รสสวาทหนุ่มบ้านไร่-26.ความสุขเล็กๆ

โดย  ชินาปักษา

รสสวาทหนุ่มบ้านไร่

26.ความสุขเล็กๆ

จากเรื่องเสียวๆเมื่อคืนทำหญิงสาวไม่กล้าสบตานทีธรเพราะความอายยิ่งเห็นสายตาหยาดเยิ้มปนล้อเลียนของอีกฝ่ายยิ่งอยากมุดบ้านหนีเสียให้ได้จนต้องรีบหนีลงมาจากห้อง พลอยภักดิ์เลิกคิ้วสูงเมื่อเห็นสิงห์ขับรถเข้ามาจอดหน้าบ้านแต่เช้ากว่าทุกวันแต่ที่แปลกกว่าทุกวันคือมีแขกมาด้วยพลอยภักดิ์เต็มไปด้วยความประหลาดใจก่อนจะยิ้มกว้างเมื่อเห็นแขกที่นั่งมาในรถกับสิงห์คืออรอินทร์และเขมจิราเพื่อนรักทั้งสองคน

“เชิญครับคุณอร คุณเขม”

กระเป๋าเดินทางใบโตถูกลากลงมาจากรถก่อนร่างเพรียวระหงของเพื่อนสาวจะตามลงมา คนที่ยืนตะลึงเพราะไม่คาดฝันว่าเพื่อนรักจะมาหาถึงที่นี่รีบตรงไปรับด้วยความดีใจ พลอยภักดิ์สวมกอดเพื่อนรักแนบแน่น

“อร เขมพวกเธอมาได้ยังไง”

“เบาๆสิยัยพลอย ท้องอยู่นะเดี๋ยวลูกก็ออกมาก่อนเวลาหรอก” อรรีบปรามเมื่อถูกหญิงสาวกอดซ่ะแน่นแถมเขย่าตัวไปมาอย่างลืมตัว พลอยภักดิ์มองค้อน

“บ้า…ก็คนมันดีใจนี่นา ฉันคิดถึงเธอสองคนจะแย่ อยู่ที่นี่เหงาจะตายไม่ได้ติดต่อใครเลยสักคนพวกเธอจะมาทำไมไม่บอกกันก่อน “ พลอยภักดิ์ดีใจจนพูดไม่ออกตั้งแต่มาอยู่ที่นี่หล่อนไม่ได้ติดต่อใครนานแล้ว ทั้งสามคุยกันไปด้วยขณะเดินเข้าบ้าน

“บอกก็ไม่เซอร์ไพรสิ คิคิ พวกเรากะมาเซอร์ไพรเธอไงละ” อรอินทร์หัวเราะเบาๆนทีธรที่เดินลงมาจากข้างบนพอดียิ้มให้สองสาว พลอยภักดิ์หันไปสบตาคมก่อนจะหลบตาคมไปอีกทางด้วยความอาย

“สวัสดีค่ะพี่นที บ้านน่าอยู่จังเลยค่ะ” อรอินทร์ยกมือไหว้ชายหนุ่มเธอกับเขาค่อนข้างสนิทสนมกันเพราะเจ้าตัวเป็นหนึ่งในคนที่วางแผนเรื่องลักพาตัวพลอยภักดิ์ด้วย

“ครับ “

นทีธรสั่งสิงห์ให้เอากระเป๋าไปเก็บที่ห้องที่เขาสั่งแม่บ้านทำความสะอาดไว้รอ

“ผมให้ริชาจัดห้องไว้ให้แล้ว คุณอรกับคุณเขมเชิญตามสบายนะครับอยากอยู่ที่นี่นานกี่วันก็ได้” เขมจิราเผลอมองหน้านทีธรอย่างหลงใหลและแอบอิจฉาพลอยภักดิ์ในใจเธออยากโชคดีมีสามีหล่อเหลาและรักภรรยามากอย่างนทีธรบ้าง

