High School's Gangster นักเรียนนักเลงอลเวงนักเลงนักเรียน
Action-กำลังภายใน
High School's Gangster นักเรียนนักเลงอลเวงนักเลงนักเรียน
Action-กำลังภายใน
365days.
นักเรียนใหม่ โรงเรียนใหม่ เพื่อนใหม่ ศัตรูใหม่ จะพาเด็กหนุ่มจากอีกซีกโลกไปเจอกับอะไรบ้างโปรดติดตาม เชิญคอมเม้นต์ติชมได้เลยนะครับ
  • 23 ตอน
  • 2,617
นิยายโดย
  • 2 คนติดตาม
บทนำ

บทนำ

“เคชิได้เวลาแล้วที่แกจะต้องออกไปจากบ้านหลังนี้”

“หา! นี่มันบ้านผมไม่ให้ผมอยู่นี่แล้วจะให้ไปอยู่ที่ไหนกันหละท่านลุง”

“มาหาเหออะไร ฉันบอกว่าออกก็คือออก”

“อย่ามาอำกันดีกว่าท่านลุง ผมไปแล้วท่านลุงกับท่านป้าจะเหงาเอานะ ไอเจ้าหมอนั่นก็ไม่ค่อยกลับบ้านไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อนเหงาแย่แล้วอีกอย่างพวกเด็กๆ ของผมหละใครจะดูแล”

“ไม่องไม่อำอะไรทั้งนั้น เด็กๆ แกมะแหงกสิมันพวกมันก็ลูกน้องฉันทั้งนั้นไปเป็นเด็กๆ แกตอนไหนกัน”

“โธ่ว ท่านลุงงงง” เขาทำได้เพียงแค่ร้องโอดครวญ

“เคชิ! จงออกจากบ้านไปและเรียนต่อที่โรงเรียนการต่อสู้ลอว์ซะ นี่คือคำสั่ง”

“ครับ บอส” เขาขานรับพร้อมก้มหัวเอามือกำหลวมๆ ไว้ที่อกซ้าย

“ดี ดีมาก”

“งั้นผมต้องทำอะไรบ้างเพื่อจะได้เข้าเรียนที่นั่น”

“แกไม่ต้องทำอะไรเลยที่พักฉันหาไว้ให้แล้วที่ต้องทำคือสอบเข้าให้ผ่านและไปเป็นที่หนึ่งซะก็แค่นั้น”

“หา! ที่หนึ่งยังไงกันผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับโรงเรียนบ้านั่นเลยนะ”

“เอาเถอะ เดี๋ยวพอแกไปถึงแกก็รู้เอง ออกเดินทางพรุ่งนี้เที่ยงนี่คือคำสั่ง”

“ครับ บอส งั้นผมไปเตรียมตัวก่อนนะครับ”

“เออๆ ไปเถอะ”

“นี่ๆ ลูกพี่จะไปเรียนต่างเมืองหละ”

“หา! ไปที่ไหนเมื่อไหร่ยังไง”

“ข้าได้ยินมาว่าพรุ่งนี้เที่ยง”

“กะทันหันชะมัด”

“ใช่กะทันหันจริงๆ” หลังจากจบบทสนทนาของลุงแหละหลานภายนอกห้องก็ได้มีเสียงคนคุยกันมากมายไปทั่วเรื่องที่เคชิต้องไปเรียนต่างเมือง ทุกคนต่างใจหายกับเรื่องนี้เพราะเคชิหรือคนที่พวกเขาเรียกว่าลูกพี่ก็คือหลานของบอสของพวกเขาและพวกเขาเลี้ยงดูและเป็นเพื่อนเล่นให้เคชิตั้งแต่ยังเด็ก

“เห้อออ เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน เมื่อก่อนเรายังเรียกลูกพี่ว่าเจ้าหนูอยู่เลย”

“ใช่ๆ จนตอนนี้ไม่มีใครกล้าใช้คำนั้นแล้ว”

“กล้าได้ยังไงตอนลูกพี่เอาจริงผู้ใหญ่อย่างเราๆ รุมยังแทบจะเอาไม่อยู่” ทุกคนที่ทราบข่าวต่างพร่ำเพ้อถึงเรื่องราวเก่าๆ

เช้าวันต่อมา ณ สนานบินประจำเมืองรานา ประเทศนิปเปีย

“ทำไมผมต้องมาสนามบินกันไม่ใช่ว่าแค่ไปต่างเมืองเหรอ” เคชิถามด้วยใบหน้างุนงง

“ต่างเมืองสิแต่...”

“แต่...” เคชิทวนคำ

“มันต่างอีกอย่างนึง ต่างทวีปน่ะ ฮ่าๆๆๆ”

“หา!” เคชิตะโกนลั่นสนามบิน

“ฉันลืมบอกแกไปขอโทษที ฮ่าๆๆๆ”

“โถ่ว เคชิหลานป้าต้องไปอยู่ต่างบ้านต่างเมืองคนเดียวน่าสงสารแย่” มีเสียงเล็กแหลมแทรกกลางระหว่างบทสนทนา เป็นภรรยาของลุงเขาหรือท่านป้าของเคชินั่นเอง เธอเป็นหญิงสาวที่ถึงจะมีอายุแต่กลับไม่ดูแก่เกินวัยแถมยังหน้าตาสดใส มีชีวิตชีวาอย่างมากเสียอย่างเดียวที่ตอนนี้น้ำตาอาบอยู่ทั้งสองแก้มของเธอ

“ไม่เอาสิ ท่านป่ามาส่งผมต้องส่งด้วยรอยยิ้มนะครับอีกอย่างสามปีมันแป๊บเดียวเองเดี๋ยวเดียวเวลาก็ผ่านไปสามปีแล้วเอาเป็นว่าผมจะโทรหาบ่อยๆ นะครับท่านป้า”

“สัญญานะว่าต้องโทรมาหาป้าบ่อยๆ น่ะ”

“ครับผมสัญญา”

“มีอย่างนึงที่หลานต้องสัญญากับป้า”

“อะไรเหรอครับ”

“แกอย่าแพ้ให้กับใครเชียวนะเคชิถ้าแพ้ก็ขอให้แพ้แค่ครั้งเดียวแล้วไปแก้ให้ได้เพราะลูกผู้ชายน่ะไม่มีรอบแก้ตัวหรอกนะ”

“โถ่ว ท่านป้าก็นึกว่าเรื่องอะไรเรื่องนั้นน่ะของมันแน่นอนอยู่แล้ว” เคชิตอบกลับไปด้วยรอยยิ้ม

“หาเพื่อนให้ได้นะเคชิ” ท่านป้าพูดเสียงเบา

“เพื่อนเหรอผมไม่ต้องการหรอก ที่บ้านก็มีเต็มไปหมดจนดูแลไม่ไหวแล้ว”

“ป้าหมายถึงเพื่อนวัยเดียวกันน่ะ แกไม่เคยมีเลยนี่นะ”

“ครับ” เคชิก้มหน้าตอบ

“เอาหละใกล้ถึงเวลาแล้ว ไปเตรียมตัวเดินทางเถอะอีกอย่างจงยิ้มทุกวันแล้วจำไว้ว่าอะไรที่ไม่สนุกเราไม่ทำ”

“ครับ ลาหละครับท่านป้า ผมไปก่อนนะตาแก่ ผมไม่อยู่ก็ดูแลท่านป้าเขาดีๆ หละอย่าเอาแต่โหมงามจนไม่ได้พักผ่อน”

“หึ ไม่ต้องมาสอนฉันแกดูแลตัวเองเถอะหน่าขาดเหลืออะไรก็โทรมามีคนพร้อมจะบินไปหาแกทุกเมื่อ”

“ไม่ๆๆๆ ไม่ต้องมาเลยนะผมไม่อยากดูเป็นลูกแหง่”

“ฮ่าๆๆๆ เออๆ เดินทางปลอดภัย”

“เดินทางปลอดภัยนะหลานป้าถึงแล้วให้โทรหาป้าเป็นอย่างแรกเลยนะ”

“ครับลาหละครับ” หลังพูดจบเคชิโค้งคำนับหนึ่งครั้งและหันหลังเดินจากไปเตรียมตัวขึ้นเครื่อง ในระหว่างนั้นเองก็มีเสียงตะโกนดังลั่นสนามบินดังขึ้นในขณะที่เขากำลังขึ้นบันไดเลื่อนไปชั้นที่สองของสนามบิน

“ลูกกกกกเพพพพพ่ เดินทางปลอดภัยนะครับบบบ”

‘ไอ้เจ้าพวกนี้ทำอะไรไม่สนใจชาวบ้านเขาเลย’ หลังได้ยินเสียงนั้นเคชิคิดในใจ

“เออๆ พวกแกก็ดูแลตัวเองด้วยฉันไม่อยู่ก็ต้องเชื่อฟังท่านลุงนะอย่าให้เรื่องมาถึงหูฉันเชียวกลับมาฉันเล่นพวกแกหนักแน่ขอบอก” เขาตะโกนกลับไป

“ครับ! ลูกพี่” เสียงคนประมาณยี่สิบกว่าประสานเสียงตอบลั่นสนามบินก่อนที่ทั้งหมดนั้นจะโค้งคำนับเขาและเอามือขวากำหลวมๆ ไว้ที่อกซ้ายของตัวเอง

“ไว้เจอกันเมื่อเราเจอกันนะพวกแก” หลังจากพูดจบเคชิก็หันหลังเดินเข้าประตูเกตไปทันทีพร้อมกับยกมือขึ้นเช็ดไปที่ใต้ตาทั้งสองข้าง

“สนามบินบ้านไหนฝุ่นเยอะเชียวแสบตาวุ้ยย”

เอาหละครับการเดินทางของเคชิจะเป็นยังไงต่อไป เรื่องราวของ นักเรียนใหม่ โรงเรียนใหม่ เพื่อนใหม่ ศัตรูใหม่ จะพาเด็กหนุ่มจากอีกซีกโลกไปเจอกับอะไรบ้างโปรดติดตามได้ใน High school’ s Gangster นักเรียนนักเลงอลเวงนักเลงนักเรียน...

ติดตามไรท์เตอร์ได้ที่เพจนี้เลย