บ่วงอสูรพยศรัก (Ebook)-Ep16/2 : ลมร้าย

โดย  กนกรส มาศอุไร

บ่วงอสูรพยศรัก (Ebook)

Ep16/2 : ลมร้าย

วางจำหน่ายในรูปแบบ ebook แล้ว สามารถโหลดซื้อได้ที่ meb ookbee Hytexts...

“ผมถามคุณว่า...คืนนี้มีคนมารับกลับบ้านหรือยังครับ”

มารตรีถอยร่างออกห่างจากใบหน้าที่โน้มเข้ามาหาทันที เธอได้กลิ่นแอลกอฮอล์ลอยออกมาจากริมฝีปากของเขา ผู้ชายคนนี้คงเมาไม่ใช่น้อย เมื่อเธอเห็นสายตาหวานเยิ้มส่งมาให้เธอ มันสื่อออกมาในทางน่ากลัว และเธอก็ไม่ยินดีจะพูดคุยกับใครที่ไม่ใช่กลุ่มเพื่อนของตัวเองด้วย มารตรีจึงรีบตอบเขาออกไปเพื่อที่จะได้ยุติบทสนทนากับชายหนุ่มผู้นี้

“มีแล้วค่ะ...” พอตอบเขาออกไปแล้ว เธอก็คิดจะเดินกลับไปยังโต๊ะของตัวเอง ไม่อยากเสวนากับชายหนุ่มคนนี้ต่อแม้แต่ประโยคเดียว หากแต่ชายหนุ่มยังคงตีหน้ามึน เดินตามตื๊อเธอไม่เลิกเช่นกัน

ผู้หญิงอะไรสวยหวานจับใจไปทั้งเนื้อทั้งตัว เขามองเธออยู่อีกฝั่งหนึ่งก็ว่าสวยแล้วนะ พอได้มามองใกล้ชิดแบบนี้ เธอผู้คนนี้ยิ่งสวยถูกใจเขาเข้าไปอีก ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างขาวลออตามีส่วนเว้าส่วนโค้งพอดิบพอดี บวกกับกลิ่นกายหอมสะอาดชื่นใจของเจ้าหล่อนที่เขาไม่เคยได้กลิ่นแบบนี้จากคู่นอนของเขามาก่อนเลยสักคน มันทำให้ต่อมความอยากของเขาเริ่มทำงาน กระตุ้นให้เขาต้องลากแม่ผู้หญิงเย้ายวนใจคนนี้ไปจัดการให้สำเร็จจนได้

“แต่ผมอยากไปส่งคุณ ให้ผมไปส่งคุณนะครับ...” สารัชส่งสายตาอ้อนวอน

“ขอบคุณค่ะ แต่ฉันมีคนมารับแล้ว ไม่ขอรบกวนคุณดีกว่าค่ะ”

จากสายตาอ้อนวอนชายหนุ่มกลับหรี่ตามอง เพราะไม่คิดเชื่อคำพูดของหญิงสาวเลยต่างหาก แต่ถ้าหากเธอผู้นี้มีคนมารับจริง เขาก็ไม่เห็นจะสน ในเมื่อเขาอยากไปต่อกับเธอ เขาก็ต้องไปต่อให้ได้ ลูกชายคนเดียวของเจ้าพ่อทางเหนืออย่างเขาไม่มีคำว่าไม่ได้ในสาระบบบัญชีอยู่แล้ว แม้แต่พ่อของเขาที่ขึ้นชื่อถึงความโหดร้าย ยังไม่เคยกล้าขัดใจเขาสักครั้ง แล้วกะอีแค่ผู้หญิงตัวเล็กเท่ามด จะกล้าขัดขืนเขาได้ก็ให้มันรู้กันไปสิ...

“แต่ผมอยากไปต่อกับคุณ...” ชายหนุ่มเริ่มคุกคามด้วยการใช้สายตามองสำรวจร่างงามตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า เขาบอกความต้องการโดยไม่คิดปิดบัง คืนนี้เขาอยากนอนกับผู้หญิงสวยสะเด็ดคนนี้นี่นา

“ผมให้คุณแสนนึง ถ้าหากคุณยอมออกไปกับผมคืนนี้” มารตรีฟังข้อเสนอสุดแสนดูหมิ่นแค้นของชายหนุ่มตรงหน้าก็แทบอยากจะตบปากเขาให้แรงๆ แต่เธอก็ไม่กล้าพอเพราะไม่อยากมีเรื่องกับใครให้เพื่อนคนอื่นๆ หมดสนุกตามไปด้วย ไม่คิดว่าแค่ครั้งเดียวที่เธอยอมออกมาเที่ยวสถานที่แบบนี้ จะทำให้เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นเสียแล้ว

“ฉันจะคิดว่าคุณเมา ขอตัวก่อนนะคะ” มารตรีพูดตัดสัมพันธ์ รีบหันร่างเดินออกไปจากตรงจุดนั้นให้เร็วที่สุด จุดหมายของเธอคือโซนที่พวกเธอได้จองเอาไว้เป็นพื้นที่ส่วนตัว เมื่อคิดว่าผู้ชายนิสัยแย่คนนี้คงไม่กล้าเดินตามเธอเข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวตรงจุดนั้นแน่ แต่มีหรือลูกชายเจ้าพ่ออย่างสารัชจะยอมปล่อยเหยื่ออันโอชะหลุดมือไปง่ายๆ ชายหนุ่มเดินตามเข้าไปประชิดตัวเมื่อเห็นโอกาสเหมาะไม่มีคนเดินผ่านมา ก่อนจะรวบร่างงามลากให้เดินตามเขาไปยังจุดเงียบ พร้อมกับคำพูดข่มขู่

“อีนี่...คิดว่าสวยแล้วจะทำมาเล่นตัวกับกูอย่างไรก็ได้หรือไง บอกเอาไว้ก่อนเลยนะมึง อะไรที่กูอยากได้แล้วจะไม่มีคำว่าไม่ได้เด็ดขาดโว้ย! ...”

ถ้อยคำหยาบคายหลุดออกจากปากของลูกชายเจ้าพ่อ มารตรีถึงกับตัวชาหนึบรู้สึกหวาดกลัวจนตัวสั่นเทา คิดจะส่งเสียงขอความช่วยเหลือจากคนรอบข้างก็ไม่กล้า เมื่อเธอรู้สึกอะไรเย็นๆ ตรงบริเวณเอวตัวเอง และพอก้มลงดู เธอจึงเห็นวัตถุสีดำจ่ออยู่ตรงนั้น ก่อนหน้าว่ารู้สึกกลัวจนจับใจอยู่แล้ว พอได้เห็นสิ่งที่ที่อยู่ตรงเองตัวเองแม้แต่แรงขาเพื่อจะพาตัวเองเดินต่อไป เธอก็แทบไม่มีแรงเหลือพอ แล้วจะเอาแรงที่ไหนไปดิ้นรนขัดขืนเขาได้...

“ปล่อยฉันไปเถอะค่ะ ฉันขอร้อง เราสองคนไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อน แล้วฉันก็ไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่าด้วย คุณไปขอซื้อคนที่เขามีอาชีพนี้จะดีกว่านะคะ”

“ไม่...คืนนี้กูจะเอามึง” คำพูดหยาบกระซิบลงข้างริมหูพาขนในกายของเธอลุกชัน แววตาหวานหวาดกลัวจนน้ำตาคลอ

“ฉันขอร้อง ปล่อยฉันไปเถอะนะ...” มารตรีพยายามเว้าวอนขอร้อง เพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากน้ำมือผู้ชายแสนชั่วให้ได้

“กูไม่ปล่อย แล้วถ้าคืนนี้มึงบริการกูดีๆ แบบถึงอกถึงใจกูแล้วละก็...” ฝ่ามือหยาบยกขึ้นหมายจะลูบไปยังใบหน้าหวาน แต่มารตรีเบี่ยงหลบวูบอย่างนึกรังเกียจ