ห้องพักที่นทีธรเตรียมไว้ให้ถูกใจอรอินทร์และเขมจิรามากดูกว้างขวางสวยงามภายในห้องประดับไปด้วยกรอบรูปเป็นรูปช้างแกะสลักและรูปดอกไม้เมืองหนาว ด้านหลังเปิดม่านออกไปก็เจอวิวทิวทัศน์สวยงาม เห็นหมอกตอนเช้าสุดลูกหูลูกตาพลอยภักดิ์พึ่งรู้ว่านทีธรเป็นคนชวนเพื่อนสาวทั้งสองคนมาเที่ยวที่ไร่ช่วงที่เขาไปประชุมที่กรุงเทพ ชายหนุ่มเป็นออกค่าตั๋วเครื่องบินให้ทุกอย่าง

“พี่นทีกลัวว่าเธอจะเหงานะเลยชวนพวกเรามาหาเธอที่ไร่…จริงๆแล้วฉันกับยัยเขมก็อยากมาหาเธออยู่แล้วหละ” คนฟังแอบยิ้ม แต่ยังทำฟอร์ม

นี่เขากลัวว่าเธอจะเหงาจริงๆหรออารามงอนเรื่องที่นทีธรไม่ให้เธอไปกรุงเทพด้วยก่อนหน้านี้เริ่มหายไป

“แล้วพวกเธอจะอยู่ที่นี่กี่วันหรอ เขม อร” เอ่ยถามขณะช่วยจัดของส่วนตัวออกจากกระเป๋าเรียงไว้บนโต๊ะ

“แค่สามสี่วันนะ เมื่อยจังตั้งแต่อยู่บนเครื่องละฉันนอนก่อนนะ” เขมตอบพลางทิ้งตัวนอนบนเตียง

“แค่สามสี่วันเองหรอ ทำไมไม่อยู่นานๆหลายวัน” พลอยภักดิ์ทำหน้าผิดหวัง

“ก็มหาลัยหยุดแค่สี่วันเองนี่ อาทิตย์หน้าก็สอบอีกเดือนหน้าก็เรียนจบแล้ว” คำว่าเดือนหน้าก็เรียนจบทำพลอยภักดิ์หน้าเซียวมือที่หยิบของตกลงข้างตัวอรอินทร์หน้าเจื่อนอย่างรู้สึกผิดที่เผลอพูดอะไรแทงใจเพื่อน

“เอ่อ ฉัน…ขอโทษนะพลอย ที่พูดอะไรให้เธอไม่สบายใจ” พลอยภักดิ์รีบส่ายหน้า

“ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้คิดอะไรหรอกน่า” ฝืนยิ้มแต่น้ำเสียงสั่นเครือถ้าเธอไม่ท้องจนต้องดร้อปเรียนเธอก็คงเรียนจบพร้อมเพื่อนไปแล้ว พลอยภักดิ์คิดอย่างเศร้าใจ

“นี่เธอท้องกี่เดือนกันแน่ ทำไมท้องไม่โตเลยยังหุ่นดีเหมือนเดิมเลยอะ” อรอินทร์พึ่งสังเกตคนเป็นเพื่อน พลอยภักดิ์ในชุดเสื้อยืดกางเกงสามส่วนแต่ยังมีหุ่นเพรียวบางระหงไม่เหมือนคนท้องสักนิด หญิงสาวจับพลอยภักดิ์หมุนตัวไปมา

“หุ่นดีอะไรกันละ ท้องจะสี่เดือนแล้ว”

“ดูพุงฉันสิพลอยนี่ฉันยังไม่ได้กินอะไรเลยนะ ยังพุงโตกว่าเธอที่ท้องสี่เดือนอีก” ไม่พูดเปล่าแต่เปิดพุงโชว์เพื่อนไปด้วย

