักสองนาทีแล้วก็ตั้งใจทานข้าวก่อนนะคะ” ชญาธรถึงกับกุมขมับกับพี่ธีคนดีของเธอ

“ฮ่าๆ ๆ ๆ ก็ได้ค่ะ สงสารชญาจัง โกรธจนจมูกแดงเป็นลูกแมวเลย” เขาเอื้อมมือไปโยกศีรษะของเธอเบาๆ ด้วยความเอ็นดู

แล้วทั้งคู่ก็ผลัดกันกินผลัดกันป้อนอาหารให้กันจนหมด ธีทัตอาสาเอาจานไปล้าง ส่วนชญาธรก็แยกตัวไปอาบน้ำ วันหยุดนี้ผ่านไปอย่างคุ้มค่าเพราะหนุ่มใหญ่กับสาวน้อยช่วยกันทำงานบ้านไปคลอเคลียกันไปอย่างมีความสุข

.

.

.

ร่างบางถูกดึงตัวเข้ามาด้านในหลังจากออกไปตากผ้าที่ระเบียง มือหนาหยิบตะกร้าใบใหญ่ที่เธอถือไปวางไว้ข้างตัว ก่อนจะอุ้มร่างเล็กขึ้นมาจากพื้นขาเรียวเกี่ยวเอวสอบไว้โดยอัตโนมัติ ยกสองมือโอบรอบลำคอแกร่ง แผ่นหลังพิงอยู่กับม่านสีขาวตรงประตูระเบียง เผยอริมฝีปากรับลิ้นร้อนที่รุกเร้าเข้ามาอย่างรุนแรง ร่างสูงอุ้มคนรักตรงไปยังห้องนอนแล้วปิดประตูลง ทิ้งโทรศัพท์มือถือที่สั่นไม่หยุดไว้บนโต๊ะกินข้าว หน้าจอมือถือสว่างวาบแล้วดับไป

‘ธีจ๊ะ...แม่กลับไทยแล้วนะ ลูกแวะเข้ามาที่บ้านหลังใหญ่หน่อยนะคะลูก’

TALK พี่ธี!!! เช็กทอสับด้วยยยยยย เกิดเรื่องแล้ววววว

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย B@lly
หวานจังเลย
เมื่อ 1 สัปดาห์ 6 วันที่แล้ว

รีวิว