เพียงใจ....รัก

  •   9 ตอน  (ยังไม่จบ)
  • 889
  • อัพเดทล่าสุด 01/12/2018 16:12:16

บทนำ

สหรัฐอเมริกา

ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี

“เมล พ่อขอโทษทีนะลูก!! งานนี้พ่อปฏิเสธไม่ได้จริงๆ ไว้จะชดเชยให้ทีหลังนะลูก…….....” เสียงพ่อพูดมาตามสาย

“คุณคะ เครื่องจะออกแล้วนะคะ” เสียงของแม่แว่วเข้ามาในสาย

“จ๊ะที่รัก….พ่อรักลูกนะ”

“เฮ้อ พ่อกับแม่ก็ยุ่งทุกทีละคะ แถมยังโทรมาบอกช้าอีกต่างหาก นี้หนูมาถึงสนามบินแล้วนะ!”

“ไม่คิดถึงความรู้สึกของลูกสาวคนนี้บ้างเลยรึไง!”ฉันบ่นพลางเดินออกจากท่าอากาศยาน ก่อนจะเรียกรถแท็กซี่เพื่อกลับบ้าน

วันนี้เป็นวันอาทิตย์ที่ฉันจะหยุด แต่จู่ๆพ่อกับแม่ที่มักจะเดินทางไปทำงานที่อิตาลีอยู่บ่อยครั้งก็นัดให้เธอมารับแต่กับโทรมาบอกยกเลิกเพราะเรื่องงาน

“ไม่คิดว่า วันนี้เป็นวันสำคัญกันบ้างเลยหรือไง!” ฉันบ่นเสียงเบาขณะทอดสายตามองดูวิวทิวทัศน์นอกหน้าต่างรถ

‘หนูนะคิดว่าจะได้เจอพ่อกับแม่ที่ไม่ได้เจอมาตั้ง 1 ปีเชียวน่า ปีศาจบ้างาน’

“คงคิดว่าเราเป็นลูกสาวที่เข้าใจอะไรง่ายสินะ…เฮ้อ”

นับตั้งแต่วันนั้น มันก็ตั้งอาทิตย์หนึ่งแล้วที่พ่อกับแม่ยังไม่กลับ แต่ฉันก็ชินซะแล้วที่ต้องอยู่คนเดียว ฉันก้มลงดูนาฬิกาข้อมือ ที่แม่ซื้อให้เป็นของขวัญในวันเกิดตอนอายุครบ 20 ก่อนจะลุกจากโซฟา หยิบกระเป๋าสะพายเดินออกมาจากห้อง ไม่นานเธอก็พาตัวเองมาอยู่หน้าถนนบรอดเวย์ ถนนสายหลักของแมนฮัตตัน ก่อนจะขึ้นรถประจำทางที่มาจอดรอผู้โดยสารอยู่ทุกๆ สิบห้านาที

สำหรับนักศึกษาที่นี้แล้ว พออายุย่าง 23 ก็ถือว่าอยู่มหาลัยปีสุดท้าย ช่วงนี้ก็ต้องส่งชิ้นงานก่อนจบการศึกษา ฉันเรียนทางด้านการศึกษาภาษาโดยเฉพาะ คนที่นี้ส่วนใหญ่จะใช้ภาษาอังกฤษ แต่ก็มีบ้างที่ใช้ภาษาต่างถิ่นเนื่องจากอเมริกามีคนหลากหลายเชื้อชาติ ภาษาที่ฉันชอบเรียนคืออาหรับและภาษาละติน ใช่! ไอ้ภาษานี้แหล่ะที่พ่อชอบบ่นให้ฉันฟังอยู่บ่อยครั้งว่า ‘มันไม่จำเป็น’

ไม่นานรถก็เคลื่อนมาจอดหน้ามหาวิทยาลัย ฉันลุกจากที่นั่งเดินไปจ่ายเงินก่อนจะก้าวเท้าลงจากรถพลางเดินเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย เพื่อพบศาสตราจารย์คาร์ลอส ฮาร์สัน ครูสอนภาษาละตินและอาหรับ ภายในตึกเรียนเป็นรูปทรงสถาปัตยกรรมแบบกรีกโรมัน บนฝาผนัง และต้นเสาสูงแต่ละแห่งบอกเหล่าเรื่องราวของเหล่าเทพเจ้ากรีก ไม่นานฉันก็มาหยุดอยู่ที่หน้าประตูบานใหญ่ ก่อนจะเคาะบานประตู สอง สามครั้ง

“เข้ามาสิ” เสียงหนึ่งพูดขึ้นจากข้างในห้อง ฉันจึงผลักบานประตูและเดินเข้าไปหาเจ้าของห้องที่นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน

“นั่งก่อนสิ” เขาผายมือให้นั่งเก้าอี้ฝังตรงข้าม ขณะกำลังยกชาขึ้นจิบ

“พี่ลอสมีอะไรจะพูดกับเมลเหรอคะ” หญิงสาวเอ่ยถามขณะนั่งลงบนโซฟา

“พี่กำลังจะบอกเราเดี๋ยวนี้ละ” เขาเอ่ยพลางเดินมานั่งที่โซฟากลางห้อง

“อ้อ”

“คือว่าพี่อยากจะจ้างเมลไปช่วยงานที่บ้านเกิดพี่สักหน่อย เมลจะว่าไง?” เขาเอ่ยพร้อมกับมองหน้าเธออย่างคาดหวังว่าจะได้คำตอบที่ดีกลับมา

“ราชอาณาจักรเอมันด์?”

“ใช่”

“แล้วทำไมถึงต้องเป็นเมลละคะ” ฉันเอ่ยถามพร้อมกับยกชาขึ้นจิบ

‘รสชาติดีเยี่ยม....’

“ก็…จะว่าไงดีล่ะ งานนี้พี่ไว้ใจเมลมากกว่าใครอื่น”เขาเอ่ยพลางถามเธอ

“แล้วพี่เรย์ละคะ” เธอเอ่ยยิ้มๆ

“พี่ว่าเรย์ไม่เหมาะกับงานนี้ และงานที่จะให้เมลช่วยนะ มันคือ…” ชายหนุ่มเอ่ยอย่างลำบากใจ

“คืออะไรเหรอคะ” เธอเลิกคิ้วเชิงถาม

“คือการแต่งงานหลอกๆ กับพี่ชายของพี่” เขาเอ่ยออกไปในที่สุดและถอนหายใจอย่างโล่งอกที่สามารถพูดมันออกไปได้สักที ก่อนลอบสังเกตสีหน้าคนฟัง

“ตะ…แต่งงานกับพี่ชายของพี่ลอส!” เธอเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ

“ใช่ !”

“เมลเนี่ยนะ!” เธอยกมือขึ้นชี้หน้าตัวเอง

“ใช่!”

“มันเกิดอะไรขึ้นที่นั่นเหรอคะ?” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัย

“เมลน่าจะรู้นะว่า ราชอาณาจักรเอมันด์จำเป็นต้องมีทายาทสืบบัลลังก์ แต่ซายาร์ดบ่ายเบี่ยงเรื่องการแต่งงานมาตลอด ตาเฒ่าจามาลจอมแสบเลยส่งเทียบเชิญท่านหญิงที่ยังไม่แต่งงานมาร่วมงานในวังเพื่อให้ซายาร์ดเลือกสักคน แต่
ซายาร์ดกลับไม่ยอมเลือกใครเลย ตาเฒ่าจามาลเลยยื่นคำขาด หากซายาร์ดไม่ยอมแต่งงานภายในเดือนนี้หรือภายใน 1 ปี
ซายาร์ดยังไม่มีทายาทให้เขาได้ละก็ จามาลก็จะยกบัลลังก์ให้คนอื่น ซายาร์ดก็เลยมาขอความช่วยเหลือจากพี่นะสิ”

“อ้อ อย่างนี้นี่เอง” เธอเอ่ยพยักหน้าเข้าใจ

“ช่วยพี่สักครั้งเถอะนะ ถือว่าพี่ขอร้อง”

“ช่วยก็ช่วยอยู่หรอกคะ พี่ลอส แต่เมล ขอคิดดูก่อน” เธอเอ่ยพลางขบริมฝีปากสีชมพูจนแดงกร่ำอย่างจนใจ

“ให้เวลา 1 วัน ไม่ขาดไม่เกิน”

“น้อยไปคะพี่ลอส นี้มันงานใหญ่เลยนะ ตบตาคนทั้งประเทศ พี่ชายพี่ลอสตำแหน่งเล็กซะที่ไหน” เธอเอ่ยด้วยสีหน้าบึ้งตึง

“ให้เวลา 3 วันก็ได้ ไม่เกินนั้นนะ”

“ตกลงค่ะ”

รีวิวล่าสุด

ความเห็นโดย เฟิง เฟิง
ตามอีกกกกกกกกก
เมื่อ 3 วัน 3 ชั่วโมงที่แล้ว อ่านไปถึง 2 เดินทางสู่เอมันด์

ความเห็นโดย เฟิง เฟิง
ตามมมมมมมมมมม
เมื่อ 3 วัน 3 ชั่วโมงที่แล้ว อ่านไปถึง 1 ดีลครั้งสำคัญ