หัวใจมาร ( อีโรติก ดราม่า พระเอกร้ายกาจ )

  •   14 ตอน  (ยังไม่จบ)
  • 2,900
  • อัพเดทล่าสุด 03/01/2019 04:02:34

สั่งซื้อเวอร์ชั่นหนังสือ

เรื่องนี้มีเวอร์ชั่นหนังสือวางขายสามารถกดที่ปุ่มด้านล่างเพื่อสั่งซื้อกับนักเขียนโดยตรง
ซื้อหนังสือ

บทนำ

บทนำ

“สารเลวเอ๊ย!!!

เสียงเข้มตะโกนอย่างบ้าคลั่งหลังเห็นภาพสุดแสนบาดตาบาดหัวใจ ผู้หญิงที่เขารักและเทิดทูนยิ่งกว่าชีวิตกำลังเริงสวาทอยู่กับเพื่อนสนิทของตน มันช่างเป็นความบัดซบที่ตัวเขาไม่เคยคิดว่าจะต้องพบเจอ ใบหน้าคมคร้ามแดงก่ำราวกับมัจจุราชที่รอลงทัณฑ์คนชั่ว สองมือหนากำหมัดแน่น เส้นเลือดผุดขึ้นเป็นสัญญาณเตือนว่าเขาเดือดดาลเพียงใด

“มะ ไม่ใช่แบบนั้นนะคะคริส… ไม่ใช่”

คนกระทำความผิดใหญ่หลวงพยายามอธิบายต่อเรื่องที่เกิดขึ้น ทว่าคนฟังกลับส่ายหน้าพลางกัดฟันกรอด

“ทุกอย่างชัดเจนตำตาขนาดนี้ยังจะหน้าด้านปฎิเสธอีกหรือ?!” ชายหนุ่มตะคอก

“แต่ฉันอธิบายได้นะคะ คะ… คือว่า ขะ เขาข่มขืนฉัน เพื่อนของคุณข่มขืนฉัน” หญิงสาวโยนความชั่วช้าไปให้อีกฝ่ายรับเคราะห์แทน

“นี่เธออย่ามาโทษฉันฝ่ายเดียวนะ เป็นเธอเองไม่ใช่เหรอที่มาแก้ผ้านอนให้ฉันเอา แล้วไม่ใช่แค่ครั้งเดียวด้วยจะบอกให้” วาจาของเพื่อนรักไม่ต่างอะไรกับมีดอันแหลมคมที่กรีดลงบนหัวใจแกร่ง

“จริงๆ นะเพื่อน ผู้หญิงคนนี้มาให้ท่าฉันเอง เธอบอกว่าเธอเหงาที่แกเอาแต่ทำงานจนไม่สนใจเธอ”

หมับ!

มือหนาบีบลำคออีกฝ่ายอย่างโกรธจัด ลมหายใจร้อนรุ่มดุจเปลวไฟ พร้อมที่จะทำลายทุกอย่างให้สิ้นซาก

“แล้วแกก็สนองอย่างนั้นเหรอ” คนที่ผิดหวังรุนแรงถามเสียงต่ำ แววตาพร้อมฆ่าเหยื่อน่ารังเกียจให้ตายคามือ

“สัญชาตญาณของผู้ชายเวลามีผู้หญิงสวยๆ มานอนแบให้ฟรีๆ แกจะไม่เอาหรือไง?” ยิ่งเขาพูดก็ยิ่งทำให้เรื่องทุกอย่างมันแย่ลง

“นี่นายไปพูดแบบนั้นทำไม!” หญิงสาวรู้นิสัยของคู่รักดี หล่อนลนลานคลานเข่าเข้าไปหาชายหนุ่ม สองมือเรียวกอดสองขาทรงพลังเอาไว้

“ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะคะ ฉันผิดไปแล้ว คะ คุณยกโทษให้ฉันด้วยนะคะ” น้ำเสียงสั่นเครือยิ่งนัก

“เธอกล้าดียังไงมาเหยียบย่ำหัวใจของฉันแบบนี้ กล้าดียังไงมาทำลายความรักของฉันแบบนี้!!!”

หญิงร้ายชายเลวต่างสะดุ้งไปตามๆ กัน สบตากันอย่างหวาดกลัว ต่างรู้จักนิสัยของเขาดีว่าเป็นคนโมโหร้ายเพียงใด

“ทั้งๆ ที่เรากำลังจะแต่งงานกันแต่เธอก็ยังมานอนเอากับมัน!”

