นางโจรซ่อนใจ-รอยร้าวในหัวใจ

โดย  ทิพย์มนตรา

นางโจรซ่อนใจ

รอยร้าวในหัวใจ

“คุณนนท์คะ แล้วงานที่เหลือล่ะคะ ยังไม่ปิดเลย”

สติที่มีอยู่เลือนรางทำให้ฉันได้ยินเสียงคนคุยกัน

“ช่างหัวงาน บอกขอโทษแล้วยกเลิกไปเลย”

“นาน่าไม่รู้เรื่องจริงๆ นะคะ”

“ใครให้คุณพูดแบบนั้น ภาพพวกนั้น เรื่องทั้งหมด ใครให้คุณทำ”

“ก็คุณนนท์บอกให้นาน่าพูดแบบนี้เอง สคริปต์กับภาพพวกนั้นคนของคุณเป็นคนจัดการ”

“ผม?”

นนท์เหรอ

พอรู้ว่าเป็นนนท์ ทำไมหัวใจของฉันถึงเจ็บมากขนาดนี้

“เดี๋ยวนะ เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า ผมว่าคุณมั่วละ ผมจะให้ทำเรื่องบ้าๆ พวกนั้นทำไม แต่ว่าเรื่องนั้นผ่านก่อน ผมต้องการรู้ว่าทำไมโคมไฟนั่นถึงหล่นลงมาที่พริกได้”

ฉันหลับตา ไม่อยากรับรู้อะไรแล้ว ไม่อยากตื่นขึ้นมาเห็นหน้าเจ้าของเสียง

ฉันหลับไปอีกครั้ง รู้สึกเลือนรางว่าตัวเองกำลังนั่งอยู่ในห้องห้องหนึ่ง บนพื้นมีคนนอนฟุบคว่ำหน้า ฉันกรีดร้องเมื่อเห็นว่าเธอคือพี่สาวของฉันเอง มันเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน โดยนายเดี่ยวยืนหน้าปูดโปนชี้นิ้วใส่เรา

‘เออ!กูไปก็ได้ แต่กูต้องได้เงินจากไอ้นนท์ตามแผนนั่นแหละ กูถึงจะไป ส่วนมึงอีพริก ถ้ามึงปากโป้งบอกผัวมึงเมื่อไร พี่สาวมึงได้เข้าไปกินข้าวแดงในคุกแน่ กูมีหลักฐานว่ามันสมรู้เพียบ

ฉันมองพี่ภาอย่างตัดพ้อ แต่พี่ภากลับหลบตาฉัน

ทำไม ทั้งๆ ที่รู้ว่านายเดี่ยวใช้พี่ภาเป็นโล่ไม่ให้ฉันบอกนนท์ พี่ภาก็ยังยอมทำ

‘ถึงฉันไม่บอกนนท์ แต่คนอย่างเขาก็รู้อยู่ดี นนท์ไม่ได้โง่

‘นั่นแหละที่มึงต้องทำ ทำให้มันโง่

‘ฉันไม่มีวันหักหลังนนท์

‘โอ๊ย!

ฉันเบิกตากว้าง เพราะพูดแค่นั้นนายเดี่ยวก็เหยียบหลังพี่สาวฉัน ฉันกำมีดแน่น แต่พี่ภากลับมองมาที่ฉัน แม้อยู่ใต้ฝ่าเท้าของมัน พี่ภาก็ยังปกป้องมันอีก

‘ชีวิตพี่มึงอยู่ในกำมือกู อยากเห็นพี่มึงเป็นศพก็ตามใจ

จบคำพูดนั้นร่างฉันก็ลอยคว้างฉันถูกดึงไปยังอีกห้อง มองเห็นตัวเองถูกมีดจี้ที่เอว

มันคือห้องทำงานนนท์!

‘เข้าไป

ฉันขืนกาย มันจึงก้มกระซิบชิดหู กลิ่นเหงื่อชวนขยะแขยง พอมันลามปามก้มลงมาแบบนี้ ฉันเบี่ยงหน้าหนี เค้นเสียงบอกลอดไรฟัน

‘จะเอาเงินหรือจะหาเรื่อง นนท์มาเมื่อไร นายก็ชวดเมื่อนั้น

ความโลภทำให้มันยอมถอยและบังคับให้ฉันเปิดเซฟ ฉันมองไปทางกล้องวงจรปิดที่ซ่อนไว้ หวังว่าเมื่อเขาเปิดมัน เขาจะเห็นคำขอโทษผ่านดวงตาของฉัน

รีวิวจากผู้อ่าน

ขณะนี้ยังไม่มีคนรีวิวตอนนี้

รีวิว