31. เจ้าสาวใต้เงารัก ซีรี่ส์ เจ้าสาวจอมมาร I-ตอนที่ 1

โดย  ภรปภัช

31. เจ้าสาวใต้เงารัก ซีรี่ส์ เจ้าสาวจอมมาร I

ตอนที่ 1

ธันวาคม 2016

คฤหาสน์ศิริธนาลักษณ์ ประเทศไทย

“กระแตกับกระต่าย บ่ายนี้ไม่ต้องออกไปไหนนะลูก พ่อจะแนะนำเพื่อนรักของพ่อกับลูกชายเค้าให้ลูกๆ รู้จัก” นายเรวัฒน์ ศิริธนาลักษณ์ ผู้เป็นประมุขของตระกูลกล่าวอย่างอารมณ์ดี

“แล้วลูกชายของเพื่อนคุณพ่อเนี่ย หล่อมั้ยคะ” เรวดี ศิริธนาลักษณ์ หรือกระแต บุตรสาวคนโตวัย 27 ปี รีบถามอย่างตื่นเต้น

“หล่อสุดๆ ไปเลยล่ะ หล่อสไตล์หนุ่มรัสเซียนั่นแหละนะ แต่ไม่ต้องห่วงพวกเค้าพูดไทยได้ เพราะภรรยาของโจเซฟเค้าเป็นคนไทย โจนาธานเค้าเลยเป็นลูกครึ่งไทย-รัสเซียน่ะ”

“แหม ชักอยากจะเห็นหน้าเร็วๆ แล้วสิคะ แล้วนี่พวกเค้ามาจากรัสเซียรึเปล่าคะ ไม่เคยเห็นคุณพ่อแนะนำให้รู้จักเลย” เรวดีถามต่ออย่างสนใจ

“ใช่ พวกเค้ามีกิจการเรือดำน้ำที่รัสเซีย ร่ำรวยระดับอภิมหาเศรษฐีของโลกเชียวนะ พ่อน่ะหมายมั่นปั้นมือว่าจะให้โจนาธานเค้ามาเป็นเขยใหญ่ของพ่อยังไงล่ะ หวังว่ากระแตจะไม่ทำให้พ่อผิดหวังนะลูก”

“รวยขนาดนั้น แล้วถ้าหล่ออย่างที่พ่อว่าจริง กระแตไม่มีทางปล่อยให้หลุดมือหรอกค่ะ ว่าแต่เค้าอายุเท่าไหร่เหรอคะ”

“อืม...น่าจะ...สามสิบสี่ได้แล้วมั้ง”

“ก็ยังไม่แก่เท่าไหร่นะคะ ชักอยากเห็นหน้าเร็วๆ แล้วสิ” เรวดีส่งยิ้มให้บิดา เรื่องการเข้าหาผู้ชายเป็นงานถนัดของเธอมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ผิดกับน้องสาวของเธอ

“งั้นกระต่ายก็ไม่ต้องอยู่ก็ได้มั้งคะพ่อ กระต่ายนัดติวหนังสือกับเพื่อน มะรืนก็จะสอบแล้ว” เรณุกา ศิริธนาลักษณ์ หรือกระต่าย บุตรสาวคนเล็กวัย 19 ปี รีบบอก ดูเหมือนเธอจะไม่จำเป็นต้องอยู่ต้อนรับแขกวีไอพีคนนี้นัก

“ได้ยังไงกัน โจเซฟเค้าอยากทานอาหารกับเราทั้งครอบครัว เรานี่ยังไงนะกระต่าย ชอบขัดใจพ่ออยู่เรื่อยสิน่า”

“พ่อก็อย่าไปถือสาน้องเลยค่ะ กระต่ายเค้าไม่ชอบเรื่องแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่เราก็ต้องรู้จักรักษามารยาทเข้าใจมั้ยจ๊ะน้องสาว” เรวดีสั่งสอนน้องสาวคนสวย ภายนอกเธอดูเหมือนจะรักน้องมาก แต่ภายในใจนั้นเต็มไปด้วยความริษยา เพราะเรณุกาเป็นเด็กน่ารักเรียบร้อย มีสัมมาคารวะ ญาติพี่น้องทุกคนต่างก็รักและเอ็นดูเธอทั้งนั้น ต่างจากผู้เป็นพี่ที่ไม่ค่อยมีใครชอบหน้านัก

“ค่ะพี่กระแต งั้นกระต่ายขอตัวไปโทรยกเลิกเพื่อนก่อนนะคะ”

“ไปเถอะจ้ะ อ้อ แล้วก็แต่งตัวให้สวยๆ หน่อยล่ะ อย่าใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์มาต้อนรับผู้ใหญ่นะ”

“ค่ะ ถ้าใกล้ถึงเวลาแล้วกระต่ายจะลงมานะคะ” เด็กสาวลุกขึ้นก่อนจะก้มตัวลงเมื่อเดินผ่านพี่สาวและบิดาไปอย่างมีมารยาท

