บุปผา(น่า)สิเน่หา [E-BOOKพร้อมโหลดค่ะ]

ตอนที่ 2-1

ตอนที่ 2

ที่ท่าน้ำ

“คุณหนู! พอแล้วเจ้าค่ะ” ฮุ่ยเจียง พี่เลี้ยงสาวที่รักและหวังดีกับบุตรสาวคนเดียวของอดีตนายอำเภอหลานตงร้องห้ามคุณหนูที่กำลังซักผ้าจนมือแดง

“ข้าทำได้พี่ฮุ่ยเจียง พี่อย่าห้ามข้าเลย อีกอย่างหากช่วยกันทำ งานจะได้เสร็จเร็วขึ้น” หมิงฮวา ลูกสาวคนเดียวของอดีตอำเภอหลานตง ที่เมื่อสิ้นบิดาไปชีวิตที่เคยสุขสบายก็แปรเปลี่ยน เมื่อผู้เป็นน้าสาวเข้ามาบงการทุกอย่างในบ้าน และใช้ตนเยี่ยงคนรับใช้ หมิงฮวาเคยต่อสู้แต่กลับถูกผู้เป็นน้าสาวและลูกสาวฝาแฝดทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บ ฮุ่ยเจียงเข้าช่วยเหลือ ก็พลอยได้รับบาดเจ็บไปด้วย นับแต่นั้นเธอจึงยอมรับชะตากรรมที่เกิด เพราะไม่อยากให้พี่ฮุ่ยเจียงต้องพลอยรับเคราะห์ไปด้วย

หมิงฮวาย้อนคิดถึงเรื่องราวต่างๆ แล้วก็หน้าเศร้า นางคิดบิดามารดาที่จากไป หากท่านทั้งสองยังอยู่ ชีวิตนางคงไม่เป็นเช่นนี้

“คุณหนูคิดอะไรอยู่เจ้าคะ” ฮุ่ยเจียงเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง และพอเดาได้ว่าคุณหนูของตนคงคิดถึงอดีตนายอำเภอกับมารดา ที่จากไปตั้งแต่คุณหนูของนางลืมตาได้ไม่นาน จากนั้นนายอำเภอก็ไม่ได้แต่งงานใหม่ เพราะเป็นห่วงความรู้สึกของบุตรสาว

“ข้าไม่ได้เป็นอะไร”

“แต่คุณหนูร้องไห้”

“ข้าเปล่านะ” หมิงฮวาปฏิเสธ พยายามฝืนกลั้นน้ำตา แล้วช่วยพี่เลี้ยงสาวซักผ้าต่อ เพราะงานทุกอย่างที่ตนทำช่วยให้ลืมความเศร้าหมองในใจลงไปได้บ้าง

“คุณหนูอย่าทำเลย” ฮุ่ยเจียงร้องห้ามอีกครั้ง

“ให้ข้าช่วยเถอะพี่ฮุ่ยเจียง”

“แต่มือคุณหนูแดงหมดแล้วนะเจ้าค่ะ พี่ว่าคุณหนูไปพักเถอะ เดี๋ยวพี่จัดการเอง” ฮุ่ยเจียงไม่ยอม นางเข้าไปจับมือคุณหนูของนาง แล้วพาไปนั่งพักริมแม่น้ำ ที่เวลานี้เหล่าชาวบ้านคนอื่นๆ ทยอยทำงานกันเสร็จเกือบหมดแล้ว จะเหลือบางส่วนก็อยู่ห่างออกไปไกลๆ

“งานยังเหลืออีกเยอะแยะ พี่ฮุ่ยเจียงให้ข้าช่วยเถอะ งานจะได้เสร็จแล้วขึ้น ตอนนี้ฟ้าก็เริ่มมืดมากแล้ว”

“ไม่ได้เจ้าค่ะ”

“แต่ข้า...พี่ฟางเซียน” หมิงฮวาพูดไม่ทันจบก็เห็นลูกของน้าสาวเข้าเสียก่อน จึงเอ่ยเรียกอย่างแปลกใจ เพราะสถานที่แห่งนี้ฟางเซียนไม่เคยคิดจะมา

ด้านฮุ่ยเจียงเมื่อรู้ว่าใครมาก็รีบลุกขึ้นไปขวาง ไม่ยอมให้ฟางเซียนกับคนรับใช้เข้าใกล้คุณหนู

ส่วนฟางเซียนเห็นแล้วก็ไม่ชอบใจนัก ก่อนจะเอ่ยปากสั่งให้ฮุ่ยเจียงกลับไปทำงานที่บ้าน “ข้าสั่งให้เจ้ากลับไป เจ้าไม่ได้ยินหรือไง!”

“แต่ข้าน้อยยังซักผ้าไม่เสร็จนะเจ้าค่ะ”

“ฮุ่ยเจียง! เจ้ากล้าเถียงคุณหนูของข้ารึ” เสี่ยวผิงตวาดใส่ฮุ่ยเจียง

“ข้าไม่ได้เถียง ข้าเพียงอธิบายให้คุณหนูของเจ้าฟัง”

“คุณหนูฟางเซียนเจ้าคะ ดูฮุ่ยเจียงสิเจ้าค่ะ นางไม่เชื่อฟังคุณหนูสักนิด เห็นทีคุณหนูต้องลงโทษนางบ้างนะเจ้าค่ะ”

“เสี่ยวผิง เจ้าตาบอดหรืออย่างไร ถึงไม่เห็นว่าข้ายังซักผ้าไม่เสร็จ” ฮุ่ยเจียงแย้งเสียงขุ่น มองเสี่ยวผิงอย่างไม่พอใจนัก ที่นางชักประจบสอพอ

“ฮุ่ยเจียง เจ้านี่วอนถูกข้าตบ” เสี่ยวผิงเงื้อมือหมายจะตบสั่งสอน แต่ไม่ทันได้ทำก็รีบลดมือลงเมื่อเจอเสียงคุณหนูฟางเซียนตวาด

“พวกเจ้าหยุดได้แล้ว!” ฟางเซียนตวาดห้ามสาวใช้ แล้วหันไปมองฮุ่ยเจียง “เจ้ากลับไปซะ”

“แต่ข้าน้อยยังทำงานไม่เสร็จนะเจ้าค่ะ”

“ก็ให้คุณหนูของเจ้าทำต่อสิ แล้วท่านแม่ของข้าก็สั่งให้เจ้ารีบไป แต่หากเจ้าไม่รีบไป คุณหนูของเจ้าเดือดร้อนแน่” ฟางเซียนขู่ สายตาหันไปมองที่หมิงฮวา

“นายหญิงจะให้ข้าน้อยทำอะไรหรือเจ้าคะ”

“ข้าไม่รู้!”

“ถ้าเช่นนั้น ข้าน้อยขอทำงานให้เสร็จก่อนนะเจ้าค่ะ แล้วข้าน้อยจะรีบกลับไปพบนายหญิง” เพราะเป็นห่วงคุณหนูของนาง ฮุ่ยเจียงจึงขอต่อรอง

“เจ้าอยากให้คุณหนูของเจ้าโดนแม่ข้าทำโทษงั้นรึ” ฟางเซียนเอ่ยบอก แล้วหันทางหมิงฮวาอีกครั้ง

ฮุ่ยเจียงไม่อยากไป เพราะนางเป็นห่วงคุณหนูหมิงฮวา กลัวสองคนนี้จะทำร้าย แต่หากไม่ไปนายหญิงก็ต้องทำโทษคุณหนูของนาง

“พี่ฮุ่ยเจียงรีบไปเถอะ งานที่เหลือข้าจะจัดการให้” หมิงฮวาพูดขึ้น ส่งสายตาขอร้องให้พี่เลี้ยงสาวรีบไป

“คุณหนูระวังตัวด้วยนะเจ้าค่ะ”

“พี่ไม่ต้องห่วงข้า รีบไปเถอะ”

“คุณหนูอย่าไว้ใจสองคนนี้เด็ดขาดนะเจ้าค่ะ” ฮุ่ยเจียงเอ่ยเตือน ก่อนจะเดินกลับบ้านของนายหญิงจิงซา ที่ก็ไม่รู้ว่ามีงานอันใด เหตุใดต้องเจาะจงเป็นนาง ด้านหมิงฮวาเมื่อมองจนพี่เลี้ยงสาวเดินไปไกลแล้ว นางก็เดินไปซักผ้าต่อ

“หมิงฮวา!”

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย ounjijang
ซินเดอเรลล่าภาคจีนสินะ
เมื่อ 1 เดือน 2 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว