(นิยายแปล) เทพเจ้าล่าสังหาร-บทที่ 166 สร้างวิญญานปลอม

โดย  จาตุรนต์ ตาแว่นฟ้า โพธิ์ศรี

(นิยายแปล) เทพเจ้าล่าสังหาร

บทที่ 166 สร้างวิญญานปลอม

บทที่ 166 สร้างวิญญานปลอม

วิชาที่นักรบในระดับพระเจ้าแท้จริงฝึกฝน ถึงแม้จะเป็นเพียงแค่พื้นฐาน มันก็ยังคงทำให้ฉื่อหยานปราบปลื้ม

เพื่อให้ฉื่อหยานรับมือกับไข่มุกรวมวิญญานได้ เปลวเหมันเยือกแข็งจึงจำเป็นต้องยอดขาดทุนอย่างใหญ่หลวง .

ไม่เพียงแต่อธิบายเรื่องจุดกำเนิดของไข่มุกรวมวิญญานที่มาจากสัตว์อสูรรวมวิญญานอย่างชัดเจน มันยังสอนวิชาที่ใช้รับมือกับการโจมตีวิญญานจากไข่มุกรวมวิญญาน ที่อยู่ในความทรงจำของมันให้ฉื่อหยานอีก

สีหน้าของฉื่อหยาน ก็เต็มไปด้วยความสุข เขาซ่อนตัวอยู่ในใบหนาทึบบนต้นไม้โบราณและเพ้งสมาธิเข้าไปในแหวนสายโลหิต เขากำลังฟังวิธีการฝึกเบื้องต้นจากเปลวเหมันเยือกแข็ง

" ในเส้นทางการบ่าเพาะของมนุษย์เช่นเจ้า ,เจ้าจะต้องพบเจอกับความเกลียดชัง , ความโลภ , หลอกลวง ความลุ่มหลง และความไม่พอใจ ความรู้สึกเหล่านี้โดยรวมเรียกว่าจิตใจที่ชั่วร้าย ; พวกมันสามารถทำให้เจ้าหลงผิดและทำลายการบ่มเพาะของเจ้าทั้งหมดได้ อย่างไรก็ตาม ก็ยังมีนักรบที่แข็งแกร่งและทรงพลังมากมาย ที่ไม่หวาดกลัวจิตใจชั่วร้ายเหล่านี้ และพวกมันยังใช้ประโยชน์จากจิตใจชั่วร้ายเหล่านี้อีกด้วย .

" จิตใจชั่วร้าย ? " ฉื่อหยานประหลาดใจสักครู่ " เจ้ากำลังจะบอกว่า วิชาที่เจ้าจะสอนข้าเกี่ยวข้องกับ จิตใจชั่วร้ายงั้นรึ ? "

" ถูกต้อง ! โดยใช้จิตใจที่ชั่วร้ายของเจ้า เช่น ความเกลียดชัง , ความโลภ , หลอกลวง ความลุ่มหลง และความไม่พอใจ ด้วยวิธีพิเศษเราจะรวบรวมจิตใจชั่วร้ายเหล่านี้เข้าด้วยกันแล้วจากนั้นก็จะใช้วิญญาณของเจ้าเปลี่ยนเป็นวิญญานอสูร เจ้าจะสามารถคงสภาพจิตใจอสูรได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น วิญญานอสูรก็นับเป็นวิญญานของเจ้าเหมือนกัน เมื่อเจ้าเจอกับการโจมตีวิญญานของไข่มุกรวมวิญญาน เจ้าจะต้องสร้างวิญญานอสูรขึ้นมา แล้วไข่มุกรวมวิญญานก็จะโจมตีไปที่วิญญานอสูรซึ่งเป็นวิญญานปลอมของเจ้า แล้ววิญญาณที่แท้จริงของเจ้าจะไม่เป็นอะไร "

" วิญญาณอสูร ? เป็นเพียงวิญญานปลอมเท่านั้นรึ ? "

" ฮึ่ม ! " เปลวเหมันเยือกแข็งหงุดหงิดนิดหน่อย " แน่นอน วิญญานอสูรที่ถูกสร้างขึ้นจากใครบางคนมันสามารถทำได้มากกว่านั้น ! มันสามารถใช้วิญญานอสูรรวมตัวกันเป็นวิญญานอสูรแท้จริงได้ วิญญานอสูรแท้จริงจะเป็นวิญญานที่สองซึ่งมีพลังที่น่าอัศจรรย์ และมีแม้กระทั่งห้วงจิตสำนึก เมื่อมันพบร่างกายที่ถูกใจ วิญญานอสูรก็จะเปลี่ยนตัวเองเป็นวิญญานที่สอง ! วิญญาณอสูรถูกสร้างขึ้นมาจากจิตใจชั่วร้าว มันมีชีวิตและจิตสำนึกและความทรงจำเช่นเดียวกับวิญญานหลัก ตราบใดที่วิญญาณอสูรอ่อนแอกว่าวิญญาณหลัก มันก็จะถูกควบคุมวิญญานหลัก แต่เมื่อใดก็ตามที่วิญญาณอสูรแข็งแกร่งกว่าวิญญาณหลักหละก็ มันก็จะควบคุมวิญญาณหลัก แม้จะเป็นนักรบในระดับพระเจ้าแท้จริงก็จะถูกเปลี่ยนให้เป็นปีศาจกระหายเลือด "

" ถ้าเป็นตามที่เจ้าพูด . วิญญานอสูรก็นับได้ว่าเป็นตัวตนที่อัศจรรย์หนะสิ ? "

" ถูกต้อง ! เมื่อวิญญาณอสูรถูกสร้างขึ้น ตอนนั้น วิญญานหลักจะสามารถสละวิญญานอสูรเพื่อใช้หลบหนีได้ ตราบใดที่เจ้ายังมีชีวิตอยู่ เจ้าก็สามารถสร้างวิญญานอสูรได้มากตามที่ต้องการ ; ประโยชน์ของมันนั้นมีไม่สิ้นสุด ระหว่างวิญญาณหลักและวิญญาณอสูร ตราบใดที่วิญญานใดยังเหลือรอด อีกวิญญานก็สามารถสร้างขึ้นใหม่ได้ มันเป็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์เป็นอย่างมาก "

" หึหึ การสร้างวิญญานอสูรนั้นเป็นสิ่งที่น่าทึ่งนัก .

" ฮึ่ม ! ข้าไม่ได้จะบอกเจ้าถึงวิธีสร้างวิญญานอสูรเสียหน่อย สิ่งที่ข้าจะสอนเจ้าเป็นเพียงรูปแบบของวิญญานปลอม เจ้าจะสามารถใช้มันเสียสละแทนวิญญานหลักได้ แต่มันก็ไม่มีอำนาจใดๆ ถ้าข้าบอกให้เจ้ารู้ถึงวิธีสร้างวิญญานอสูน , อนาคตเจ้าจะต้องใช้มันมารับมือกับข้าแน่นอน อย่าแม้แต่จะคิดเชียว "

ฉื่อหยานหัวเราะ . เขารู้ว่าการที่จะให้เปลวเหมันเยือกแข็งสอนเข้าถึงวิธีการสร้างวิญญานอสูรด้วยระยะเวลาที่รู้จักกันอันสั้นแค่นี้คงไม่ใช่เรื่องง่าย เขาเลิกสนใจ และพูดกลับไป : " งั้นก็บอกวิธีการสร้างวิญญานปลอมมา”

" มันเป็นอย่างนี้ เจ้าต้องรวบรวมความรู้สึกของเจ้า ความเกลียด ความโลภ ความหลง ความลุ่มหลง และความไม่พอใจ หลอมรวมอารมณ์ที่แตกต่างเหล่านี้เข้าด้วยกันในร่างกายของเจ้า แล้วมันจะกลายเป็นกลุ่มก้อนวิญญานในจิตใจของเจ้า เมื่อกลุ่มก้อนวิญญานถูกสร้างขึ้นมาแล้ว เจ้าก็ส่งวิญญานของเจ้าเข้าไปในวิญญานปลอมอย่าง จากนั้นก็ถอนวิญญานของเจ้ากลับมาให้เร็วที่สุด ด้วยวิธีนี้เจ้าจะสามารถที่จะสามารถสร้างวิญญานขึ้นในวิญญานปลอมได้ ทำให้วิญญานปลอมมีชีวิตและจิตสำนึก จากนั้นมันก็จะกลายเป็น วิญญานปลอม”

" มันง่ายเช่นนั้นเลยรึ "

" แน่นอนมันไม่ใช่แค่นั้น ข้าจะช่วยเจ้าครึ่งทาง ขณะที่เจ้าสร้างกลุ่มก้อนวิญญานขึ้นมา ข้าจะแบ่งพลังของข้าแทรกผ่านเข้าไปในกลุ่มก้อนวิญญานของเจ้า จากนั้นเจ้าจึงจะสามารถใส่วิญญานของเจ้าลงไปได้ หากข้าไม่ทำเช่นนั้น, ทันที เจ้าจะถูกขังอยู่ในวิญญานปลอมและตอนนั้นจิตใจชั่วร้ายก็จะยึดครองทึกอย่างของเจ้า เจ้าจะกลายเป็นสัตว์กระหายเลือดที่ไร้ซึ่งสติ " .

" เจ้าจะช่วยฉันครึ่งทาง ? เจ้าคิดจะช่วยข้าจริงๆรึ ? " ฉื่อหยาน ยิ้มในใจ " ไม่ใช่ว่าเจ้าคิดจะออกมาจากแหวนหลอกรึ "

" แหวนบ้านี่มันผนึกข้าอยู่ วิญญานของข้าไม่สามารถออกไปได้หมด แต่ข้าสามารถส่งพลังและจิตสำนึกออกไปได้เล็กน้อย อืม ถ้าวิญญาณของข้าสามารถออกไปจากแหวนบ้านี่ได้ ข้าคงออกไปนานแล้ว "

" เอาล่ะ งั้นตอนนี้เรามาลงมือกันเถอะ".

ด้วยความเจ้าของของแหวนสายโลหิต ฉื่อหยานจึงสามารถควบคุมแหวนโลหิตได้เล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม เขาตัดสินใจแล้ว ไม่ว่ายังไง เขาจะไม่มีวันลบพลังในแหวนสายโลหิตที่ผนึกเปลวเหมันเยือกแข็งอยู่เด็ดขาด เปลวเหมันเยือกแข็งนั้นเจ้าเล่ห์ และแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก ตลอดเวลามันนั้นอยากครอบครองจิตใจของเขาและยึดร่างกายของเขา

เมื่อเทียบกับไข่มุกรวมวิญญานแล้ว เขากลัวเปลวเหมันเยือกแข็งมากกว่าอีก !

ดังนั้นไม่ว่าจะทำอะไร เขาจะตั้งใจว่าเขาจะไม่ปลดผนึกที่แหวนสายโลหิตออกแม้แต่นิดเดียว

" หยุดคิดไร้สาระได้แล้ว เร็วเข้า ; กระจกวิญญานที่เกิดขึ้นโดยการรวบรวมวิญญาณของไข่มุกรวมวิญญานสามารถทำให้อสูรออกมาเมือใดก็ได้ เมื่ออสูรนั่นส่งวิญญานออกมาและออกจากหุบเขาไป ตอนนั้นเราจะต้องไปถึงไข่มุกรวมวิญญานที่อยู่ในน้ำ เจ้าจะต้องได้รับไข่มุกรวมวิญญานก่อนที่อสูรที่มาเยือนจะรู้ตัว หากเจ้าไม่สามารถใช้ไข่มุกรวมวิญญานดูดวิญญานมันได้ ตอนนั้น ก็จะเป็นจุดจบของเจ้า "

หลังจากที่เปลวเหมันเยือกแข็ง พูดเช่นนั้น ฉื่อหยานก็เลิกที่จะลังเล เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และค่อยๆถอนพลังวิญญานของเขาออกมาจากแหวนสายโลหิต

สภาพแวดล้อมของเขาเปลี่ยนไป ฉื่อหยานรู้สึกว่าสถานที่แห่งนี้ไม่ค่อยเหมาะสมนัก . ที่นี่อยู่ใกล้กับหุบเขาและใกล้กับที่ๆไข่มุกรวมวิญญานอยู่ และเป็นไปได้ว่าจะมีสมาชิกจากตระกูลกู่เดินอยู่รอบๆ ถ้าเป็นนักรบที่แข็งแกร่งของตระกูลกู่ ผ่าน และสัมพัสได้ถึงพลังวิญญานของเขา มันอาจจะรู้ได้ว่าเขาซ่อนอยู่ที่นี่ . "

หลังจากคิดสักพัก เพื่อความปลอดภัย ฉื่อหยาน กระโดดลงจากบนต้นไม้ และรีบออกไปจากหุบเขา

หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมง ฉื่อหยานก็มาถึงเนินเขาที่เต็มไปด้วยฝุ่น เขาขุดหลุมลึกลงไปภายในเนินเขาและเริ่มสร้างวิญญานปลอม

เส้นชีพจรของเขาปราศจากพลังงานเชิงลบที่จะส่งผลต่อจิตใจของเขาดูเหมือนเหมือนว่ามันจะซ้อนอยู่ในส่วนลึกของชีพจร

ฉือหยานปล่อยพลังวิญญานออกมา และรวบรวมพลังงานเชิงลบบางส่วนในเส้นชีพจรของเขา แล้วค่อยๆ ควบคุมมันเข้าไปในจิตใจของเขา

อารมณ์ต่างๆ ความเกลียด ความโลภ ความหลง ความหลงใหล และความแค้นทั้งหมดปรากฏขึ้นมาในจิตใจของฉื่อหยาน ภายใต้คำอธิบายอย่างละเอียดของเปลวเหมันเยือกแข็ง เมื่อขั้นตอนต่างๆโผล่ขึ้นมาในใจของเขา ทันที เขาก็หลอมรวมอารมณ์เชิงลบเข้าด้วยกัน แล้วค่อย ๆรวบรวมมันไปไว้ภายในจิตใจของเขา

หลังจากที่ผ่านมาเป็นเวลานาน ในจิตใจของฉื่อหยานมีพายุสีเทาแปลกประหลาด ในพายุ เต็มไปด้วยอารมณ์เชิงลบมากมาย อารมณ์เหล่านี้รวมตัวกันเป็นมวลอากาศ และมันยังคงส่งผลกระทบต่อจิตใจของฉื่อหยาน เขาขบฟันแน่น ความกระหายเลือดและจิตสังหารมากมายก็ปรากฏขึ้นในใจของเขา

มันคล้ายกับตอนที่เส้นชีพจรของฉื่อหยานกำลังกลั่นพลังปราณลึกลับที่ดูดมา อย่างไรก็ตาม มันก็ยังคงอ่อนแอเกินไปที่จะ ทำลายจิตใจของฉื่อหยานไ และทำให้เขาตกอยู่ในสภาวะไร้สติได้

" เอาล่ะ ข้าจะช่วยเจ้าทีละนิด " เศษเสี้ยววิญญานเปลวเหมันเยือกแข็งลอยออกมาจากแหวนและเข้าสู่จิตใจของฉื่อหยาน

ฉื่อหยานเฝ้าระวังอย่างเต็มที่ เขาไม่ได้กังวลเกี่ยวกับพายุไซโคลนที่อยู่ในจิตใจของเขาเลย เขากลัววิญญานที่เปลวเหมันเยือกแข็งส่งเข้ามามากกว่า

เขาสังเกตุไปทั่วๆอย่างระวัง เขาสังเกตุไปที่วิญญานของเปลวเหมันเยือกแข็ง และเขาก็ได้รู้ว่าวิญญานนั้นไม่แข็งแกร่งนัก ภายในนั้น ไม่มีความทรงจำ หรือ จิตสำนึกใดๆ ผสมอยู่เลย เป็นเหมือนกับพลังวิญญานของเขา มันเพียงเคลื่อนไหวไปตามความคิดของเขา และไม่ได้รุกรานใดๆกับวิญญานของเขาเลย.

ฉื่อหยานไม่กล้าที่จะผ่อนคลาย เขาแอบระวังตัวตลอดเวลา เขาพร้อมที่จะตอบโต้ทันทีหากมีอะไรเกิดขึ้น หรือถ้าวิญญานของเปลวเหมันเยือกแข็งกระทำใดๆต่อเขา เขาก็จะตอบสนองทันที

เขากังวลว่าเปลวเหมันเยือกแข็งคิดไม่ซื่อกับเขา

โชคดี , ที่พลังวิญญานของเปลวเหมันเยือกแข็งไม่ได้กระการใด ดูเหมือนว่ามันจะไม่มีเจตนาร้าย พลังความเย็นทั้งหมดไหลเข้าไปในมวลอากาศสีเทา

เมื่อพลังความเย็นไหลเวียนเข้าไป อารมณ์ชั่วร้ายต่างๆของมวลอากาศในจิตใจฉื่อหยานก็ค่อยๆกระจายตัวกันออกมา. อารมณ์เชิงลบที่หลอมรวมกัน ดูเหมือนจะเริ่มสงบลงภายใต้พลังความเย็นของเปลวเหมันเยือกแข็ง

" เอาหละ สิ่งวิญญานของเจ้าเข้าไปแล้วถีบถอนกับมาเดี๋ยวนี้ ! ! " เปลวเหมันเยือกแข็งพูดขึ้นทันที ฉื่อหยานก็ตั้งสมาธิของเขาและรวบรวมวิญญานของเขา เขาค่อยๆ รวบรวมวิญญาณของเขา แล้วมันก็เกิดเป็นแสงพุ่งเข้าไปในวิญญานปลอม

เพียงเสี้ยววินาที ฉื่อหยานก็ตกอยู่ในภาพหลอน : ชีวิตของพ่อแม่ของเขา ธรรมชาติที่น่าเบื่อของชีวิตของเขา , การขาดอากาศหายใจและสิ้นหวังในขณะที่เขากำลังเล่นกีฬาพาดโพน -- ภาพทั้งหมดไหลเข้ามาในจิตใจของเขา

ปีศาจที่มีร่างสีเขียวมากมายก็โผล่ขึ้นมาในภาพหลอนของเขา พวกมันทั้งหมดฟาดกรงเล็บมาที่เขาและพยายามจะลากเขาเข้าไปในดินแดนของคนตาย . . . . . . .

นอกจากนี้ยังมีหญิงสาวที่สวยงามหาที่เปรียบ พวกนางสวมชุดเปิดเผยเนื้อหนัง ร่างกายที่สวยงามของพวกนางสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนและพวกนางก็เคลื่อนไหวไปมาอย่างยั่วยวน . . . . . . .

ภาพหลอนที่แตกต่างกันมากมายปรากฏขึ้นมาจากวิญญานปลอม วิญญานของฉื่อหยานส่องแสงออกมา ผ่านไปในพริบตา เขาก็เห็นความชั่วร้าย และและสิ่งที่น่าหลุมลงอย่างไม่มีสิ้นสุด

ในที่สุด ภาพต่างๆที่ปรากฏขึ้นมาก็ได้หายไปอย่างรวดเร็ว เมื่อฉื่อหยานผ่านพ้นสิ่งชั่วร้ายและล่อลวงมาได้ เขาก็กลายเป็นตกตะลึง

ในวิญญานปลอมนั้น เขาเห็นร่างเงาของตัวเองขนาดเล็กมากมายปรากฏอยู่ในวิญญานปลอม !

เหล่าร่างเงาขนากต่างก็ตกอยู่ในภาพหลอน สีหน้าของพวกมันดูดุร้ายและชั่วร้าย พร้อมกับความกระหายเลือดที่เหมือนกับว่าจะทำลายทุกสิ่งได้ ไม่มีเงาร่างใดเลยที่ปราศจากภาพหลอนและอยู่ในสภาวะปกติ !