“ก็เธอมันชูชกกินเยอะนี่นา นี่หมดขนมไปกี่ห่อแล้ว” พลอยภักดิ์ส่ายหน้าหัวเราะกับความขี้เล่นของเพื่อน อรอินทร์เป็นลูกคนจีนหญิงสาวจึงมีผิวขาวละเอียดแต่ค่อนข้างอวบอั๋นเพราะกินจุเรื่องกินเป็นเรื่องใหญ่เสมอขณะคุยอยู่นี่ก็ยังหยิบขนมเข้าปากไปด้วย

“เอ้ ตั้งแต่ท้องเธอแพ้ท้องบ้างหรือเปล่า “ ดูหล่อนจะดูสบายๆเหลือเกิน

“ก็แพ้นิดหน่อยไม่มากแต่…เจ็บนมนิดๆ” ตอนนี้เต้านมหล่อนเริ่มขยายใหญ่ขึ้นจนแทบล้นชั้นใน ทำให้ปวดคัดตึงไปหมดซึ่งเป็นไปตามธรรมชาติของคนท้อง อรอินทร์ทำหน้าทะเล้นขอจับดูบ้างแลกกับที่ตัวเองเปิดพุงให้ดูแต่พลอยภักดิ์เขินเลยกลายเป็นหัวเราะวิ่งไล่จับกันไปรอบห้อง

คืนนี้ทั้งคืนพลอยภักดิ์นอนคุยกับอรอินทร์และเขมจิรากะว่าคงจะคุยถึงเช้าเพราะมีเรื่องคุยกันไม่จบทั้งเรื่องราววีรกรรมในอดีต เรื่องเรียน เสียงหัวเราะดังแว่วออกมานอกห้องนทีธรยอมให้หล่อนนอนกับเพื่อนช่วงที่สองคนอยู่ที่นี่

“ไม่ได้ยินเสียงคุณพลอยหัวเราะมีความสุขแบบนี้เลยตั้งแต่มาอยู่ที่ไร่ พอคุณอรกับคุณเขมมาคุณพลอยดูมีความสุขขึ้นเยอะนะป้า” ริชาที่พึ่งเอาของว่างไปเสริฟในห้องเอ่ยกับป้า

“อืม “

“คุณอรดูใจดีขี้เล่นนะป้า หน้าตาก็น่ารักด้วยให้ทิปฉันมา100นึง” ผิดกับเขมจิราที่ดูนิ่งๆริชาคิดในใจขณะล้างแก้วไปด้วย

“รีบล้างแก้วให้เสร็จก่อนไปอย่าลืมเอาผักพวกนี้ใส่ตู้เย็นไว้ให้หมดนะพรุ่งนี้เช้าจะได้ทำกับข้าวให้คุณทาน”

ริชาพยักหน้าทำตามที่ป้าพนอสั่งก่อนจะรีบกลับเรือนไปนอนดูซี่รี่เกาหลี

“นี่ยัยพลอยบอกฉันมาตามตรงว่าเธอชอบพี่นทีแล้วใช่ป่ะ” เขมจิรานอนตะแคงหันหน้ามาถามคนที่นอนข้างๆ

“ถามอะไรก็ไม่รู้ เขม”

“ใช่ๆเธอชอบพี่นทีแล้วหรอ ฉันเห็นนะว่าเธอหลบตาพี่นทีแถมยังแก้มแดงไม่หยุดเลย” อรรีบเอ่ยเสริมเพราะตอนกลางวันเธอเห็นเต็มตาตอนที่นทีธรจ้องตาแล้วพลอยภักดิ์หลบตาด้วยความเขินอาย คนถูกถามหน้าแดงอ้ำอึ้ง

“ไม่ได้ชอบแต่ก็…ไม่ได้เกลียดแล้ว” บอกไปตามตรง หล่อนไม่ได้โกหกเพราะไม่ได้ชอบเขาจริงๆ ความจริงแล้วคือหล่อนรักเขาต่างหาก แอบอมยิ้มมุมปากไม่ให้เพื่อนรักเห็น

