[อ่านฟรี] หัวใจร้อยดาว

ตอนที่ 23 (100%)

โมนากำหูกระเป๋าแน่นขณะก้าวเข้ามาในลิฟต์ตามลำพัง จนถึงตอนนี้เธอไม่รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เธอเชื่อใจโนแอล แต่อดสงสัยไม่ได้ว่าการสั่งพักงานเป็นแค่เกมที่โนแอลยื้อเวลาเพื่อสืบหาความจริง เป็นการหลอกให้ศัตรูตายใจ หรือเป็นสิ่งที่เขาวางแผนไว้ตั้งใจจะทำตั้งแต่แรกที่เดินทางมาเมืองไทยกันแน่ ไม่ว่าจะเป็นเพราะเหตุผลใด อย่างน้อยท่าทีหมางเมินของเธอก็น่าจะช่วยให้โนแอลทำงานต่อได้ง่ายขึ้น

หญิงสาวเห็นว่าอีกหลายชั่วโมงกว่าจะเลิกงาน จึงตัดสินใจว่าไปเดินเล่นที่ห้างน่าจะดีกว่ากลับไปฟุ้งซ่านที่คอนโด เพราะเป็นช่วงกลางฤดูหนาว แดดไม่จัด ทั้งลมก็ค่อนข้างเย็น โมนาจึงเดินทอดน่องไปยังสถานีรถไฟฟ้า พยายามเรียบเรียงความคิดให้เป็นระบบตามประสาคนที่อยู่กับเหตุผลและตรรกะที่มีคำอธิบายมาตลอดชีวิต

ทว่าขณะเดินผ่านโรงแรมคีรีธารา เธอก็นึกได้ว่าเบี้ยวนัดเอกชัยมาแล้วหนึ่งวัน บางทีการหาเพื่อนคุย แม้ไม่ใช่เพื่อนคุยที่ดีที่สุด แต่ก็น่าจะดีกว่าอยู่คนเดียว

เมื่อขึ้นมาถึงชั้นเจ็ดก็พบว่าห้องฟิตเนสแทบไม่มีคนเลย เอกชัยปราดเข้ามาหาเธอด้วยสีหน้ายินดี

“น้องโม เห็นรับปากว่าจะมาเมื่อวาน ผมคอยแล้วคอยอีก”

“ขอโทษค่ะ พอดีโมติดงานน่ะค่ะ กว่าจะเสร็จก็ดึกแล้ว เลยไม่ได้แวะมา” โมนาแอบไขว้นิ้ว รู้สึกผิดนิด ๆ ที่โกหก

“น้องโมจะออกกำลังกายหรือเปล่า ไปเปลี่ยนชุดแล้วมาวอร์มร่างกายกันเถอะ ผมมีเรื่องเล่าให้ฟังเยอะแยะ”

“โมประสบอุบัติเหตุนิดหน่อย ขายังไม่หายร้อยเปอร์เซ็นต์ คุณหมอให้งดออกกำลังกายสักพัก วันนี้พอดีไม่มีงานแล้ว เลยแวะมาหาพี่เอกก่อนน่ะค่ะ”

“โอเค งั้นไปที่ออฟฟิศของเทรนเนอร์ละกัน ผมมีของดีของเด็ดจะอวด” เขาทำสีหน้ามีเลศนัยจนโมนาต้องฝืนส่งยิ้มให้ จะได้ไม่ดูเป็นการเสียมารยาทเกินไป

ห้องทำงานของเทรนเนอร์ไม่กว้างนัก มีแผนผังชาร์ตสุขภาพจำนวนมากเต็มแทบทุกฟากของผนัง นิตยสารเพาะกายวางเรียงเป็นตั้งสูง เอกชัยผายมือไปยังโซฟาตัวเล็กแล้วออกตัว “รกหน่อยนะครับ เทรนเนอร์ไว้เก็บข้อมูลเก็บของแล้วก็วารสารอ้างอิงทางการแพทย์ นี่ไงของที่ผมอยากอวด” เขาพูดพลางหยิบเครื่องไอแพดออกจากลิ้นชัก

โมนากำมือแน่นข่มใจบังคับตัวเองให้นั่งนิ่ง ๆ ไม่ลุกขึ้นวีนหรืออาละวาด เธอเพิ่งเจอวันที่ห่วยแทบจะติดอันดับต้น ๆ ในชีวิต แต่ผู้ชายคนนี้ชวนเธอมาดูไอแพดของเขาเนี่ยนะ ! ทว่าเพียงเห็นหน้าจอที่อีกฝ่ายเสือกมาตรงหน้า โมนาก็รู้แล้วว่าสิ่งที่เขาอยากอวดนั้น สมควรกับการใช้คำว่า ‘ของดีของเด็ด’ จริง ๆ

“พี่เอกไปหารูปพวกนี้มาจากไหนคะ” โมนากลืนน้ำลายอย่างยากเย็น รู้สึกถึงความขมขื่นที่รื้นอยู่ในคอ

“เวลาเราชอบใคร เราก็ย่อมต้องอยากรู้ว่ามีคู่แข่งหรือเปล่า มันก็เป็นเรื่องปกติที่ผมจะอยากรู้เรื่องของโนแอล ผมก็เลยเอาชื่อเขาจากแฟ้มสมาชิกไปค้นดูข้อมูลในอินเทอร์เน็ต แล้วผลก็ออกมาอย่างที่เห็นนี่แหละครับ”

“ค่ะ แล้วจากการตรวจสอบ พี่เอกคิดว่าตัวเองพอจะสู้คู่แข่งได้ไหมคะ”

หญิงสาวสไลด์หน้าจอมองภาพของโนแอลในหลายอิริยาบถ มีภาพเขาเคียงคู่กับสุภาพสตรีมากหน้าหลายตา สวยบ้าง ธรรมดาบ้าง บางรูปแค่โอบกอด แต่บางส่วนก็อยู่ในอิริยาบถชิดเชื้อถึงขนาดเปลือยด้านบนก็มี

โมนามือเย็นเฉียบ รู้สึกเหมือนไม่รู้จักเขาเลย นี่เป็นเหมือนภาพของคนแปลกหน้า รูปของใครสักคนที่บังเอิญหน้าตาเหมือนโนแอลที่เธอรู้จักเท่านั้นเอง ยิ่งเห็นรูปเหล่านั้นมากเท่าไร เขาก็ยิ่งเหมือนอยู่ไกลออกไปจากโลกของเธอมากขึ้นทุกที ไกล...จนโมนาไม่แน่ใจแล้วว่าเรื่องราวทั้งหมดที่เคยเกิดขึ้น เป็นแค่จินตนาการของเธอคนเดียวหรือเปล่า

‘เอมิเลียตั้งใจ ‘สอนงาน’ ผมทุกเรื่อง เราเข้ากันได้ดี แทบไม่เคยทะเลาะกันเลย’

นี่กระมัง บรรดา ‘เอมิเลีย’ ในชีวิตผู้ชายคนนั้น ผู้อุปถัมภ์ที่ทำให้เขามีข้าวของมูลค่าสูงติดเนื้อตัว ทั้งเสื้อผ้า นาฬิกา รองเท้า หรือแม้แต่กระเป๋า หญิงสาวเหลือบมองกระเป๋าถือของตัวเอง

คนฝรั่งเศสคนไหนบ้างไม่รู้ว่าแอร์เมสใบนึงราคาเท่าไร ยิ่งโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าของเธอ คนที่จ้องสังเกตอยู่ย่อมเดาราคาได้ไม่ยาก โมนาเหยียดริมฝีปากออกอย่างสมเพช เธอก็เป็น ‘เอมิเลีย’ คนหนึ่งในชีวิตเขาเหมือนกัน !

“เป็นไงน้องโม ถึงกับตะลึงเลยหรือ”

โมนาลูบหน้าแรง ๆ เพื่อให้แน่ใจว่ามิได้ตกอยู่ในความฝัน เมื่อตั้งสติได้ จึงส่งเครื่องไอแพดคืนให้เจ้าถิ่น “เอ่อ...โมมีนัดกับเพื่อน ถ้ายังไงโมต้องขอตัวก่อนนะคะ” เธอชี้เครื่องไอแพดของเขา “ขอบคุณมากค่ะสำหรับความรู้ใหม่นี่”

“นี่ ! ผมให้น้องโม รับไปด้วยสิครับ” เขาเลื่อนรูปปึกหนึ่งที่น่าจะพิมพ์จากอินเทอร์เน็ตมาให้เธอ

หญิงสาวพึมพำขอบคุณเสียงเบา ขณะเอื้อมมือที่สั่นเทาไปรับมันมาม้วนสอดใส่กระเป๋า แล้วรีบลุกออกจากออฟฟิศเล็ก ๆ นั้นอย่างรวดเร็ว ครั้นลงลิฟต์และออกมานอกโรงแรม มืออวบท้วมคว้าเสาไม้แกะสลักหน้าล็อบบี้ยึดไว้เป็นหลัก แล้วหายใจเข้าลึกที่สุดราวกับร่างกายขาดอากาศบริสุทธิ์มาหลายนาที

