ไอ้ตัวร้าย

คนที่น่า...สนใจ 2

กัสซาโนค่อนข้างแปลกใจอย่างที่สุด ปกติหากเขาลุกขึ้นและส่งความกดดันออกไป คนที่พบหน้ากับเขาในครั้งแรกมักลุกลน แต่หญิงสาวตรงหน้ากลับนิ่งสนิท ดวงตาสีดำเหมือนสีแห่งรัตติกาลจับจ้องมองเขานิ่ง ๆ ไม่สามารถอ่านความรู้สึกใด ๆ ในสีหน้าและแววตาของหล่อนได้

มองมุมปากที่เหยียดออกเป็นเหมือนรอยยิ้ม...ที่บางเบาหัวใจที่เคยสงบนิ่งของเธอเกิดการกระตุกน้อย ๆ อย่างน่าประหลาดใจ พิจารณาคนตรงหน้า สูงใหญ่บอดี้สวย ให้ความรู้สึกเหมือนเจอสิงโตวัยฉกรรจ์ ข้อสำคัญมันคือจ่าฝูง มองใบหน้าให้ชัดเจน...หล่อแบบค่อนข้างสวย...

กัสซาโนรู้สึกเหมือนรอคอย อารมณ์แปลกประหลาดเกิดขึ้นในอก ผู้หญิงคนนี้กำลังพิจารณาร่างกายของเขา บางอย่างของสิ่งที่เกิดขึ้น เหมือนรอคอย เหมือนตื่นเต้น เหมือนลุ้นว่า...หล่อนพอใจในสิ่งที่เห็นหรือเปล่า...ระหว่างนั้นเขาก็พยายามกลบเกลื่อนความพิลึกในใจตัวเองด้วยการกวาดตามองอีกฝ่ายเช่นกัน ต่างฝ่ายต่างมองพิจารณากันและกันอย่างเงียบ ๆ สร้างความกดดันแผ่กว้างจนหลายคนพยายามฝืนตัวเองให้นิ่งเอาไว้

คนที่ออกอาการคนแรกคือแม่บ้านที่ทำถาดในมือหล่นเสียงดัง สลายบรรยากาศอึมครึมลงไปได้

ถูกสายตามากมายจับจ้อง ยิ่งทำให้แม่บ้านสั่นสะท้าน จนเข่าอ่อนทรุดลงกับพื้น ธนาภรณ์เลิกคิ้ว ไม่อยากเป็นฝ่ายเบนสายตาออกจากคนอันตรายคนนี้เลย เห็นสีหน้าเหมือนจนใจวูบหนึ่งของผู้หญิงตรงหน้า กัสซาโนรู้สึกว่าตัวเองอยากหัวเราะ เป็นครั้งแรกในรอบสิบปีที่มีเรื่องอยากให้เขาหัวเราะจริง ๆ สักครั้งจนตัวเขาเคยคิดว่าต่อมหัวเราะของตัวเองคงหยุดทำงานไปแล้ว มองหญิงสาวเบือนหน้าไปเพื่อมองคนของตัวเอง สีหน้าที่เรียบเฉยนิ่งสนิทจนไม่สามารถอ่านความรู้สึกได้เปลี่ยนไปต่อหน้าต่อตาเขา มีรอยยิ้มที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนคันยิบ ๆ ในจุดที่ไม่สามารถเกาได้ ทั้งคัน ทั้งวูบวาบจนบอกความรู้สึกไม่ถูก

“เมอเลีย...หายใจลึก ๆ ไม่ต้องตกใจ ไม่ต้องกลัวหายใจลึก ๆ ใจเย็น ๆ นะ”

สีหน้าของเมอเลียเริ่มดีขึ้น ร่างสูงระหงเดินผ่านเขาไปจนเขาได้กลิ่นสดชื่นจากร่างของหล่อน เจ้าหล่อนก้มตัวคว้าร่างของแม่บ้านขึ้นมายืน ก่อนที่จะกอดและตบหลังเบา ๆ ท่าทางนุ่มนวลเต็มไปด้วยความอบอุ่น ชายหนุ่มบอกไม่ได้ว่าตัวเองทำไมเกิดความรู้สึกอยากเป็นคนที่ถูกรั้งตัวเข้าไปกอด อารมณ์คล้าย ๆ อยากกระชากแม่บ้านคนนั้นออกจากอ้อมแขนของทีน่า...แล้วแทรกตัวไปให้หล่อนกอดเขาแทน...ใช่!!..มันต้องแบบนั้น ต่อไปอ้อมแขนของผู้หญิงคนนี้ต้องเป็นของเขาเท่านั้น

ไม่เคยมั่นใจในความต้องการของตัวเองมากเท่านี้มาก่อน

“ซีวาน พาเมอเลียเข้าไปแล้วนายมาดูแลทางนี้” โชคดีก่อนที่เขาจะทำอะไรอีกฝ่ายรู้ตัวส่งผู้หญิงในอ้อมแขนให้ผู้ชายผอมดำคนนั้นไป อีกฝ่ายจัดการอย่างรวดเร็วก่อนที่เขาจะทันได้ปรับเปลี่ยนสีหน้าแววตา ก็สบตาสีดำสนิทคู่นั้นเสียแล้ว

แววตาเต็มไปด้วยความกระหายอยากอย่างรุนแรงที่เธอสบตาด้วยทำให้หญิงสาวประหลาดใจ ก่อนที่จะเกิดการตกใจเล็ก ๆ

อยากได้...อย่างรุนแรงแบบนี้มันสายตาอะไรกัน? เกิดอะไรขึ้นคิดทบทวนอย่างรวดเร็ว หรือถูกใจเมอเลียสาวน้อยพื้นเมืองที่สดสวยน่ารัก แม้จะขี้กลัวไปสักหน่อย มาเฟียหัวโจกต้องการคนของเธอเหรอ...ฝันไปเถิด

เห็นสีหน้าแววตาเหมือนขบขันอะไรบางอย่าง กัสซาโนยิ่งรู้สึกคันในหัวใจมากขึ้น ขำอะไร? ขำความต้องการของเขาเรอะ!! ผู้หญิงน่าตายคนนี้...เป็นแม่มดหรือยังไง ร่ายเวทมนต์อะไรใส่เขา

“สวัสดีค่ะ ทีน่า” มองมือเรียวยาวของหญิงสาวที่ยื่นมาให้ ชายหนุ่มยื่นไปกุมเอาไว้ ก่อนเลื่อนกระชับให้แน่นขึ้นบีบมือเรียวแน่น

“สวัสดีครับ กัสซาโน มอนเต้” เสียงของเขาทุ้มนุ่มลึก เซ็กซี่เหมือนหน้าตาหล่อเหลาสวยงามของเขา ช่างเป็นชายร้าย ๆ ที่โชคดีหน้าตาดี เสียงน่าฟัง เธอคิดว่าเขาจะปล่อยมือแต่ไม่เลยอีกฝ่ายกลับจับมือเธอเอาไว้ สิ่งที่ธนาภรณ์ไม่รู้คือสัมผัสของเธอที่ทำให้อีกฝ่ายเหมือนตลึงกับความวาบหวามของตัวเอง ในท้องน้อยปั่นป่วนไปหมด แค่มือของหล่อนเขายังออกอาการขนาดนี้ รีบปล่อยมือทันทีเมื่อบางสัดส่วนกำลังแสดงตัวออกมาฉีกหน้าเขา ทำให้เขาต้องหันหลังให้อย่างฉับพลัน แต่ลูกน้องทั้งหมดกลับตกใจอีกครั้งเมื่อเห็นเป้ากางเกงของเจ้านายโป่งตุงออกมาอย่างชัดเจน

โอดีน!!เจ้านายน้อยของพวกเขาสำแดงตัว...นานแค่ไหนแล้วที่เจ้านายไม่มีอารมณ์แห่งการต่อสู้ของลูกผู้ชายจนพวกเขากังวล มาวันนี้...ทุกสายตาเบนไปมองหญิงสาวที่ดูธรรมดามากตรงหน้า มองให้ดีแล้วก็หน้าตาคมทีเดียว แต่มันดูออกไปทางแมน ๆ หรือเปล่า ไม่ได้สวยเซ็กซี่ งดงามเหมือนตุ๊กตาแสนสวยตามที่เจ้านายชื่นชอบ ผู้หญิงคนนี้เทียบกับเจ้านายแล้วสวยน้อยกว่าเสียอีก...

***

มาตรฐานความสวยอยู่ที่คนชอบ

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย himalai
เอิ่บ....... อาการท่าจะหนัก
เมื่อ 9 เดือน 3 สัปดาห์ที่แล้ว

ความเห็นโดย rosarin
แค่เห็นหน้าก็สปารค์ซะแล้ว
เมื่อ 1 ปี 4 เดือนที่แล้ว

รีวิว