“มึงเตรียมตัวสบายไปตลอดชาติได้เลย เพราะกูจะเลี้ยงมึงให้เป็นนางบำเรอคนต่อไปของกู รับรองมึงจะต้องสบายไปตลอดชาติแน่ๆ ”

เสียงแหบแห้งแต่แฝงไปด้วยความน่าสะอิดสะเอียนดังชิดริมหู ยิ่งมีเสียงหัวเราะแทรกเข้ามา มารตรีก็ยิ่งหวาดผวา ฝ่ามือหยาบกระด้างแตะลงบนใบหน้าหวานเบาๆ แต่พอจะโน้มใบหน้าเพื่อหวังจะสูดดมความหอมเย้ายวนใจ ร่างหนาก็มีอันต้องเซหลุน กลิ้งลงไปนอนกับพื้นอย่างหมดสภาพ ปืนในมือกระเด็นหลุดไปไกลร่าง

“โอ๊ย! เหี้ยเอ้ย...” สารัชสบถคำหยาบเสียงดังลั่น เมื่อตอนนี้ภายในหัวสมองของเขามันหมุนติ้วจนเห็นดาวระยิบ นึกเจ็บใจตัวเองที่ไม่ยอมให้ลูกน้องเดินตามมาประกบ กลับไล่ให้พวกมันไปเตรียมเอารถขับออกมารอท่าไว้ เพราะไม่คิดว่าจะมีใครกล้ามาทำอะไรเขาได้ ผับแห่งนี้จะรู้กันดี ว่าเขาเป็นใครและมีอิทธิพลมากขนาดไหน

พอสารัชจะลืมตามองว่าใครมันบังอาจมาทำกับเขาแบบนี้ ใบหน้าก็มีอันสะบัดไปตามแรงหมัดอีกครา ยังไม่ทันจะตั้งตัวดี บาทาก็ประเคนตามลงมาติดๆ กันจนสุดท้ายสติน้อยนิดจึงดับวูบลง สภาพเลือดกบปากสร้างความหวาดกลัวให้มารตรี เธอไม่กล้าเข้าไปห้าม ลำพังจะพยุงตัวยืนให้มั่นคงก็ยังทำไม่ได้เลย ในเมื่อบุคคลที่เธอไม่คิดว่าจะได้เจอกับเขาในผับแห่งนี้ นั้นสร้างความหวั่นใจให้เธอมากไม่แพ้กัน...

เจ้าของหมัดกับเท้าเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น ฝ่ามือใหญ่ยังคงกำเข้าหากันสนิทจนสั่น คิดจะง้างฝาดปากไอ้หมอนี้ให้หายโมโหอีกสักที มันก็ดันสลบเหมือดจมกองเลือดที่ไหลออกจากทางปากและจมูกไปเสียแล้ว เพราะก่อนหน้านี้ทั้งมือทั้งเท้าของเขาเล่นประเคนใส่ร่างหนาที่ลงไม่นอนคลุกฝุ่นอย่างไม่ยั้ง มันกล้าดียังไงเอามือสกปรกมาแตะของแม่ร้อยเล่ห์ของเขา

อยากจะฆ่ามันให้ตายไปเสียด้วยซ้ำไป ขคราชคิดด้วยความเคียดแค้น ร่างหนายืนหอบเล็กน้อย ตอนก้มลงดูผลงานของตัวเองบนพื้นปูน...

อาจเป็นเพราะภาพเมื่อครู่ที่เขาบังเอิญออกมาเห็นเข้า มันทำให้เขาแทบจะคลั่งตาย ไม่คิดว่าจะได้มาเห็นภาพตำตาตำใจในสถานที่แห่งนี้ ผู้หญิงร่านกับเหยื่อน่าโง่...

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย onusabee
ขอบคุณมากค่ะ
เมื่อ 7 เดือน 1 สัปดาห์ที่แล้ว

ความเห็นโดย เฟิง เฟิง
okkkkkkkkkkk
เมื่อ 7 เดือน 4 สัปดาห์ที่แล้ว

รีวิว