โมนารวบรวมกำลังใจแจ้งความประสงค์กับพนักงานเรียกแท็กซี่ให้ คอยไม่นานรถสีชมพูแสบตาก็แล่นเข้ามาเทียบ หญิงสาวบอกชื่อสถานที่ปลายทาง แล้วจึงจมตัวลงพิงพนัก ปล่อยให้ความรู้สึกหนักหน่วงท่วมทับหัวใจโดยไม่พยายามช่วยเหลือตัวเองเลย ดวงตาทั้งคู่หลับลงอย่างอ่อนล้า คำถามเดิม ๆ ดังซ้ำในหัวราวกับกลั่นแกล้ง ฟ้าก็ยังเป็นสีเดิม แต่ทำไม...หัวใจเธอกลับหม่นหมองลงไปเรื่อย ๆ

โมนาไม่รู้ว่าเธอนั่งอยู่ตรงนั้นมานานเท่าไรแล้ว เสียงเครื่องปรับอากาศในห้องดังเบา ๆ เป็นเพื่อน ขณะสิ่งอื่นรอบตัวคล้ายสงัดงัน แทบไม่ต่างจากสมองซึ่งคล้ายยังตื้อ ๆ กับเรื่องราวที่เพิ่งได้รู้มา ข้างบนท่านไม่รู้หรืออย่างไรว่าคนหนึ่งคนควรจะได้รู้เรื่องน่าช็อกแต่พอดี มิใช่ถาโถมเข้ามาพร้อมกันในหนึ่งวันเช่นนี้

หลังจากพยายามปัดความฟุ้งซ่านออกจากใจอย่างยากเย็น หญิงสาวบังคับตัวเองให้ไปอาบน้ำเพื่อเรียกความสดชื่น บางทีเมื่อสมองแจ่มใสเพียงพอ อาจมีคำอธิบายที่ดีผุดขึ้นมาก็ได้ ขณะเดินผ่านห้องนอนของโนแอล จู่ ๆ ความรู้สึกหนึ่งอันไม่อาจหาคำอธิบายก็รั้งปลายเท้าหญิงสาวไว้ โมนามองบานประตูอย่างใคร่ครวญ เธอเคยคิดว่ารู้จักผู้ชายคนนี้ดีที่สุด แต่เอาเข้าจริง เธอแทบไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย โมนาเห็นโลกของเขามากเท่าที่อีกฝ่ายอนุญาตเท่านั้น มีเรื่องราวอีกเท่าไรที่เขายังไม่เปิดเผยให้ทราบ

‘เมื่อไหร่จะรู้ตัวสักทีน่ะเชรี ว่าผมรักคุณ’

คำรักนั่น...มาจากใจของเขาจริง ๆ หรือแค่อีกหนึ่งเรื่องที่เขาใช้เป็นประโยชน์กับตัวเอง

‘เราต้องเป็นแฟนกันนานเท่าไหร่เหรอ ผมถึงจะจูบคุณได้น่ะ’

ถ้อยคำที่เขากระซิบถามเธอเมื่อเช้าคล้ายยังดังก้องอยู่ในหูนี่เอง

โมนาเพิ่งได้คิด...บางทีอาจไม่มีความรักอยู่ในนั้นเลย เป็นแค่เกมที่ผู้ชายคนหนึ่งใช้ทดสอบเสน่ห์ หว่านเสน่ห์ใส่ผู้หญิงขี้เหร่ให้หลงเพ้อไปกับฟองสบู่สีสวย แล้วเก็บไปหัวเราะเยาะลับหลัง เหมือนที่ชัชวินใช้เธอเป็นเครื่องมือ !

น้ำตาหยดแรกพร่างลงมาจากหางตาช้า ๆ ก่อนจะทันห้ามตัวเอง หญิงสาวปาดน้ำตาออก ไม่กล้าหาคำอธิบายว่าความรู้สึกที่เอ่อท้นอยู่ในใจคือความโกรธ น้อยใจ หรือเจ็บใจที่ถูกหลอกกันแน่ เพียงเสี้ยววินาทีที่ปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผลและความเหมาะสม โมนาก็จับคันเปิดประตูห้องโนแอล ผลักเข้าไปด้านในทันที นับจากวันที่แบ่งห้องนี้ให้เขาเช่า โมนาเคยเข้ามาในอาณาเขตของชายหนุ่มแค่สองสามหนเท่านั้น ตอนที่เขาเจ็บแขนและเธอต้องมาช่วยโกนหนวด ล้างหน้า ตามที่เขาจงใจแกล้ง

เคยมีคนบอกไว้ว่าอย่าตัดสินหนังสือจากหน้าปก แต่โมนา...ชอบตัดสินคนจากหนังสือที่เขาอ่าน !