“หนูก็แต่งตัวสวยๆ นะลูก ทำให้พี่โจเค้าประทับใจในตัวลูกสาวของพ่อให้มากที่สุด เค้ามาที่เมืองไทยแค่เดือนเดียวเท่านั้น โอกาสเป็นของลูกสาวพ่อเต็มที่แล้วนะ” นายเรวัฒน์รีบบอก

“ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ เรื่องโปรยเสน่ห์น่ะ กระแตถนัดอยู่แล้ว” แอร์โฮสเตสสาวยิ้มพราว ช่วงนี้เธอก็กำลังเบื่อคู่ขาเก่าอยู่พอดี มีหนุ่มต่างชาติเข้ามาเปลี่ยนอารมณ์บ้างก็คงดีไม่น้อย

บ่ายโมงตรง

รถลีมูซีนคันใหญ่แล่นเข้ามาจอดหน้าคฤหาสน์ของนายเรวัฒน์ เจ้าของกิจการรับเหมาก่อสร้างรายใหญ่ของประเทศ เมื่อประตูรถเปิดออกก็ปรากฎร่างของชายสองวัยที่ดูดีไปคนละแบบ

“ไงโจเซฟ ไม่เจอกันหลายสิบปี นายยังหล่อไม่เปลี่ยนเลยนะ” เรวัฒน์เข้าไปสวมกอดเพื่อนรักเอาไว้ โดยมีเรวดีและนางเรณูยืนอยู่เคียงข้าง

“นายก็เหมือนกันนะ นี่คงจะเป็น...หนูกระแตใช่รึเปล่า” โจเซฟ อาบีเชส เจ้าของธุรกิจเรือดำน้ำที่ประเทศรัสเซียยิ้มให้สาวสวยในชุดเดรสกระโปรงสั้น ช่วงบนเปิดไหล่เนียนเผยทรวงอกอวบอิ่มเย้ายวนใจ

“ใช่ค่ะคุณลุง สวัสดีค่ะ หนูชื่อกระแต เป็นลูกสาวคนโตของพ่อวัฒน์ค่ะ” เธอส่งยิ้มหวานให้นายโจเซฟ เลยไปถึงชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาราวกับเทพบุตรที่ยืนอยู่ตรงหน้า ซึ่งเขาเองก็ดูสนใจเธออยู่ไม่น้อย

“อ้าว แล้ว...หนู...กระต่าย...ไปไหนแล้วล่ะ” โจเซฟเอ่ยถามเพราะเขารู้ว่าเพื่อนรักมีบุตรสาวสองคน

“สงสัยมัวแต่อ่านหนังสือจนเพลินเลยลืมเวลา กระเต็นให้คนไปตามแล้วค่ะ เดี๋ยวคงจะลงมา ว่าแต่คนนี้เหรอคะ ลูกชายคุณโจเซฟ หล่อเหมือนคุณพ่อสมัยหนุ่มๆ เลยนะคะ” นางเรณูเอ่ยชื่นชมหลานชายด้วยใจจริง

“ขอบคุณครับคุณป้า ผมชื่อโจนาธาน เรียกว่าโจเฉยๆ ก็ได้ครับ” ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าคมเข้ม ดวงตาสีฟ้า ผมสีน้ำตาล เรียวปากเป็นกระจับ ร่างกายกำยำพร้อมกับความสูงถึง 190 เซนติเมตรยื่นมือไปจับกับผู้สูงวัย และหันมายิ้มให้กับเรวดีเล็กน้อยอย่างมีชั้นเชิง

“เราเข้าไปคุยกันในบ้านเถอะนะ ป่านนี้แม่บ้านคงจะตั้งโต๊ะเสร็จแล้วล่ะ” นายเรวัฒน์เดินนำทุกคนเข้าไป เป็นจังหวะเดียวกับที่เรณุกาก้าวลงมาจากบันไดพอดี

เพราะเห็นว่าแขกคนสำคัญเดินทางมาถึงแล้ว ทำให้เธอรีบร้อนก้าวลงมาจนสะดุดขาตัวเองเกือบตกบันได ดีที่โจนาธานรีบพุ่งเข้าไปรับตัวเธอเอาไว้ได้

“ว๊าย! ขอโทษค่ะ” เธอตกใจนึกว่าตัวเองจะล้มหัวฟาดพื้นไปเสียแล้ว แต่พอเงยหน้าขึ้นมา หัวใจของสาวน้อยก็ถึงกับเต้นแรงเมื่อปะทะเข้ากับสายตาทรงเสน่ห์ของชายแปลกหน้า

“เป็นอะไรรึเปล่าครับ” น้ำเสียงของเขานุ่มนวลชวนฝัน จนเธอแทบพูดอะไรไม่ออก

เรวดีเห็นท่าทีของชายหนุ่มที่เธอหมายปองกับน้องสาวก็นึกฉุน จึงได้รีบเข้าไปดึงตัวของเรณุกาให้ออกมาจากอ้อมกอดของโจนาธาน

