องค์หญิงใหญ่ เล่ม 3
องค์หญิงใหญ่ เล่ม 3
โม่ซู่ไป๋
  • รักโรแมนติก
“ข้าชอบคนหล่อ และเขารู้เรื่องนี้” แน่นอน องค์หญิงใหญ่ผู้ชาญฉลาดย่อมรู้ว่าตัวเอง ‘ถูกใช้’ แต่คนเช่นหลี่หรง... หากไม่ยอมให้ใช้ มีหรือคุณชายตกอับเช่นเผยเหวินเซวียนจะตะกายเกล็ดมังกรขึ้นมาสอยนางได้! ชาติที่แล้วนางยอมแต่งให้เขาด้วยข้อตกลง... ต่างคนต่างพึ่งพา ทั้งคู่เป็นเพียงพันธมิตรทางการเมือง เพราะเขามีแสงจันทร์นวลกระจ่างซุกซ่อนอยู่ในใจ เพราะนางมีคนใกล้ชิดเป็นถึงชายงามผู้โด่งดัง ต่างคนจึงต่างไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของกันและกัน หลี่หรงและเผยเหวินเซวียน ทั้งช่วยเหลือและฟาดฟันกันและกันจนถึงวันสุดท้ายของชีวิต เดิมคิดว่าคงจากกันแค่นี้ แต่สวรรค์กลับเล่นตลก หลังจบไปชาติหนึ่ง ทั้งคู่ก็ตื่นขึ้นมาในร่างเดิมเมื่อครั้งยังเยาว์วัย กลับมายืนในจุดที่ต้องตัดสินใจเลือกทางเดินที่สำคัญให้กับชีวิตตัวเอง... อีกครั้ง หนนี้หลี่หรงไม่คิดอยากกินข้าวจานเดิม แต่โชคร้ายที่เผยเหวินเซวียนรู้ว่านางชอบคนหล่อ ซ้ำยังรู้ว่านางมองตนหล่อมากกว่าใครเสียด้วย!
แม่ค้าขนมหวานเกิดใหม่เพื่อมาสร้างตำนานและความร่ำรวย
แม่ค้าขนมหวานเกิดใหม่เพื่อมาสร้างตำนานและความร่ำรวย
มู่จิ่น 木槿
  • รักโรแมนติก
บทจะตายก็ตายง่ายๆ บทจะเกิดใหม่ก็วาร์ปมาเกิดกันเสียเฉยๆ แต่ไหนๆ ก็ได้โอกาสมาเกิดใหม่ทั้งทีครั้งนี้ต้องเป็นคนรวยให้ได้เลยเจ้าค่ะ เพราะยังไม่ถึงที่ตายแต่ไลลากลับตายง่ายตายดายเพียงเพราะถูกรถประจำทางยางแตกเสยเข้ากลางลำตัวในตอนเช้าที่แสนสดใสขณะกำลังจะเดินทางออกไปขายของที่ร้านขนมไทยตามปกติแต่มันก็น่าแปลกความเจ็บปวดจากการถูกรถคันใหญ่ทับกลับไม่ได้หนักหนาอย่างที่กลัวมันเย็นวาบอยู่สักพักจากนั้นก็คล้ายว่าสตินั้นจะล่องลอยไปไกล จนเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งเบื้องหน้าของเธอนั้นไม่ใช่สวรรค์หรือนรกแต่กลับเป็นชายหนุ่มเจ้าของดวงตาคู่คมที่มีเด็กน้อยเด็กคนหนึ่งอยู่ในอ้อมแขนแถมยังเรียกไลลาว่าแม่อีกต่างหาก ยังไม่หายตกใจเรื่องมีลูกและมีสามีต้องกลับมาตกใจในเรื่องของฐานะครอบครัวที่เกือบจะเรียกได้ว่ายากจนแต่ในเมื่อไลลาได้โอกาสมาเกิดใหม่อีกครั้งแล้วเธอสัญญาต่อดวงวิญญาณของร่างซูอ้ายเย่วหญิงสาวผู้อาภัพและอายุสั้นเลยว่าต่อจากนี้ไปจะทำทุกอย่างให้ลูกให้ผัวอยู่ดีกินดี หมายเหตุ นิยายเรื่องนี้ไม่อิงประวัติศาสตร์ไม่ว่าจะ สถานที่ เหตุการณ์ หรือตัวบุคคลในเรื่องล้วนเกิดจากจินตนาการของผู้เขียนทั้งสิ้นค่ะ
เล่ห์กลมนตร์กามเทพ
เล่ห์กลมนตร์กามเทพ
B.J.BEN
  • Romance Lover
โปรย เล่ห์กลมนตร์กามเทพ เพราะเขาคิดว่าน้องสาวของเขาหนีตามน้องชายของเธอไป เขาจึงมาจับตัวเธอไปเพื่อกดดันให้น้องชายของเธอพาน้องสาวของกลับมา แถมยังบังคับให้เธอเลี้ยงหลานคนเดียวของเขาอีก แต่คนอย่างเธอหรือจะยอมให้ใครกดขี่ข่มเหงได้ง่าย ๆ ตัวอย่างบางช่วงบางตอน “นี่คุณปล่อยฉันนะ” “เธอว่าน้องสาวของฉันใจง่ายใช่ไหม” “ก็มันเรื่องจริง น้องคุณใจง่ายท้องกับใครก็ไม่รู้ มากล่าวหาน้องชายของฉัน” เธอโต้ตอบกับเขาปากคอสั่นระริก “เธอนี่มันปากดีไม่เลิก” “ฉันต้องพูด ไม่อย่างนั้นคุณก็จะเอาความผิดทั้งหมดมาโยนให้ฉันแบบนี้ น้องคุณไปนอนกับใครจนท้อง ก็ไม่รู้ แล้วคุณก็มาด่าฉัน โกรธฉัน เกลียดฉัน มันใช่เหรอ น้องคุณไปนอนกับใครฉันไม่ได้ตามไปดูใต้เตียงนะ คุณเองล่ะตามดูน้องคุณไหม ก็ไม่ได้ตาม ถ้าตามไปจริง ๆ ก็คงห้ามไม่ให้ไปเอากับใครจนท้อง” “นี่เธอ!” เวคินโกรธจนตัวสั่น “ฉันพูดเรื่องจริง” “หุบปาก!” “ทำไมถึงทำเป็นรับไม่ได้ นี่คือเรื่องจริงล้วน ๆ ฉันทำงานอยู่ดี ๆ ทำมาหากินสุจริต เลี้ยงน้องมาด้วยลำแข้ง ลำบากก็ไม่เคยบ่นเพราะพ่อแม่ตายหมด จู่ ๆ คุณก็สั่งคนไปจับตัวฉันมา จะให้ฉันรับผิดชอบยังไง ถ้าเขาไปทำอะไรกันจนท้องจริง แล้วฉันจะทำอะไรได้ ฉันไม่ใช่เหาฉลามนะ จะได้ว่ายน้ำตามไปส่องดูเขาอยู่ตลอดเวลา” “อยากตายมากนักใช่ไหม” เวคินโกรธจนตัวสั่น “ทำไม ฉันพูดเรื่องจริงทำเป็นรับไม่ได้” “เธออยากตายใช่ไหม มานี่เลย” เวคินโกรธจนตัวสั่น ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีใครเคยด่าว่าเขาแบบนี้มาก่อน “นี่คุณจะทำอะไร ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ” เธอกรีดร้องอย่างตกใจ!!!
ทาสรักกาฝาก
ทาสรักกาฝาก
มารยา
  • วรรณกรรมผู้ใหญ่
เอาตัวแลกหนี้ หน้าที่เธอก็คือเรื่องบนเตียง ++++++++++ “ฉันรู้ว่าคืนนี้ฉันต้องเจออะไร แต่ก่อนอื่นฉันขออะไรคุณสักอย่างหน่อยได้ไหมคะ” พูดจบแล้วก็กลืนน้ำลายลงคอกลั้นหายใจรอคำตอบ “เธอมีสิทธิ์เหรอ” อีกฝ่ายย้อนถาม ไม่ได้ตอบรับแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ นั่นทำให้ไอริณกล้าที่จะพูดต่อ “ไม่รู้สิคะ ฉันไม่มีอะไรจะเสียแล้ว ก็แค่อยากลองเสี่ยงดู” “ว่ามาสิ” คราวนี้ไอริณเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย แล้วก็ต้องขมวดคิ้ว เมื่อสายตาเริ่มชินกับความมืดทำให้มั่นใจว่าผู้ชายตรงหน้าไม่อ้วนลงพุงแน่นอน แต่เป็นผู้ชายรูปร่างดี สูงใหญ่กำยำต่างหาก “ว่ายังไงล่ะ” เมื่อโดนถามย้ำทำให้ไอริณสะดุ้งหลุดจากความคิดของตัวเอง แล้วละล่ำละลักบอกเรื่องที่ตนเองจะขอออกไป “คืนนี้ฉันจะยอมเป็นของคุณอย่างเต็มใจ หลังจากนี้ก็จะไม่คิดหนี ยอมทำทุกอย่างที่คุณต้องการ จะให้ฉันอยู่ในฐานะไหนก็ได้ จะเฉดหัวฉันทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้เช่นกัน แต่ตอนที่อยู่ที่นี่ขอเพียงอย่างเดียวอย่าทารุณกรรมฉันจะได้ไหมคะ” เธอรู้ว่าถ้าขอให้เขาไม่ทำอะไรเลย คงเป็นไปไม่ได้ แต่เมื่อจะโดนก็ขอแบบธรรมดาเถอะ ไม่อย่างนั้นคนที่ไม่ได้มีรสนิยมอะไรแบบนั้นอย่างเธอคงรับไม่ไหว
Let's Love เรามารักกัน
Let's Love เรามารักกัน
ไหมขวัญ
  • รักโรแมนติก
“นี่เอาอย่างนี้ไหม วันไหนอายุเยอะแล้ว เราได้กลับมาเจอกันอีก ถ้าต่างคนต่างยังไม่มีใคร เรามาคบกันเองไหม” พิชาวีร์ปรายตามองคนพูดแล้วหัวเราะ “เอาสิ” ก่อนจะตอบรับอย่างไม่ได้คิดอะไร เพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายก็แค่พูดเล่นเท่านั้น ด้วยความที่สนิทกันเรื่องอ่ำกันเล่นแนว ๆ นี้ ระหว่างเธอกับภูผามีเยอะแยะเต็มไปหมด “อ้าว ๆ จำคำตัวเองพูดด้วยนะ” ภูผาทักท้วงพร้อมกับชี้หน้าหญิงสาวยิ้ม ๆ “บอกตัวเองเถอะ” พูดจบพิชาวีร์ก็ลุกขึ้นบิดขี้เกียจ +++++++++ “เรามาแต่งงานกันไหม” พิชาวีร์ถึงกับสำลักน้ำลาย มองหน้าคนที่ขอตัวเองแต่งงานแล้วหันซ้ายหันขวาว่าผู้ชายตรงหน้าคือภูผาตัวปลอมหรือเปล่า ก่อนจะยืนมือไปอังหน้าผากว่ามีไข้ หรือไม่ก็นอนไม่พอสมองเลยรวน “กี่นิ้ว” “สอง” “กี่นิ้ว” “ห้า” “กี่นิ้ว” “จะถามเพื่อ” ภูผาดึงมือของหญิงสาวลงพร้อมกับถามอย่างหงุดหงิด ทำอย่างกับเขาเพิ่งล้มหัวฟาดพื้น “แกไม่ปกติ” พิชาวีร์ยังคงมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาที่ยังระแวง “แกสิไม่ปกติ ฉันจริงจังนะเนี่ย”
ต้องรักคืนใจ
ต้องรักคืนใจ
ไหมขวัญ
  • รักโรแมนติก
ต้องรักที่ถูกพี่ชายข้างบ้านอย่างเผด็จตัดเยื่อใยแบบไม่รู้เหตุผลจำต้องย้ายบ้าน และหลายปีต่อมาได้ย้ายกลับมาที่บ้านหลังเดิมอีกครั้ง คิดว่าอาจจะลืมพี่ชายข้างบ้านนี้ไปแล้ว ทว่าการได้กลับมาเจอกันอีกครั้งเขายังทำให้หัวใจเต้นรัว อีกทั้งความน่ารักของน้องพรีมหนูน้อยลูกสาวของเผด็จก็น่ารักเสียจนทำให้เธออดใจไม่ได้ที่จะเอาตัวเข้าไปเกี่ยวข้องกับสองพ่อลูกนี้อีกครั้ง +++++++++ “ทำไมพี่เผด็จต้องทำกับต้องแบบนี้ด้วย” “ก็เพราะรักไง มองไม่ออก ?” เผด็จเอียงหน้าถามอย่างงง ๆ เอาจริง ๆ เขาแสดงออกขนาดนี้ ถึงไม่พูดคนทั่วไปก็น่าจะรู้แล้วนะว่ามันคือการมีใจ “ก็พอรู้ แต่ไม่อยากขี้ตู่ไปเอง ไม่อยากอกหักรอบสาม” ต้องรักบอกเสียงเง้างอด “คิดเองเออเองทั้งนั้น แค่รอบเดียวพี่ก็จะใจขาดอยู่แล้ว รักแทบตายแต่อยู่ด้วยกันไม่ได้ พี่ไม่เอาแล้วนะ” เผด็จบอกก่อนจะกอดกระชับร่างบอบบางพร้อมกับซบศีรษะลงที่ไหล่เล็กนั้นอย่างออดอ้อน “ต้องเองก็ไม่ต่างกันหรอก มันเจ็บและทรมานมาก ๆ เลย พี่อย่าทิ้งต้องไปไหนอีกนะคะ”