พระจันทร์หรรษา-บทที่ 1 กังสดาล 50%

โดย  Marmalade25

พระจันทร์หรรษา

บทที่ 1 กังสดาล 50%

“พี่รันดน์”

เสียงเล็กใสดังกังวานมาแต่ไกลก่อนเจ้าของเสียงจะปรากฏตัวขึ้นในชุดกระโปรงบานสีชมพูอ่อน

กระโปรงผ้าเนื้อบางราวกับปีกผีเสื้อนั้นเวลานี้กลับเต็มไปด้วยคราบดินและฝุ่นทรายขะมุกขะมอมทั่วทั้งตัวเหมือนตุ๊กตาญี่ปุ่นคลุกฝุ่นยังไง...อย่างนั้น

“คุณเดือน!...ไหงมอมแมมแบบนี้ละครับ”

จิรันดร์ถึงกับกุมขมับเมื่อเห็นสภาพผลงานของเด็กหญิงที่กำลังส่งเสียงเจื้อยแจ้วพร้อมรอยยิ้มกว้างจนเห็นฟันซี่เล็กสีขาวเรียงกันเป็นระเบียบ

“คุณท่านได้เอาผมตายแน่...คราวนี้”

จิรันดน์เกาหัวแกรกๆอุตส่าห์ได้รับหน้าที่ให้ดูแลคุณหนู แต่พอเขาเผลอแป๊บเดียวเท่านั้น...

นั่นไง...อีกละ

“นิคกี้ค่ะ...นิคกี้...”

คนพูดยกมือเล็กๆเช็ดเหงื่อให้ตัวเอง

แก้มใสอมชมพูกลายเป็นริ้วราวกับทหารพรานเตรียมซุ่มโจมตี

“ไม่เอาแล้วนะครับ เลอะหมดแล้ว”

ผ้าเช็ดหน้ากำลังจะถึงแก้มใสอีก...เพียงนิดเดียวเท่านั้น แต่ก็ยังช้าไป...

สุนัขพันธ์ต่างประเทศตัวโตสีน้ำตาลทองวิ่งห้อตะบึงมาจากกอต้นเข็มสีเขียวชุ่มน้ำที่อยู่ด้านหลังของคนทั้งคู่ก่อนกระโดดเข้าใส่คนตรงหน้าด้วยความดีใจ

“ฮ่า!ฮ่า!ฮ่า!หยุดก่อนนิคกี้...”

กังสดาลพยามยามดึงหูเจ้าสุนัขขี้เล่นให้หงายไปด้านหลังจนมันหูตาเหลือก...ยิ่งดูตลกขบขันในสายตาเด็กน้อยเข้าไปอีก

“นิคกี้หยุด!” จิรันดน์เสียงเข้มใส่เจ้าสี่ขาพร้อมทั้งชูกระดูกของโปรดโบกไปมาให้มันหันเหความสนใจออกมาจากร่างเล็กแล้วก็ดูจะได้ผล มันเปลี่ยนเป้าหมายมาที่เด็กชายที่อยู่ไม่ห่างนัก

สายตามองไปที่กระดูกของเล่นของโปรดที่อยู่ในมือจิรันดน์พร้อมห้อตะบึงออกไปทันทีที่กระดูกลอยคว้างนำหน้ามันไปยังอีกทิศทางหนึ่ง

จิรันดน์ยิ้มมุมปากอย่างพอใจ...ในที่สุดก็ถึงคราวจัดการกับจอมซนแล้ว

“ไปกันเถอะ...คุณเดือน”

รอยบุ๋มข้างแก้มของเด็กชายเวลายิ้มนั้นช่วยปรับใบหน้าเกลี้ยงเกลาให้ดูอ่อนโยนขึ้นเหมือนพี่ชายคนเดิมที่เด็กหญิงเห็นจนชินตา ต่างเพียงว่าแฝงความคมคายชัดเจนขึ้นสมกับที่กำลังจะเปลี่ยนจากวัยเด็กไปเป็นหนุ่มน้อยในอีกไม่กี่ปีเท่านั้นเอง

“ไหนบอกกับผมว่าจะเล่นแค่ลูกบอลอย่างเดียวไหงมีเจ้านิคกี้มาด้วยละเนี่ย”

พูดไปก็ปัดเศษฝุ่นเศษใบไม้ที่ติดตามผมร่างเล็กออกไปด้วยความเอ็นดู แต่ปัดยังไงก็ไม่หมดสักทีจนเด็กชายต้องส่ายหน้าอย่างระอาใจ

“เปื้อนหมดเลย”จิรันดน์อมยิ้มส่ายหน้าเบาๆ

“คุณเดือนรีบไปเตรียมตัวดีกว่า”คนพูดมองสำรวจร่างเล็กตรงหน้าอย่างใช้ความคิดคิ้วหนาขมวดเข้าหากัน

“แต่ถ้าไปแบบนี้...ท่าจะไม่เวิร์ค” เด็กหญิงทำหน้างอ พ่นลมออกจมูกอย่างไม่สบอารมณ์นัก

“ไม่เอา จะเล่นกับพี่รันดน์ก่อน ขี่ม้ากันนะ...นะๆ” น้ำเสียงออดอ้อนจนจิรันดน์ต้องใจอ่อนตามเคยเจ้าตัวพยักหน้ารับหงึกๆ เด็กหญิงได้ทีกระโดดขึ้นขี่หลัง 'ม้า'อย่างว่องไว

จิรันดน์ใช้สองแขนเอื้อมไปโอบร่างเล็กที่อยู่ด้านหลังไว้ให้กระชับพอที่จะไม่ร่วงลงไปเมื่อเขาเริ่มออกวิ่งเบาๆแขนเล็กป้อมกอดคอพี่ชายคนสนิทพร้อมยื่นหน้ามาที่ไหล่ข้างหนึ่ง แนบแก้มเล็กเข้าหาแก้มคนที่เป็นม้าให้ขี่อย่างคุ้นเคย

******************************************************************

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย anticynic6
น่าติดตามค่ะ
เมื่อ 7 เดือน 2 สัปดาห์ที่แล้ว

ความเห็นโดย goong_cute
มาทดลองอ่านค่ะ
เมื่อ 7 เดือน 3 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว