ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์รัก(แท้)(มี e-book)

karntinat
  •   11 ตอน  (จบแล้ว)
  • 116
  • อัพเดทล่าสุด 13/01/2020 15:58:36

สั่งซื้อเวอร์ชั่นหนังสือ

เรื่องนี้มีเวอร์ชั่นหนังสือวางขายสามารถกดที่ปุ่มด้านล่างเพื่อสั่งซื้อกับนักเขียนโดยตรง
ซื้อหนังสือ

บทนำ

ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์รัก(แท้)

..............

“ ได้โปรดเถอะพี่ลุฟ ช่วยเลือกเอาสักหลังเถอะ ขืนเลือกมากอย่างนี้พอดีสิ้นปีนี้เงาะก็ยังไม่ได้บ้านให้พัก” เด็กสาวโอดครวญ เธอกับเขาเข้ากรุงเทพมาจะครบสัปดาห์แล้ว ตระเวนดูบ้านมากันก็หลายหลัง แต่ก็ยังไม่เป็นที่ถูกใจของชายหนุ่มที่เอาแต่ติโน้นตินี่อยู่ร่ำไป ช่างเรื่องมากแท้ๆในความคิดของเด็กสาว

“ บ้านน่ะ ไม่ใช่ปลาเค็ม จะได้ซื้อเอาง่ายๆโดยไม่ต้องเลือก” เขาย้อนด้วยประโยคที่เธอเคยว่าไว้เมื่อก่อนจะมา

“ โห พี่ลุฟก็เลือกมากไป เงาะว่าเอาไอ้หลังชั้นเดียวนั้นก็ได้ ขนาดกะทัดรัดเหมาะที่จะอยู่คนเดียวดี” เด็กสาวพูดถึงบ้านหลังหนึ่งที่เคยไปดูด้วยกันมา

“ ไม่เอาหรอก หลังนั้นดูเหมือนจะไม่ค่อยปลอดภัยเพราะอยู่ใกล้แหล่งมั่วสุมของพวกวัยรุ่น” ชายหนุ่มแย้งทันที

“ งั้นก็เอาหลังสองชั้นสีเขียวนั้น”

“ นั้นก็อยู่ห่างมหาวิทยาลัยไป คงต้องตื่นแต่เช้ามืดจึงจะไปทันเรียนและตอนเย็นกว่าจะถึงบ้านก็คงดึกดื่น” ทุกเหตุผลของเขาดูเหมือนจะยึดเอาความปลอดภัยของเด็กสาวเป็นใหญ่ทั้งสิ้น

“ โธ่ พี่ลุฟขา แล้วชาตินี้เงาะจะได้มาเรียนไหม” เด็กสาวทำเสียงอ่อนอกอ่อนใจเธอพลิกตัวลงนอนคว่ำแล้วดึงเอาหมอนอิงมารองใต้คาง จ้องมองเขาด้วยตาแป๋วกลมโต

“ ใจเย็นๆสิ ที่พี่เลือกมากอย่างนี้ก็เพราะเป็นห่วงเงาะมากรู้ไหม” น้ำเสียงจริงจังกับประกายบางอย่างในดวงตาสีน้ำเงินเข้มอมเขียวของเขาลดอาการงอแงของเด็กสาวได้เกือบหมดสิ้น

“ แต่เงาะเหนื่อยนี่ค่ะ”

“ เหนื่อยก็อยู่ห้องพัก พรุ่งนี้พี่จะไปหาคนเดียวเอง” เขาสรุป

“ ทำไมพี่ลุฟถึงได้เป็นห่วงเงาะขนาดนี้ค่ะ” เสียงใสใสไม่วายซักถาม เพราะเห็นว่าเขาไม่จำเป็นต้องมาหาเรื่องลำบากอยู่อย่างนี้ แค่ตัดสินใจซื้อๆไปเขาก็จะหมดภาระไม่ต้องมาทนเหนื่อยอยู่กับเด็กกะโปโลอย่างเธอ

“ ก็เงาะเป็นน้องสาวของพี่ไง” ชายหนุ่มตอบพลางเบนสายตาไปทางอื่นที่ไม่มีดวงตาใสวาวราวกับนิลเนื้อดีจ้องจับผิดอยู่ และเพราะจ้องอยู่เด็กสาวจึงได้เห็นว่าหน้าขาวๆของเขาแดงเรื่อขึ้นมาอย่างมีพิรุธ สาวน้อยจึงลุกขึ้นมาจ้องดูใกล้ๆ

“ แค่นั้นเองเหรอค่ะ”

“ อืม...แค่นั้นแหละ” ชายหนุ่มทำท่ารำคาญกลบเกลื่อน พยายามจะหันหน้าหนี

“ แต่เงาะไม่เชื่อ” เด็กสาวใช้สองแขนเรียวกอดล๊อคคอเขาไว้ไม่ให้หันหนีไปไหนพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขาอย่างจะค้นคว้าหาคำตอบ

กิริยาสดใสไร้เดียงสานั้นทำให้ชายหนุ่มหวั่นไหวไม่น้อย แต่ก็ต้องข่มใจไว้

“ ตอนนี้รู้แค่นั้นพอ” เขาพยายามทำเสียงเข้ม แต่ก็ไม่กล้าสบตากับเธอ

“ พูดอย่างนี้แสดงว่าต้องมีตอนอื่นอีก” บุญทิวากล่าวอย่างตื่นเต้นแล้วตามจ้องตาเขาไม่ลดละ

“ อย่าดื้อสิ” ชายหนุ่มทำเสียงดุ พยายามจะปลดแขนเด็กสาวออก

“ บอกมาก่อนว่ามีตอนอื่นอีกใช่ไหม บอกมาน่ะ” เด็กสาวยังคงคาดคั้น

“ ไว้ให้โตเป็นสาวกว่านี้ก่อน” เขาต่อรองออกมาในที่สุด

“ ทำไมต้องรอให้โตเป็นสาวด้วย ตอนนี้ก็บอกได้” เด็กสาวกล่าวอย่างดื้อดึงไม่ยอมแพ้

“ เหรอ...” ชายหนุ่มทำเสียงยืดยาด หยุดอาการดิ้นรนพยายามหลบตาเด็กสาวลงแล้วกลับมาจ้องตาเธอเขม็งจนเด็กสาวเป็นฝ่ายชะงัก แล้วริมฝีปากสวยได้รูปของเขาก็โฉบเข้ามาสัมผัสกับริมฝีปากอิ่มงามเหมือนกลีบกุหลาบแรกแย้มของเด็กสาวอย่างแผ่วเบาและอ่อนโยน แต่ก็ทำให้คนช่างซักช่างถามถึงกับสะท้าน

.................

ด้วยรักและขอบคุณจาก...ลภัสรินทร์

หมายเหตุ : ที่ลงสถานะของนิยายว่า จบแล้ว นั้นคือหมายถึงว่านักเขียนได้เขียนนิยายเรื่องนี้จนจบแล้วและได้นำไปวางขายในรูปแบบของอีบุคเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่ตรงนี้คือการนำมาลงให้ทดลองอ่านกันแค่บางส่วนเท่านั้น ซึ่งถ้าใครสนใจจะอ่านต่อจนจบก็ตามลิ้งค์ที่ได้นำมาลงไว้ให้ไปได้เลย หรือจะติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ เพจ กานติณัฎฐ,กันตินันท์ หรือเฟสบุค กันตินันท์,กานติณัฎฐ ก็ได้ค่ะ ขอบคุณสำหรับทุกๆกำลังใจนะคะ

................

งานเขียนเรื่องนี้สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติกฎหมายลิขสิทธิ์ทุกประการ ห้ามมิให้ผู้ใดทำการคัดลอกหรือดัดแปลงส่วนใดส่วนหนึ่งของงานเขียนเล่มนี้เพื่อนำออกเผยแพร่ไม่ว่างช่องทางใดก็ตามโดยไม่ได้รับอนุญาต มิฉะนั้นจะถือว่าละเมิดลิขสิทธิ์และถูกดำเนินคดีการตามกฎหมาย

รีวิวล่าสุด

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้