นางบำเรอ คืนแรก 25+

บทที่ 2-1

บทที่ 2

“แกดูสิว่าฉันสวยหรือยัง”

“โอ๊ยอีขวัญ แกมันนัมเบอร์วันของร้าน ยังจะกล้ามาถามฉันอีก แกนั่นแหละต้องดูให้ฉัน ว่าวันนี้ฉันสวยพอจะลากคุณวินขึ้นเตียงได้หรือเปล่า”

“เลิกหวังสูง แล้วทำงานกันได้แล้ว โน้น คุณวินและเพื่อนๆ มาโน้นแล้ว”

สามสาวที่ยืนจับกลุ่มคุย พากันสำรวจความเรียบร้อยของตัวเอง เมื่อเจ้าของสถานบันเทิงแห่งนี้กำลังพากันเดินเข้ามาภายในร้าน ด้วยรูปร่าง หน้าตา และนิสัย ‘รวย’ ของแต่ละคน จึงทำให้เด็กนั่งดริ้งส์ในร้าน อยากจะใช้เต้าของตัวเองไต่กันทั้งนั้น

หุ้นส่วนของร้านมีด้วยกันสามคน คนแรกคือพิษณุผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุด ลูกชายเพียงคนเดียวของตระกูลอภินันท์วิวัฒน์ ที่มีทรัพย์สินร่ำรวยติดอันดับ Top 5 ของเมืองไทย มีธุรกิจมากมายที่ดูและและรับผิดชอบ

หล่อร้าย ผู้ชายพันธุ์แซ่บ

คนที่สองคิมหันต์นายแบบชื่อดัง ลูกชายคนเล็กของนักการเมืองและคุณหญิงเจ้าของร้านจิวเวลรี่ระดับไฮเอ็น ที่มีสาขาทั้งในประเทศและต่างประเทศ โสด แต่ไม่สนิทเพราะมีคู่หมั้นที่ถูกผู้ใหญ่จัดแจ้งให้ตั้งแต่ยังเด็ก

หล่อแสนดี มีคดีติดตัว

คนที่สามภาวิน นักธุรกิจเจ้าของร้านอาหาร ที่มีสาขาอยู่ทุกห้างสรรพสินค้าภายในประเทศไทย และร้านอาหารไทยโบราณที่สืบทอดต่อจากคุณย่า เจ้าของต้นตำรับดั่งเดิมสูตรชาววังที่เปิดมาอย่างยาวนานนับหกสิบปี

หล่อยั่ว เพราะคั่วกับผู้หญิงแบบไม่เลือกหน้า

ทว่าทั้งสามก็มีกฎเหล็กอยู่หนึ่งข้อ คือการไม่เป็นสมภารกินไก่วัด ลากพนักงานในปกครองขึ้นเตียงเด็ดขาด ต่อให้อยากมากแค่ไหนก็ตาม

และสถานบันเทิงแห่งนี้ก็เป็นสถานที่สำหรับพักผ่อนของทั้งสามหนุ่ม ที่ใช้สำหรับนัดเจอและพูดคุยกัน

“เรียกพวกกูมา ถ้าเรื่องไม่ใหญ่ ไม่เครียดเหมือนที่มึงบอก กูด่านะ”

ภาวินที่หัวเสียสุดๆ เพราะทะเลาะกับเด็กเสิร์ฟในร้านอาหารตัวเองมาหมาดๆ และกำลังจะสั่งสอนให้เข็ดหลาบ แต่กลับต้องพลาดโอกาสเพราะไอ้เพื่อนรักจอมบงการของเขาเรียกตัวด่วน

“เออ”

“ตกลงมีเรื่องอะไร” คิมหันต์ถามบ้าง

“ดื่มก่อนไหมพวกมึง จะรีบไปตายหรือไง เร่งกูจัง” พิษณุกำลังหัวร้อน และเจ้าเพื่อนสองคนก็เร่งยิบๆ จนนึกรำคาญ จะดื่มสบายๆ ให้ใจเย็นก่อนไม่ได้หรือไงกันวะไอ้พวกนี้

