บ่วงอสูรพยศรัก (Ebook)-Ep11/4 : ผู้ชายแสนร้าย

โดย  กนกรส มาศอุไร

บ่วงอสูรพยศรัก (Ebook)

Ep11/4 : ผู้ชายแสนร้าย

วางจำหน่ายในรูปแบบ ebook แล้ววันนี้ใน meb ookbee Hytexts...

ต่อ...

มายาวีไหวไหล่ เบ้ปากใส่ไอ้ยักษ์เสื้อสูทพร้อมกับสะบัดหน้าเชิดขึ้นตั้งตรง ดวงตาที่กรีดอายเลเน่อร์มาอย่างสวยงาม หันเหชม้ายชายตาหวานเยิ้มส่งนำทัพไปหาชายหนุ่มที่เธอคิดถึง ก่อนร่างอวบในชุดรัดติ้วจะโผเข้าใส่ร่างใหญ่อย่างที่หวัง หากแต่ขคราชคอยตั้งรับและรู้ถึงจุดประสงค์ของผู้หญิงใจโลเลดี ชายหนุ่มเลยเบี่ยงตัวหลบ ดึงเอาร่างหอมชื่นใจมายืนโอบไว้ด้านหน้าแทน มารตรีสะดุ้งรีบเอียงใบหน้าสบสายตาคนกอดเธอด้วยความตกใจ ขคราชยักคิ้วตีหน้ามึนทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เลยเป็นเหตุให้หญิงสาวที่สวมรองเท้าสีทอง สีเดียวกันกับชุดมีอันต้องหยุดชะงักกะทันหัน จนร่างระหงเซไปทางด้านข้างอย่างคนเสียศูนย์แทน

“ว้าย! ช่วยด้วยค่ะราช”

คนเดินเซหลุดเสียงร้องตกใจ หากแต่ก็รีบทรงตัวยืนดุจนางพญาได้เหมือนเก่า ก่อนจะทำทีเป็นเซเข้าหาร่างใหญ่ แต่ที่ไหนได้ เขากลับเอาแม่ศัตรูหัวใจดึงมาบังไว้ด้านหน้าแทน

นึกเจ็บใจขคราช จนอยากจะกางเล็บแล้วตะกุยใบหน้าหล่อๆ ของเขาให้หายเจ็บใจนัก เดชต้องรีบเม้มริมฝีปากของตัวเองไม่ให้หลุดเสียงขำออกมาอย่างสุดกำลัง เขารีบก้มใบหน้าลงเมื่อเหลือบมองไปเห็นสายตาดุๆ ของเจ้านายมองปรามมา แต่เขากลับรู้สึกขัดใจยิ่งกว่า

ก็ตรงที่เจ้านายเล่นกอดร่างของน้องสาวคนสวยเอาไว้เสียแนบแน่นยิ่งกว่าจงอางห่วงไข่ ก็ไหนบอกว่าเกลียดเขานักหนา แล้วที่เห็นอยู่ตอนนี้มันหมายความว่าอะไร...

คนสงสัยพยายามคิดหาคำตอบด้วยความอยากรู้อยากเห็น มองนิ้วมือของทั้งคู่ที่ประสานกันไว้ด้านหน้าไม่ยอมปล่อยสายตาเขม็ง เย็นนี้คงต้องนัดไอ้มาร์คออกไปก๊งเหล้าล้วงความลับออกจากปากมันให้ได้ไม่อย่างนั้นคืนนี้เขาคงนอนไม่หลับ...

มารตรีหวังจะขยับร่างออกห่างจากอ้อมกอดรัดรึงของคนเอาแต่ใจ เนื่องจากเธอรู้สึกกระดากอายต่อสายตาของคนเดินผ่านไปผ่านมา รวมทั้งสายตาอยากจะฉีกเนื้อเธอออกเป็นชิ้นๆ ได้ของหญิงสาวด้านหน้า ซ้ำร้ายนิ้วมือทั้งห้านิ้วของเธอยังถูกเขารวบเกาะกุมเอาไว้อย่างเหนี่ยวแน่น เธอพยายามแกะออกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมออกเสียที นิ้วมือเขาเหนียวยิ่งกว่าตุ๊กแก ตัวเขาก็ใหญ่โตไม่ต่างจากยักษ์วัดแจ้งวัดโพธิ์ ยิ่งเธอขยับกายออกห่าง เขากลับยิ่งขยับตามติดแนบชิดไม่ยอมปล่อยให้เธอเป็นอิสระอย่างต้องการ

มารตรีอดหมั่นไส้พ่อคนเสน่ห์แรงไม่ได้ ผู้หญิงเขาอุตส่าห์หยิบยื่นไมตรีจิตมาให้ถึงที่ แทนที่จะต้อนรับขับสู้เขาดีๆ หน่อย ตามมารยาทสุภาพบุรุษพึงกระทำก็ยังดี แต่นี่อะไร เขากลับแสดงกิริยาหน้าไม่อายทำเป็นโชว์หวานดึงเธอเข้าไปเป็นไม้กันหมา

“ปล่อยรตรีนะคะคุณราช ไม่เห็นหรือไงคนเขามองมาทางเรากันทั้งนั้น คุณราชไม่อายแต่รตีอายนะคะ” เพราะทนสายตายิ้มๆ ของคนรอบข้างไม่ได้ คนถูกรัดจึงหันไปกระซิบบอกให้เขาปล่อย

“จะให้ปล่อยได้ไงล่ะ เมื่อกี้เธอก็เห็นนี่วีวี่จะทำอะไรฉัน” ขคราชโน้มใบหน้าคมสันเพื่อกระซิบตอบโต้ เลยทำให้ปลายจมูกโด่งสวยของเขาเฉียดแก้มนวลไปหน่อยเดียว มารตรีค้อนตาคว่ำเบี่ยงใบหน้าหลบวูบ

“เธอก็แค่จะเข้ามาทักทายคุณราชแค่นั้น ยังไม่เห็นคุณวีวี่เธอจะทำอะไรคุณราชสักหน่อย...”

“แค่นั้น! ...หึ...” ชายหนุ่มทำเสียงขึ้นจมูกส่ายหน้าดิก

“เขาจะเข้ามาทำมากกว่าทักทายน่ะสิไม่ว่า อย่าลืมหน้าที่สิรตรี ตอนนี้เราสองคนเป็นคนรักกันอยู่นะ หรือเธอยอมให้ผู้หญิงคนอื่นมากอดแฟนของตัวเองได้...” คนไม่ยอมปล่อยเถียงกลับเสียงแข็ง ใบหน้าหล่อเหลามู่ทู่ หญิงสาวจะเถียงสู้ก็เห็นเป็นจริงอย่างที่เขาอ้างเลยหุบปากตัวเองลง ตวัดหางตามองไปยังหญิงสาวใจกล้า ก็เห็นวีวี่มองมาทางเธอตาเขียวปั้ดไม่ได้ถอนสายตาห่างไปไหนเลย และพอได้สบตากันซึ่งๆ หน้า เมยาวีแกล้งรู้ตัวว่าเพิ่งเห็นหญิงสาวในอ้อมแขนของเจ้าของโรงแรม เธอยกมือทาบอกส่งเสียงคล้ายตกใจเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้อะไรทำนองนั้น...

“ตายจริง! สวัสดีค่ะคุณเอ่อ...”

“รตรีครับ...ผมจำได้ว่าเคยแนะนำให้วีวี่รู้จักกันวันก่อนตอนเราบังเอิญเจอกันที่ร้านอาหารแล้วเสียอีก...นี่รตีคนรักของผม หวังว่าสถานะนี้คุณก็ไม่ลืมไปด้วยนะ” ขคราชตอกย้ำ

มารตรีได้แต่กลืนน้ำลายลงคอ ส่วนบอดี้การ์ดคู่ใจถึงกับหูพึ่งขึ้นมา เมื่อได้ยินเจ้านายแนะนำสถานะของน้องสาวคนสวย ว่าเป็นถึงคนรัก...

เมยาวีเม้มริมฝีปากระงับเสียงอยากจะกรีดร้อง ก็เพราะว่าเธอจำได้ขึ้นใจแต่ไม่อยากจะจำ ขคราชแนะนำแม่หน้าหวานนี้เป็นแฟนของเขา กำลังจะแต่งงานกันอีกต่างหาก เป็นผลให้เธอเลยต้องรีบกระวีกระวาดมาจัดการ ตามแผนการตามที่วางเอาไว้วันนี้

หึ...เรื่องอะไรเธอจะปล่อยให้ชิ้นเนื้อติดมันแสนนุ่มลิ้นถูกฉกไปต่อหน้าต่อตา อุตส่าห์เฝ้ามองมาตั้งนาน แม้แต่ก้างยังไม่เคยได้ลอง ยังไงเธอก็ต้องได้ชิ้นเนื้อหวานนี้ไปกินให้พุงกาง ไม่เชื่อก็คอยดูกันต่อไป...

“นั่นสิตายจริง วี่วี่นี่ไม่ได้เรื่องเลยนะคะ ลืมเสียสนิทเลย ความจำวีวี่นี่แย่จังเลยนะคะ ยังไงก็สวัสดีนะคะคุณมารตรี...”

“สวัสดีค่ะคุณวีวี่...” มารตรีตอบรับเช่นกัน

“เรียกคุณเมน่าจะเหมาะกว่านะคะ เพราะสำหรับชื่อวีวี่ เมขอละไว้สำหรับคนสนิทที่พิเศษเท่านั้นเรียกน่ะค่ะ...” ท้ายประโยคเมยาวีทิ้งสายตาไปยังคนด้านหลังของศัตรูหัวใจแทน

“ค่ะคุณเม...” มารตรีตอบรับ พอจะเข้าใจความหมายที่เมยาวีต้องการแปรบอกเธอเป็นนัยๆ คนไหนที่เจ้าตัวยกให้เป็นคนสำคัญ

เดชกำมือเข้าหากันแน่น นี่ถ้าไม่ติดแม่นี่เป็นผู้หญิง พ่อจะต่อยเสียให้ฟันล่วงหมดปาก หากแต่เดชยังได้แค่คิด ผิดกับอีกคนสวนขึ้นโดยไม่คิดไว้หน้า

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย oranee
ขอบคุณมากมาย
เมื่อ 1 ปี 3 สัปดาห์ที่แล้ว

ความเห็นโดย silverprincess
ถึงขั้นคิดต่อยผู้หญิง
เมื่อ 1 ปี 2 เดือนที่แล้ว

รีวิว