กุหลาบราคี

  •   0 ตอน  (ยังไม่จบ)
  • 0
  • อัพเดทล่าสุด 16/05/2018 22:32:12

บทนำ

แจ้งให้ทราบ

***** นิยายเรื่องนี้อัพไม่จบนะคะ จะจัดทำเป็นหนังสือทำมือ และจำหน่ายแบบ E-Book ค่ะ อัพให้ 40 %****

บางทีนิยายอาจขึ้นอัปเดตหน้าเว็บ เพราะลูกปลาทำการแก้ไขคำผิดค่ะ ต้องขออภัยด้วย *** นิยายเรื่องนี้จะแบ่งลงเป็นตอนละ2 Part นะจ้ะ >>>>>> เลื่อนลงอ่านได้เลยจ้า

มาแล้วค่ะ กดจิ้มดาวน์โหลดโล้ดเลย ><'

กุหลาบราคี

ศุภมาส

บทนำ

"ออกไป! ฉันบอกให้เธอออกไป!" เสียงตะคอกจากปากชายหนุ่ม ทำให้ โรส สโรชา จิตวิลัย ถึงกับผวาด้วยความตกใจ ร่างบางสั่นเทาด้วยความกลัวปนเสียใจ ในมือกำอุปกรณ์ตรวจครรภ์ไว้แน่น แววตาตัดพ้อมองไปยัง มาติน เฟอร์รัชนิช ผู้บริหารโรงแรม เฟอร์รัชนิช ที่มีสาขากว่าห้าพันสาขาทั่วโลก โรงแรมหรูระดับเจ็ดดาว จ้องมองหญิงสาวด้วยแววตาแข็งกร้าว

"แต่โรส..." ไม่ทันจะพูดจบสโรชาต้องอึ่งอีกรอบเมื่อรู้ความจริงที่ มาติน พูดออกมา

"ฉันกำลังจะแต่งงานกับน้องพิมพ์อีกสองเดือน หวังว่าเธอจะเข้าใจ ฉันให้คนจัดการโอนเงินเข้าบัญชีเธอเรียบร้อย ถือเสียว่าเป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายจากฉัน"มาตินเอ่ยบอกซ้ำอีกครั้ง เขานั่งพิงเก้าอี้แล้วมองไปยังสโรชาที่กำลังน้ำตาริน คำว่า 'ท้อง' ถูกกลืนลงคอไปทันที ใช่สินะเธอเป็นใคร แล้วเขาละเป็นใคร?

"คะ โรสจะพยายามเข้าใจ ขอให้คุณโชคดี หวังว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เราได้เจอกัน" สโรชา สูดลมให้ใจเข้าปอดแล้วเอ่ยบอกกับมาตินเธอเพ่งมองใบหน้ามาตินเป็นครั้งสุดท้าย เธอจะจำให้ขึ้นใจ ว่าเขาคือคนที่ทำให้เธอรักและเกลียดในเวลาเดียวกัน ของขวัญชิ้นสุดท้ายที่เขาให้เธอมาไม่ใช่เงินในบัญชีแต่เป็น เลือดเนื้อเชื้อไขของเขา และเขาจะไม่มีวันได้รู้ว่าเขาได้เป็นพ่อคน

"หมด ธุระของเธอแล้วใช่ไหม เชิญ อ้อ! ไม่ต้องห่วงเรื่องใบผ่านฝึกงานฉันจัดการให้เธอเรียบร้อยแล้วไปรับที่เค้าเตอร์ประชาสัมพันธ์ได้เลย!"มาตินผายมือไปยังประตูห้องทำงาน บ่งบอกว่าเขาอยากจะส่งแขกคนนี้เหลือเกิน! สโรชาจ้องมองใบหน้ามาตินอีกครั้ง เธอตัดสินใจหันหลังให้เขาทันที เขาเตรียมทุกอย่างไว้หมดแล้ว เตรียมเขี่ยเธอให้พ้นออกไปจากชีวิต เตรียมให้เธอผ่านการฝึกงาน จนกระทั้งเขากำลังจะให้เธอเตรียมพร้อมในการเป็นแม่คน ทั้งที่เธอยังใส่ชุดนักศึกษาอยู่!

เปรี้ยง!! เสียงฟ้าคำรามในยามดึกทำให้สโรชาตื่นจากการฝันซ้ำๆ ซากๆ นานกว่าสามปีที่เธอต้องนอนฝันจมปลักอยู่กับอดีตแบบนี้ ใบหน้านวลเอี้ยวมองไปยังลูกน้อยในวัยสอบขวบเศษ เด็กหญิงกมลชนก จิตวิลัย หรือว่าน้องลินลี่ กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง ใบหน้าที่ถอดรปูจากผู้เป็นพ่อ ยิ่งทำให้เธอนึกน้อยใจ ทำไมลูกสาวเธอถึงมีผู้เป็นพ่อแทบจะทุกอย่าง ทั้งรูปร่างหน้าตา รวมไปถึงนิสัย! แต่มีสิ่งหนึ่งที่น้องลินลี่เหมือนกับเธอนั่นคือดวงตาสีนดำสนิท

เปรี้ยง!!

"อื้ม ฮื่อๆ" น้องลินลี่ร้องไห้จ้าด้วยความตกใจเมื่อได้ยินเสียงฟ้าร้องอีกครั้ง สโรชาเมื่อเห็นลูกสาวตัวน้อยผวาตื่นร้องไห้ด้วยความตกใจ จึงโผเขากอดลูกสาวตะคลองกอดเอาไว้อย่างปลอบขวัญ

"โอ๋ๆ คนดีของแม่ ไม่ร้องนะแม่อยู่นี่" สโรชาลูบหัวลูกสาวอย่างปลอบประโลม น้องลินลี่ซุกใบหน้าเข้ากับอกมารดา ร้องไห้ออกมาจนตัวสั่นเทา

"หาพ่อ ลินลี่หาพ่อ" แบบนี้ทุกครั้งไป เมื่อร้องไห้น้องลินลี่จะร้องเรียกหาพ่อทุกครั้ง

"คุณพ่อยังไม่กลับจากทำงานค่ะ อีกไม่นานเดี๋ยวคุณพ่อมา คนดีของแม่เงียบนะ" เป็นแบบนี้ทุกครั้งไป เมื่อเวลาน้องลินลี่ร้องหาพ่อ เธอจะบอกกับลูกแบบนี้เสมอ

“พ่อกลับมาหา พ่อขา”น้องลินลี่เอ่ยร้องหาพ่อแล้วค่อยๆปิดเปลือกตาลง สโรชาใช้นิ้วมือเกลี่ยน้ำตาให้ลูกน้อย

“ฮึก” กลับกลายเป็นเธอที่น้ำตาไหลออกมาแทน อดสงสานลูกน้อยไม่ได้ ที่ไม่มีครอบครัวอบอุ่นเหมือนใครเขา ทุกครั้งที่น้องลินลี่เอ่ยถึงผู้เป็นพ่อ เหมือนสะกิดแผลเป็นที่อยู่ในใจเธอขึ้นมาอีกครั้ง แผลเป็นที่ไม่มีวันหาย

“แม่ขอโทษนะคนดี แม่สัญญาจะรัก และดูแลหนูให้ดีที่สุด แม่จะเป็นทั้งพ่อและแม่ให้หนูเอง” สโรชา ก้มลงจูบกระหม่อมน้องลินลี่แล้วโอบไว้ในอ้อมอก เงินที่มาตินได้ทำการโอนให้เธอในวันนั้นเป็นจำนวนสิบล้านบาท เธอตัดสินใจซื้อบ้าน รถอีโก้คาร์หนึ่งคัน ลากออกจากมหาวิทยาลัย เปิดร้านขายดอกไม้และร้านกาแฟไปในตัว พอเลี้ยงปากเลี้ยงท้องเธอกับลูกสาวได้อีกส่วนหนึ่งเธอตั้งใจเก็บไว้ให้น้องลินลี่เป็นทุนการศึกษา

เธอสัญญากับตัวเองเอาไว้จะทำทุกอย่างให้น้องลินลี่อยู่อย่างสุขสบายน้องลินลี่ใช้ชีวิตอยู่กับเธอตลอดเธอไม่เคยจ้างพี่เลี้ยงเด็ก คราวแรกที่พ่อกับแม่รู้ว่าท้อง ไม่มีคำด่าออกจากปากท่านเลยสักคำ ท่านเรียกเธอเข้าไปหาพร้อมกอดปลอบใจละยังคอยดูแลเธอช่วงที่เธอตั้งครรภ์อีกต่างหาก

“แม่สัญญานะคนดี แม่จะทำทุกอย่างเพื่อหนู แม่รักหนูมากนะ”สโรชาเอ่ยพึมพำออกมาแล้วปิดตาลงเข้าสู่ห้วงนิททราตามลูกสาวไป

♥♥♥

รีวิวล่าสุด

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

ไม่พลาดนิยายตอนใหม่ล่าสุด
เพียงดาวน์โหลดแอปพลิเคชันบนมือถือ