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ประตูเปิดออกเผยให้เห็นผู้จัดการร้านสาวสวย เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มพิฆาต ที่ภาวินรู้ดีว่ามันสามารถฆ่าผู้ชายทั้งเป็นได้

“โอ๊ะโอ วันนี้ลมอะไรหอบสุดหล่อสามคนมาที่นี่ได้จ๊ะ ไหนมาให้พี่หอมหน่อยสิภาวินสุดหล่อของพี่”

“หยุดอยู่ตรงนั้นเลย ผมไม่อยากโดนพี่เมฆเตะออกจากร้าน”

ภาวินที่ไม่เคยกลัวผู้หญิงคนไหน มีแต่วิ่งเข้าใส่ แต่กลับแทบจะวิ่งหนีถ้าผู้หญิงคนนั้นเป็นกัญญา ลูกพี่ลูกน้องของไอ้ณุ ที่เห็นและรู้จักกันมาตั้งแต่เด็กๆ ที่สำคัญคือได้ความบริสุทธิ์ของเขาไปครองแล้วถีบหัวส่งให้กลับมายืนในตำแหน่งน้องชายทันทีหลังเขาเสียตัว

“คิมจ๋า”

“ผมไม่อยากแก้ข่าวเรื่องคั่วสาวแก่”

กัญญาหมดสนุกทิ้งตัวลงนอนที่โซฟาตัวว่าง ส่งสายตาค้อนไปหาสองหนุ่มที่เคยน่ารักในอดีต ก่อนจะวกกลับมาหาน้องชายคนสนิท ที่นั่งหน้าเครียดไม่พูดไม่จา “เครียดเรื่องแต่งงานเหรอณุ”

แต่งงาน!

สองหนุ่มประสานเสียงอย่างพร้อมเพรียง

“เออ ซวยฉิบหาย”

“ไหนขยายความหน่อยสิวะ” ภาวินเร่งเร้าด้วยความอยากรู้

“สั้นๆ และไม่ต้องเสือกถามต่อ ม๊าให้กูแต่งงาน อย่าถามว่ากับใคร เพราะกูเองก็ไม่รู้”

แล้วเสียงเคาะประตูก็ขัดจังหวะอีกครั้ง สาวเสิร์ฟแสนสวยสามคนเดินถือถาดเครื่องดื่มเข้ามาให้ตามคำสั่ง

พิษณุมองหญิงสาวคนหนึ่งชนิดตาแทบไม่กระพริบ เลือดในกายพุ่งพล่านเมื่อได้กลิ่นกายหอมๆ ตอนเจ้าหล่อนเอี้ยวตัวมาเสิร์ฟเครื่องดื่มให้กับเขา

นมโครตใหญ่

อุทานในใจและยื่นมือไปจับและบีบขยำอย่างลืมตัว

เผียะ!

“คุณทำอะไรคะ”

เหตุการณ์เมื่อครู่ ทำเอาทุกคนที่มองอยู่ถึงกับพูดไม่ออก มีแต่กัญญาที่ลุกขึ้นและโอบไหล่เด็กเสิร์ฟเอาไว้เพื่อปลอบประโลม

“เพื่อนออกไปก่อนนะ พี่ขอโทษแทนน้องชายของพี่ด้วย”

“เฮ้ย! ยัยเด็กปากดี หน็อย! คิดว่าใส่วิกแต่งหน้าจัดแล้วฉันจำไม่ได้ล่ะสิ” ภาวินลุกขึ้นและคว้าแขนของหญิงสาวเอาไว้ไม่ยอมให้ออกจากห้องง่ายๆ

“พี่กัญช่วยเพื่อนด้วย”

“เดี๋ยวใจเย็นๆ ทั้งวินทั้งณุ เจน นุชพาเพื่อนออกไปก่อน” กัญญาสั่งให้เด็กเสิร์ฟสาวอีกสองคนพาเพื่อนแพงออกจากห้องไป

“คนนี้กูจอง กูประทับตาแล้วมึงอย่ายุ่ง” เป็นครั้งแรกที่พิษณุรู้สึกหวงและประกาศตัวว่าจองเด็กเสิร์ฟคนเมื่อครู่ และเพื่อนทั้งสองต้องถอยอย่าคิดจะแข่งกับเขา

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว