ลำนำน้ำค้าง :ดอกไม้ผลิบานระหว่างฤดูที่ผันเปลี่ยน

  •   26 ตอน  (จบแล้ว)
  • 9,854
  • อัพเดทล่าสุด 20/08/2018 20:01:50

สั่งซื้อ E-book

เรื่องนี้มีเวอร์ชั่น E-book สามารถกดที่ปุ่มเพื่อซื้อ E-book ได้ที่นี่
ซื้อ E-book

บทนำ

ลำนำน้ำค้าง

บทนำ

ร่างเล็กของเด็กหญิงวัยแปดขวบถูกฉุดกระชากอย่างแรงจนแขนเสื้อของเด็กหญิงขาด เด็กหญิงตัวน้อยหวีดร้องสุดเสียง พยายามสะบัดแขนขาที่ถูกเกาะกุมด้วยชายร่างใหญ่หลายคนที่ล้อมตัวนางอยู่ เด็กหญิงสู้แรงชายเหล่านั้นไม่ได้ ร่างของนางถูกยกขึ้นเหนือพื้นแขนสองข้าง ขาสองข้างถูกมือสกปรกจับยกขึ้น แม้น้ำตาไหลอาบแก้มแต่นางยังมองเห็นเปลวเพลิง ผู้คนที่ถูกฆ่าอย่างเหี้ยมโหด บนพื้นนองไปด้วยเลือดสีแดงสด ท้องฟ้าถูกย้อมด้วยสีแดงของเปลวเพลิง

เด็กหญิงหวีดร้องจนเจ็บคอไปหมด ราวกับมีเลือดผสมน้ำลาย เสียงหัวเราะราวกับคนเสียสติดังขึ้นเคล้าเสียงร้องแห่งความเจ็บปวด หมู่บ้านตีนเขาที่เคยสงบสุข มีเสียงร้องเพลง ผู้คนมีแต่รอยยิ้มบนใบหน้า ทว่ายามนี้ หลายคนกระเสือกกระสนดิ้นรนหนีตาย บางกลายเป็นร่างไร้วิญญาณ เสียงหวีดร้องของหญิงสาว ร่างนั้นถูกกระแทกกระทั้น เสื้อผ้าหลุดรุย เปิดเปลือยทรวงอก ใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตาและคราบเลือด

ร่างเล็กถูกเหวี่ยงลงบนโต๊ะตัวหนึ่ง เด็กหญิงเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าชายสองคนจับเรียวขาเล็กแยกออกจากกัน และอีกคนเดินเข้ามาตรงกลางหวางขาและกำลังปลดกางเกงของมันลง เด็กหญิงหวีดร้องจนกระอักโลหิตออกมา แต่พวกมันกลับหัวเราะราวกับนี่เป็นเรื่องสนุก สองแขนของนางถูกตรึงไว้ พยายามใช้เรี่ยวแรงสุดท้ายสะบัดพันธนาการนี้ออก แต่นางทำไม่ได้ เด็กหญิงวัยแปดขวบได้แต่เบิกตากว้างมองชายที่กระชากเสื้อผ้าท่อนล่างของนางออก

นางจ้องดวงตาชายผู้นั้นเขม็ง ความหวาดกลัวทำให้นางไม่อาจคิดหาทางเอาตัวรอดได้ ทว่านางมองเลยไปด้านหลังของชายคนนั้น แสงวาบหนึ่งผ่านมา ศีรษะของชายคนนั้นหลุดออกจากร่างอย่างรวดเร็ว เลือดสีสดพุ่งออกมา คนที่เหลือยังยืนงุนงงกับร่างที่ไร้ศีรษะของสหาย เลือดของคนชั่วกระเด็นใส่ใบหน้าของเด็กน้อย นางหลับตาเพราะเลือดเข้าตา เพียงแวบเดียวนางรู้สึกได้ว่าแขนขาเป็นอิสระ ไม่มีมือมาจับตรึงร่างนาง เด็กหญิงรีบลืมตาขึ้น สิ่งที่เห็นคือร่างไร้ศีรษะของคนเหล่านั้น และบุรุษผู้อยู่หลังอาชาสีดำทมิฬ