หญิงสาวมาหยุดหน้าโต๊ะหนังสือ ที่ผนังด้านบนมีชั้นไม้วางหนังสือ โมนากวาดตามองสันปกพบว่ามีแต่คู่มือการบริหารองค์กร หลักการตลาด และหนังสือเกี่ยวกับการประกอบธุรกิจอีกหลายเล่ม เธอมองไล่ลงมาที่โต๊ะ แล้วก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบแฟ้มของบริษัทวางเรียงเป็นระเบียบ มีที่คั่นหน้า ติดกระดาษแถบสียื่นออกมาแทบทุกเล่ม

หัวใจที่แทบไม่มีแรงเต้นเมื่อครู่กลับโหมกระหน่ำเมื่อหญิงสาวสัมผัสถึงความไม่ชอบมาพากล ยิ่งสังเกตจากเครื่องหมายที่เขาทำไว้ในแต่ละหน้าและแฟ้มทั้งหมดที่มาจากแผนกการเงิน ก็ยิ่งนำไปสู่บทสรุปเพียงประการเดียว โนแอลไม่ได้ตรวจสอบ ‘บริษัท’ แต่เขากำลังตรวจสอบ ’เธอ’ ต่างหาก !

โมนาปิดแฟ้ม ก่อนเอะใจเมื่อระลึกถึงความจริงบางอย่าง เธอพลิกแฟ้มทุกเล่มดูอีกครั้ง คราวนี้ชัดเจนยิ่งกว่ามีใครเปิดไฟส่องให้เห็นทางเดินในความมืดเสียอีก โนแอลไม่เพียงซ่อนเร้นเหตุผลของการมาเป็นซีอีโอที่เมืองไทยในครั้งนี้ไว้ แต่เขาปกปิดกระทั่งตัวตนและความสามารถที่ไม่เคยบอกใคร

แฟ้มที่ปนกันอยู่บนโต๊ะมีทั้งไทยและอังกฤษ เอกสารบางชุดเป็นสำเนาภายในของฝ่ายบัญชีซึ่งทำเป็นภาษาไทย เขาก็มีอยู่ในครอบครอง ทั้งยังติดกระดาษเขียนข้อความจุดที่ไม่แน่ใจเอาไว้อีกด้วย

โมนายิ้มหยัน สมเพชตนเองที่หลงเชื่อภาพลวงตาซึ่งเขาแสดงออกจนไม่เผื่อใจไว้สำหรับคำโป้ปดหลอกลวงเลย

โนแอลอ่านเขียนภาษาไทยได้ เพราะฉะนั้นยิ่งไม่ต้องตั้งคำถาม เธอมั่นใจว่าเขาต้องพูดและฟังได้เช่นกัน !

เรื่องที่เขาเป็น ‘เพื่อนเที่ยว’ ของผู้หญิงมากหน้าหลายตาสมัยอยู่ปารีส กลายเป็นเรื่องเล็กไปเลยเมื่อเทียบกับสิ่งที่เขาปกปิดมาตลอด ทั้งที่เขามีโอกาสมากมายที่จะบอกเธอ แต่เขาก็ตัดสินใจไม่กระทำเช่นนั้น

โมนาทรุดลงกับพื้นร้องไห้โฮด้วยความสมเพชตัวเอง เขาคงสนุกมากที่ได้หัวเราะเยาะเธอลับหลัง เย้ยหยันผู้หญิงไม่เจียมตัว นี่เธอเคยทำผิดกับใครนักหนาถึงต้องเจอเรื่องแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ต้องถูกหลอกใช้ ถูกมองเป็นตัวตลกอีกกี่ครั้งถึงจะพอ

หมดเวลาสนุกของเขาแล้ว หมดเวลาอยู่ในความฝันของเธอเช่นกัน ถึงคราวเผชิญหน้ากับความจริง...เสียที !


----------------------------------------------

สงสารโมนา สงสารโนแอล

จะปรับความเข้าใจกันยังไงละเนี้ยยยยย

หัวใจร้อยดาวมาถึงครึ่งเล่มแล้วนะค้า

ใครอยากหวานแบบไม่สะดุด

จัดอีบุ๊กกันได้เลยค่ะ

คะแนนรีวิวโนแอลของหมู่เฮาต่ำเตี้ยน้อยนิดมาก

สวนทางกับความน่ารักและทุ่มเทของฮีสุดๆ

ขอแรงเพื่อนนักอ่านที่ชอบโนแอล

ไปช่วยกันรีวิวและให้หัวใจ โนแอลกันหน่อย

ที่ตรงนี้>>https://goo.gl/VrsXdA

sds



หัวใจร้อยดาว ความยาว 501 หน้า ราคา 315 บาท

mebmarket >>https://goo.gl/VrsXdA

ookbee >>https://goo.gl/fbwrar

Hytexts >>https://goo.gl/726gtc

นักอ่านท่านใดสนใจฉบับหนังสือ

สิริณยังพอมีเหลือเล่มอยู่จำนวนไม่มาก

สามารถสอบถามได้ที่m.me/SirinFC

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย nanta_t
ติดตามนะคะ สงสารโมนาจัง
เมื่อ 6 เดือน 3 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว