31. เจ้าสาวใต้เงารัก ซีรี่ส์ เจ้าสาวจอมมาร I-ตอนที่ 3

โดย  ภรปภัช

31. เจ้าสาวใต้เงารัก ซีรี่ส์ เจ้าสาวจอมมาร I

ตอนที่ 3

“พี่...ปวดท้องน่ะครับ เลยเข้าห้องน้ำนานไปหน่อย นี่อิ่มกันหมดแล้วเหรอครับ” เขาแก้ตัว

“อิ่มแล้วสิคะ แล้วนี่ปวดมากมั้ยคะ ต้องการยารึเปล่า กระแตจะหาให้”

“ไม่เป็นไรครับดีขึ้นมากแล้ว น้องกระแตพาพี่ไปชมรอบบ้านหน่อยสิครับ พี่อยากเดินเล่นน่ะ”

“ได้สิคะ งั้นกระแตขอตัวก่อนนะคะทุกคน” เรวดีส่งยิ้มหวานก่อนจะพาโจนาธานไปเดินเล่นรอบคฤหาสน์ รู้สึกดีใจเหลือเกินที่เขายอมอยู่กับเธอตามลำพังเสียที

“อ้าวยัยกระต่าย จะไปไหนล่ะ จัดห้องให้คุณลุงกับพี่โจเสร็จแล้วเหรอจ๊ะ” เรวดีเอ่ยถาม เมื่อเห็นน้องสาวเดินลงมาด้านล่างพอดี

“ค่ะ เสร็จแล้ว ขอตัวก่อนนะคะ”

“แล้วจะไปไหนล่ะครับ ไปเดินเล่นกับพวกเราสิ” โจนาธานรีบเรียกเธอไว้ เพราะเขาไม่อยากอยู่กับเรวดีตามลำพังนัก

“เอ่อ...คือหนู...จะไป...”

“ผู้ใหญ่เค้าชวนก็ไปด้วยกันสิจ๊ะ อย่าเสียมารยาทน่า ไปด้วยกันเถอะนะ” เรวดีแกล้งส่งยิ้มให้น้องสาว

“ก็ได้ค่ะ” เรณุกาจำต้องเดินตามทั้งสองคนอย่างไม่เต็มใจนัก ตอนนี้เธอรู้สึกอึดอัดเหลือเกิน รู้อย่างนี้กลับไปนอนอ่านหนังสือในห้องก็ดี

ระหว่างที่เรวดีพาโจนาธานทัวร์รอบบ้าน เรณุกาก็เอาแต่เดินตามอย่างเงียบๆ พร้อมกับก้มหน้าก้มตาอย่างเบื่อหน่าย พอโจนาธานหยุดเดินกระทันหัน ทำให้เธอชนกับเขาอย่างจัง

“ขอโทษค่ะ” เด็กสาวรีบบอกด้วยความตกใจ

“ทำไมซุ่มซ่ามแบบนี้นะเรา พี่โจเป็นอะไรรึเปล่าคะ” เรวดีดุน้องสาว

“ไม่เป็นไรครับ พี่ไม่ได้เจ็บอะไร น้องกระต่ายดูใจลอยนะครับ หรือว่าคิดถึงใครอยู่” เขาถามอย่างสนใจ

“ก็คงจะคิดถึงแฟนมั้งคะ เห็นว่านัดกันไว้วันนี้นี่นา” เรวดีใส่ความน้องสาว

“ไม่นะคะ หนูไม่มี...”

“อ้อ ที่แท้ก็มีแฟนแล้วนี่เอง” โจนาธานดูจะหงุดหงิดขึ้นมาทันที แต่ก็ยังเก็บอาการเอาไว้ได้

“ไม่ได้มีคนเดียวนะคะ ยัยกระต่ายน่ะมีคนชอบหลายคนเลยค่ะ กระแตเองก็จำชื่อแทบไม่ไหวแน่ะ” เรวดียิ้มเยาะน้องสาว ทำให้คนถูกกล่าวหาถึงกับทำหน้างง

“คือหนู...ไม่ได้...”

“น้องกระแตครับ พี่ว่าเราไปเดินเล่นกันสองคนเถอะนะ เผื่อน้องกระต่ายเค้าอาจจะอยากโทรหาแฟนเค้าก็ได้” แล้วโจนาธานก็เดินโอบไหล่เรวดีไปทางทะเลสาบหลังคฤหาสน์ ปล่อยให้เรณุกายืนนิ่งได้แต่มองภาพทั้งสองคนคลอเคลียกันอยู่ไม่ห่างด้วยความเจ็บปวดในหัวใจ

“หนู...ไม่ได้มีแฟนนะคะ ไม่เคยมีเลย...” เธอบอกเขาผ่านสายลมที่พัดผ่าน ก่อนจะตัดสินใจหันหลังกลับ แล้วขึ้นไปอ่านหนังสืออยู่บนห้อง ไม่ยอมลงมาด้านล่างอีกเลย แม้มารดาจะให้คนมาตามเธอก็อ้างว่าต้องการอ่านหนังสือสอบ

มื้อค่ำผ่านพ้นไปแล้ว หลังจากนั่งคุยกันอยู่จนถึงสี่ทุ่ม ทุกคนก็กลับเข้าห้องของตัวเองเพื่อพักผ่อน จากที่เรวดีคิดว่าจะปฏิบัติการยั่วยวนโจนาธานต่อ ก็เลยต้องยกยอดไปเป็นวันอื่น เพราะบิดาชวนสองพ่อลูกค้างต่ออีกสองสามคืน ดังนั้นเธอจึงไม่จำเป็นต้องรีบร้อนมากนัก ปล่อยให้เหยื่อตายใจไปก่อนก็แล้วกัน

เรณุกาอ่านหนังสือสอบจนดึกก็รู้สึกหิว และคิดว่าทุกคนคงจะนอนกันหมดแล้ว เธอจึงแอบย่องออกจากห้องของตัวเอง แล้วเดินลงไปที่ห้องครัว

แต่เมื่อเท้าเล็กก้าวมาถึงหน้าประตู เธอก็เห็นว่ามีใครบางคนกำลังเปิดตู้เย็นอยู่ก่อนแล้ว และเมื่อเขาหันมา เธอก็ตั้งท่าจะวิ่งหนี แต่เขากลับเรียกเธอไว้เสียก่อน

“จะไปไหนล่ะครับ หรือว่าไม่อยากเห็นหน้าพี่” โจนาธานเดินตรงเข้ามาแล้วคว้ามือเล็กเอาไว้

“เอ่อ...เปล่าค่ะ หนู...ว่าจะเดินมาหานมดื่ม แต่...”

“พอเห็นว่าพี่อยู่ ก็เลยจะกลับ ทำไมเหรอ พี่มันน่ารังเกียจมากรึไง” เขาจับตัวเธอหันมาให้มองหน้ากัน

“ไม่ใช่นะคะ หนู...แค่ไม่อยากรบกวนพี่เท่านั้นเอง” เธอแก้ตัว

“เหตุผลฟังไม่ขึ้น แต่ก็ช่างเถอะ จะไปดื่มนมก็ไปสิครับ พี่จะขึ้นห้องแล้ว” เขาบอกพลางเดินกลับไปที่ชั้นบนโดยไม่ได้สนใจเธออีก

เรณุกาเดินไปที่ตู้เย็นก่อนจะรินนมสดลงในแก้วใบใหญ่ แล้วเดินกลับไปที่ห้องของตัวเองด้วยท่าทางเศร้าสร้อย

เธอหมุนลูกบิดห้องนอนเข้าไปแล้ววางแก้วบนโต๊ะหนังสือใกล้ๆ แต่พอจะหันกลับมาปิดประตู ก็พบว่าโจนาธานยืนอยู่หน้าห้อง เด็กสาวกำลังจะถามว่าเขามาที่ห้องเธอทำไม เขาก็รีบก้าวเข้ามาแล้วล็อกประตูห้องของเธออย่างรวดเร็ว

“พี่โจ...อะ...ออกไปนะคะ” เธอถอยหลังหนีเมื่อเขาสาวเท้าเข้ามาเรื่อยๆ

“จะกลัวอะไรพี่นักหนาครับ หรือกลัวแฟนจะรู้ว่ามีผู้ชายแปลกหน้าอยู่ในบ้าน”

“หนูไม่มีแฟน หนูบอกพี่แล้วไงคะ”

“แล้วทำไมกระแตบอกว่ามีล่ะ”

“หนูไม่รู้ค่ะ พี่เค้าคงหึงพี่โจ กลัวว่าหนูจะชอบพี่โจมั้งคะ” เธอตอบตามที่คิด ทำให้เขายิ้มออกมาได้

“แล้ว...กระต่ายชอบพี่รึเปล่าล่ะครับ” เขาถามต่อ

“คือหนู...มะ...ไม่ได้ชอบ...”

“แน่ใจ?”

“หนู...”

เขาอาศัยจังหวะที่เธอเผลอ รวบร่างบางเข้ามาในอ้อมกอดอย่างรวดเร็ว

“พี่โจ ปล่อยหนูนะคะ” เธอพยายามดิ้นรนขัดขืนสุดกำลัง

“ทำไมล่ะ ผู้หญิงคนไหนก็อยากให้พี่กอดทั้งนั้น ขนาดน้องกระแตยังอยากให้พี่กอดเลย”

“เลิกดูถูกหนูซะทีนะคะ ไม่ว่าใครจะอยากให้พี่กอด แต่ไม่ใช่หนู”

“ไม่อยากให้กอด งั้น...คงอยากให้จูบสินะ” พูดแล้วเขาก็ไม่รอช้า ปล้นจูบครั้งที่สองจากเธออย่างดูดดื่ม

เด็กสาวพยายามเบือนหน้าหนี เขาก็ใช้มือข้างหนึ่งจับท้ายทอยของเธอเอาไว้ ก่อนจะดันร่างบางให้ล้มตัวลงนอนบนเตียงได้สำเร็จ

จากการขัดขืนในตอนแรก กลับกลายเป็นโอนอ่อนผ่อนตามคนมากประสบการณ์เช่นเขาในที่สุด โจนาธานปรนเปรอจูบทั้งอ่อนโยนและดุดันไปตามอารมณ์สวาทที่พุ่งพล่าน เมื่อตอนเย็นเขานั่งดื่มกับบิดาและนายเรวัฒน์ไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้ทำให้เขาเมาเลยสักนิด

“พี่โจ...” เด็กสาวนอนหอบหายใจโรยริน เมื่อเขายอมผละจากปากบางอย่างอ้อยอิ่ง

“อย่ามีแฟนนะ อย่าให้ใครมาแตะต้องปากเล็กๆ นี่เด็ดขาด จำที่พี่บอกได้ใช่มั้ย” เขาไล้ปลายนิ้วเรียวที่ริมฝีปากของเธออย่างหลงใหล

เด็กสาวไม่ได้ตอบ หากแต่พยักหน้ารับ ทำให้คนตัวโตยิ้มพอใจ ก่อนจะขโมยจูบจากเธอเป็นจูบที่สาม

แต่สัมผัสครั้งนี้ดูเหมือนจะเลยเถิดมากขึ้น เมื่อเขาใช้มือสากลูบไล้เอวคอดแผ่วเบา ลามมาจนถึงทรวงอกอวบอิ่มขนาดพอดีมือใหญ่

“อื้ม...” เขาร้องคำรามอย่างพึงพอใจ ในขณะที่อีกคนหัวใจเต้นโครมครามไปหมดแล้ว

“อื้อ...พี่โจ...อย่าค่ะ ปละ...ปล่อยหนู...” เธออ้อนวอนเขาเสียงสั่น ดวงตากลมมีแววแห่งความหวาดกลัวจนน่าเอ็นดู

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย Walai Saelee-chaisongkram
ขอบคุณมากค่ะ
เมื่อ 8 เดือน 1 สัปดาห์ที่แล้ว

ความเห็นโดย เฟิง เฟิง
okkkkkkkkkk
เมื่อ 11 เดือน 2 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว