ติวสวาท ศาสตร์ขึ้นสวรรค์ NC 25+

Lesson 1

ความคาดหวังที่อยากให้ลูกเข้าโรงเรียนดังของพ่อแม่ เป็นเหตุจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องใช้แนวทางพิเศษ เพราะความรู้ในห้องเรียนอย่างเดียวอาจไม่ทันการ จึงเป็นแรงผลักดันให้สถาบันกวดวิชาเกิดขึ้นในประเทศนี้เป็นดอกเห็ด การที่ลูกเข้าโรงเรียนดังได้ หรือศึกษาต่อในมหาลัยอันดับต้นๆ ของประเทศได้ นับเป็นเกียรติและศักดิ์ศรีของวงศ์ตระกูล ค่านิยมเปลือกๆและจอมปลอม ทำให้คนเราหลงลืมไปว่าหากได้เรียนที่ดีๆ แต่จบมาแล้วไม่มีงานทำสิ่งที่ลงทุนไปทั้งหมดก็ไร้ค่า

ทั้งหมดทั้งมวลนี้ไม่ใช่เรื่องจำเป็นที่ฉันต้องเอามาใส่ใจ เมื่อมีอุปสงค์ก็ย่อมมีอุปทาน มันเป็นไปตามกลไกตลาดในโลกของทุนนิยม หน้าที่ของฉันเพียงแค่สอนและได้เสียวก็เพียงพอ

“โตขึ้นอยากเป็นอะไรน่ะเรา” ชายวัยกลางคนเอ่ยขึ้นเมื่อเจอฉันครั้งแรก พ่อแม่พาฉันไปรู้จักเขา และฝากฝังให้ฉันตักตวงความรู้จากเขาให้ได้มากๆ ครูสอนพิเศษคณิตศาสตร์ที่ดีที่สุดสำหรับพ่อแม่

“พ่ออยากให้เป็นหมอค่ะ” ฉันตอบไป เป็นธรรมดาที่เด็กอย่างฉันไม่รู้ว่าตัวเองอยากเป็นอะไร การศึกษาและครอบครัวไม่ได้ส่งเสริมให้ฉันคิดและตัดสินใจได้ด้วยตนเอง

“ดีๆ เป็นหมอเงินเดือนเยอะ ผู้คนนับหน้าถือตา ” ครูวัยกลัดมันบอก พรางตบที่บ่าฉันเบาๆ ฉันยิ้มให้เขาด้วยท่าทางเกร็ง เพราะเพิ่งมาเจอกันในวันแรก

“จะเริ่มเรียนเมื่อไหร่ดีครู ขึ้นม.3 แล้ว ปีหน้าจะต่อม.4 สายวิทย์-คณิต อยากให้ได้อยู่ห้องเก่งๆ ” ผู้เป็นพ่อเอ่ยขึ้น คำพูดของเขาสะท้อนค่านิยมในสังคมที่เน้นว่าคนเป็นหมอคือที่สุดของทุกอาชีพ

“พรุ่งนี้เลยก็ได้ครับ จะให้ผมไปสอนที่บ้านหรือจะมาส่งที่นี่ เรียนร่วมกับคนอื่นๆอีก สักส้าห้าคนก็ได้” ติวเตอร์บอกพ่อเขา ก่อนจะตกลงกันเรื่องค่าเรียน

“ขอติวเดี่ยวได้ไหม อยากให้ได้ความรู้อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย” มารดาที่ยืนฟังอยู่นานเอ่ยขึ้น หวังให้ลูกสาวของบ้านเก่งเหนือคนอื่น

“ได้ ๆ แต่ผมขอดูก่อนนะครับ ว่าว่างวันไหนบ้าง ” ติวเตอร์หนุ่มใหญ่เปิดสมุดตารางสอนของเขาพรั่บๆ เขาคิวทองเหลือเกิน และมีชื่อเสียงที่สุดในย่านนี้ หลังจากติวให้เด็กได้เรียนสาขาที่คนเห็นว่าดีมากได้หลายคนติดต่อกัน ฉันเลยคิดว่า ติวดีขนาดนี้ในอนาคตโรงเรียนคงไม่สำคัญอีกแล้วล่ะมั้ง

“อ่า ได้วันอังคาร พุธ ศุกร์นะครับช่วงหกโมงถึงทุ่มมาได้เลย” หลังจากตกลงเรื่องเรียนพิเศษกันเสร็จเรียบร้อยจึงกลับบ้าน นั่นหมายความว่า ความสุขตามประสาวัยรุ่นของฉันกำลังหมดลง ไปอีก 3 วัน ส่วนอีก 4 วันที่เหลือ ก็มีคิวสำหรับวิชาอื่นไปแล้วเช่นเดียวกัน

“ตั้งใจเรียนนะ พ่อกับแม่เสียเงินมากมายให้แกได้เรียนที่ดีๆ” มารดาของฉันหยุดรถตรงหน้าบ้านติวเตอร์วิชาคณิตของฉัน ก่อนจะนัดแนะว่าเวลาทุ่มหนึ่งจะกลับมารับฉัน

