นางโจรซ่อนใจ-แค่แก้ว...หรือใจฉันที่มันแตก 2

โดย  ทิพย์มนตรา

นางโจรซ่อนใจ

แค่แก้ว...หรือใจฉันที่มันแตก 2

ฉันกลัว...ใช่ แต่ฉันเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาแล้ว ฉันต้องบอกย้ำกับตัวเองว่า...สุดท้ายแล้วสิ่งที่มันทำก็เพื่อหมายมาดสิ่งเดียวกัน คือ...ได้ฉัน ! มันไม่ต่างกัน ไม่ได้เลวร้ายไปกว่ากัน และฉันต้องรอดเหมือนกัน ไม่มีใครปกป้องฉันอีกแล้ว ฉันต้องปกป้องตัวเอง...

ฉันต้องรอด !

“ไอ้เลว !”

เพล้ง !

วินาทีที่ฉันฟาดขวดไวน์ลงไปบนหัวของคนคนนั้นเต็มแรงจนมันเซ คือวินาทีที่ฉันหลั่งน้ำตาให้กับความเลวร้ายทั้งหมดที่พบเจอมา ฉันแค่บอกตัวเองว่าฉันต้องสู้กับมัน ศัตรูของฉันไม่ใช่คนตรงหน้า แต่เป็นโชคชะตาแย่ ๆ ของตัวเอง

“อีบ้ามึง มึงตีกู !” เสียงตวาดเรียกสติที่อื้ออึงฉันกลับมา พบว่ามันกุมหัวที่เปียกลู่ ชี้มือเร่ามา ๆ ด้วยดวงตาปูดโปนอย่างโกรธแค้น มันจะปราดเข้ามาอีกครั้ง ฉันก็แค่ยกไวน์อีกขวดในมืออีกข้างจะซ้ำเพื่อป้องกันตัว

หมับ !

ฉันที่หูตาลายไปหมดในตอนนั้น อยู่ ๆ ก็รู้ถึงแรงต้านหนึ่งที่ตรึงรั้งขวดไวน์ในมือฉัน เสียงเนิบไร้อารมณ์แทรกเข้ามาทำลายทุกอย่างจนหมด

“ชีราส สัญชาติออสเตรเลีย” มือขาวสะอาดกำรอบแขนฉันไว้ แล้วดึงเข้าหาตัวเอง”มันมีอยู่แค่ขวดเดียวในห้องนี้”

ฉันตื่นตะลึงสติเลื่อนลอยได้ยินเพียงเสียงเขาที่ฟังอารมณ์ไม่ออก พอ ๆ กับไอ้หื่นกามที่มันยืนเลือดอาบเบื้องหลัง แต่มันได้สติก่อนฉัน เพราะมันรีบฟ้อง

“คุณนนท์ อีนี่มันทำร้ายผม ผมจะแจ้งความ”

นนท์เข้ามา...นนท์ นนท์

ฉันไม่สนใจเสียงไอ้เลวนั่น ได้แต่เรียกชื่อนี้ในใจนับครั้งไม่ถ้วน นาทีนั้นฉันเพิ่งรู้ว่าแก้มเปียก ตัวเองคล้ายลูกโป่งที่ถูกสูบพลังไปใช้จนหมด จนนาทีที่เขาเอื้อมมือมาปลดขวดไวน์ออกจากมือฉันไปวางไว้อย่างทะนุถนอม ฉันก็รู้ว่าตัวเองอ่อนแอเพียงไรและฉันดีใจแค่ไหนที่เขามา ช่างเถอะ ถึงเขาจะถนอมไวน์โดยวางมันไว้อย่างเบามือ แต่แค่เขามาก็พอแล้ว

วินาทีนั้นฉันเห็นแผ่นหลังที่เข้ามากั้น ฉันคิดว่าเขาเป็นเหมือนพระเจ้าของฉันในตอนนั้น จนกระทั่งได้ยินเสียงที่เขาเอ่ยออกมา

“คุณเกริกใจเย็นนะครับ มีอะไรค่อย ๆ พูดจา เด็กผมเองมันก็ไม่รู้ความอะไร ต้องขอโทษแทนด้วย”

มันไม่ใช่เสียงตวาดร้องด้วยความโกรธ มันไม่ใช่เสียงดุดันอย่างเกรี้ยวกราด แต่มันเป็นเสียงอ่อน ๆ ธรรมดา ทั้งที่ไอ้ชั่วนั่นมันเพิ่งคิดจะปล้ำฉัน แต่เขาก็ยังขอโทษ ซ้ำว่าฉันไม่รู้ความ ต้องให้ฉันยอมนอนกับมันหรือไงถึงจะรู้ความ ฉันคิดอย่างเกรี้ยวกราด ความโกรธรุนแรงเกิดขึ้นในใจแค่มองแผ่นหลังที่เข้ามาขวางกั้นตรงกลาง

“ไม่รู้ละ ผมจะเอาเรื่อง”

“อืม ถ้าจะเอางั้นก็ได้”

หมายความว่ายังไง..เอาเรื่อง...งั้นเหรอ มือฉันยังกำแน่น และมันสั่นระริกแม้ในขณะที่เขาพูด

“แต่ผมสงสัยว่าคุณเกริกเข้ามาทำอะไรในนี้”

ฉันไม่รู้ว่าคนคนนั้นมันทำหน้าอย่างไร ในหัวของฉันดำมืด ฉันก็แค่หลับตาเพราะฉันเหนื่อย

“ก็เด็กคุณมันยั่วผม แล้วมันก็ชวนผมเข้ามาในนี้ ไม่รู้เกิดบ้าอะไรอยู่ ๆ เอาแก้วตีหัวผมเนี่ย”

“ไม่จริง” ฉันทนไม่ได้อีกแล้ว...

“ไอ้เลวนี่มันจะข่มขืนฉัน” แต่คำพูดของฉันคงไม่มีค่าเพราะนนท์เองที่ตวัดตาดุพร้อมบอกเสียงเย็น

“เงียบ !”

ตอนนั้นเองที่ฉันเพิ่งได้เห็นสีหน้านนท์ เขายิ้มพูดอ่อนโยนกับเสี่ย แต่เป็นยิ้มที่ชวนอึดอัด

ฉันจึงเงียบอย่างที่เขาบอก มองเขาเข้าไปกระซิบอะไรกับเสี่ยนั่น จนเสี่ยนั่นถึงกับออกปาก

“ดีนะที่คุณบอกผมก่อน ไม่งั้นผมแย่แน่” เขามองฉันแปลก ๆ คล้ายขนลุก ก่อนจะสะบัดหน้าจากไป ทิ้งให้ฉันตาลุกวาวมองตามอย่างเจ็บใจ มันไม่ยุติธรรมกับฉันสักนิด ฉันใช้สายตามองนนท์อย่างศัตรู และแทบฉีกเขาเป็นชิ้น ๆ ราวกับการกระทำที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นั้นเขาเป็นคนทำมันเองไม่ใช่ไอ้เสี่ย

“คุณให้เขาไปง่าย ๆ ทั้ง ๆ ที่เขาจะปล้ำฉันนี่นะ เกินไปแล้ว...ฉันจะแจ้งความ !”

เฮือก !

ตัวฉันถูกกระชากไว้ขณะที่จะถลาตามไอ้เลวนั่นไป และพอนนท์หันมามองฉันเต็มตาและก้มนิ่งจนฉันมองตาม ฉันก็รีบคลุบคอเสื้อตัวเองไว้ เสี่ยบ้านั่นดึงกระดุมเสื้อผ่าหน้าฉันหลุดไปสามเม็ดจนเห็นเนินอกรำไร

“แน่ใจนะว่าปล้ำไม่ได้สมยอม”

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว