เกมวิวาห์เจ้าสาวแสนเสน่หา [e-book]-ตอนที่ 4

โดย  วรัมพร-หงสรถ-มนสิวรรณ-ธิชาร์

เกมวิวาห์เจ้าสาวแสนเสน่หา [e-book]

ตอนที่ 4

ตอนที่ 4

“ด้า มีอะไรก็พูดมาสิ” ดาหลาเอ่ยถาม แล้วก็มองแม่เลี้ยงกับน้องสาวสลับกันไปมา มือของเธอก็เก็บกวาดข้าวของไปด้วย

สิรินดาอึกอัก แต่สุดท้ายก็กลั้นใจพูดออกไป “แม่จะให้พี่แต่งงานกับเสี่ยเหิม แลกกับที่เสี่ยเหิมจะใช้หนี้ให้พวกเรา”

“น้าจะให้ฉันไปแต่งงานกับเสี่ยเหิมเหรอ” ดาหลาหันไปถามแม่เลี้ยง ที่ตอนนี้ก็วางหน้าไม่ถูก ลึกๆ ก็ไม่อยากใช้วิธีนี้ แต่ก็จนปัญญาจะหาเงิน แล้วหากไม่จ่าย พวกเจ้าหนี้ได้ฆ่ายกครัวแน่

“ใช่”

“น้า! ทำไมน้าทำกับฉันแบบนี้” ดาหลาอยากลาตายจริงๆ แค่คิดว่าต้องไปแต่งานกับคนอายุคราวปู่

“น้าก็ไม่อยากทำแบบนี้ แต่มันจำเป็น แกก็เห็นแล้วไม่ใช่เหรอว่าไอ้คนพวกนั้นมันร้ายกาจกันแค่ไหน”

“ฉันรู้น้า แต่ฉันไม่อยากแต่งงาน”

“แต่แกก็อายุจะยี่สิบห้าแล้วนะยัยดาหลา”

“แล้วยังไงล่ะน้า”

“ก็แกเหมาะจะแต่งงานมีครอบครัวแล้วน่ะสิ แต่งแล้วก็มีลูก จะได้ทันใช้ แล้วคนอย่างเสี่ยเหิมก็ดูหนุ่มกว่าอายุมากอยู่นะ ไม่เกินเดือนสองเดือน ทำแกท้องได้แน่ๆ”

“น้า!”

“เอาเป็นว่าแกตกลงนะยัยดาหลา เพราะน้าจะได้ไปบอกเสี่ยเหิม แล้วจะได้จ่ายหนี้ให้พวกเรา”

“น้าจะไม่ให้เวลาฉันคิดก่อนเลยหรือไง” ดาหลาถามกลับด้วยสภาพน้ำตาคลอ

“มันไม่มีเวลาคิดแล้ว เพราะวันนี้เป็นวันที่สามตามที่ฉันไปตกลงจะจ่ายหนี้ให้เฮียเต๋า ขืนไม่เอาเงินไปจ่าย เฮียเต๋าส่งพวกมาเผาบ้านแน่” พูดจบก็ลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างมือ แล้วเดินทางไปที่บ้านเสี่ยเหิมที่ตอนนี้เฮียเต๋ามาถึงแล้ว ราณีเข้าไปนั่งร่วมวงเจราจ่ายหนี้สินด้วย จนกระทั่งเสร็จเรื่องแล้วเสี่ยเหิมก็ถามถึงลูกสาว

“ยัยดาหลายอมแต่งงานกับเสี่ยแล้วจ้ะ”

“แม่ราณีแน่ใจ”

“แน่จ้ะเสี่ย เพราะก่อนมาฉันก็คุยกับยัยดาหลาแล้ว ทีนี่ก็เหลือแต่ทางเสี่ยว่าจะให้ตบแต่งกันเมื่อไหร่ ฉันจะได้เตรียมตัวได้ทัน”

“ต้นเดือนหน้า ไม่รู้ทางลูกสาวแม่ราณีจะมีปัญหาอะไรหรือเปล่า”

“เดือนหน้าเลยเหรอเสี่ย” ราณีนั่งนิ้วในใจก็เหลือเวลาอีกแค่ยี่สิบกว่าวันเท่านั้น แล้วแบบนี้จะไปตระเตรียมอะไรทัน

“แม่ราณีมีปัญหาหรือไง”

“ฉันกลัวจะเตรียมงานไม่ทันนะเสี่ย”

“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง ทางฉันจะจัดการเอง ส่วนทางแม่ราณีไม่ต้องเตรียมอะไร”

“เรื่องชุดแต่งงาน แต่งหน้าเจ้าสาวด้วยเหรอเสี่ย”

“ทั้งหมดที่เกี่ยวกับเจ้าสาว ฉันจะจัดการให้เอง รับรองว่าช่างคนนี้ไว้ใจได้ แต่งหน้าแต่งตัวลูกสาวแม่ราณีออกมาสวยแน่นอน”

“ถ้างั้นก็เอาตามเสี่ยว่าเลยจ้ะ”

“แต่ฉันมีเรื่องจะขอให้แม่ราณีช่วย”

“เสี่ยจะให้ฉันช่วยอะไรเหรอ”

“แม่ราณีไปพูดกับใครก็ได้ เรื่องแต่งงาน คนจะได้รู้”

“ได้จ้ะเสี่ย” ราณีรับปากไปทั้งที่นึกสงสัย แต่ก็ไม่คิดจะซักถาม ก่อนจะขอลาเสี่ยไปตลาด ที่เสี่ยก็ให้เงินมาใช้จ่ายในบ้านตามที่เสี่ยบอกว่าจะดูแลค่าใช้จ่ายในบ้านให้ แต่ก่อนให้เสี่ยก็กำชับแล้วว่าห้ามเอาไปเล่นการพนัน เลยทำให้ราณีเกิดความลังเลเมื่อเดินผ่านบ่อนของเฮียเต๋า

‘อย่าหาเรื่องใส่ตัวอีกเลย นังราณี’ ราณีปรามตัวเองก่อนจะตัดใจเดินผ่านทางเข้าบ่อนของเฮียเต๋า แต่ก้าวไปยังไม่ทันพ้น นังรำเพย ที่ชักชวนเข้าไปเล่นแรกๆ ก็โผล่ออกมา

“นังราณี! วันนี้แกไม่เข้าหรือไง นี่ฉันมือขึ้น ได้มาเกือบหมื่น” รำเพยตบกระเป๋าคาดเอวดังป๊าบๆ เพราะวันนี้ดวงดีเล่นได้หลายพัน

“ข้าเลิกเล่นแล้ว”

“เลิกเล่น!” รำเพยทวนคำจบแล้วก็หัวเราะลั่น และไม่เชื่อว่าราณีจะเลิกเล่นได้จริงๆ

“เอ็งจะหัวเราะทำไมนังรำเพย กูบอกเลิกก็คือเลิกสิว่ะ อีกอย่างลูกสาวกูก็จะได้แต่งงานกับเสี่ยเหิมแล้ว กูไม่หวังรวยกับการพนันแล้วโว้ย!”

“ลูกเอ็งเหรอจะแต่งงานกับเสี่ยเหิม” เสียงของรำเพยดังพอให้คนละแวกนั้นได้ยิน ก่อนจะพูดกันปากต่อปากไปทั่วตลาด ลามไปทั่วอำเภอ ซึ่งเป็นผลดีกับเสี่ยเหิม แต่กับทางว่าที่เจ้าสาวอย่างดาหลากลับเครียดหนัก

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว