บ่วงอสูรพยศรัก (Ebook)-Ep9/1 : ช่วงเฝ้าระวังหัวใจ

โดย  กนกรส มาศอุไร

บ่วงอสูรพยศรัก (Ebook)

Ep9/1 : ช่วงเฝ้าระวังหัวใจ

วางจำหน่ายในรูปแบบ ebook แล้ว สามารถโหลดซื้อได้ที่ meb ookbee Hytexts

อาหารทะเลมากมายหลากหลายชนิด หลากหลายเมนู ถูกลำเลียงมาวางลงตรงหน้าของมารตรีอย่างชนิดที่เรียกว่า ละลานตาเธอไปหมด ดูๆ แล้วคงยกโขยงกันมาทั้งท้องทะเลนั่นเลยละมั้งนี่...

ไอ้ที่เขาบอกอยากทานก็คงจะจริงอย่างที่เขาบอก เพราะบนโต๊ะอาหารขนาดกลาง แทบไม่เหลือพื้นที่ว่างสำหรับวางจานอาหารต่อๆ ไปอีกแล้ว...

“มัวแต่มองอยู่นั่น รีบๆ กินเข้าสิประเดี๋ยวอาหารก็จะเซ็งเสียก่อนพอดี ทำเหมือนไม่เคยเห็นไปได้ ทำไมหรือที่บ้านเธอมีแต่หมูกับไก่ ถึงไม่เคยเห็นของทะเล...”

เสียงห้าวทุ่มดุขึ้น เมื่อเขาเห็นแม่ร้อยเล่ห์เล่นจ้องอาหารตาไม่กะพริบ เจ้าหล่อนทำตาโตเท่าไข่ห่านเหมือนเด็กเล็กๆ ยามเมื่อเห็นสิ่งแปลกประหลาดอย่างไรอย่างนั้น ใบหน้าจิ้มลิ้มยามไร้เครื่องสำอางยิ่งส่งเสริมความคิดของเขาหนักขึ้นไปอีก นี่เขามากับสาวสะพรั่งเต็มตัว หรือมากับเด็กสาววัยมัธยมต้นกันแน่วะ ขคราชได้แต่ส่ายศีรษะตัวเองไปมาให้กับความคิดของตัวเอง...

“เคยเห็นค่ะ แต่นี่มันเยอะมากเกินไปหรือเปล่า”

หญิงสาวมองอาหารตรงหน้าละลานตา ก็เธอไม่รู้จะเลือกทานจานไหนก่อนดี เมื่ออาหารทุกจานล้วนมีสีสันและการจัดวางทั้งสวยและยั่วน้ำลายของเธอไปหมด

“ทำไมคุณราชถึงสั่งอาหารมาเยอะจังล่ะค่ะ แบบนี้จะทานกันเข้าไปหมดได้ยังไง ถ้าเหลือคงน่าเสียดายแย่...”

เมื่อเห็นอาหารถูกวางจนเกือบล้นโต๊ะ และดูท่าทียังไม่น่าจะหมดเพียงเท่านี้ เมื่อเธอเห็นพนักงานเสิร์ฟยังคงลำเลียงสารพัดจานมาวางบนโต๊ะกันอย่างต่อเนื่อง จึงอดร้องประท้วงชายหนุ่มออกไปไม่ได้ และคำตอบที่ได้รับ คืออาการไหวไหล่สบายๆ ของพ่อคนอยากทานของทะเลสด จนต้องบังคับให้เธอออกมานั่งทานเป็นเพื่อนกับเขาด้วยวันนี้...

“ก็อาหารร้านนี้เขาอร่อยหมดทุกอย่าง ฉันเลยขี้เกียจเลือก สั่งมาทั้งหมดนั่นแหละ ถ้าเหลือก็ห่อกลับเอาไปฝากพวกคนงานในบ้านของฉันก็ได้ เธอไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกน่า ฉันพาเธอมาทำหน้าที่คนรักไม่ได้ให้เธอมาทำหน้าที่เป็นคนจ่ายเงินค่าอาหารให้เสียหน่อย แล้วก็ช่วยหุบปากเสียที มัวแต่พูดจนน้ำลายกระเด็นเต็มโต๊ะไปหมด... “

ตอนแรกมารตรีกะจะอ้าปากเถียงเขาออกไป แต่พอเห็นฝ่ามือใหญ่เอื้อมเอาก้ามปูเนื้อขาวอวบวางแหมะลงบนจานตรงหน้าของเธอ ทำให้คำโต้เถียงต้องถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอทันที...

“ลองจิ้มเนื้อปูกับน้ำจิ้มซีฟูดร้านนี้ดู รับรองเธอจะติดใจ ร้านนี้เขาทำรสชาติไม่เหมือนใคร ทั้งจัดจ้านและกลมกล่อมอย่าบอกใครเชียว...” คนปากร้ายแต่ใจดี มีน้ำใจเลื่อนถ้วยน้ำจิ้มสีแดงปนเขียวหน้าตาดูเผ็ดร้อนไม่เบาวางลงใกล้ๆ กับจานก้ามปู อาการและสายตากระตือรือร้นของเขา ทำให้มารตรีไม่กล้าขัดใจ เธอก้มหน้าทานเนื้อปูที่เขาอุตส่าห์มีน้ำใจแกะส่งให้เธออย่างไม่อิดออด...

“ขอบคุณค่ะ...” หญิงสาวกล่าวขอบคุณเขาแผ่วเบา ยามได้ลิ้มลองรสชาติของเนื้อปูซึ่งทั้งหวานและกลมกล่อมอย่างที่เขาบรรยายไว้ไม่มีผิด

“อร่อยจริงๆ ด้วยค่ะ...” คนทานเนื้อปูถึงกับตาโต ถูกใจรสชาติเผ็ดกำลังดีของน้ำจิ้มผสมเข้ากับความหวานของเนื้อปูอย่างลงตัว มารตรีเริ่มติดใจรสชาติของอาหารตรงหน้า ใบหน้าหวานเลยดูผ่อนคลายลงมาก รอยยิ้มหวานถูกส่งไปให้เจ้าของเนื้อปูด้วยความขอบคุณ พอเธอบอกว่าอร่อย เขาจึงลงมือรีบแกะส่งมาให้เธออีกหลายชิ้น

“อร่อยก็ทานเยอะๆ ตัวเล็กแค่นี้จะมีแรงไปทำอะไรกับเขาได้...”

“คะ...” หญิงสาวรับคำอย่างงงงวย รู้สึกไม่คุ้นชินกับความอ่อนโยนของเขาสักเท่าไหร่ ไม่รู้หูเธอฝาดหรือเป็นผลข้างเคียงมาจากอาหารทะเลพวกนี้กันแน่ ถึงทำให้อสูรปากร้ายดูอบอุ่นขึ้นในความรู้สึกของเธอเหลือเกิน อีกทั้งคำพูดพร้อมแววตาอ่อนแสงของเขาฟังดูเหมือนเขาเป็นห่วงเธอนักหนา เขาเห็นว่าเธอตัวเล็กกระจ้อยร่อย จะมีแรงไปทำอะไรอย่างอื่นได้ ก็ถ้าเธอไปยืนเทียบเคียงกันกับเขา มันก็ดูเล็กจริงๆ อย่างที่เขาบอกนั่นแหละ ขนาดเธอสูงเกินร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตรแล้วนะ ก็ยังสูงแค่ระดับอกของเขาอยู่เลย...

และเมื่อเธอทานไปได้สักพัก กุ้งตัวโตในจานใบเล็กก็ถูกยื่นส่งมาลอยเด่นอยู่ตรงหน้าอีก มารตรีเงยหน้าขึ้นดู ก็เห็นคนยื่นมองมาตาเป็นประกายวาววับ

“แกะให้หน่อยสิ ฉันอยากทานเนื้อกุ้ง...” มารตรีมองหน้าคนอยากทานเนื้อกุ้งแต่ไม่ยอมแกะเองสลับกับกุ้งตัวโตในจานไปมา

“มือคุณราชเป็นอะไรหรือคะ...” มารตรีเอียงคอถามก็เธอเห็นเขายังแกะเนื้อปูส่งมาให้เธอทานดีๆ อยู่เลย กะอีแค่กุ้งตัวเดียวทำไมเขาถึงไม่แกะทานเองเล่าจะมายื่นส่งให้เธอแกะให้ทำไม

“ไม่ได้เป็นอะไร...” น้ำเสียงของคนอยากทานกุ้งเริ่มแข็งกระด้าง ไอ้ดวงตาเปล่งประกายเมื่อก่อนหน้านั้นเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นวาวแสง จานกุ้งถูกกระแทกลงบนโต๊ะอย่างกระแทกกระทั้น มารตรีถึงกับสะดุ้งเล็กน้อยแต่ก็ยอมเอื้อมมือเอาจานกุ้งของคนเอาแต่ใจมาแกะให้แต่โดยดี

“ถ้าไม่เต็มใจก็ไม่ต้องแกะให้หรอก ฉันไม่อยากกินแล้ว...อิ่ม” พ่อคนเอาแต่ใจยังคงแสนงอน พอเช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนเสร็จก็กระแทกร่างกับเก้าอี้ นั่งกอดอกสะบัดหน้าพรืดใส่เธอเสียอย่างนั้น

“จะอิ่มได้ยังไงกันคะ รตรียังไม่เห็นคุณราชทานอะไรสักอย่างเลย...นี่ค่ะเนื้อกุ้งตัวโตๆ รตรีแกะให้แล้วไงคะ ทานเสียหน่อยนะ จะได้อารมณ์ดีไม่โกรธ รตรีอีก...” นิ้วเรียวเสลาค่อยๆ บรรจงแกะเนื้อกุ้งตัวโตน่าทานอย่างประณีตสวยงาม พอหญิงสาวแกะเสร็จเรียบร้อยก็เอื้อมวางจานกุ้งลงตรงหน้าคนเอาแต่ใจ คะยั้นคะยอเสียงหวานให้คนหน้าบูดบึ้งทานพร้อมกับรอยยิ้มประจบประแจง คนอะไรแสนงอนพิลึก...

“อยากให้ฉันกินก็ช่วยป้อนหน่อย ฉันขี้เกียจหยิบ เดี๋ยวมือมันเปรอะอีก” เมื่อเห็นเนื้อกุ้งกับรอยยิ้มของหญิงสาว อารมณ์คุกรุ่นก็พลันจางหายไปเป็นปลิดทิ้ง ชายหนุ่มแบมือขาวสะอาดโชว์ให้หญิงสาวดู เพื่อเป็นการยืนยันกับคำพูดของตัวเอง มือเขาไม่เลอะเถอะขาวสะอาดดีแล้ว จึงไม่อยากเปรอะอาหารอีก

“ถ้าเธอไม่ป้อน ฉันก็ไม่กิน...” คนถูกใช้ให้ป้อนถึงกับเหวอไปเลยก็ว่าได้ ใบหน้าหวานมองคนเอาแต่ใจตาปริบๆ นี่เขาเกิดบ้าอะไรขึ้นมาอีก ไม่รู้จักอายโต๊ะอื่นเขาบ้างหรือไง เขาไม่อายแต่เธออาย อยู่ดีๆ จะมาใช้ให้เธอป้อนอาหารใส่ปากเขานี่นะ ตัวออกใหญ่โตทำเป็นเด็กสามขวบต้องคอยป้อนนู่นนี่นั่นให้ถึงจะยอมทานไปได้ มารตรีคิดอย่างอ่อนใจ แต่เพราะไม่อยากขัดใจเขามาก เลยจำใจ เอื้อมมือไปหยิบจานกุ้ง แล้วแบ่งเป็นชิ้นพอคำ ป้อนใส่ปากพ่อคนเอาแต่ใจด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ

ขคราชอ้าปากกว้างเพื่อรอรับเนื้อกุ้งจากแม่ร้อยเล่ห์ของเขาด้วยใบหน้ายิ้มระรื่น ผิดจากเมื่อสักครู่นี่ลิบลับ และพอเนื้อกุ้งลอยเข้าปากของตัวเองได้ ชายหนุ่มก็เคี้ยวตุ้ยๆ อย่างเอร็ดอร่อย

มันอร่อยมากกว่าทุกครั้งที่เขาเคยได้กินมา ไม่รู้เป็นเพราะรสชาติของอาหารหรือเป็นเพราะมีคนป้อนเป็นแม่ร้อยมารยาตรงหน้ากันแน่ ขคราชรู้คำตอบของตัวเองดี สาเหตุความอร่อยนี้มันก่อเกิดมาเพราะอะไร แต่จะให้เขายอมรับความจริง ก็กลัวตัวเองจะตกหลุมกับดักของหญิงสาวจอมเจ้าเล่ห์ เขาจึงค้านความรู้สึกของตัวเอง แล้วยกความดีความชอบให้กับรสชาติของอาหารไปก็หมดเรื่อง...

“เธอก็กินด้วยสิ...มา...ฉันป้อนให้...” มารตรียังไม่ทันจะปฏิเสธออกไป เนื้อปลาทอดกลิ่นหอมจากกระเทียมก็ลอยมาชิดริมฝีปากอิ่มของเธอแล้ว หญิงสาวจำใจอ้าปากขึ้นรับชิ้นปลาคำเล็กด้วยความเขินอาย ไม่กล้าสบสายตาแวววาวของคนป้อน

ทั้งสองผลัดกันป้อนผลัดกันแกะเนื้อกุ้งกับเนื้อปูส่งให้กันจนอิ่มเอมทั้งสองฝ่าย หากคนนอกมองมายังคนทั้งคู่ก็ดูไม่ต่างจากคู่รักกำลังมอบความหวานใส่กันเลยสักนิด และก็ได้รับสายตาชื่นชมจากรอบด้านไปโดยปริยาย คนคู่นี้ช่างเหมาะสมกันจนดูน่าอิจฉา ผู้ชายก็หล่อผู้หญิงก็สวยอ่อนหวาน หากคนคู่นี้มีลูกด้วยกัน หน้าตาก็คงจะน่ารักน่าเอ็นดูอย่างไม่ต้องสงสัยเลยทีเดียว...

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย oranee
ขอบคุณมากมาย
เมื่อ 1 ปี 5 เดือนที่แล้ว

ความเห็นโดย silverprincess
อยากกินกุ้งกับปู
เมื่อ 1 ปี 6 เดือนที่แล้ว

รีวิว