ไอ้ตัวร้าย

คนที่น่า...สนใจ 6

“ฉันต้องการดร.”

เจ้านายไม่บอกพวกผมก็รู้...เห็นเจ้านายน้อยคึกคักขนาดนั้น และเรื่องที่ควรเจรจาจบเจ้านายยังลากออกมาเจรจาในถิ่นตัวเอง หากไม่รู้ว่าเจ้านายต้องการอะไรพวกผมคงต้องไปขอทานกันแล้ว

“ทันทีที่ดร.เข้าห้องพักเรียบร้อยแล้ว”

โอดีน...ใจร้อนสมเป็นเจ้านายจริง ๆ หากออกจากแคมป์ตามหลังมาก็คงถึงไล่ ๆ กัน พวกเขาต้องจัดการเตรียมการให้เรียบร้อย เหมือนเคสนี้จะไม่ธรรมดาเลยสักนิด

กัสซาโนเหยียดเรียวปากอย่างกระหาย เขาอยากฝังร่างลงในอ้อมแขนของผู้หญิงคนนี้จริง ๆ จะใช้วิธีจีบแบบธรรมดาคงยากที่จะเข้าติดได้ง่าย ๆ ดูก็รู้ว่าใจแข็งขนาดไหน ต้องใช้วิธีพิเศษฝังตัวในร่างสวย ๆ ที่สุดแสนแข็งแรงร่างนั้นก่อน ทางที่ดีฝังหน่อเนื้อเชื้อสายของเขาเอาไว้ในท้องเรียบ ๆ สักคนไว้เป็นตัวประกันก็ไม่เลว เขาอายุเกือบจะสี่สิบแล้ว ตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่เคยปล่อยให้มีเลือดเนื้อของเขาในท้องของผู้หญิงคนไหน วันนี้เห็นเจ้าหล่อนกอดเสือดำตัวนั้น เขาเกิดความคิดที่ไม่สามารถหยุดยั้งได้ ต้องจัดการให้เป็นไปตามที่คิดให้ได้ แค่คิดว่าจะได้แนบชิดคลอเคลียเรือนร่างของอีกฝ่าย กัสซาโนน้อยก็คึกคักจนยากจะควบคุม

***

“ชล”

“ภรณ์อยู่ไหน”

“แคมป์ นายมีอะไรหรือเปล่าเสียงไม่ค่อยโอเลย”

“ภรณ์โอเคดีหรือเปล่า”

“ก็ปกตินะ วันนี้เจ้ากล้วยหอมจอมป่วนไม่สบายมากทำเอาป่วนไปทั้งแคมป์” ธนาชลเลิกคิ้วกอดร่างนุ่มนิ่มในอ้อมแขน มือลูบไล้อกอวบอย่างเคยชิน ใจที่กังวลอย่างประหลาดเริ่มรู้สึกดีขึ้น

“ดูแลตัวเองดี ๆ นะเราเป็นห่วง” เสียงหัวเราะสดใสที่ได้ยินแฝงความโอหังตามที่แม่เขาเคยแอบประชด ก็น้องสาวเขาเป็นพวกมั่นใจในตัวเองสูง คิดว่าจะสามารถดูแลตัวเองได้ในทุกสถานการณ์ ธนาภรณ์อาจไม่เจอคนที่มันร้ายกาจตัวจริง คนที่ไม่สามารถประเมินได้ด้วยพฤติกรรมของสุจริตชน

“ไม่ต้องห่วงเราดูแลตัวเองได้ หนูวารีเป็นยังไงบ้างท้องกี่เดือนแล้ว”

มือใหญ่ลูบท้องที่นูนกลมอย่างถนอม ปลายนิ้วกดบนสะดือที่จุ่นขึ้นมาอย่างหยอกเย้า ก่อนหัวเราะเมื่อร่างบางจับมือซุกซนของเขาเอาไว้ ความสุขเหมือนหลั่งไหลเข้าสู่หัวใจของเขา ไม่คิดเลยว่าสาวน้อยคนนี้จะทำให้เขามีความสุขขนาดนี้

“หกเดือนแล้ว ภรณ์จะมีหลานชายแล้วนะ”

“น้องแก้มว่าไง”

“รายนั้นดีใจ คุยกับน้องทุกวัน บอกว่าน้องต้องจำเสียงพี่แก้มได้ก่อนใคร ๆ โอ๋พี่วารีของแกที่สุด” คนฟังยิ้มอย่างสบายใจ กามเทพตัวน้อยจัดการให้พี่วารีเป็นแม่เลี้ยงได้สมใจหลังจากต้องผจญกับญาติสาวตัวร้ายของนัจกร ที่หวังจะมาเป็นแม่เลี้ยงให้น้องแก้ม วารีกับแก้มใสแค่มองสบตากันก็เข้าใจกันแล้ว เธอรู้สึกดีใจที่ตอนนี้ครอบครัวของธนาชลอบอุ่นเต็มไปด้วยความสุขแล้ว วางแผนจะไปพักกับเขาหลังจากที่วารีคลอดลูกแล้ว ตอนนี้คงต้องเร่งให้โครงการนี้ผ่านให้ได้ ทันทีที่นาย กัสซาโนเซ็นชื่อ เธอก็จะลงมือได้ ไม่เข้าใจว่าท่านประธานจิโอมินี่ทำไมยกอำนาจที่ถือครองเอาไว้ให้ลูกชาย

เธอแค่รู้ว่าคนที่จะมาติดต่อเรื่องนี้ชื่อกัสซาโน มอนเต้เป็นลูกชายบุญธรรมของเขา ไม่ได้สนใจว่าผู้ชายคนนี้จะมาเยือนเธอในลักษณะแบบนี้ ท่าทางร้ายกาจแตกต่างกับหน้าตา เหมือนที่พ่อสอนจริง ๆ คนเราหน้าตาไม่สามารถบอกได้ถึงหัวใจข้างใน แต่การได้มองสิ่งสวย ๆ งาม ๆ มันก็ทำให้รื่นตารื่นใจมากกว่า เรียวอิจิมองเจ้านายที่นั่งข้าง ๆ แล้วยิ้มน้อย ๆ คิดอะไรอยู่นะ...เขาอยากรู้ความคิดของผู้หญิงคนนี้จริง ๆ ติดตามรับใช้มานานยิ่งอยู่ด้วยกันยิ่งรักและภักดีหมดหัวใจ หญิงสาวมุ่งมั่นทำแต่งานสานความฝันที่จะดูแลสัตว์ป่าให้ดำรงเผ่าพันธุ์เอาไว้ให้ได้ เขาเองก็มีฝันเช่นเดียวกัน

“ครั้งนี้หวังว่านายคนนี้จะสามารถพูดตกลงได้ง่าย ๆ ไม่เล่นตัวมากนัก”

“ดูเหมือนเขาอยากได้ชารอนเป็นตัวขยายพันธุ์”

“อันที่จริงก็เป็นเรื่องที่ตรงกับสิ่งที่ฉันต้องการ เพียงแต่สัตว์ตัวนั้นก้าวร้าวเกินไป ฉันไม่อยากให้ชารอนบาดเจ็บ” เรียวอิจิอึ้งไปก่อนที่จะถอนใจ หัวใจของเขาอ่อนโยนเหมือนสายลมเมื่อเหล่ตามองหญิงสาวข้างกาย ช่างเป็นนางฟ้าของเขาจริง ๆ ใจที่เหมือนมีคลื่นลมค่อย ๆ เคลื่อนไหวเป็นระลอกกระทบในหัวใจจนเขาหน้าแดง หากใครรู้คงไม่เชื่อว่า...ผู้หญิงที่ทำให้หัวใจของเขาขับขานความรู้สึกอ่อนหวานคือดร.ทีน่าคนนี้ สาวห้าวผู้ที่ใคร ๆ ก็ยอมรับถึงฝีมือทุกด้านทั้งบู๊ ทั้งวิชาการ

“น่าจะที่นี่นะ”

***

อ่านแล้วไม่เม้นก็ไม่เป็นไรค่ะ 555

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย himalai
ตามต่อเลยค่าา
เมื่อ 9 เดือน 3 สัปดาห์ที่แล้ว

ความเห็นโดย rosarin
สนุกมากค่ะ
เมื่อ 1 ปี 4 เดือนที่แล้ว

รีวิว