รอยราคีมาร

  •   18 ตอน  (ยังไม่จบ)
  • 2,417
  • อัพเดทล่าสุด 07/02/2020 09:12:41

สั่งซื้อเวอร์ชั่นหนังสือ

เรื่องนี้มีเวอร์ชั่นหนังสือวางขายสามารถกดที่ปุ่มด้านล่างเพื่อสั่งซื้อกับนักเขียนโดยตรง
ซื้อหนังสือ

บทนำ

คำโปรย

“ไอ้คนบ้า!” คนที่เพิ่งได้สติรีบลืมตาขึ้นมอง ก็เห็นอีกฝ่ายกำลังจ้องเธอด้วยสายตาหื่นๆ จึงคว้าหมอนที่วางอยู่มาปิดบังตัว ก่อนจะตะโกนด่าไปด้วยอารมณ์เขินอายปนโมโห ที่ขีปนาวุธขนาดเขื่องกำลังชี้มาที่หน้าของเธอ

“เธอยั่วฉันเองนะ!” คนหื่นกลอกตาอย่างเซ็งๆ ที่ต้องหยุดชะงักอารมณ์เป็นครั้งที่สอง แล้วมานั่งโต้วาทีคนละฝั่งของเตียงแทน

‘พระเจ้า! มีงี้ด้วยเหรอวะ?’ เลโอนาดท์ถามตัวเองอย่างมึนงง

“คะ... คุณลวนลามฉัน!” เมดสาวกล่าวหาพร้อมกับกอดหมอนเอาไว้แน่น

“ฉันแค่ถอดกระโปรงเธอออก” คนหน้ามึนบอกก่อนจะหยิบหมอนอีกใบมาปิดอาวุธประจำกายอย่างเสียมิได้ ‘ให้ตายสิ! ทำไมเราต้องอายด้วยวะ’

“แล้วคุณจะถอดของฉันทำไม” เธอต่อว่าอย่างขุ่นเคือง

“ก็แล้วเวลาเธออาบน้ำ เธออาบทั้งเสื้อผ้าหรือไง?”

“ฉันอาบเองได้ แล้วคุณรู้ตัวไหมว่ากำลังล่วงเกินคนอื่น คุณเลโอนาดท์”

“พรุ่งนี้เธอก็ต้องอาบให้ฉัน ฉันก็แค่สอน... เธอก็ทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้” ชายหนุ่มกลอกตาอย่างเซ็งๆ กับความต้องการที่ค้างและโด่จนปวดไปทั้งแก่นกาย

“นี่คุณคิดว่าเรื่องที่คุณลวนลามฉันเป็นเรื่องเล็กงั้นเหรอ”

“ใช่!” ชายหนุ่มตอบอย่างไม่แคร์

“แต่สำหรับฉันมันคือเรื่องใหญ่” มะลิฉัตรเอ่ยพลางน้ำตาคลอขึ้นมาทันใด

“ใหญ่แค่ไหนล่ะ?” สิงโตหื่นเลิกคิ้วถามอย่างสนใจ

“ใหญ่พอที่คุณจะต้องเอาแหวนมาคุกเข่าขอเลยละ!”

“หึ! เธอนี่หวังสูงไปนะมะลิ แค่ชั่วคราวก็พอมั้ง” เลโอนาดท์ส่ายหน้าอย่างขำๆ กับน้ำเสียงจริงจังของสาวเจ้า

“คุณยังหวงอิสรภาพของคุณ ฉันก็หวงความสาวของฉันเหมือนกัน! ต่อให้ฉันจะเป็นแค่เมดที่ทำความสะอาดห้องพัก แต่อย่าลืมว่าฉันก็เป็นคนเหมือนกับคุณ!” มะลิฉัตรตอกกลับสมภารที่จ้องจะแดกไก่วัดด้วยสายตารังเกียจ

เลโอนาดท์ถึงกับนิ่งเงียบ หลังจากได้ฟังคำพูดของหญิงสาวที่ตัดพ้อ ทำให้เขารู้สึกเหมือนเป็นผู้ชายบ้ากาม

“โอเค! ทีนี้ฉันกลับได้หรือยัง”

“กลับ!” เลโอนาดท์ทวนคำพูดด้วยสายตาขุ่นเคือง

“ใช่! ก็คุณไล่ฉันออกแล้วจำไม่ได้หรือไง? เดี๋ยวฉันจะโทร. ไปบอกหัวหน้าให้ส่งเมดคนใหม่มาทำงานแทนค่ะ” มะลิฉัตรขยายความ

“เธอ! จะ-ไม่-ไป-ไหน-ทั้ง-นั้น” เลโอนาดท์เอ่ยชัดๆ ทีละคำอย่างใจเย็น

“แต่คุณไล่ฉันออกแล้วนะ!”

