ภารกิจพลิกชะตาฟ้า-ร่ำสุราชมจันทร์และสาวงาม

โดย  Phoenix_C

ภารกิจพลิกชะตาฟ้า

ร่ำสุราชมจันทร์และสาวงาม

การแข่งขันในรอบแรกเป็นไปตามคาดกลุ่มของหม่าซ่วนฉีเข้ารอบ 2 ทุกคน รวมถึงกลุ่มของฟ่งซื่อหยวนที่ก็เข้ารอบ 2 ทุกคน การแข่งขันในรอบที่ 2 จะมีในวันรุ่งขึ้น แต่เพื่อความบริสุทธิ์ยุติธรรม คณะกรรมการจะจับฉลากในวันพรุ่งนี้ จะมีแข่งประลอง 12 คู่ และเหลืออีก 1 คนที่ถือว่าโชคดีได้ผ่านเข้ารอบ 3 โดยไม่ต้องแข่ง แต่มีกฏว่าการผ่านเข้ารอบโดยไม่ต้องแข่งนั้นแต่ละคนจะมีสิทธิ์ได้แค่ครั้งเดียว ถ้าจับได้ชื่อซ้ำต้องจับใหม่

โรงเตี๊ยมเทียนอันเหมิน

หลังจากการแข่งขันที่จบลงอย่างง่ายดายโดยที่นางไม่ต้องแสดงความสามารถมาก ทำให้หม่าซ่วนฉีอารมณ์ดี เมื่อทานอาหารเสร็จ หม่าซ่วนฉีก็ขอตัว นางเรียกเด็กให้หาบน้ำขึ้นมาให้อาบ เมื่อชำระร่างกายเรียบร้อย หม่าซ่วนฉีก็ใช้วิชากายไร้เงาออกไปนอกโรงเตี๊ยม ห่างออกจากเมืองเทียนเหมินทางทิศตะวันตกประมาณ 12 ลี้ (6 กิโลเมตร)

เจี่ยงเชา และ เจิ้นฟั่งเหอ ที่รออยู่ที่หน้าค่ายโจร ก็ทำความเคารพหม่าซ่วนฉี

"คุณหนูขอรับที่นี่เป็นค่ายโจรที่ใหญ่ที่สุดของแถบตะวันตก มีข่าวลือว่าหัวหน้าโจรมีเวทย์ยุทธระดับเพทยา(ระดับ5) ขั้นกลาง และเป็นผู้ใช้อสูรเวทย์ ชั้นราชสีห์(ระดับ3) ขั้นต้น จึงเป็นที่หวาดกลัวของผู้คน จิตใจเหี้ยมโหด ชอบฉุดคร่าหญิงสาวบ้านเอามาทำเมีย" เจี่ยงเชารายงาน ตามที่สืบทราบมา

"ข้าเกลียดนักพวกสวะที่ชอบรังแกผู้หญิง พวกเจ้ารับคำสั่งข้า เฝ้าค่ายแห่งนี้ไว้ คอยดูความเคลื่อนไหวต่างๆ แล้วมารายงานข้า เสร็จการประลองข้าจะมาเยี่ยมเยียนหัวหน้าโจรด้วยตัวเอง" แล้วหม่าซ่วนฉีก็เผยรอยยิ้มชั่วร้ายออกมา ทำเอาเจี่ยงเชา เจิ้นฟั่งเหอ และองค์รักษ์เงาเสียวสันหลังและไว้อาลัยให้กับหัวหน้าโจร

"ขอรับ คุณหนู" องค์รักษ์เงารับคำสั่งแล้วหายตัวไป

องค์รักษ์เงาเหล่านี้นางได้มาจากหมู่บ้านที่ยากไร้ และ ค่ายโจร แถวเนินเขา ท่านอาจารย์ได้ช่วยนางเลือกไว้ทั้งหมด 15 คนที่นางและอาจาย์ได้ช่วยกันฝึก หลังจากนางมาถึงเมืองเทียนเหมิน หยางหลงก็ส่งกระแสจิตมาบอกนางว่าอาจารย์ส่งองค์รักษ์เงามาให้นาง 15 คน

หม่าซ่วนฉี ส่งองค์รักษ์เงาที่นางสอนไว้สำหรับหาข่าว 5 คน ไปสืบข่าว ความเคลื่อนไหวต่าง ๆ ในเมืองหลวง อีก 3 คน นางส่งคนไปที่ค่ายที่เมืองเหอไป่ เพื่อทำการสอนการเป็นองค์รักษ์เงา

ยามซวี (19.00-21.00)

หม่าซ่วนฉีกลับมาถึงโรงเตี๊ยมยังไม่รู้สึกง่วง จึงออกมาเดินเล่น หม่าซ่วนฉีเดินมาตามทางที่เสี่ยวเอ้อบอกว่าห่างจากเมืองเทียนเหมินไปทางทิศใต้ประมาณ 2 ลี้ จะเจอมีบ่อน้ำพุร้อนตามธรรมชาติ ที่นั่นงดงามมากยิ่งในคืนนี้พระจันทร์เต็มดวง ใช้เวลาประมาณ 2 เค่อ หม่าซ่วนฉีก็เจอน้ำพุร้อน

"คุณหนูเจ้าคะ สถานที่แห่งนี้งดงามยิ่งนัก" ลั่วเหยียนที่มากับหม่าซ่วนฉีก็อดตื่นตะลึงกับความงามนี้ไม่ได้ บ่อน้ำพุร้อนสีฟ้าที่รายล้อมได้วยโขดหิน และต้นไม้ น้ำพุสีฟ้าที่สะท้อนกับแสงจันทร์ยามค่ำคืนทำให้เหมือนอยู่บนสวรรค์

หม่าซ่วนฉีที่โดนความงามของสถานที่เห็นนี้ดึงดูดราวต้องมนต์ ก็พลันให้คิดถึงพ่อบุญธรรมของนาง หม่าอี้เหยา หม่าซ่วนฉีเคยบอกกับหม่าอี้เหยาว่าถ้านางสามารถจับเฉินหมิงฝูได้ ทั้ง 2 คนจะขอพักงานครึ่งปี เพื่อพากันท่องเที่ยว เมื่อเห็นสถานที่งดงามอย่างนี้ก็ได้แต่เสียดายที่วันนี้คนที่เลี้ยงดูและฝึกสอนนาง ไม่ได้มาเห็นที่นี่ ได้แต่หวังว่าคุณหนูหม่าจะดูแลพ่อบุญธรรมนางอย่างดี

"ลั่วเหยียน ข้าอยากบรรเลงพิณ"

ลั่วเหยียนที่นำพิณ 7 สายใส่ไว้ที่กำไลมิติเวทย์ที่คุณหนูมอบให้ ก็หยิบพิณออกมาจากห้วงมิติ ตรงข้าง ๆ บ่อน้ำพุร้อน มีศาลาที่เหมือนคนมาสร้างไว้แต่ไม่มีคนดูแล แต่ก็ยังใช้การได้ดี ลั่วเหยียนเอาพิณ 7 สายวางไว้บนโต๊ะข้างในศาลา แล้วเอาผ้ามารองตรงเก้าที่เปื้อนฝุ่นในหม่าซ่วนฉีนั่ง

หม่าซ่วนฉีมองไปที่ดวงจันทร์ที่คืนนี้ช่างงดงาม แล้วหลับตาลงก่อนจะลืมตาขึ้นดีดพิณเพลงฤดูแห่งการรอยคอย ที่ประกอบกับซีรี่ย์ที่นางดูที่มิติที่นางจากมา แล้วเริ่มบรรเลงและขับรอง

*"รอให้ถึงฤดูคิมหันต์ รอให้ถึงสาร์ท ได้แต่รอคอยให้ถึงฤดูถัดไป

รอให้ถึงวันพระจันทร์เต็มดวงท่านจะได้กลับมาอยู่ข้างกายข้า

กว่าเราจะได้พบกันอีกเมื่อใดไม่รู้ แต่ความคิดถึงไม่เสื่อมคลาย

เมื่อคิดถึงใบหน้าท่าน ความรู้สึกคุ้นเคยก็เกิดขึ้นในใจ

แม้ไม่อาจกุมมือท่านไว้ เมื่อก้าวผ่านพายุลมฝนกระหน่ำ

แม้ไม่อาจพบเจอ แต่เรายังคิดถึงกันทุกค่ำเช้า

เพียงแค่อยากให้ท่านรู้ว่าข้าสบายดี รักครั้งนี้ชั่วชีวิต ชั่วนิรันดร

ข้าจะรอท่านจนแก่เฒ่า เพียงแค่อยากให้ท่านรู้ว่า

ข้าไม่อาจปล่อยวาง ไม่อาจลืมเลือนท่านได้

รอยยิ้มของท่าน ความดีของท่าน ทำให้ข้ารู้สึกได้ถึงความอบอุ่น"

เวิ่นลั่วเหยียนที่ชอบฟังคุณหนูเล่นพิณ แต่วันนี้เสียงเพลงของคุณหนูทำไมฟังดูเหมือนมีความในใจมากมาย ทำเอาลั่วเหยียนน้ำตาซึม

หม่าซ่วนฉีที่เล่นเพลงนี้ด้วยความรู้สึกคิดถึงหม่าอี้เหยา ทำให้เสียงหวาน ๆ ถ่ายทอดความรู้สึกคิดถึงและโหยหาออกมา

เสียงพิณบรรเลงจบก็มีเสียงตบมือดังขึ้น หม่าซ่วนฉีก็หันไปมองก็เห็นไป่อี้จิ้งเดินเข้ามา หม่าซ่วนฉีได้แต่ตำหนิตัวเองในใจว่าไม่น่าประมาทยังดีที่วันนี้เป็นอ๋องสามมิใช่ศัตรู ถ้านางยังปล่อยให้ตัวเองอ่อนไหวอีก นางอาจจะไม่โชคดีถึงขนาดนี้

"ถวายพระพรเพคะ ท่านอ๋องสาม"

"ปิงเอ๋อ ต่อไปไม่ต้องพูดเป็นทางการกับข้าหรอกแล้วคำราชศัพท์ก็ไม่ต้องใช้"

"ตกลง เจ้าค่ะ"

"บ่อน้ำพุร้อนแห่งนี้งดงามเหมือนที่เสี่ยวเอ้อบอกจริง ๆ ตอนแรกข้ากะมาสำรวจถ้างดงามจริง คืนพรุ่งนี้ข้ากะจะชวนเจ้ามา แต่ไม่นึกเลยว่าจะเจอเจ้าที่นี่"

หม่าซ่วนฉีมองเข้าไปที่ตาของไป่อี้จิ้ง แววตานั้นไม่ได้โกหก เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะตามนางมาจริง ๆ ทำให้นางรู้สึกผ่อนคลาย

"ปิงเอ๋อ นี่ก็ดึกแล้วเจ้าอยากจะกลับไปพักหรือไม่" ไป่อี้จิ้งถามด้วยความเป็นห่วง ชายหนุ่มยืนฟังเสียงเพลงที่นางร้องเหมือนนางคิดถึงและโหยหาใครสักคน แต่ฟังจากเสียงแล้วเขาคาดว่ามิใช่คนรัก เพราะน้ำเสียงไม่เหมือนคนที่เจ็บปวดเพราะความรัก นางอาจจะคิดบิดาหรือมารดาก็เป็นได้

"ข้ายังไม่ง่วง ถ้าท่านอ๋องยังไม่ง่วงเช่นกัน ก็ให้เกียรติดื่มสุราชมจันทร์เป็นเพื่อนข้าได้หรือไม่" เป็นครั้งแรกที่หม่าซ่วนฉีเอ่ยชวน เพราะนางรู้สึกพอใจที่เขาไม่พูดถึงเพลงที่นางร้องเมื่อครู่ให้นางต้องอึดอัดใจ

"ข้ายินดียิ่ง" อ๋องสามยิ้มน้อย ๆ และก็นั่งลงบนเก้าอี้ข้าง ๆ นาง โดยลั่วเหยียน เอาสุราชั้นดีที่อุ่นกำลังดีรินให้คุณหนูและอ๋องสาม ทั้ง 2 คนดื่มด่ำกับบรรยากาศตรงหน้าเงียบ ๆ ไม่มีใครพูดอะไร จู่ๆหม่าซ่วนฉีก็พูดขึ้นมา

"ท่านอ๋องสาม ดึกมาแล้วเรากลับกันเถอะเจ้าค่ะ" แล้วนางก็เดินนำออกไป

ไป่อี้จิ้งก็ไม่ถามอะไร ลุกขึ้นแล้วเดินตามไป ทั้ง 2 คนเดินเคียงกันไปเงียบ ๆ จนถึงโรงเตี๊ยม

"ท่านอ๋องสาม ข้าขอบคุณท่านมากที่ดื่มสุรา ชมจันทร์เป็นเพื่อนข้า ฝันดีเจ้าค่ะ" เอ่ยขอบคุณจบหม่าซ่วนฉีก็ยิ้มน้อย ๆ

ไป่อี้จิ้งเดินกลับเข้าห้องอย่างอารมณ์ดี คืนนี้เหมือนกับว่าเขาได้เห็นตัวตนอีกด้านของปิงเอ๋อ ที่จริงเขาชอบแบบนี้มากกว่า การที่ได้ดื่มสุรา ชมจันทร์ กับคนที่เขารู้สึกพิเศษ ไม่จำเป็นเอื้อนเอ่ย ก็รู้สึกถึงความอบอุ่น

เช้าวันแข่งรอบที่ 2

กรรมการได้จับรายชื่อแต่ละคู่ที่ต้องแข่งของแต่ละเวที และอย่างที่กฎได้แจ้งไปจะมีเศษที่เหลือของแต่ละกลุ่มนำมาจับแข่งกัน และจะมีผู้ที่ผ่านเข้ารอบโดยไม่ต้องแข่ง 1 คน สรุปว่า

เวทีที่ 1 ฟ่งซื่อหยวน ต้องแข่งกับเจิ้นฟั่งเหอ

เวทีที่ 2 เจี่ยงเชา แข่งกับ คุณชายลูกแม่ทัพอุดร หวังเจาจง

เวทีที่ 3 ฟ่งจิ่น แข่งกับ แม่ทัพจากแคว้นชิงหลง ฮั่นเพิ่นชง

เวทีที่ 4 หม่าซ่งชิง โชคร้ายต้องแข่งกับ ไท่หยางหมิง

เวทีที่ 5 ไป่อี้จิ้ง แข่งกับ คุณชายใหญ่ของเสนาบดีกรมการคลัง ว่านเหว่ยเถิง

เวทีที่ 5 หลี่ฟางเทียน แข่งกับ หม่าซ่วนฉี ที่เป็นเศษของ เวทที่ 2

และโชคดีก็ไปตกที่เวิ่นลั่วเหยียนที่ผ่านการเข้ารอบโดยไม่ต้องแข่ง การแข่งคราวนี้ หลี่ฟางเทียน กับ หม่าซ่วนฉี แข่งเป็นคู่ที่ 2

หลี่ฟางเทียนและหม่าซ่งชิงที่ยังไม่ได้เห็นฝีมือจริง ๆ ของหม่าซ่วนฉี เพราะเมื่อวานนางเจอคู่ต่อสู้แค่ระดับหยก ขั้นกลาง ทำให้ไม่ถึง 1 เค่อ(15 นาที) นางก็ชนะสบาย ๆ โดยที่นางใช้พลังแค่ระดับโกเมน(ระดับ3)ขั้น ต้น

"ซ่งชิง ข้าต้องแข่งกับแม่นางเย่ เจ้าว่าข้าออมแรงให้นางดีหรือไม่ ถ้าข้าเกิดทำนางบาดเจ็บสาหัส แข่งเสร็จ ข้าอาจไม่มีชีวิตรอด เจ้าว่าข้าควรทำเยี่ยงไร" หลี่ฟางเทียนปรึกษา หม่าซ่งชิง

"ข้ายังไม่เห็นฝีมือของนางจริง ๆ แต่ ที่ได้ยินจากองค์ไท่จื่อว่านางก็เก่งพอตัวเชียวนะ" หม่าซ่งชิงบอกตามที่ได้ยินฟ่งซื่อหยวนบอก

"แต่ข้าวัดพลังนางเมื่อวานตอนแข่ง นางระดับโกเมน(ระดับ3) ขั้นสูง ถ้าเทียบกับอายุ 14 หนาว ถือว่านางเก่งมาก แต่ไม่ใช่กับข้าที่ระดับมรกต(ระดับ4) ขั้นกลาง เจ้าว่าอย่างไร ซ่งชิง หรือข้าควรจะให้เกียรตินางโดนมิต้องออมแรง" หลี่ฟางเทียนที่ยังลังเลให้หม่าซ่งชิงช่วยคิด

"ข้าว่าเจ้าลองดูสถานการณ์ก่อนว่าเป็นเยี่ยงไร แล้วค่อยตัดสินบนเวที ข้าแข่งพร้อมกันกับเจ้าคงไม่ได้มาดู แต่คู่ของข้าคงแข่งไม่นาน แต่ข้าจะสู้เต็มที่ ส่วนเรื่องของแม่นางเย่ข้าคิดเหมือนเจ้าว่าถ้านางบุบสลาย วันนี้ของปีหน้าข้าคงต้องเผากระดาษเงินกระดาษทองไปให้เจ้า ข้าไปก่อนนะ" แล้วหม่าซ่งชิงที่ได้เอาคืนสหายก็หัวเราะเดินจากไป

-----------------------

ซ่งชิงและฟางเซียนช่างเป็นเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดจริง ๆ แต่หลี่ฟางเทียนประมาทน้องฉีของเราไปมั้ยนะ การประลองต่อไปจะเป็นยังไงอย่าลืมมาติดตามนะคะ

อย่าลืมเข้ามาเล่นเกมส์ด้วยนะคะ

ตอนนี้กลุ่มภารกิจพลิกชะตาฟ้าเปิดกลุ่มไลน์แล้วค่ะ ใครสนใจพูดคุย Add Line Phoenix-c แอดแล้วทักด้วยนะคะว่าอยากอยู่กลุ่มภารกิจพลิกชะตาฟ้า

ไรท์กำลังรีไรท์บางช่วงที่เวิ่นเว้อออก และใส่ช่วงหนุ่มขนอ้อย และเวทย์ที่นางเอกฝึก ช่วงนี้อาจทำผลโหวตเยอะนิดนึงนะคะ อย่าลืมมากดติดตามกันเยอะ ๆ นะคะ จะได้เป็นกำลังให้ไรท์สู้ต่อไป

อยากอ่านคอมเม้นท์จากรีด เพื่อเป็นกำลังใจ ส่งมาหน่อยนะคะ

special thanks

ขอบคุณรีดที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จครั้งนี้ ถ้าไม่มีพวกคุณคอยให้กำลังใจ ช่วยคิด ช่วยแก้ไขงาน เรื่องนี้คงไม่ออกมาดีแบบนี้ ไรท์ขอบคุณจากใจค่ะ

รีดที่น่ารักคะ กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญสำหรับนักเขียนทุกคน ถ้าชอบ กด Like Share และ Favoriteให้ด้วย จะได้รู้ว่ามีคนอยากอ่านเรื่องของเราอยู่

กราบขอบพระคุณค่า

ไรท์

เหมือนเดิมนะคะ

1 เม้นท์ = 1 กำลังใจ

1 โหวต = 1แรงเชียร์

1 แชร์ = 1เสียงชื่นชม

1 กดติดตาม = 100 ล้านกำลังใจ เพราะไรท์จะได้รู้ว่ามีรีดชอบอ่านแค่ไหน

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย AppleBlue
เออเนอะ..ถ้าหนุมๆมาเจอนางเอกจะเป็นไงนะ
เมื่อ 1 ปี 6 เดือนที่แล้ว

ความเห็นโดย zoozaa
ขอบคุณมากค่ะ
เมื่อ 1 ปี 7 เดือนที่แล้ว

รีวิว