จอมนางไร้รัก

  •   10 ตอน  (ยังไม่จบ)
  • 11,338
  • อัพเดทล่าสุด 20/01/2018 21:53:31

บทนำ

ดวงหน้าขาวซีดอันไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึก

เส้นผมสีดำขลับอันไร้ซึ่งเครื่องประดับอันหรูหรา

อาภรณ์สีขาวราวกับช่วงไว้ทุกข์อันไร้ที่สิ้นสุด

สองนัยน์ตาหงส์ไร้ซึ่งแววตาสะท้อนเพียงความเยาะหยัน

ริมฝีปากสีชาดเหยียดยิ้มเพียงมุมอย่างไร้ซึ่งจิตใจ

สำหรับนางความรักหาใช่สาระสำคัญในชีวิต

แต่ความแค้นต่างหากคือเหตุผลที่ยังหายใจ

■■■■■■■■

'หากที่หนใดมีรัก ที่แห่งนั้นย่อมมีทุกข์
เช่นนั้นแล้วหัวใจที่ไร้รัก จะไร้ซึ่งความทุกข์....
จริงหรือ?'


หลางอวิ้นหยาง

ฮ่องเต้หนุ่มมากรัก ผู้หลุ่มหลงและมึนเมาในสตรีเพศ

ฉงหลินหลิง

เด็กสาวเย็นชา ผู้ไม่เคยศรัทธาในความรัก

*ตัวอย่าง*

ต้นเหมยเรียงรายล้อมรอบพวกเขาทั้งคู่ไว้ท่ามกลางหิมะอันขาวโพลน กลุ่มดอกสีชมพูกับแดงบานสะพรั้งส่งกลิ่นหอมหวน บ้างก็โปรยไปตามสายลม นางคว้าสาบคอเสื่อของเขากระชากให้โน้มลงต่ำโดยไม่ทันตั้งตัว ริมฝีปากของเขาถูกประกบจูบอย่างจืดชืดและเย็นเฉียบราวกับถูกแช่แข็งในน้ำแข็งพันปี แต่ยังไม่ทันได้คิดอ่านอันใดนางก็ผละตัวออกไปเสียก่อน เขาในตอนนี้ราวกับโง่งมไปชั่วขณะหนึ่ง

แต่อย่างไรก็ตาม ใบหน้าของนางยังคงมีแต่ความเรียบนิ่งไร้ท่าทีเขินอายอยู่เช่นเดิม ดวงตาไร้แววราวกับปลาตายนั้นมองเขาอย่างเย็นชาและดูแคลนยิ่ง นางใช้ปลายเรียวนิ้วเล็กค่อยๆปากเช็ดริมฝีปากของตนเบาๆราวกับเช็ดสิ่งสกปรกออกไปจากตัว ก่อนที่นางจะย่นคิ้วนิ่วหน้าเล็กน้อยก่อนจะรำพึงรำพันกับตัวเองเบาๆ

"ไม่เห็นจะมีความรู้สึกอันใดสักนิด"

"....?!" ชายหนุ่มขมวดคิ้วแน่นอย่างสับสน

"น่าขยะแขยง"

"...!!!" ดวงตาของเขาเบิกค้างอย่างตกตะลึง พลางคิดว่าเมื่อครู่ปากของตนมีกลิ่นหรือไม่

"สกปรกสิ้นดี"

"!!!!!!!!" ชายหนุ่มพลันได้สติ โมโหที่ตนโดนเด็กทารกสบประมาทจนควันออกหู แต่ยังไม่ได้กล่าวหรือทำการสิ่งใดนั้น

เด็กสาวหน้านิ่งก็ตัดบทโดยการหันมาพูดอย่างเย็นชาว่า "...ทูลลาเพคะ"

รีวิวล่าสุด

ความเห็นโดย สัญญลักษณ์ โพธิ์ศรี
สนุกมากกก...รอตอนต่อไปค่าาาา
เมื่อ 5 เดือน 1 สัปดาห์ที่แล้ว อ่านไปถึง บทที่ 9 สองลูกพี่ลูกน้องสนทนา

ความเห็นโดย G2E
ขอบคุณมากคะ่ะ
เมื่อ 5 เดือน 3 สัปดาห์ที่แล้ว อ่านไปถึง บทที่3 นัยน์ตาคู่นั้นดุจท้องนภา