" นี่คือเงาร่างเล็กๆที่อยู่ในวิญญานของเจ้า วิญญานปลอมของเจ้าได้ปลุกจิตสำนึกเหล่านี้ขึ้นมา และนั้นก็จะทำให้วิญญานปลอมเป็นส่วนหนึ่งของจิตสำนึกเจ้า ไม่ต้องห่วง วิญญาณปลอมไม่มีพลังใดๆ มันไม่สามารถส่งผลใดๆกับเจ้าได้ เจ้าเพียงแค่ทำให้วิญญานปลอมอยู่ด้านหน้าเมื่อเจ้าแตะไปที่ไข่มุกรวมวิญญาน แล้วจากนนั้นเจ้าก็จะสามารถป้องกันการโจมตีวิญญาณของไข่มุกรวมวิญญานได้และเจ้าก็จะได้ไข่มุกรวมวิญญาน "

" วิญญานปลอม . . . " ฉื่อหยาน กลายเป็นสับสน " ทำไม ทำไมข้ายังรู้สึกเหมือนกับว่าข้ายังอยู่ในภาพหลอนเหล่านั้น ? ทำไม ทำไมข้ารู้สึกว่าข้ายังไม่สามารถหลุดพ้นออกจากมันได้ ? ในภาพหลอนนั้นดูเหมือนเป็นตัวข้าจริงๆ อะไรกัน นี่มันเกิดอะไรขึ้น ? "

" เจ้าได้ทิ้งวิญญาณส่วนหนึ่งเข้าไปที่มัน แม้ว่าวิญญาณจะปลอมไม่มีพลัง แต่มันก็ยังเป็นเงาเล็กของความชั่วร้ายในจิตใจเจ้า มัน เชื่อมต่อกับวิญญาณที่แท้จริงของเจ้า มันเป็นเรื่องปกติที่เจ้ารู้สึกแบบนั้น เมื่อเจ้าสร้างวิญญานอสูรแท้จริงได้ สิ่งที่เจ้าจะได้สัมผัสมันยิ่งน่าสนใจกว่านี้นัก แต่ข้าก็ไม่มีวันบอกวิธีสร้างวิญญานอสูรแท้จริงให้กับเจ้าหลอก "

วิญญาณอสูร ! วิญญาณอสูร !

ฉื่อหยานถอนสติของเขาออกมาจากแหวนสายโลหิต ดวงตาของเขาพลันสว่าง เขาพึมพำภายใต้ลมหายใจหนักหน่วงของเขา : " ไม่ช้าก็เร็ว ข้าจะต้องสร้างเจ้าให้ได้ ! ฮึ่ม ! "

เมื่อสติของเขาออกจมาากแหวนสายโลหิตแล้ว เขาก็ไม่ได้ยินสิ่งที่เปลวเหมันเยือกแข็งพูดอีก แต่มันก็ยังกคงสั่นไปมา

3 วันต่อมา

ฉื่อหยาน , สังเกตไปบนท้องฟ้า ตอนนั้นเขาก็พลันสังเกตเห็นเงาดำจำนวนมากปรากฏขึ้น เงาเหล่านั้นเรียงกันเป็นแถวและบินไปยังเหมืองของตระกูลกู่

ฉื่อหยานเงยหน้าขึ้นทันที เขาจำได้ว่าเงาดำเหล่านั้นเป็นของค้างคาวโลหิตคราม ที่ครั้งหนึ่งเขาเคยขึ้นขี่ .

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป ฉื่อหยานกำลังตัดสินใจจากสถานการณ์และคิดว่าหากเขาไปยังเหมืองของตระกูลกู่ต้องใช้เวลาครึ่งวัน

แต่หาก ไปยังหุบเขาที่ไข่มุกรวมวิญญานอยู่เขาจะใช้เวลาเพียงแค่สองชั่วโมงเท่านั้น !

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ฉื่อหยานก็ตัดสินใจ เขารีบวิ่งไปทางหุบเขาไข่มุกรวมวิญญานอยู่

เขารู้ดีว่าอีกไม่นานสถานการณ์กำลังจะเปลี่ยนไป !

_______________________________________

ปัจจุบันเรื่องนี้แต่งไปจนถึงตอนที่ 1195 แล้วนะคะ หากสนใจอ่านติดตามได้ที่เพจด้านล่างเลยค่ะ

ติดตามข่าวสารต่าง ๆ ได้ที่เพจของเรา กดตรงนี้ >>GOS เทพเจ้าล่าสังหาร << ฝากกดไลท์กดแชร์เพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้แปลด้วยครับ

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว