เมื่อหัวใจบงการ
วรรณกรรมผู้ใหญ่
เมื่อหัวใจบงการ
วรรณกรรมผู้ใหญ่
มาดามเกรย์
เมื่อหัวใจบงการ จากเป้าสังหารลักษณาหญิงสาวจากพระนครจึงกลายเป็นผู้หญิงที่เชนผู้พันหน้านิ่งแห่งกองพล 93 รักและปกป้องสุดหัวใจ
  • 29 ตอน
  • 484
นิยายโดย
  • 80 คนติดตาม
บทนำ

โปรเปิดเล่มที่ meb ราคา 59 บาท จากราคาเต็ม 99 บาท ประหยัด 40 บาท ลิงค์ซื้ออีบุ๊คอยู่หน้าเพจเรื่องนี้

ที่นี่ลงเป็นตัวอย่าง 4 ตอน


**เรื่องนี้ย้อนยุคช่วง 2513 มีนอกใจแต่ไม่ใช่พระเอกนอกใจนางเอก**

ขอบพระคุณทุกท่านที่กรุณาติดตาม/อุดหนุน

ส่วนหล่อน...มีเงาลางๆ ของเจ้าของคำพูดน้อยคำแต่การกระทำมากมายอยู่ในใจ ทุกครั้งที่หล่อนมองหา เขาจะยืนอยู่ในสายตา ทุกครั้งที่มีทุกข์ เขาจะคอยบรรเทา ทุกครั้งที่มีปัญหา เขาจะช่วยแก้ไข ไม่เคยมีคำพูดหวานๆ แต่สิ่งที่เขาทำ สายตาที่เขามองบ่งบอกความอาทรห่วงหา

ทว่า...ทำไมกวนประสาทนักก็ไม่รู้

“ขอบคุณมากนะคะ ตาปลั่งกับยายจันทร์ฟองบอกว่าคุณเชนไปพูดท่าไหนไม่รู้คุณปาลยอมให้สร้างบ้านใหม่ คืนเฟอร์นิเจอร์มาหลายชิ้น แถมยังฝากเงินมาให้ลักษณ์เป็นค่าวัสดุตั้งหมื่นหนึ่งแน่ะ”

“ก็แค่สงสารตาปลั่งกับยายจันทร์ฟอง สองคนนั้นต้องลำบากตอนแก่เพราะคุณไปแย่งบ้านเขาอยู่ เงินนั่น...ผมก็แค่บอกสามีคุณว่าถ้าไม่จ่ายค่าวัสดุ ผมจะเลาะฝากับหลังคาบ้านเขามาสร้างบ้านให้คุณ ส่วนเฟอร์นิเจอร์มันก็ของๆ คุณแท้ๆ ผมแค่ส่งคนไปยกออกมา ก็ไม่เห็นมีใครกล้าว่าอะไรนี่”

“แต่ที่นอนของฉันคุณไม่ได้ยกมาด้วย เพราะรู้ว่าฉันรังเกียจที่จะใช้...เอ่อ...ที่นอนร่วมกับคนอื่นใช่ไหมคะ”

“เพราะที่นอนอันนั้นไม่คู่ควรกับคุณต่างหาก” เขาตอบขณะสบตาเน้นย้ำ แต่พอเห็นหล่อนน้ำตาปริ่มก็เอ่ยต่อหน้าตายและน่าตบ “แล้วก็เพราะว่าผมดันทำเกินหน้าที่ แอบไปสั่งเตียงกับที่นอนใหม่ให้คุณ ขืนเอาอันเก่ากลับมาผมก็ต้องจ่ายค่าของใหม่อ่วมสิคุณ”

“บ้านหลังนี้เสร็จลงด้วยน้ำพักน้ำแรงของคุณกับลูกน้องแท้ๆ ฉันไม่รู้จะตอบแทนคุณอย่างไรดี”

“ไม่ยากนี่ครับ ผมขอแค่ข้าวก้นหม้อกับกับข้าวที่เหลือจากมื้อเย็นทุกวันไม่เว้นวันหยุด กับช่วยอนุญาตให้จอดรถข้างบ้านคุณฟรีไม่คิดค่าเช่าก็พอ ตรงนี้มันมีร่มไม้ จอดทั้งวันก็ไม่ร้อน”

“ได้สิคะ แต่บ้านพักคนงานก็สร้างใกล้เสร็จแล้ว ไม่คิดจะสร้างบ้านพักหัวหน้าคนงาน ไม่อยากมีบ้านเป็นของตัวเองบ้างหรือคะ คุณปาลน่าจะกันงบไว้ให้แล้ว”

“บ้านฟรีแต่มื้อเย็นไม่ฟรี สู้ผูกเปลนอนในรถแล้วเดินไม่กี่ก้าวไปกินอาหารที่บ้านคุณทุกเย็นดีกว่า”

ผู้หญิงคนหนึ่งจะต้องการอะไรมากกว่าการได้รู้และมั่นใจว่ามีคนใส่ใจไยดี ที่พูดมารู้แหละว่าเป็นห่วง อยากเห็นหน้า อยากมานอนเฝ้า อยากมากินข้าวด้วยทุกวัน ถ้าลดความกวนลงอีกนิดก็คงจะฟังแล้วใจฟู ไม่คันหูคันใจ พานให้คันมืออยากจะฟาดต้นแขนแกร่งแรงๆ สักป้าบ

นิยายเรื่องอื่นของมาดามเกรย์