ทาสคนเถื่อน

  •   13 ตอน  (ยังไม่จบ)
  • 4,704
  • อัพเดทล่าสุด 30/07/2018 06:18:58

บทนำ

“เสน่ห์นารี!เธอทำให้น้องฉันตาย ออกไปจากไร่ของฉันเดี๋ยวนี้”

คามิน โสภากร คำรามลั่นห้องรับแขกภายในเรือนไทยหลังใหญ่สร้างจากไม้ลวดลายวิจิตรงดงามทั้งหลัง ท่ามกลางคนงานหนุ่มฉกรรจ์ซึ่งต่างฉุดรั้งชายหนุ่มเอาไว้ เพื่อสกัดกั้นไม่ให้คามินเข้าไปประทุษร้ายหญิงสาวแสนสวยท่าทางอวดดีอย่างร้ายกาจคนนั้น

เสน่ห์นารี อนันตชาติ สะกดลมหายใจด้วยความกรุ่นโกรธยากเกินระงับ ทว่าดวงตากลมโตกลับฉายแววเย้ยหยันบุรุษผู้ตั้งตนเป็นศัตรูของเธอ ริมฝีปากบางเคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสดบิดเบ้เหยียดหยามหวังผลยั่วอารมณ์ให้อีกฝ่ายยิ่งคลุ้มคลั่งขึ้นตามองศาโทสะ

“ไม่ต้องมาไล่ ยังไงฉันก็ไม่ทนอยู่ในไร่บ้านนอก ของแกนานไปกว่านี้แน่”

“ผู้หญิงหน้าด้าน! เลว!” ชายหนุ่มเจ้าของแววตาดุดันเดือดพล่าน บริภาษด่าทอหล่อนด้วยความคลั่งแค้นแสนอาฆาต

เสน่ห์นารีไหวไหล่พลางหัวเราะแลเห็นเป็นเรื่องราวชวนขบขันด้วยซ้ำถ้อยคำอาฆาตมาดร้ายของคามิน

“อุ๊ยตาย!ขอบใจนะสำหรับคำชม”

“อี…นรก!” นายหนุ่มแห่งบ้านไร่กัดกรามลั่นกรอดอย่างสุดทน น้ำในตาซึมไหลร่วงรินเพราะเจ็บแค้นอย่างสาหัสกับความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิต หญิงสาวแสนสวยตรงหน้า คือผู้ก่อให้เกิดเรื่องราวแห่งความเคียดแค้นชิงชังขึ้นมาทั้งหมด!

เสน่ห์นารีผงะ ม่านตาเบิกโตตกใจกับอาการเสียศูนย์ของอีกฝ่าย “ฉะ..” แลเห็นน้ำตาลูกผู้ชายร่วงหล่น แววตาคู่สวยสลดวูบกับปฏิกิริยาแห่งความอ่อนแอของเขา

“ออกไป!ออกไปจากไร่ของฉันเดี๋ยวนี้!”เขาออกปากไล่ทั้งน้ำตา เสียงห้าวแผดคำรามโหยหวนเหมือนสัตว์ป่าบ้าคลั่ง

เสน่ห์นารีเม้มปากแน่น ใบหน้าสวยถูกฉาบด้วยความถือดีไม่ยอมคน มือบางกระชากผ้าม่านหน้าต่างขาดลงมาทั้งแถบ แจกันดอกไม้พร้อมเครื่องลายครามราคาแพง ถูกหล่อนจับทุ่มและผลักล้มแตกกระจายเป็นการท้าทายให้เขาเดือดพล่าน จากนั้นเรือนร่างระหงหันหลังวิ่งออกไปจากห้องโถงของเรือนไทยหลังนั้นอย่างรวดเร็ว

เพียงไม่กี่นาทีหลังจากนั้น…

ผู้คนต่างวิ่งกรูออกมาจากเรือนไม้ทรงโบราณด้วยความแตกตื่นระคนตกใจ ความโกลาหลที่ได้เห็นนำพาความสาสมใจมาให้ผู้ก่อเหตุยิ่งนัก เสน่ห์นารียิ้มร้าย ก่อนเหยียบคันเร่งพารถทะยานออกไปจากซากดอกไม้แปลงใหญ่ด้วยแววตามุ่งมั่น ดื้อรั้น เอาแต่ใจ

“มันไม่จบแค่นี้หรอกคามิน ฉันจะทำให้นายจดจำฉันไปจนวันตาย”

สาวสวยทิ้งถ้อยคำอาฆาตแค้น รอยยิ้มหยันแฝงเล่ห์เหลี่ยมน่าสะพรึงกลัว

รถคันงามจากเมืองกรุงจอดนิ่งบริเวณทางเข้าของไร่โสภากร ร่างระหงบอบบางขยับเอื้อมมือไปหยิบแกลลอนบรรจุน้ำมันเบนซินและไฟแช็ก ก่อนลงมายืนทอดมองแผ่นป้ายทำจากไม้สลักลวดลายงดงามอย่างมีแผนการทำลายล้าง!

รีวิวล่าสุด

ความเห็นโดย Nion
ขอบคุณมากค่ะ
เมื่อ 10 เดือน 4 สัปดาห์ที่แล้ว อ่านไปถึง ไม่ยอมจำนน

ความเห็นโดย ปุ้ม ปุมปุ้ย ปุ้ม
กดกกกกกกกกกหปหผห
เมื่อ 11 เดือน 3 วันที่แล้ว อ่านไปถึง ช่มขวัญ