ภาพที่เขาเห็นลอยเข้ามาเป็นฉากๆ ผู้หญิงที่เคยกอดเคยจูบ นั่งคร่อมเรือนร่างของเพื่อนรักที่ไว้ใจเสมือนญาติ หล่อนเร่าร้อนยิ่งกว่าตอนที่อยู่บนเตียงกับเขาซะอีก

ทำกันได้ยังไง เธอทำแบบนั้นได้ยังไง

“คริส ฉะ ฉัน” เสียงหวานเงียบลงทันใดเมื่อดวงตาเห็นมือหนาหยิบอาวุธร้ายออกมาจากเอว

วัตถุสีดำขนาดไม่ธรรมดาปรากฏให้เห็นชัดๆ…

“ยะ อย่านะคะคริส คะ คุณจะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะคะ อย่านะ” หญิงสาวร้องไห้ปานจะกลืน กลัวความตายที่เขากำลังจะหยิบยื่นให้

“ฉันไม่เกี่ยวนะ ถะ ถ้าแกอยากจะฆ่าก็ฆ่าอีนี่ไปคนเดียว มันเป็นเมียแกแต่มาหาฉันเอง ฆ่ามันซะ ฉันไม่เกี่ยว”

ชู้รักรีบถอยหนีกระวนกระวาย สายตาเลิ่กลั่กยามถูกปลายกระบอกปืนเล็งจ่อมาที่หน้า ยกมือไหว้ร้องขอชีวิตอย่างน่าเวทนา

“ไอ้คริส ฉะ ฉันเป็นเพื่อนแกนะเว้ย ยะ อย่าทำกับฉันแบบนี้ อย่านะ” น้ำหูน้ำตาไหลทะลักไม่สมเป็นชายชาตรีเลยสักนิด ร่างอวบอัดมองคนที่เธอหลงใหลในรสกามมาช้านาน

นี่หล่อนทำอะไรลงไป ทิ้งเพชรอันมีค่าอย่างคู่รักเพื่อมาเอาผู้ชายรักตัวกลัวตายเช่นนี้หรือ?

“แกสองคน…” ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมกับเคลื่อนมือย้ายอาวุธอันตรายไล่จ่อหน้าเธอและเขาสลับไปมา

“คริสคะ ฮือๆ ฉันกลัวแล้ว” สาวเจ้าร้องไห้โฮ

หัวใจของเขาแหลกสลายไม่มีชิ้นดี ความหวังที่จะมีครอบครัวแสนอบอุ่นพังทลายลงในพริบตา

“ต่อไปนี้อย่ามาหาให้ฉันเห็นหน้าอีก ถ้าฉันเจอพวกแกที่ไหนล่ะก็… อย่าหาว่าฉันไม่เตือน!”

คนปวดร้าวประกาศก้อง ชายหนุ่มโยนปืนที่ไร้ลูกกระสุนลงบนเตียงกว้างแล้วเดินจากไปโดยไม่หันกลับไปมองคนทรยศ

“คริสคะ คุณจะไปไหน คริสคะ!”

หญิงสาวพอได้สติจึงรีบวิ่งตามคนรักออกไป ทิ้งให้ชู้สวาทโล่งอกที่ไม่ต้องถูกปลิดชีพจากน้ำมือของเพื่อนสนิท ชายหนุ่มยิ้มร้ายที่มุมปาก เพียงเท่านี้ก็สะใจเหลือคณา ให้มันรู้ซะบ้างว่าคนต่ำต้อยเยี่ยงเขา ก็สามารถเด็ดดอกไม้งามของผู้ชายที่เพียบพร้อมทุกอย่างมาเชยชมได้

แค่ได้เห็นความเจ็บปวดของคนที่เกลียดมันก็เพียงพอแล้ว

“คริสอย่าไป ฉันรักคุณนะคะ ฉันรักคุณ!

หญิงสาวกอดรัดร่างหนาเอาไว้ ไม่ยอมให้เขาทิ้งตนเป็นแน่ ชายหนุ่มกัดฟันกรอด บีบข้อมือเรียวแทบแตกละเอียด

“อย่าเอามือสกปรกของเธอมาแตะต้องตัวฉัน!”

“คริส…”

เสียงหวานเรียกชื่อเขาอย่างเจ็บปวด สายตาของชายตรงหน้ามองเธอไม่ต่างอะไรกับเศษธุลีอันไร้ค่า

“ในเมื่อร่านนักก็ไปเสวยสุขกับมันให้เต็มที่ ผู้หญิงกร้านราคะแบบเธอฉันไม่ต้องการ!”

เขาทิ้งท้ายด้วยถ้อยคำเจ็บปวด ร่างสูงบึกบึนสะบัดตัวคนทรยศออกอย่างไร้ความปราณี จากนั้นก็รีบขึ้นรถแล้วขับหนีไปทันที หญิงสาววิ่งตามทั้งน้ำตา ทว่าหล่อนกลับวิ่งมาได้เพียงครึ่งทางเท่านั้น ดวงตาคมเลื่อนมองกระจกบานเล็กเหนือศีรษะ ภาพของสตรีที่รักเด่นชัดจนน้ำตาไหลอาบแก้ม

ความรักที่ร่วมสร้างกันมามันไม่มีค่าเลยใช่ไหม เธอถึงได้หลอกลวงเขาจนป่นปี้

“ผู้หญิงสารเลว ไร้ยางอายที่สุด!”

เสียงเข้มสบถด่าไม่หยุด มือหนาทุบพวงมาลัยรถเพื่อระบายความโกรธ เสียงครางที่เคยมีให้เขาหล่อนกล้าดีอย่างไรเอาไปแจกจ่ายให้ชายอื่น

รับไม่ได้… เขาไม่มีวันรับเรื่องโสมมพรรณนี้ได้!

“โธ่เว๊ย!!!”

คนตัวโตเหยียบคันเร่งสุดแรงเกิด แม้ฝนตกและถนนจะลื่นมากก็ตามหากเขาก็ไม่สนใจ ความทุกข์ที่สุมอยู่ในอกมีมากกว่าเป็นร้อยเท่า ชายหนุ่มขับเคลื่อนยานยนต์ยี่ห้อดังโดยไม่คิดชีวิต ล้อรถทรงพลังเสียดสีกับพื้นถนนจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว เสาไฟฟ้าที่ตั้งตระหง่านอยู่กับที่ไม่ต่างอะไรกับแท่นประหารที่รองรับความแรงจากการกระทำของคนไร้สติ

เศษกระจกแตกละเอียดบาดผิวกายสีน้ำตาลเข้ม กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งน่าเวียนหัว ดวงตาคมเข้มค่อยๆ ปิดลงท่ามกลางเสียงกรีดร้องของผู้คนที่อยู่ในบริเวณแห่งนั้น

ภาพของความผิดหวังเป็นสิ่งสุดท้ายที่เขารับรู้ ก่อนที่สติจะดับวูบไป

คุยกันหน่อยน้า ^O^

เปิดเรื่องมาแบบนี้ถูกใจไหมคะ? ใครที่ชอบแนวเถื่อนๆ ร้ายๆ บอกเลยว่าอ่านเรื่องนี้ไม่มีผิดหวังค่ะ เพราะพี่พระเอกของเราเขาจัดเต็มแน่นวล ฮ่าๆ ฝากคนเจ้าอารมณ์อย่างคุณคริสด้วยนะคะ ใครที่หลงเข้ามาแล้วก็ฝากเม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ ขอบคุณทุกการติดตามที่ดีเสมอมาค่ะ รักทุกๆ คนค่ะ

หวังว่าจะได้เห็นคอมเม้นจากนักอ่านที่น่ารักเยอะๆ น้า อิอิ

ฝากนิยาย E-Book ของเพื่อนแพงด้วยนะคะ

รับรองว่า แซ่บ สนุก จ้า

รีวิวล่าสุด

ความเห็นโดย Narinda
รออ่านต่อนะค่ะ
เมื่อ 1 ปี 6 เดือนที่แล้ว อ่านไปถึง บทที่ 6.2 - ไม่อาจกลับหลัง

ความเห็นโดย Prontip Klapajon
รอตอนต่อไป
เมื่อ 1 ปี 6 เดือนที่แล้ว อ่านไปถึง บทที่ 6.2 - ไม่อาจกลับหลัง