เล่ห์มรรตย
Romance Lover
เล่ห์มรรตย
Romance Lover
balladloveaddicts
ทุกคนพบว่าเมื่อ ปูรณ์ หลานชายหัวแก้วหัวแหวนของตระกูล โรจนพาณิช รอดตายราวปาฏิหาริย์จากอุบัติเหตุครั้งใหญ่ แล้วความทรงจำบางส่วนของเขาเกิดขาดหายไป รชนิชล ดิษยบุตร เธอเป็นเพียงหุ่นเชิดที่ต้องกล้ำกลืนทำทุกอย่าง เพียงเพื่อ คุ้งกฤษณา สิ่งก่อสร้างระดับปลายแถวของราชสกุลพิริยะพงษ์ เป็นทั้งที่ซุกหัวนอนและที่ทำกิน สมบัติเดียวที่หม่อมย่าเหลือไว้ให้ พร้อมกับหนี้สินก้อนโต และเต็มไปด้วยวิชาชีวิตมากมาย "แล้วคุณเป็นใครอีกล่ะ อย่าบอกนะว่าเป็นคู่หมั้นของผม" "ใช่ค่ะ" ...เขาคลี่ยิ้ม การก้าวเข้าไปเป็นสะใภ้ของโรจนพาณิชนั้น อาจจะไม่ยาก แต่การดำรงอยู่ให้ได้นั้น กลับไม่ง่าย เมื่อเบื้องหลังชีวิตบางข้อไม่เคยถูกเปิดเผย และยิ่งยากขึ้น เมื่อคนรักเก่าของเขาที่เคยจากไป แต่บัดนี้หล่อนกลับเข้ามาอีกครั้ง และหวังจะทวงเขาคืน ความลับที่ทุกคนในเกมนี้ ต่างก็ไม่อยากให้ใครรู้ ยกเว้น ความรัก ที่ก่อเกิดขึ้นในหัวใจ
  • 2 ตอน
  • 67
นิยายโดย
  • 0 คนติดตาม
บทนำ

บนทางเดินที่ร้างผู้คน หยาดพิรุณประคองแขนนางเง็กท้อเดินออกจากห้องทำงานของนายแพทย์สัญญา แพทย์ใหญ่ประจำโรงพยาบาลเอกชนที่ดีที่สุดในกรุงเทพฯ หญิงหม้ายชาวไทยเชื้อสายจีนผู้เข้มแข็งผ่านร้อนผ่านหนาว สู้มาทั้งชีวิตจากลูกจ้างธรรมดาถีบตัวเองขึ้นมาจนสุขสบายระดับมหาเศรษฐีในบั้นปลายชีวิต เจอมาแล้วสารพัดสิ่ง ไม่มีอะไรที่ตนจะผ่านมันไม่ได้ ทว่า...แม้จะเฝ้าบอกตัวเองอยู่แบบนั้น ในช่วงเวลานี้กลับกำลังแบกรับความกลัดกลุ้มและความทุกข์นานาประการ กับเหตุการณ์หลายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นติดๆ กัน จนอยากจะตายไปให้รู้แล้วรู้รอด

“อาม้า” หยาดพิรุณร้องเรียกมารดาอย่างเป็นห่วงขณะกุมมือนางเง็กท้อไว้แน่น เมื่อเห็นมารดากำมือแน่นจนแขนสั่นไปทั้งแขน

ลูกสาวคนโตที่ไม่ได้ออกเรือนและเป็นลูกเพียงคนเดียวที่พึ่งได้ในทุกยามที่ลำบาก หยาดพิรุณเป็นคนคอยช่วยเหลือนางเง็กท้อดูแลทุกอย่างในตระกูลโรจนพาณิช ทั้งคฤหาสน์ สมาชิกภายในบ้านทุกคน เหล่าบริวารในบริษัทและโรงงานผลิตและส่งออกผักกาดดองกระป๋องรายใหญ่ของประเทศ และร่วมหุ้นทำธุรกิจอีกหลายอย่าง

“โชคดีแค่ไหนแล้วที่ปูรณ์ไม่ตาย” เสียงของหยาดพิรุณสั่นเครือ

นั่นสินะ...หากปูรณ์หลานชายหัวแก้วหัวแหวนเกิดเป็นอะไรขึ้นมาอีกคน หัวใจของเธอจะเหลืออะไร ลำพังมือที่กำแน่นนี้ของหยาดพิรุณคงไม่พอรั้งชีวิตของเธอเอาไว้ได้

“นะ...ม้า” หยาดพิรุณสะอื้นเมื่อเห็นมารดาตาแดงก่ำ น้ำตาเอ่อคลอหน่วยขึ้นมาทันที มันฉายแววแห่งความห่วงหาอาทร และรักในตัว

ปูรณ์อย่างสุดหัวใจ

“ใช่ โชคดีแค่ไหนแล้วที่ปูรณ์ไม่ตาย” นางเง็กท้อเปรยเบาๆ ลมหายใจของเธอเดินได้สะดวกทั่วท้องขึ้น หลายต่อหลายคนขนานนามเธอว่า หญิงแกร่งแห่งโรจนพาณิช แต่เนื้อแท้ของหญิงผู้นี้ใช่จะแข็งแกร่งโดยไม่สะท้านสะเทือนใดๆ เพศหญิงเป็นเพศที่ต้องการได้รับการปกป้อง และโดยเฉพาะในวัย ๗๑ ปี อย่างนี้



0

ไม่พลาดนิยายตอนใหม่ล่าสุด
เพียงดาวน์โหลดแอปพลิเคชันบนมือถือ