บ่วงอสูรพยศรัก (จัดโปรลดราคา)-Ep11/5 : ผู้ชายแสนร้าย

โดย  กนกรส มาศอุไร

บ่วงอสูรพยศรัก (จัดโปรลดราคา)

Ep11/5 : ผู้ชายแสนร้าย

วางจำหน่ายในรูปแบบ ebook แล้ว สามารถโหลดซื้อได้ที่ meb ookbee Hytexts...

“เรียกคุณเมน่าจะเหมาะกว่านะคะ เพราะสำหรับชื่อวีวี่ เมขอละไว้สำหรับคนสนิทที่พิเศษเท่านั้นเรียกน่ะค่ะ...” ท้ายประโยคเมยาวีทิ้งสายตาไปยังคนด้านหลังของศัตรูหัวใจแทน

“ค่ะคุณเม...” มารตรีตอบรับ พอจะเข้าใจความหมายที่เมยาวีต้องการแปรบอกเธอเป็นนัยๆ คนไหนที่เจ้าตัวยกให้เป็นคนสำคัญ

เดชกำมือเข้าหากันแน่น นี่ถ้าไม่ติดแม่นี่เป็นผู้หญิง พ่อจะต่อยเสียให้ฟันล่วงหมดปาก หากแต่เดชยังได้แค่คิด ผิดกับอีกคนสวนขึ้นโดยไม่คิดไว้หน้า

“งั้นหรือครับ ผมเองก็เพิ่งรู้ความหมายที่แท้จริง ถ้าอย่างนั้น...ผมเองก็คงต้องเรียกคุณเมยาวีว่าคุณเมเหมือนกันสินะ เพราะอันที่จริงแล้วเท่าที่ผมจำ ได้เราสองคนก็ไม่ค่อยสนิทกันเสียด้วย ผมคงเรียกวีวี่ไม่ได้เหมือนกัน...”

“เอ่อ...จะไม่สนิทกันได้ยังไงล่ะคะ ราชก็ชอบล้อวีวี่เล่นอยู่เรื่อย ในเมื่อวีวี่เป็นแฟนกับรุณ แล้วรุณก็เป็นเพื่อนสนิทของราช เราสองคนไม่ใช่คนอื่นคนไกลกันเสียหน่อย ไม่เอาค่ะ เรียกวีวี่เหมือนเดินเถอะนะคะราช เพราะเราอาจเป็นมากกว่าแค่คนสนิทกันก็ได้...” คนลำดับความสัมพันธ์สาธยายไปยืดยาวทอดสายตาอ้อนเชื่อม แถมทิ้งท้ายความนัยบางอย่างไว้ให้คนฟังคิดตาม

“หรือครับ...แต่รู้สึกตอนนี้คุณเมกับไอ้รุณหลงเหลือความสัมพันธ์ไว้แค่อดีต แต่เอาเป็นว่าคุณเม อย่ามาให้ความสนิทสนมกับผมมากเลยจะดีกว่า เพราะรตีของผมคงไม่ชอบใจนัก ถ้าหากเห็นผมให้ความสนิทสนมกับสาวๆ คนไหน นอกเหนือจากเธอคนเดียว...จริงไหมครับที่รัก...”

“เอ่อ...จริงค่ะ ราชของรตรีน่ารักเสมอ” คนขอคำตอบยืนยันส่งยิ้มกระชากใจสาว มารตรีเล่นไปตามบทบาท แต่พอเห็นสายตาของพ่อคนอารมณ์ร้าย พาลให้จิตใจของเธอสั่นไหวตามไม่ได้

“เห็นไหมครับเม รตีของผมเธอไม่ชอบให้ผมทำตัวสนิทสนมกับคุณจริงๆ ด้วย แล้วผมมันก็ประเภทตามใจคนรักมากเสียด้วยสิ จะพูดว่าไม่อยากขัดใจอะไรเขาน่าจะถูกกว่า... “ปรายหางเสียงชายหนุ่มโน้มใบหน้าส่งยิ้มหวานให้คนรักกำมะลอในอ้อมแขน

“ถ้าอย่างนั้นผมคงต้องขอตัวก่อนนะครับ ผมคงออกไปไหนกับคุณไม่ได้...ลาก่อนครับคุณเม...” ขคราชรีบพูดตัดบทอย่างไม่รอคอยคำตอบใดจากปากสีแดงเลือดนก

เมยาวีได้ยินดังนั้นก็ถึงกับยืนอึ้งเป็นใบ้กิน สมองของเจ้าหล่อนหยุดสั่งการไปชั่วคณะ ขคราชยิ้มเต็มปากเป็นครั้งแรกให้หญิงสาวที่เขารังเกียจเพื่อให้สมบทบาท ก่อนจะยอมปล่อยอ้อมแขนออกห่างจากร่างหอมชื่นใจ เปลี่ยนมาดึงร่างอ้อนแอ้นให้เดินตามเขาไปทางลิฟต์ผู้บริหาร เล่นเอาหญิงสาวผู้เปี่ยมล้นไปด้วยความมั่นใจเอาแต่ยืนเอ๋อไปไมเป็น พอรู้ตัวอีกที ชายหนุ่มผู้ที่เธอหมายปองอยากได้มาเป็นคู่ชีวิต กลับเดินหายลับเข้าไปในลิฟต์โดยไม่คิดเหลียวหลังหันกลับมามองเธอสักนิด

พอสติเริ่มมา เธอคิดจะเดินตาม ก็มีร่างใหญ่ยักษ์เข้ามาขวางเอาไว้ เธอเลยต้องเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้าง แล้วส่งเสียงเรียกเจ้าของโรงแรม...

“แต่ราชคะ! วีวี่...” เมยาวีร้องเรียกสุดเสียง

“เจ้านายผมเขาไปนู่นแล้วครับ และผมคงต้องแสดงความเสียใจกับคุณด้วยจริงๆ ...คุณไม่ได้ไปต่อ...”

เดชผู้ก้าวขาเข้าไปยืนขวางหน้ายิ้มร่าออกมาโดยไม่คิดรักษามารยาทดีงาม เขาไม่ยอมปล่อยให้แม่เสียงแปดปรอทนิสัยแย่คนนี้ ได้เดินตามเจ้านายของตัวเองไปได้ง่ายๆ หรอก เขาไม่ได้นึกห่วงเจ้านาย แต่คนที่เดชเป็นห่วง คือมารตรีน้องสาวคนสวยของเขาต่างหากล่ะ

รายนั้นหรือจะลุกขึ้นมาสู้รบตบมือกับใครเขาเป็น หัวอ่อนนุ่มนิ่มจนบางทีเขายังรำคาญตา แต่เพราะรู้จักมักคุ้นนิสัยใจคอกันมานาน มันนานก่อนเจ้านายผู้หล่อเหลาของเขาจะคิดเขม้นเหม็นขี้หน้าไม่ชอบมารตรีเสียอีก ด้วยความที่มารตรีเป็นเพื่อนสนิทกับน้องสาวของเขาตั้งแต่เรียนชั้นประถมด้วยกัน จวบจนกระทั่งเรียนระดับมหาวิทยาลัย สองคนนี้ก็ไม่เคยทิ้งห่างกันไปไหน ยังคงไปมาหาสู่กันเป็นประจำ เลยทำให้พลอยสนิทสนมคุ้นเคยไปกับเขาด้วย

น้องสาวของเขาเลือกเรียนทางด้านระบบสื่อสารอีเล็คโทนิค ส่วนมารตรีเลือกเรียนทางด้านสถาปัตยกรรมภายใน และเขาเองนี่แหละที่เป็นผู้แนะนำท่านเจ้าสัวราพ ได้รู้ถึงความสามารถด้านออกแบบจิวเวอรี่ของมารตรี จนท่านเจ้าสัวให้โอกาสว่าจ้างงานกับมารตรี ฝีมือน้องสาวคนสวยของเขานั้นก็ไม่เบา มารตรีกวาดรางวัลต่างๆ มามากมาย และนั่นก็ทำให้เกิดรายได้เข้ามาเลี้ยงจุนเจือครอบครัวของเจ้าตัวไม่ใช่น้อยๆ เหมือนกัน...

“ถอยออกไปให้ไกลเลยไปไอ้ขี้ข้า ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง เสือกเรื่องของเจ้านายเขาดีนัก นี่ถ้าวันไหนเกิดฉันได้เป็นเมียของราชขึ้นมาเมื่อไหร่คอยดูนะ ฉันจะไล่ออกให้หมดมันนี่แหละคอยดู...” เมยาวียกนิ้วขึ้นมาชี้หน้าคนขวางทางเธอ

เสียงแว๊ดๆ ดึงสายตาของเดชกลับมาจากทางลิฟต์ แม่ดาวยั่วใบหน้าบึ้งตึงขึ้งโกรธจนดูน่าตลก เดชส่ายหน้าเอือมระอา ชาติตระกูลก็ดีแต่ทำไมทั้งคำพูดและกิริยาถึงได้ต่ำเตี้ยเรี่ยดินไม่ต่างจากคนไร้การศึกษา ถึงครอบครัวเขาจะไม่ได้ร่ำรวยจนล้นฟ้าเหมือนขคราช แต่ก็ได้รับการเลี้ยงดูอบรมสั่งสอนมาจากบิดามารดาเป็นอย่างดี

เดชตัดสินใจเดินหันหลังให้กับผู้หญิงตรงหน้า เดินตรงไปยังลิฟต์ตัวเดียวกันกับที่เจ้าของโรงแรมหายลับเข้าไปกับน้องสาวคนสวย เปลืองเวลาเปล่าๆ หากเขาจะมัวยืนต่อล้อต่อเถียงกับผู้หญิงประเภทสวยแต่รูปจูบไม่หอมอย่างเมยาวี เลยไม่นึกแปลกใจอะไรกลับการที่เจ้านายเขาไม่ลดตัวลงไปมีข่าวคราวด้วย...

เมยาวียืนกระฟัดกระเฟียดอยากจะส่งเสียงกรี๊ดแต่ก็ทำไม่ได้ เมื่อลูกค้าที่มาใช้บริการของโรงแรมชื่อดัง ต่างเริ่มมองมาตรงจุดที่เธอยืนอยู่ หญิงสาวได้แต่ยืนส่งสายตาอาฆาตไปยังลิฟต์ แช่งชักหักกระดูกไอ้ยักษ์เสื้อสูทจอมเจอ คนเขาจะหามดันเอาคานเข้ามาสอด เสียอารมณ์ชะมัด...

รีวิวจากผู้อ่าน

ความเห็นโดย kendall
ขอบคุณมากค่ะ
เมื่อ 1 ปี 3 เดือนที่แล้ว

ความเห็นโดย oranee
ขอบคุณมากค่ะ
เมื่อ 1 ปี 5 เดือนที่แล้ว

รีวิว