“ยัยกระต่าย พี่เค้าถามทำไมไม่ตอบล่ะจ๊ะ”

“เอ่อ...มะ...ไม่เป็นไรค่ะ หนูซุ่มซ่ามเอง ขอบคุณที่ช่วยนะคะ” เด็กสาวยกมือไหว้เขา แก้มนวลนั้นแดงเรื่อจนคนที่รับไหว้นึกเอ็นดูอย่างประหลาด

“ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วครับ” เขายิ้มให้เธอเล็กน้อย

“กระแตว่าเราพาคุณลุงกับพี่โจไปทานอาหารเถอะค่ะ ไม่มีอะไรแล้ว กระต่ายรีบตามมาสิจ๊ะ” เธอหันไปเรียกน้องสาว แต่กลับควงแขนชายหนุ่มที่เพิ่งเห็นหน้าเข้าไปในห้องทานอาหารอย่างสนิทสนม ซึ่งเขาก็ไม่ได้มีทีท่ารังเกียจแม้แต่น้อย

“คนนี้เหรอ...คนที่...คุณพ่อ...อยากให้เป็นลูกเขย” ทำไมนะแค่คิดถึงเรื่องนี้ หัวใจของสาวน้อยก็หวิวๆ ขึ้นมาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

บรรยากาศในการรับประทานอาหารเป็นไปอย่างสนุกสนาน เมื่อเรวดีและโจนาธานดูจะเข้ากันได้เป็นอย่างดี ไม่ว่าเธอจะปล่อยมุกอะไร เขาก็รับได้หมด ทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายค่อนข้างพอใจมาก

“คืนนี้ค้างที่นี่ดีรึเปล่าโจเซฟ ฝนก็กำลังจะตกแล้วด้วยสิ เดินทางกลับตอนนี้รถคงติดน่าดู” นายเรวัฒน์หันไปยิ้มให้บุตรสาวอย่างมีเลศนัย

“นั่นสิคะ ค้างที่นี่เถอะนะคะ ห้องรับแขกของเราก็มีตั้งหลายห้องแน่ะ กระแตเป็นห่วงนะคะ” เธอส่งเสียงออดอ้อนชายหนุ่ม

“พี่ก็คงแล้วแต่คุณพ่อน่ะครับ” โจนาธานแบ่งรับแบ่งสู้ จริงอยู่ที่เรวดีเป็นผู้หญิงที่สวยและช่างเอาใจ แต่ทำไมเขากลับไม่ได้รู้สึกว่าเธอคือคนที่เขาอยากให้เป็นแม่ของลูกเท่าใดนัก ผิดกับ...ใครอีกคนที่เอาแต่นั่งเงียบมาตลอดตั้งแต่เริ่มทานมื้อเที่ยงกันแล้ว

“ถ้าอย่างนั้นเราก็ค้างที่นี่ซักคืนละกันนะลูก” นายโจเซฟก็ไม่อยากปฏิเสธเพื่อนรัก

“งั้นเดี๋ยวกระต่ายไปบอกให้แม่บ้านเตรียมห้องให้พี่โจกับลุงโจเซฟนะลูก พวกพี่ๆ เค้าจะได้คุยกันต่อ” นางเรณูบอกกับบุตรสาวคนเล็ก ซึ่งเธอก็ดีใจมากที่จะไม่ต้องนั่งอยู่ในบรรยากาศที่น่าอึดอัดนี้อีก

“ได้ค่ะแม่” เด็กสาวลุกออกไปจากโต๊ะอย่างมีมารยาท ก่อนจะไปสั่งงานตามที่มารดาบอก โดยมีสายตาของใครบางคนมองตามอย่างสนใจ

“พี่ขอไปเข้าห้องน้ำสักครู่นะครับ”

“พี่ไปถูกเหรอคะ ให้กระแตพาไปดีมั้ยคะ”

“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวพี่ถามแม่บ้านเอาก็ได้ น้องกระแตทานต่อนะครับ พี่จะกลับมาทานด้วย” เขาบอกอย่างสุภาพ

“ก็ได้ค่ะ” เธอรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เมื่อเขาไม่เปิดโอกาสให้เธอได้อยู่กับเขาตามลำพังอย่างที่คาดเอาไว้นัก แต่ช่างเถอะ คืนนี้แหละ...เขาจะได้รู้ว่า...สาวไทยอย่างเธอ...คู่ควรเป็นเจ้าของหัวใจของเขาเพียงใด

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย Mongdai
ขอบคุณนะจ้ะ
เมื่อ 7 เดือน 5 วันที่แล้ว

ความเห็นโดย minnykillbear
ขอบคุณค่ะจะ
เมื่อ 10 เดือน 3 วันที่แล้ว

รีวิว