“ก็เธอบอกว่าจะลาออกก่อนทำไมล่ะ”

“โอเค! งั้นฉันขอลาออกอีกครั้งแล้วกัน” มะลิฉัตรบอกอย่างไม่แคร์

“ฉันไม่ให้เธอออก!” ชายหนุ่มสวนกลับเสียงดังอย่างไม่พอใจ

“แต่ฉันอาบน้ำให้คุณไม่ได้ คุณเข้าใจไหมว่าการถูกเนื้อต้องตัวระหว่างชายหญิงที่ไม่ได้เป็น... เอ่อ... สามีภรรยากัน มันไม่ถูกต้อง!” มะลิฉัตรกลอกตาอย่างเพลียๆ ไม่รู้จะพูดยังไงให้อีกฝ่ายเข้าใจ

“ก็ไม่เห็นว่าใครจะมีปัญหาสักคน! ส่วนใหญ่รับเงินแล้วก็จบ!” สิงโตหนุ่มบอกด้วยน้ำเสียงตึงๆ

“ก็นั่นมันผู้หญิงอย่างว่า! แต่ฉันไม่ใช่!” มะลิฉัตรพยายามข่มใจให้เย็นเป็นครั้งที่ร้อย ‘ไอ้บ้าจะเอาให้ได้เลยหรือไงนะ’

“โอเค! งั้นฉันจะจ่ายเธอมากกว่าคนอื่นๆ”

“นี่คุณบ้าไปแล้วหรือไง! ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัวโว้ย!”

“นี่เธอกล้าขึ้นโว้ยกับฉันเหรอ?” ประธานใหญ่ของโรคาซานเดอร์ คอร์ปอเรชั่น กรุ๊ป ลอนดอน ที่มีสาขานับร้อยแห่งทั่วโลก หน้าชาทันทีที่ถูกพนักงานระดับล่างขึ้นโว้ยใส่

“มากกว่านี้ฉันก็กล้า!” เมดสาวบอกอย่างทนไม่ไหว

“ตกลงเธอจะเอายังไง?”

“ฉันจะลาออก!”

“ฉันไม่ให้ออก!”

“แล้วคุณจะเอายังไง?”

“ยังไงก็ได้...แค่ได้เอา!” สิงโตหนุ่มย้ำเจตนาเสียงอ่อน

“งั้นไปหาแหวนมาคุกเข่าขอฉันแต่งงานสิ! บางทีฉันอาจจะยอมคุณ!” มะลิฉัตรยื่นข้อแลกเปลี่ยน

“หึ! ฉันให้สิบล้านค่าตัวเธอ” เลโอนาดท์ยกยิ้มมุมปากพร้อมกับจ้องมองสาวตรงหน้าด้วยสายตาแพรวพราว

“คนอย่างคุณ คงไม่มีทางรู้จักคำว่ารักหรอก! รู้อะไรไหม? ต่อให้คนที่คุกเข่าขอฉันแต่งงาน จะเป็นแค่ยามหน้าโรงแรม เงินเดือนแค่หมื่นกว่าๆ ฉันก็ยินดีจะแต่งกับเขา แม้ว่าจะไม่มีแหวนแต่งงานมาขอก็ตาม” มะลิฉัตรเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด เมื่อถูกอีกฝ่ายประเมินค่า...เป็นเงินตรา

“ฉันไม่ใช่ยาม! และฉันสามารถซื้อแหวนเพชรเป็นร้อยๆ วงให้เธอได้” เลโอนาดท์บอกต่ออย่างหน้ามึน ‘พระเจ้า! ให้ขนาดนี้ยังไม่พอเหรอวะ’

หนังสือราคา 450 บาท จะพร้อมส่งในวันที่ 5 พฤษภาคม 2561 ส่งฟรีลงทะเบียนค่ะ แถมที่คั้นโปสการ์ด ปกใส

ท่านใดสนใจ ติดต่อสอบถามได้ที่ เพจ yochita-uri/ เฟซบุ๊ก นักเขียน โยชิตะ ยูริ / หรือจะโทรมาสอบถามติดต่อได้ที่ 0887722438 จร้า

รีวิวล่าสุด

ความเห็นโดย Waritsara Krainara
ตามค่ะ
เมื่อ 2 ปี 3 เดือนที่แล้ว อ่านไปถึง 1

ความเห็นโดย penguin55
น่าสนใจค่ะ
เมื่อ 2 ปี 3 เดือนที่แล้ว อ่านไปถึง 3