ฉันเดินเข้าไปในบ้านของครูที่ได้มาเมื่อวาน เห็นเขากำลังสอนเด็กชั้นประถมเกือบสิบคนในห้องไม่กว้างมาก มีเครื่องปรับอากาศและกระดานสีขาวที่มีแต่ตัวเลขน่าปวดหัวอยู่ด้านใน

“ปิง รอครูที่ห้องนู้นเลยนะ” เขาเปิดประตูห้องสอนชี้ไปทางขวามือ ฉันพยักหน้ารับแล้วเดินตรงไป ห้องนั้นเป็นห้องอ่านหนังสือ มองอีกทีเหมือนห้องสำหรับทำงานและพักของครูเขา ในห้องไม่กว้างมาก มีชั้นหนังสือ โต๊ะทำงาน เก้าอี้สองตัว กระดานไวท์บอร์ดน้อยๆ และโซฟายาว ผ้าม่านสีขาวที่รูดได้ เมื่อฉันเข้ามาห้องก็เย็นพร้อมอยู่แล้ว

“ไหนเอาหนังสือเรียนให้ครูดูหน่อย เรียนอะไรมาบ้าง ถึงไหนแล้ว” ติวเตอร์หนุ่มใหญ่เข้ามาเมื่อเธออยู่ห้องนี้ได้สักเกือบๆ ยี่สิบนาที เขาหยิบหนังสือของฉันไปเปิดๆ แล้วก็จดอะไรนิดหน่อย คล้ายๆ ว่าวางแผนการสอน

“เดี๋ยววันนี้ลองทำข้อสอบสัก 30 ข้อเนอะ ครูจะได้รู้พื้นฐานเราด้วยว่าประมาณไหน” ครูหนุ่มใหญ่บอก เมื่อเห็นว่าฉันกำลังรอเรียนกับเขาอยู่

“เดี๋ยวนั่งเก้าอี้ตัวนั้นนะ ทำไปก่อน ครูจะไปเอาขนมกับน้ำมาให้ เลิกเรียนมาคงหิว” ครูคณิตศาสตร์ของฉันเดินออกไปอีกห้อง ว่าเห็นแวบๆ จากการเปิดประตูคิดว่าน่าจะเป็นห้องครัว สักพักเขาจึงกลับมาพร้อมขนมเต็มมือ

“ปิงชอบวิชาคณิตไหม” เขาถามขึ้นเมื่อเห็นว่าฉันก้มๆ เงย ๆ ทดเลขในกระดาษอย่างหน้าดำคร่ำเครียด

“ไม่ค่อยชอบเท่าไรคะ แต่ว่าก็พอเรียนได้” ฉันตอบเขาไปอย่างไม่ได้โกหก คณิตศาสตร์เป็นหนึ่งในวิชาที่หลายคนไม่ชอบนักหรอก

“อ่ะ กินขนมได้ กินไปด้วยทำไปด้วย เรียนอย่างมีความสุขจะทำให้สมองเราแล่นและคิดอะไรได้ดี” เขาส่งคุกกี้ให้ฉัน ฉันรับมากินพบว่ารสชาติมันไม่เลวเลยทีเดียว

“เสร็จหรือยังเดี๋ยวครูจะได้เฉลย” เขาถามขึ้น เมื่อเห็นฉันหยิบขนมใส่ปากบ่อยขึ้น คงเห็นว่าฉันทำเสร็จแล้ว

“เสร็จแล้วค่ะ ครูเฉลยได้เลย” ฉันตอบ กางแบบทดสอบ และขยับเข้าไปใกล้เขาอีกนิดนึง เขาชื่อ ครูวี พ่อบอกฉันว่าเขาอายุ ประมาณ 35 ปี เป็นครูสอนที่โรงเรียนประจำจังหวัดในเมือง แต่บ้านเขาอยู่อำเภอเดียวกับฉัน ทุกวันเขาต้องขับรถไปกลับ ซึ่งไม่ไกลมากไม่เกิน 20 กิโล

“เอ้อ เก่งหนิ เฉลยมาครึ่งหนึ่งแล้วยังไม่ผิดเลย ดีๆ เดี๋ยวเจอพ่อเราครูจะได้บอกว่า เรียนได้ดีมีอนาคต” เขาเอ่ยบอกชมฉัน มือใหญ่ลูบหัวฉันเบาๆ วันแรกครูสอนดี และฉันเกร็งน้อยลง รู้สึกค่อยอยากเรียนขึ้นมาอีกหน่อย หลังจากเฉลยเกือบจะครบแล้ว ครูชะโงกหน้าเห็นรถแม่ฉันมาพอดี จึงบอกฉันให้เตรียมตัว พรุ่งนี้จะได้มาเรียนต่อ วันนี้ฉันได้ 20 คะแนน

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย B@lly
สนุกค่ะ น่าติดตาม
เมื่อ 4 เดือน 3 สัปดาห์ที่แล้ว

ความเห็นโดย ounjijang
มาทดลองอ่านค่ะ
เมื่อ 5 เดือน 5 วันที่แล้ว

รีวิว