ดวงตาคู่นั้นมีสีแดงราวกับโลหิต แววตาเยือกเย็น ไม่แสดงถึงอารมณ์ความรู้สึกใด อาภรณ์สีดำกลืนกินไปกับรัตติกาล มีเพียงกระบี่ในมือที่สีเงินที่หยาดโลหิตไหลย้อยลงพื้นดิน

“องค์ราชัน”

เสียงหนึ่งเรียกขึ้น ทำให้ดวงตาสีโลหิตคู่นั้นมีรอยเคลื่อนไหว ชายผู้ที่เข้ามาใหม่ประสานมือค้อมศีรษะลงเบื้องหน้าชายบนหลังอาชา ทว่าเมื่อเห็นเด็กหญิงตัวนอนเสื้อผ้าหลุดรุยเปิดเผยผิวกาย ชายหนุ่มก็ใจสะท้านด้วยความเวทนา

บุรุษหลังอาชากระตุกบังเหียนในมือ ม้าหันหลังกลับ ชายหนุ่มที่มาที่หลังกำลังจะก้าวเท้าตามไปแต่อดเหลียวมองเด็กหญิงตัวน้อยไม่ได้ เขาฝืนใจหันหลังเดินไปได้ไม่กี่ก้าว เด็กหญิงก็เห็นเขาหมุนตัวหันกลับมาแล้วเดินเร็วๆ มาทางนาง เด็กน้อยตัวแข็งขยับตัวไม่ได้แม้กระทั้งจะกะพริบตาก็ทำไม่ได้ ทว่าอีกฝ่ายปลดผ้าคลุมไหลออกแล้วคลี่คลุมร่างเล็ก ช้อนตัวนางอุ้มแนบอกประหนึ่งนางเป็นลูกนกที่ผลัดตกจากรัง

เด็กหญิงซุกตัวในผ้าคลุมสีดำสนิท ปิดเปลือกตาและเฝ้าหวังว่าเมื่อลืมตาอีกครั้ง นางจะพบว่าทุกสิ่งทุกอย่างเป็นเพียงฝันร้ายเท่านั้น

.......................

บทส่งท้าย  (2.)
 3
T 13K
8
239
บทส่งท้าย  (1.)
 3
T 5,441
3
176
บทที่ 24. นางเป็นฮูหยินของข้า (จบ)
 3
T 19K
4
217
บทที่ 23.  เจ็บหรือไม่?
 3
T 18K
2
209
บทที่ 22. สายตาของเขามีเพียงนางเท่านั้น
 3
T 13K
6
201
บทที่21. อำลา
 3
T 14K
5
204
บทที่่20. จอมมารน้อย
 3
T 17K
7
219
บทที่ 19. การปรากฏตัวของอู่เฉียง
 3
T 19K
6
205
บทที่ 18. คนหนึ่งก็ลูก คนหนึ่งก็สามี
 3
T 14K
5
229
บทที่ 17. เจ้าพูดกับพ่อของเจ้าเช่นนั้นไม่ได้นะ!
 3
T 14K
3
224
บทที่ 16. กงล้อโชคชะตา 3.
 3
T 13K
8
224
บทที่ 15. กงล้อโชคชะตา 2.
 3
T 13K
1
189
บทที่ 14. กงล้อโชคชะตา 1.
 3
T 11K
3
196
บทที่ 13. สี่ปีต่อมา
 300
 3
T 16K
4
252
บทที่12. หลบหนี
 3
T 9,796
8
259
บทที่11. ต่อต้าน
 3
T 10K
7
285
บทที่10. ความจริง
 3
T 8,439
7
309
บทที่9. ส่งตัว
 3
T 12K
10
364
บทที่ 8. เส้นทางที่คุ้นเคย ไยมิเคยคุ้น
 3
T 9,135
7
366
บทที่7. กระหาย
 3
T 14K
5
468

รีวิวล่าสุด

ความเห็นโดย Satori
น่าติดตามอยู่นะ
เมื่อ 3 เดือน 4 สัปดาห์ที่แล้ว อ่านไปถึง บทที่1. ซินหราน

ความเห็นโดย Sanrak
ติดตามคะ สนุก
เมื่อ 5 เดือน 2 สัปดาห์ที่แล้ว อ่านไปถึง บทที่5. ห้องเก็บฟืน