“ไม่เกลียดแล้วก็หมายความว่าชอบนั้นแหละแม่คนปากแข็ง อย่ามาปกปิดช่ะให้ยากรู้นะว่าเธอใจอ่อนกับพี่นทีตั้งนานแล้วใช่มั้ย” อีกฝ่ายจับพิรุธ

“อืม ก็คงงั้นแหละ” ตอบอายๆ พลอยภักดิ์ไม่รู้จะแกล้งปกปิดความรู้สึกที่มีต่อนทีธรไปทำไม

“สมกับเป็นเธอจริงๆ แม่คนปากแข็ง คิคิ”

“ฉันดูเป็นคนใจง่ายไหมอร…ที่รักผู้ชายที่ทำลายฉันทำฉันท้องจนเรียนไม่จบแบบนี้” เอ่ยสารภาพน้ำเสียงสั่นหวิว รู้สึกว่าเธอรักเขาง่ายและเร็วเกินไป อรอินทร์หยุดขำรีบส่ายหน้า

“ไม่เลยพลอย เธอไม่ใช่คนใจง่ายสักนิดถึงก่อนหน้านี้จะเคยเกลียดพี่นทีมากก็เถอะแต่เพราะความดีความใกล้ชิดทำให้เธอรักพี่เขาได้ง่ายๆ พี่นทีทั้งหล่อมาดแมนใครไม่รักก็บ้าแล้ว” พูดแล้วทำตาหวานซึ้ง ฟังเหมือนอีกฝ่ายพูดปลอบใจแต่พลอยภักดิ์ก็ยังรู้สึกว่าตัวเองช่างเป็นคนใจง่ายอยู่ดี

อรอินทร์ขมวดคิ้วเมื่อเห็นอีกฝ่ายทำหน้าเหมือนคิดอะไรในใจ

“เป็นอะไรพลอย ทำไมทำหน้าอย่างนั้น”

“ความจริงแล้ว คือ “ หล่อนจะพูดดีไหมมันน่าอายออก พลอยภักดิ์ยื่นหน้าเข้าไปพูดชิดหูเพื่อนสาวอรอินทร์เบิกตากว้างไม่อยากจะเชื่อหู

“อะไรนะ ความจริงแล้วเธอเป็นคนทำ…เอ่อ ให้ท่าพี่นทีก่อนหรอ” น้ำเสียงตื่นเต้นตกใจเกินเหตุของอรอินทร์ทำพลอยภักดิ์รีบพุ่งตัวเอามือปิดปากทันทีอีกฝ่ายได้แต่กรอกตาไปมา หล่อนคิดไว้แล้วว่าถ้าพูดความจริงเรื่องน่าอายนี้เพื่อนสาวต้องช็อกแน่

“ก็บอกแล้วไงว่าถูกนายทชาวางยามันก็เลยห้ามใจไม่อยู่ ใครจะคิดละว่ามีอะไรแค่ครั้งเดียวแล้วจะท้องฉันนี่โชคร้ายชะมัดเลย” อรอินทร์กับเขมจิรามองหน้ากันก่อนมองอีกฝ่ายที่ซบหน้ากับหมอนหัวหูแดงไปหมดอายจนไม่กล้ามองหน้าเพื่อน

“ฉันว่าแล้วว่าพี่นทีไม่มีทางปล้ำเธอก่อนหรอก คิคิ” หัวเราะแบบนี้หมายความว่ายังไงยัยเพื่อนบ้า พลอยภักดิ์ค้อนให้วงใหญ่รีบเอาผ้าห่มคลุมโปงไม่อยากคุยกับอีกฝ่ายแล้ว

ด้านหน้าประตูร่างสูงที่ยืนฟังทั้งสามคุยกันอยู่อมยิ้มน้อยๆ นทีธรไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังแต่เขาต้องเดินผ่านห้องนี้อยู่แล้วชายหนุ่มหัวใจพองโตเต้นแรงทั้งที่เขาทำผิดขนาดนี้แต่หล่อนก็ยังใจอ่อนรักเขา

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว